Κορυφαία ρύθμιση, αυτή που προβλέπει τη δυνατότητα τετραήμερης απασχόλησης καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, με πλήρεις αποδοχές και όριο 40 ωρών εβδομαδιαίως.

Οι αλλαγές που εισάγει ο νέος νόμος την καθημερινή ζωή των εργαζομένων είναι:

Δυνατότητα κατανομής της ετήσιας άδειας σε περισσότερες περιόδους. Ο εργαζόμενος θα μπορεί να ζητά την κατανομή της άδειας του – αν το επιθυμεί – σε περισσότερες περιόδους μέσα στο έτος, κάτι που επιτρέπει την καλύτερη προσαρμογή στις προσωπικές του ανάγκες.
Διεύρυνση των δικαιούχων άδειας μητρότητας και επιδόματος λοχείας. Η άδεια μητρότητας επεκτείνεται και στις ανάδοχες μητέρες, ενώ το επίδομα κυοφορίας και λοχείας θα καταβάλλεται ακόμη και όταν η εργαζόμενη έχει αλλάξει εργοδότη ή ασφαλιστικό φορέα, μέσω της αναγνώρισης του ενιαίου χρόνου ασφάλισης.
Ενίσχυση προστασίας των εργαζομένων. Στο νομοσχέδιο περιλαμβάνονται διατάξεις που ενισχύουν το πλέγμα προστασίας των εργαζομένων, όπως π.χ. το επίδομα γονικής άδειας καθίσταται αφορολόγητο, ανεκχώρητο και ακατάσχετο, αν προκύψει μείωση αποδοχών λόγω της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας, αυτή θεωρείται μονομερής βλαπτική μεταβολή και απαγορεύεται, διασφαλίζοντας τη σταθερότητα του εισοδήματος του εργαζομένου κ.α
Απλοποιούνται οι προσλήψεις και ενισχύονται οι δυνατότητες απασχόλησης.
Η διαδικασία πρόσληψης απλοποιείται καθώς από τέσσερα έντυπα που απαιτούνται σήμερα για την ολοκλήρωση νέας πρόσληψης, θα απαιτείται πλέον μόνο ένα. Παράλληλα, εισάγεται διαδικασία προσλήψεων ορισμένου χρόνου έως δύο ημερών, για γρήγορη κάλυψη επειγουσών αναγκών των επιχειρήσεων.

Λιγότερη γραφειοκρατία για τις επιχειρήσεις. Καταργούνται έντυπα που ήδη υποβάλλονται ψηφιακά και αίρεται η υποχρέωση τήρησης ορισμένων εγγράφων στον χώρο εργασίας.
Διαφάνεια και ψηφιακά εργαλεία για όλους. Η νέα εφαρμογή κινητού για επιχειρήσεις αλλά και η ανανεωμένη εφαρμογή myErgani για εργαζόμενους, φέρνει τη διαχείριση της εργασίας στο επίκεντρο της ψηφιακής εποχής.
Υγεία και ασφάλεια στην εργασία με νέα πρότυπα και αυστηροποιημένο πλαίσιο προστασίας. Το νομοσχέδιο εισάγει σύγχρονες προδιαγραφές ασφάλειας και υποχρεωτική εκπαίδευση σε πρώτες βοήθειες (ΚΑΡΠΑ και Heimlich) για τους χώρους εργασίας για πρώτη φορά. Παράλληλα, όλες οι υποδείξεις τεχνικού ασφαλείας και ιατρού εργασίας θα τηρούνται πλέον ψηφιακά, αυξάνοντας τη διαφάνεια και τη δυνατότητα ελέγχου. Το όριο εργαζομένων για να ασκεί ο ίδιος ο εργοδότης καθήκοντα τεχνικού ασφαλείας μειώνεται από 50 σε 20 άτομα, ενώ καθίσταται υποχρεωτική η παρουσία συντονιστών ασφάλειας και υγείας σε μεγάλα τεχνικά έργα.
Διόρθωση στρέβλωσης για τους εργαζόμενους συνταξιούχους.
Οι συνταξιούχοι που επιλέγουν να παραμείνουν ενεργοί στην αγορά εργασίας θα ωφεληθούν οικονομικά, καθώς η προσαύξηση που θα λάβουν στη σύνταξή τους δεν θα επηρεάσει τον συντελεστή της Ειδικής Εισφοράς Αλληλεγγύης (ΕΑΣ). Έτσι, το καθαρό εισόδημά τους δεν θα μειωθεί.

Να σημειωθεί ότι η κ. Ν. Κεραμέως, υπογράμμισε ότι το 13ωρο ισχύει και σήμερα στη χώρα μας, αλλά σε δύο ή περισσότερους εργοδότες. Το μόνο που αλλάζει είναι ότι κάτι που σήμερα ήδη γίνεται σε δύο εργοδότες, δηλ η απασχόληση έως 13 ώρες, να έχει την επιλογή ο εργαζόμενος να το κάνει σε έναν χωρίς να μετακινείται και με συν 40% αύξηση στις αποδοχές του.

Η Υπουργός αναφέρθηκε σε διατάξεις όπως η επέκταση του επιδόματος κυοφορίας και λοχείας, το αφορολόγητο, ακατάσχετο, ανεκχώρητο του επιδόματος γονικής αδείας, η απαγόρευση μείωσης αποδοχών μετά την εφαρμογή της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας κ.α.

Πηγή: powergame.gr

Από τον Νοέμβριο η εφαρμογή του νέου Εργασιακού: Τι αλλάζει σε εργασιακές σχέσεις, άδειες, ωράρια εργασίας

Όπως είπε, το νομοσχέδιο αφορά το πώς θα ενισχυθούν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, πώς θα διευκολυνθούν οι επιχειρήσεις και πώς θα δοθεί ώθηση στην αγορά εργασίας του ιδιωτικού τομέα. «Το νομοσχέδιο αφορά τον ιδιωτικό τομέα, δεν ξέρω γιατί απεργεί το Δημόσιο, δεν μπορώ να σας το απαντήσω εγώ αυτό», σχολίασε.

«Δεν είναι υποχρεωτικό το 13ωρο, μπορεί να γίνεται 3 μέρες τον μήνα»
Αναφορικά με το 13ωρο η κ. Κεραμέως τόνισε το εξής:

«Εγώ έχω καταθέσει και στη Βουλή ότι για τις 97 συνολικά ρυθμίσεις έχουν έρθει και εργαζόμενοι και επιχειρήσεις και μου τις έχουν ζητήσει. Ξέρετε ότι έχουμε πάρα πολλές συλλογικές συμβάσεις εργασίας που κατατίθενται προς κύρωση στο υπουργείο, οι οποίες προβλέπουν περισσότερες ώρες εργασίας και τις οποίες υπογράφουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, ζητώντας να δουλεύουν 6-7 μέρες;»

«Μερικές από αυτές είναι παράνομες, δεν έχουν την έγκριση του υπουργείου», συνέχισε η υπουργός, «αλλά οι ίδιοι οι εκπρόσωποι των εργαζομένων έρχονται και το ζητούν. Δεν είναι υποχρεωτικό το 13ωρο».

Και συνέχισε λέγοντας:

«Η έκφραση “13ωρο” τι αφήνει να εννοηθεί; Ότι θα δουλεύουμε εφεξής από αύριο όλοι κάθε μέρα 13 ώρες τον χρόνο. Δεν ισχύει αυτό, δεν θα γίνεται κάθε μέρα. Απεναντίας, μπορεί να γίνεται 37 μέρες τον χρόνο, ήτοι κατ’ αναλογία 3 μέρες τον μήνα. Δεύτερο, απαιτεί συμφωνία του εργαζόμενου».

«Η πρόβλεψή μας για το 13ωρο είναι ότι έχει πολύ περιορισμένη εφαρμογή. Σήμερα ένας εργαζόμενος μπορεί να δουλέψει σε 2 εργοδότες μέχρι 13 ώρες, αλλά πρέπει να μετακινηθεί και δεν αμείβεται ούτε ευρώ παραπάνω. Με τη ρύθμιση που φέρνουμε, για αυτό που κάνει ήδη σήμερα ο εργαζόμενος τού δίνεται η δυνατότητα να πάρει επιπλέον 40% αμοιβή και να μην μετακινηθεί», συμπλήρωσε η υπουργός.

«Ξέρετε τι δυνατότητα δίνει αυτό το νομοσχέδιο, που πρέπει να γίνει “σημαία” για κάθε εργαζόμενο; Να δουλεύει 4 μέρες την εβδομάδα όλον τον χρόνο», υπογράμμισε.

«Το νομοσχέδιο κάνει 3 σημαντικά πράγματα: ενισχύει τον εργαζόμενο (4ήμερη εργασία όλον τον χρόνο, περισσότερες γυναίκες επίδομα κυοφορίας), διευκολύνει τις επιχειρήσεις και εντάσσεται στη νέα δυναμική της εποχής».

Πηγή: skai.gr

Κεραμέως: Το εργασιακό νομοσχέδιο αφορά τον ιδιωτικό τομέα, δεν επηρεάζεται καθόλου το Δημόσιο

Στην ανακοίνωσή της, η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως, αναφερόμενη στη διαβούλευση με τους κοινωνικούς φορείς, μίλησε για μια «εξαιρετικά γόνιμη διαδικασία που κατέληξε στο τελικό κείμενο του νομοσχεδίου, στο οποίο ενσωματώσαμε μεγάλο αριθμό προτάσεων οι οποίες προήλθαν από τους κοινωνικούς εταίρους και τα σχόλια της διαβούλευσης».

Υποστήριξε ότι το εργασιακό νομοσχέδιο «απαντά στις ανάγκες της σύγχρονης αγοράς εργασίας και προήλθε από τον πυρήνα της, τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις. Είμαστε πάντα ανοιχτοί σε ρεαλιστικές προτάσεις και επιδίωξή μας είναι ο διαρκής και εποικοδομητικός διάλογος με όλους τους εμπλεκόμενους».

Τι άλλαξε
Σύμφωνα με την υπουργό Εργασίας στο νομοσχέδιο ενσωματώθηκαν προτάσεις που κατατέθηκαν από τους κοινωνικούς εταίρους. Αυτές είναι οι εξής:

– Η πρόβλεψη ότι η άρνηση παροχής υπερωρίας δεν μπορεί να οδηγήσει σε οποιαδήποτε βλαπτική μεταβολή ή δυσμενή διάκριση σε βάρος του εργαζομένου από τον εργοδότη.

– Η διευκρίνιση ότι κάθε αδικαιολόγητη μείωση αποδοχών συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή και όχι μόνο εάν έγινε κατόπιν εφαρμογής της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας.

– Η διευκρίνιση ότι, ελλείψει της αναγγελίας πρόσληψης, επιβάλλεται πρόστιμο για αδήλωτη εργασία.

– Η κατάργηση υποχρέωσης συνυπογραφής από τον εργοδότη σε περιπτώσεις οικειοθελούς αποχώρησης, καθώς και η αυτόματη ειδοποίηση του εργοδότη για την υποβολή της δήλωσης εκ μέρους του εργαζομένου.

Επίσης, μετά τη διαβούλευση, προστέθηκαν στο νομοσχέδιο διατάξεις που προβλέπουν ενδεικτικά:

– Επέκταση προστασίας από απόλυση (προστασία μητρότητας) και στις ανάδοχες μητέρες.

– Απλοποίηση των προϋποθέσεων για την επέκταση των ειδικοτήτων που μπορούν να ασκούν καθήκοντα ιατρού εργασίας, με σκοπό την αντιμετώπιση της έλλειψης ιατρών εργασίας.

Το νομοσχέδιο ενσωματώνει επίσης διατάξεις που στοχεύουν στη λειτουργική ενίσχυση της Επιθεώρησης Εργασίας, αλλά και κοινωνικοασφαλιστικές διατάξεις. Αυτές προβλέπουν μεταξύ άλλων ότι η απαλλαγή των προσαυξήσεων από ασφαλιστικές εισφορές σε υπερεργασία, υπερωρίες, νυχτερινά και αργίες, επεκτείνεται και σε προσαυξήσεις υπερεργασίας, υπερωρίας, νυχτερινών και αργιών που προβλέπονται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, καθώς και σε σχετικές προσαυξήσεις που χορηγούνται οικειοθελώς από τον εργοδότη, ωφελώντας εργαζόμενους και επιχειρήσεις.

Πηγή: ot.gr

Εργασιακό νομοσχέδιο: Κατατέθηκε στη Βουλή – Ποιες τροποποιήσεις περιέχει

Για τη Συνομοσπονδία είναι ξεκάθαρο ότι αυτές οι ρυθμίσεις, για τις οποίες απαιτεί την απόσυρσή τους και προχωρά στην αυριανή 24ωρη Γενική Απεργία, επιδεινώνουν την εργασιακή ανασφάλεια και ενισχύουν το μοντέλο της ελαστικής και απροστάτευτης εργασίας.

Το κείμενο με τις παρατηρήσεις της ΓΣΕΕ επί του ΣχΝ του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης «Δίκαιη Εργασία για Όλους: Απλοποίηση της Νομοθεσίας – Στήριξη στον Εργαζόμενο – Προστασία στην Πράξη» είναι το ακόλουθο:

Κυρία Υπουργέ,

Η ΓΣΕΕ ζητεί την απόσυρση όλων των άρθρων του ΣχΝ που περιέχουν διατάξεις που σχετίζονται με τη διάρκεια και την οργάνωση του χρόνου εργασίας, καθώς και την ετήσια άδεια αναψυχής των εργαζομένων.

Παρά το γεγονός ότι οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις  έχουν προ πολλού δημιουργήσει τις προϋποθέσεις και έχουν θέσει στη δημόσια συζήτηση το ζήτημα της  μείωσης του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση αποδοχών, που υποστηρίζει και η  ΓΣΕΕ, ωστόσο, το προωθούμενο ΣχΝ έρχεται να αποσαθρώσει και αυτά ακόμη τα ελάχιστα όρια προστασίας, κανονικοποιώντας, μεταξύ άλλων,  την 13ωρη ημερήσια εργασία στον ίδιο εργοδότη, θέτοντας έτσι σε άμεσο κίνδυνο την υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων και διαλύοντας κάθε ισορροπία προσωπικής και επαγγελματικής ζωής τους. Την ίδια στιγμή οι χαμηλοί μισθοί και η ακρίβεια, που διαβρώνει την αγοραστική δύναμη των μισθών, αυξάνουν την ανάγκη των εργαζομένων για επιπλέον εργασία,  σε ένα πλαίσιο εξατομίκευσης των εργασιακών σχέσεων, που εντείνει και το υπό κρίση ΣχΝ

Προεισαγωγικές παρατηρήσεις

Όπως είναι γνωστό, ο χρόνος εργασίας συναρτάται αναγκαστικά με την ασφάλεια και την υγεία του εργαζομένου και ρυθμίζεται τόσο από το εσωτερικό όσο και από το κοινοτικό δίκαιο.

Η Οδηγία 2003/88 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου καθώς και οι προηγούμενες ( 93/104/ΕΚ , 2000/34) συνδέουν την οργάνωση του χρόνου εργασίας με τις στοιχειώδεις προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας και όχι με την αμοιβή.

Οι εθνικές ρυθμίσεις ενσωμάτωσης των Οδηγιών (πχ ΠΔ 88/1999, 76/2005) προκάλεσαν σοβαρές αντιδράσεις από τη ΓΣΕΕ, η οποία πίεσε και πέτυχε (σε σημαντικό βαθμό) την χρήση από την Ελλάδα της δυνατότητας ευνοϊκότερων ρυθμίσεων (ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο) σε εθνικό επίπεδο (πχ χρόνος ημερήσιας ανάπαυσης 12 ωρών, διευθέτηση χρόνου εργασίας με συλλογική συμφωνία), υπό το φως της ρητής διάταξης της Οδηγίας 2003/88/ΕΚ (αρθ.13) ότι «ο εργοδότης που προτίθεται να οργανώσει την εργασία με έναν ορισμένο ρυθμό να λαμβάνει υπόψη τη γενική αρχή της προσαρμογής της εργασίας στον άνθρωπο, ιδίως προκειμένου να περιορισθεί η μονότονη και η ρυθμική εργασία, σε συνάρτηση με το είδος της δραστηριότητας και τις απαιτήσεις ασφάλειας και υγείας, ιδιαίτερα όσον αφορά τα διαλείμματα του χρόνου εργασίας» .

Σημειώνεται ότι ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέρεται το δικαίωμα κάθε εργαζομένου σε περιορισμό των ωρών εργασίας, σε ετήσια άδεια και σε εγγυημένες περιόδους ανάπαυσης, προς όφελος της υγείας, της ασφάλειας και της αξιοπρέπειάς του (άρθρο 31 «Δίκαιες και πρόσφορες συνθήκες εργασίας»). Επιπρόσθετα, η Οδηγία 2003/88/ΕΚ αναφέρει ρητά την επιζήμια συσχέτιση της πολύωρης εργασίας με την υγεία των εργαζομένων, όπως και με την υπονόμευση της οικογενειακής/κοινωνικής ζωής, της ισότιμης συμμετοχής στην ανατροφή  και φροντίδα παιδιών και εξαρτώμενων μελών της οικογένειας  που προστατεύονται από την Οδηγία 2019/1159/ΕΚ για την ισορροπία επαγγελματικής και κοινωνικής ζωής.

Ο Έλληνας νομοθέτης διαμόρφωσε ένα πλαίσιο ρυθμίσεων, οι οποίες εξισώνονται με τα ελάχιστα επίπεδα προστασίας που καθορίζει η οδηγία 2003/88/ΕΚ. Αξιοποίησε μάλιστα ένα ευρύ φάσμα παρεκκλίσεων, που δύσκολα επιτρέπουν την περαιτέρω υποβάθμιση της ισχύουσας προστασίας.

Δεν θα πρέπει να αγνοείται ότι η παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Εργασίας έρχεται να προστεθεί σε σειρά ήδη ισχυόντων αντεργατικών μέτρων για το χρόνο εργασίας (ν.  4808/2021 και 5053/2023) και να εφαρμοστεί σε ένα απορυθμισμένο πλαίσιο ατομικού και συλλογικού εργατικού δικαίου και σε περιβάλλον ακραίας επισφάλειας στην αγορά εργασίας, που τροφοδοτείται, από την εκτεταμένη χρήση μη τυπικών και επισφαλών μορφών απασχόλησης και την υποβάθμιση των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους.

Κι αυτά όλα, παρά την υποχρέωση της Κυβέρνησης να λάβει θετικά μέτρα προστασίας των εργαζομένων, αίροντας τις παραβιάσεις που ήδη έχουν διαπιστωθεί από τα αρμόδια διεθνή ελεγκτικά όργανα του Συμβουλίου της Ευρώπης[1] (Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων, ΕCSR) και της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για την Εφαρμογή των Συμβάσεων και Συστάσεων CEACR[2]) σε βάρος της Ελλάδας. Οι αποφάσεις αυτές εκδόθηκαν στο πλαίσιο των προσφυγών και καταγγελιών της ΓΣΕΕ από το 2010 έως και το 2024.

Υποβάλλουμε με την παρούσα τις παρατηρήσεις μας σε καίριες  διατάξεις του ΣχΝ, με ιδιαίτερη έμφαση σ΄αυτές που αφορούν στη διάρκεια και την οργάνωση του χρόνου εργασίας καθώς και την ετήσια άδεια.

Σημειώνουμε εκ προοιμίου ότι η  παραπομπή του ΣχΝ στις τροποποιούμενες  διατάξεις του Κώδικα Εργατικού Δικαίου (ΚΕΔ) και όχι στις αντίστοιχες διατάξεις των βασικών νόμων είναι αντίθετη στις αρχές της καλής νομοθέτησης, ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι ο με τον ΚΕΔ,  χωρίς καμιά θεσμική ενημέρωση και διαβούλευση, κωδικοποιήθηκαν και παγιοποιήθηκαν, αντί να καταργηθούν, διατάξεις νόμων ακόμη και της μνημονιακής περιόδου που θεσπίστηκαν υπό το βάρος της εποπτείας των δανειστών της χώρας.

Ειδικότερα:

Α. Χρόνος εργασίας και ετήσια άδεια των εργαζομένων

Δυνατότητα παροχής εργασίας επί 13 ώρες ημερησίως στον ίδιο εργοδότη (άρθρο 6, 14 του ΣχΝ)

Αυτό που ισχύει ήδη για την δυνατότητα παράλληλης απασχόλησης σε περισσότερους εργοδότες επιχειρείται με το ΣχΝ να ισχύσει στον ίδιο εργοδότη. Με τον τρόπο αυτό όμως αυξάνεται ο ανώτατος χρόνος ημερήσιας απασχόλησης στον ίδιο εργοδότη (8ωρο + 1 ώρα υπερεργασία + 4  ώρες υπερωρία ).  Σήμερα, με το ισχύον δίκαιο ο εργοδότης έχει τη δυνατότητα να απασχολήσει υπερωριακά τον εργαζόμενο μέχρι 3 ώρες ημερησίως. Με την επικείμενη ρύθμιση του ΣχΝ ο εργαζόμενος θα μπορεί να απασχολείται υπερωριακά μέχρι 4 ώρες τη μέρα. Καταστρατηγείται η 11ωρη ημερήσια ανάπαυση, ιδίως αν συνυπολογίσουμε α) τον χρόνο μετάβασης από και προς την εργασία ,  β) τον χρόνο του διαλείμματος, που η ισχύουσα νομοθεσία δεν θεωρεί χρόνο εργασίας και γ) τον χρόνο προετοιμασίας (σύμφωνα με το άρθρο 20 του  ΣχΝ – βλ. παρακάτω).  Επισημαίνουμε ότι το 11ωρο της ανάπαυσης είναι απολύτως ανελαστικό, δεδομένου ότι αποτελεί το ακραίο ελάχιστο όριο προστασίας που προβλέπει η Οδηγία 2003/88 ΕΚ, το οποίο με το ΣχΝ παραβιάζεται.

Το επιχείρημα που προβάλλεται, ότι δηλαδή με το ΣχΝ δεν μεταβάλλεται η κατάσταση, αφού ήδη ισχύει η 13ωρη εργασία σε δύο εργοδότες, δεν είναι βάσιμο, δεδομένου ότι:

Η δυνατότητα παροχής εργασίας επί 13ωρο σε δύο εργοδότες, που καθιερώθηκε με το άρθρο 9 του ν. 5053/2023 και είχε προκαλέσει και τότε την έντονη αντίθεση της ΓΣΕΕ,  δεν μπορεί να αποτελέσει επιχείρημα για την περαιτέρω χειροτέρευση της υπάρχουσας κατάστασης, που είναι ήδη έντονα προβληματική.

Επισημαίνουμε ότι η εργασία σε δύο εργοδότες αποτελεί (θεωρητικά) επιλογή των εργαζομένων, ενώ η 13ωρη απασχόληση σε έναν εργοδότη θα συνιστά ουσιαστικά υποχρέωσή τους.

Η 9η ώρα ημερήσιας εργασίας (υπερεργασία) είναι ήδη από τον νόμο υποχρεωτική (σημειώνουμε ότι ο θεσμός της υπερεργασίας αποτελεί πρωτοτυπία του Έλληνα νομοθέτη, προκειμένου να αυξάνεται, κατ΄ επιλογή του  εργοδότη, υποχρεωτικά για τον εργαζόμενο ο ημερήσιος χρόνος εργασίας κατά μία ώρα).  Οι υπόλοιπες τέσσερις ώρες μετά την 9η (10η, 11η, 12η και 13η), γίνονται υποχρεωτικές για τον εργαζόμενο, αφού, όπως προβλέπεται στη διάταξη του  άρθρου  659 παρ. 1 ΑΚ, στην οποία παραπέμπει το άρθρο 6 του ΣχΝ , «αν παρουσιαστεί  ανάγκη για εργασία πέρα από τη συμφωνημένη ή τη συνηθισμένη, ο εργαζόμενος έχει υποχρέωση μα την παράσχει , αν είναι σε θέση να το κάνει και η άρνησή του  θα ήταν αντίθετη με την καλή πίστη» . Όπως προκύπτει από τη διάταξη αυτή, υπάρχει καταρχήν υποχρέωση του εργαζόμενου να παράσχει επιπλέον εργασία, ενώ μπορεί να την αρνηθεί μόνο όταν η  άρνησή του δεν είναι αντίθετη με την καλή πίστη. Τους λόγους αντίθεσής του να παράσχει επιπλέον εργασία πρέπει να επικαλεστεί και να αποδείξει ο εργαζόμενος, προκειμένου να αποφύγει τις συνέπειες τυχόν υπερημερίας του ή ακόμη  και την καταγγελία της σύμβασης εργασίας του. Ακόμη όμως και αν θεωρηθεί απαραίτητη η συναίνεση του εργαζομένου για υπερωριακή εργασία από τη 10η έως τη 13η ώρα, η «συναίνεση» αυτή συνηθέστατα δεν είναι προϊόν ελεύθερης βούλησης, δεδομένης της  ετεροβαρούς σχέσης εργοδότη-εργαζόμενου, που ενισχύεται και από την επικρατούσα επισφάλεια στην αγορά εργασίας .

Η  πρόβλεψη στο άρθρο 14 του ΣχΝ ότι είναι άκυρη η απόλυση  εργαζομένου που αρνείται την παροχή υπερωριακής απασχόλησης, η οποία δεν είναι νέα στο δίκαιό μας, μπορεί να παρακαμφθεί από τον εργοδότη, ο οποίος έχει την ευχέρεια να προχωρήσει σε καταγγελία, αρνούμενος ότι η  απόλυση υπαγορεύθηκε από την άρνηση του εργαζόμενου να παράσχει υπερωριακή εργασία. Εξάλλου,  μετά την κατάργηση του βάσιμου λόγου απόλυσης, ο εργοδότης δεν έχει υποχρέωση να αιτιολογήσει την από πλευράς του καταγγελία της σύμβασης εργασίας .

Ακόμη, δεν υπάρχει καμιά προστασία από τυχόν μονομερείς από τον εργοδότη βλαπτικές μεταβολές στους όρους της σύμβασης εργασίας των εργαζομένων, που δεν συναινούν να εργαστούν 13ωρο ημερησίως, όπως π.χ. μετάθεση, υποβάθμιση, αλλαγή καθηκόντων, παράλειψη προαγωγής κλπ, που είναι  πιθανό να ακολουθήσουν την άρνηση του εργαζόμενου να παράσχει επιπλέον εργασία.

Η προωθούμενη διάταξη επιχειρεί να κανονικοποιήσει την 13ωρη ημερήσια εργασία τη στιγμή που τα στατιστικά στοιχεία επιβεβαιώνουν εδώ και χρόνια την υπεραπασχόληση των Ελλήνων εργαζομένων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο .   Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του ΟΟΣΑ για το 2022, οι Έλληνες εργαζόμενοι παραμένουν στην κορυφή με 1.886 ώρες εργασίας ετησίως, ενώ ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 1.571 ώρες εργασίας ετησίως»

Οι επιπτώσεις της υπερ-απασχόλησης των Ελλήνων εργαζομένων στην υγεία και την ασφάλεια της εργασίας είναι καταλυτικές και επιβεβαιώνονται από τον αυξανόμενο αριθμό των εργατικών ατυχημάτων. Η προωθούμενη ρύθμιση διευρύνει ακόμη περισσότερο τα περιθώρια για υπέρβαση του εργάσιμου χρόνου, σε βάρος της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, οδηγώντας σε εργασιακή εξουθένωσή τους και διαλύοντας κάθε έννοια προσωπικής και οικογενειακής ζωής τους. Με τα δεδομένα αυτά η ΓΣΕΕ θεωρεί αναγκαία:

–        τη μείωση του του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας στις 37,5 ώρες χωρίς μείωση αποδοχών

–        την κατάργηση του θεσμού της υπερεργασίας, ώστε η εργασία πέραν του  8ώρου να θεωρείται και να αμείβεται ως υπερωρία

–        την υπαγωγή στους κανόνες προστασίας του Εργατικού Δικαίου όλων των μη τυπικών εργασιακών σχέσεων (συμβάσεις έργου, εργαζόμενοι στις πλατφόρμες κλπ)

–        την αποκατάσταση της στενής έννοιας των «διευθυνόντων υπαλλήλων», που διευρύνθηκε νομοθετικά με αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός εργαζομένων, που χαρακτηρίζονται «διευθύνοντες» να εξαιρούνται από την εφαρμογή των διατάξεων για το χρόνο εργασίας, ενώ αντίστοιχα οι εργοδότες τους να  απαλλάσσονται από κυρώσεις και ελέγχους για την τήρηση των ελάχιστων ορίων προστασίας

–        την προσμέτρηση  των διαλειμμάτων στο χρόνο εργασίας: Με τα νομοθετικά δεδομένα το διάλειμμα δεν μπορεί να καταταγεί στον ελεύθερο χρόνο των εργαζόμενων, καθόσον οι τελευταίοι δεν έχουν την ελευθερία να καθορίσουν τον χρόνο τους όπως επιθυμούν οι ίδιοι. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι σε μεγάλο αριθμό συλλογικών συμβάσεων εργασίας, το διάλλειμα χαρακτηρίζεται και προσμετράται ως χρόνος εργασίας. Εξάλλου, σύμφωνα και με το  άρθρο 13 της Οδηγίας (άρθρο 181 του ΠΔ 62/2025 – Κώδικα Εργατικού Δικαίου)[3] το διάλειμμα, συνιστά ένα από τα μέτρα προσαρμογής της εργασίας στα ανθρώπινα όρια αντοχής και πρέπει, ως αντισταθμιστικό μέτρο της διάρκειας εργασίας, να  προσμετράται στον χρόνο εργασίας.

Δυνατότητα διευθέτησης του χρόνου εργασίας και σε εβδομαδιαία βάση (άρθρο 7 του ΣχΝ)

Η διευθέτηση του χρόνου εργασίας αποτελεί σύστημα κατανομής του χρόνου εργασίας που υλοποιείται με το συμψηφισμό αυξημένων ωρών απασχόλησης μιας περιόδου με τις λιγότερες ώρες μιας άλλης περιόδου. Με προηγούμενες νομοθετικές παρεμβάσεις (άρθρο 59 ν. 4808/2021, άρθρο 28 ν.  5053/2023) ο καθορισμός και η  εφαρμογή του συστήματος διευθέτησης ανήκει, ουσιαστικά, στη διευθυντική εξουσία του εργοδότη, ο οποίος έχει  ένα ακόμη εργαλείο για την περαιτέρω ελαστικοποίηση της εργασίας και την αποφυγή πληρωμής υπερεργασίας και υπερωριών. Η προϋπόθεση της μη ύπαρξης συνδικαλιστικής οργάνωσης ή μη επίτευξης συμφωνίας μεταξύ συνδικαλιστικής οργάνωσης και εργοδότη, προκειμένου να συμφωνηθεί η διευθέτηση ατομικά με τον εργαζόμενο,  δεν μεταβάλλει τα πράγματα, δεδομένου ότι στην Ελλάδα ποσοστό περίπου 99,9 % των  επιχειρήσεων είναι  πολύ μικρές και μικρο-μεσαίες (ΜμΕ), όπου λόγω του μικρού αριθμού εργαζομένων δεν υπάρχουν σωματεία. Εξάλλου, ποιος εργοδότης θα συμφωνήσει συλλογικά στη διευθέτηση, όταν μπορεί να την εφαρμόσει με ατομική συμφωνία με τον εργαζόμενο;

Στο ισχύον δίκαιο προβλέπονται δύο συστήματα διευθέτησης, σε εξάμηνη και σε ετήσια βάση.

Το ΣχΝ παρέχει τη δυνατότητα να συμφωνείται διευθέτηση του χρόνου εργασίας και σε εβδομαδιαία βάση ενώ κατά την περίοδο της μειωμένης απασχόλησης μπορεί να χορηγείται εκτός των ήδη προβλεπόμενων (μειωμένων ωρών, ρεπό) και προσαύξηση της ετήσιας άδειας με αποδοχές. Έτσι , στο πλαίσιο της προωθούμενης διευθέτησης σε εβδομαδιαία βάση μπορεί να «συμφωνείται» 10ωρη εργασία τις 4 ημέρες την εβδομάδα και χορήγηση άδειας την 5η ημέρα . Το σύστημα αυτό μπορεί να διαρκέσει έως 12 μήνες. Το επιχείρημα που προβάλλεται, ότι δήθεν το μέτρο θα εξυπηρετήσει τους εργαζόμενους γονείς, είναι ατυχές, αφού αγνοεί την πραγματικότητα της ανυπαρξίας ή ανεπάρκειας δημόσιων – δημοτικών δομών φύλαξης και εποπτείας των παιδιών, ιδίως κατά τις ημέρες αυξημένης απασχόλησης των γονέων. Έτσι, το μέτρο αυτό δεν εξυπηρετεί την ισορροπία επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, όπως εξαγγέλλεται. Ακόμη, η τετραήμερη 10ωρη εργασία, όπως θεσμοθετείται με το ΣχΝ, ουσιαστικά σημαίνει ότι θα παρέχεται επιπλέον εργασία (υπερεργασία- υπερωρία) χωρίς πρόσθετη αμοιβή, με αντάλλαγμα ρεπό ή επιπλέον ημέρα άδειας. Η οργάνωση του χρόνου εργασίας με διευθετήσεις μικρότερες του εξαμήνου , πχ σε εβδομαδιαία ή και μηνιαία βάση, ουσιαστικά σημαίνει ότι η εργασία προσαρμόζεται απόλυτα στις ανάγκες της επιχείρησης, αντί η τελευταία να προβεί σε προσλήψεις επιπλέον προσωπικού για την κάλυψή τους. Με τις υπάρχουσες ήδη ευέλικτες ρυθμίσεις του χρόνου εργασίας υπάρχουν κίνδυνοι για την υγεία και ασφάλεια της εργασίας μέσω της υπεραπασχόλησης των εργαζομένων με δεδομένο ότι,  σύμφωνα με  το ισχύον δίκαιο, και κατά τη διάρκεια της περιόδου μειωμένης απασχόλησης επιτρέπεται η υπερεργασία και η υπερωριακή απασχόληση του εργαζόμενου με τις προβλεπόμενες προσαυξήσεις (υπερεργασία 20%, υπερωρία 40% η νόμιμη, 120% η παράνομη)

Δυνατότητα επιπλέον απασχόλησης (υπερεργασία , υπερωρία)  στην εκ περιτροπής απασχόληση (άρθρο 5 του ΣχΝ)

Όπως είναι γνωστό, εκ περιτροπής θεωρείται η απασχόληση κατά  λιγότερες μέρες την εβδομάδα ή κατά λιγότερες εβδομάδες το μήνα ή κατά λιγότερους μήνες το έτος ή και συνδυασμός αυτών, κατά πλήρες ημερήσιο ωράριο εργασίας.

Το μέτρο της εκ περιτροπής απασχόλησης υποδηλώνει είτε περιορισμένες ανάγκες προς κάλυψη είτε (σε περίπτωση μονομερούς επιβολής της) περιορισμό της οικονομικής δραστηριότητας της επιχείρησης, η οποία είναι τέτοιας έκτασης και έντασης, ώστε να  δικαιολογεί απολύσεις.

Επομένως, η ύπαρξη ανάγκης για παροχή επιπλέον εργασίας με υπερωριακή  απασχόληση του εκ περιτροπής εργαζομένου, ακυρώνει την αιτία εφαρμογής της εκ περιτροπής εργασίας και επιβάλλει την μετατροπή της σε πλήρη ή και νέες προσλήψεις προσωπικού. Με τη δυνατότητα υπερεργασίας και υπερωριακής απασχόλησης των εκ περιτροπής εργαζομένων υπονομεύεται η πλήρης απασχόληση και αποτρέπονται νέες προσλήψεις προσωπικού

Δυνατότητα απεριόριστης κατάτμησης της άδειας  και μείωση στο μισό της ελάχιστης διάρκειας του ενός τμήματος της άδειας (άρθρο 9 ΣχΝ)

Το  ΣχΝ ορίζει ότι σε περίπτωση κατάτμησης της άδειας το ένα  τμήμα της άδειας πρέπει να περιλαμβάνει περισσότερες των έξι (6) εργασίμων ημερών επί εξαήμερης εβδομαδιαίας εργασίας και των πέντε (5) εργασίμων ημερών επί πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας ή προκειμένου περί ανηλίκων των δώδεκα (12) εργασίμων ημερών. Με το ισχύον δίκαιο η μια τουλάχιστον περίοδος της άδειας, στην περίπτωση κατάτμησης της σε πάνω από δύο περιόδους,  πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον δώδεκα (12) εργάσιμες ημέρες επί εξαήμερης εβδομαδιαίας εργασίας και δέκα (10) εργάσιμες ημέρες, επί πενθημέρου, ή προκειμένου περί ανηλίκων δώδεκα (12) εργάσιμες ημέρες. Άρα με το ΣχΝ η ελάχιστη διάρκεια του ενός τμήματος της άδειας, σε περίπτωση κατάτμησης,  μειώνεται στο μισό.

Με δεδομένο ότι οι «συμφωνίες» για κατάτμηση σε ατομικό επίπεδο μεταξύ εργαζόμενου και  εργοδότη,  που προϋποθέτει η παραπάνω διάταξη , συνηθέστατα δεν αποτελούν προϊόν ελεύθερης βούλησης των εργαζομένων, η πρόβλεψη του ΣχΝ για απεριόριστη κατάτμηση της άδειας θα οδηγήσει σε οριστική ματαίωση του σκοπού της, θα θέσει  σε διακινδύνευση την σωματική και ψυχική τους υγεία των εργαζομένων και  θα διαλύσει την προσωπική ζωή τους, αφού δεν θα τους επιτρέψει να απολαύσουν επαρκή και συνεχόμενο ελεύθερο χρόνο ανάπαυσης με τις οικογένειές τους.

Απογραφικά η  καταχώρηση της ετήσιας άδειας στο ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ (άρθρο 8 ΣχΝ) .

Με το ισχύον δίκαιο η καταχώρηση μπορεί να γίνει έως και μια ώρα μετά την έναρξη πραγματοποίησής της. Σύμφωνα με το ΣχΝ η άδεια θα καταχωρείται πλέον απογραφικά μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του μήνα που ακολουθεί τον μήνα χορήγησής της.  Αυτό δυσχεραίνει ουσιωδώς τον έλεγχο πραγματικής χορήγησης της ετήσιας άδειας από τον εργοδότη και  τη διαπίστωση τυχόν παραβίασης των υποχρεώσεων των εργοδοτών σε σχέση με την χορήγηση της άδειας. Εκεί κατατείνει , άλλωστε , και η κατάργηση, με το άρθρο 15 του ΣχΝ, της υποχρέωσης των εργοδοτών να επιδεικνύουν κατά τους ελέγχους , μεταξύ άλλων , το βιβλίο αδειών.

Αδικαιολόγητη αποχή 3 ημερών από την εργασία, ως οικειοθελής αποχώρηση του εργαζόμενου. Διευκόλυνση της αζήμιας απαλλαγής των εργοδοτών από τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύμβαση εργασίας (άρθρο 12 ΣχΝ)

Με το ΣχΝ μειώνεται στις 3 ημέρες (από 5 που ισχύει σήμερα) ο χρόνος αδικαιολόγητης αποχής του εργαζόμενου, που εξομοιώνεται με οικειοθελή αποχώρησή του, αφού περάσουν 2 ημέρες (από 5 που ισχύει σήμερα) από την όχληση  (με εξώδικη) του εργοδότη, προκειμένου ο τελευταίος να απαλλαγεί αζήμια από τη σύμβαση εργασίας.  Η όχληση του εργοδότη στον εργαζόμενο δεν απαιτείται πλέον να αναρτηθεί στο ΕΡΓΑΝΗ, αλλά αρκεί μια υπεύθυνη δήλωση του τελευταίου. Είχαμε ασκήσει κριτική και στην ισχύουσα μορφή του νόμου (που προβλέπει μεγαλύτερες προθεσμίες), αφού σε κάθε περίπτωση η ρύθμιση αποτελεί το εργαλείο απαλλαγής των εργοδοτών από τους εργαζόμενους και μάλιστα χωρίς αποζημίωση ή άλλη συνέπεια.

Με το ΣχΝ, διευκολύνεται ακόμη περισσότερο η λύση της σύμβασης εργασίας αζήμια για τον εργοδότη, αφού το διάστημα των 3 ημερών απουσίας που εισάγει είναι εξαιρετικά μικρό και,  σε συνδυασμό με την ελαχιστοποίηση της προθεσμίας (2 ημέρες) από την όχληση του εργοδότη, μπορεί να θεωρηθεί ως καταγγελία της σύμβασης εργασίας από πλευράς του εργαζόμενου, οδηγώντας σε ταχεία λύση της, χωρίς καμιά συνέπεια για τον εργοδότη.

Υπάρχουν περιπτώσεις, που η απουσία του εργαζόμενου είναι δικαιολογημένη, όταν, ενδεικτικά,  οφείλεται σε ανυπαίτια αδυναμία παροχής εργασίας, πχ ασθένεια , ή σε άσκηση δικαιώματος, πχ επίσχεση εργασίας  κ.ά. Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία των δικαστηρίων, η παρέλευση ορισμένου χρόνου αποχής από την εργασία δεν μπορεί να εξομοιωθεί με παραίτηση / καταγγελία του εργαζομένου, όταν δεν αποδεικνύεται η σαφής βούλησή του να καταγγείλει τη σχέση εργασίας (βλ. ΟλΑΠ 32/1988). Συναφώς, θα πρέπει να προηγείται διάγνωση για το δικαιολογημένο ή μη της απουσίας, η οποία μπορεί να γίνει μόνο από το δικαστήριο. Η χρήση της διάταξης από τους εργοδότες μπορεί να οδηγήσει σε καταχρηστικές πρακτικές, που μπορεί να οδηγήσουν τους εργαζόμενους σε απώλεια θέσεων εργασίας τους με fast track διαδικασία.

Συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου διάρκειας έως 2 ημερών την εβδομάδα (άρθρο 19 του ΣχΝ)

Με το άρθρο 19 του ΣχΝ παρέχεται η δυνατότητα στους εργοδότες  να προσλαμβάνουν εργαζόμενους για την κάλυψη επειγουσών αναγκών με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, διάρκειας έως δύο (2) ημερών την εβδομάδα, μέσω ειδικής ηλεκτρονικής εφαρμογής «Ταχείας Πρόσληψης». Ο εργαζόμενος λαμβάνει ειδοποίηση για την πρόταση προς σύναψη της σύμβασης  μέσω της ηλεκτρονικής εφαρμογής «MyErgani», και πρέπει να την αποδεχθεί, μέσω της ίδιας ηλεκτρονικής εφαρμογής, πριν από την έναρξη της απασχόλησης.

Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή μπορεί να καταρτιστεί σύμβαση με αντικείμενο την παροχή εργασίας 2 ημερών, που μπορεί να παρασχεθεί , συνεχόμενα ή μη, μέσα σε διάστημα μιας εβδομάδας

Η διατύπωση της διάταξης «σύμβαση διάρκειας έως δύο (2) ημερών την εβδομάδα», μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση με την εκ περιτροπής απασχόληση: Εκ περιτροπής θεωρείται η απασχόληση κατά λιγότερες ημέρες την εβδομάδα ή κατά λιγότερες εβδομάδες το μήνα ή κατά λιγότερους μήνες το χρόνο ή συνδυασμός αυτών  κατά πλήρες ημερήσιο ωράριο εργασίας.

Η σύμβαση των 2 ημερών μπορεί να ενταχθεί στην έννοια της εκ περιτροπής εργασίας μόνο αν συμφωνηθεί: α) πλήρες ημερήσιο ωράριο εργασίας και β) όταν η εργασία συμφωνείται να παρέχεται  2 ημέρες κάθε εβδομάδα μέσα σε ορισμένο χρόνο που καθορίζεται σε ευρύτερες χρονικές περιόδους (πχ μήνας, εξάμηνο, έτος κλπ).

Επομένως το ΣχΝ εισάγει μια  μορφή ακραίας ευελιξίας της σύμβασης εργασίας,  η οποία εφόσον το ΣχΝ δεν διακρίνει, μπορεί να  είναι πλήρους ή μερικής απασχόλησης ή να αφορά και συμφωνία κατά παραγγελία. Αυτό σημαίνει ότι ο εργοδότης μπορεί να κάνει χρήση περισσότερων μη τυπικών (επισφαλών) μορφών απασχόλησης.

Ένα παράδειγμα τέτοιας σύμβασης θα μπορούσε να αφορά παροχή εργασίας για 2 ημέρες μέσα στη βδομάδα (πχ Σάββατο και Κυριακή ή Παρασκευή και Κυριακή κλπ):

·       είτε  με πλήρες ωράριο 13 ωρών, μαζί με υπερεργασία και υπερωρίες

·       είτε με μερική απασχόληση πχ 4 ή 6  ωρών με δυνατότητα παροχής πρόσθετης εργασίας (με  προσαύξηση 12%). Η πρόσθετη αυτή εργασία μπορεί να παρασχεθεί , αν «συμφωνήσει» ο εργαζόμενος  ακόμη και σε ωράριο όχι συνεχόμενο με το συμφωνημένο της ίδιας μέρας

·       είτε με σύμβαση κατά παραγγελία , στην οποία συμφωνούνται πχ οι ώρες εργασίας των δύο ημερών εργασίας μέσα στην βδομάδα καθώς και ο χρόνος προειδοποίησης του εργαζόμενου, που δεν μπορεί να είναι μικρότερος των 24 ωρών. Ο εργοδότης μπορεί σύμφωνα με το νόμο να επικαλεστεί περιστάσεις που δικαιολογούν αντικειμενικά μικρότερο χρόνο προειδοποίησης. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει πλέον υποχρέωση να συμφωνείται ελάχιστος αριθμός αμειβόμενων ωρών εργασίας, αφού με το άρθρο 22 του ΣχΝ καταργείται  α) η υποχρέωση των μερών να συμφωνούν σε ελάχιστο αριθμό αμειβομένων ωρών εργασίας, που δεν μπορεί να υπολείπεται του ενός τετάρτου (1/4) του συμφωνημένου συνολικού αριθμού ωρών, β) η εφαρμογή στις συμβάσεις αυτές όλων των προστατευτικών διατάξεων, ιδίως αυτών για το χρόνο εργασίας (ημερήσια και εβδομαδιαία ανάπαυση, διαλείμματα, νυχτερινή εργασία κλπ) .   Έτσι, οι συμβάσεις «κατά παραγγελία» μεταπίπτουν, με το ΣχΝ σε καθαρές συμβάσεις «μηδενικών ωρών», χωρίς καμία προστασία για τον εργαζόμενο.

Επομένως ο εργοδότης μπορεί να διατηρεί αζημίως «εφεδρεία» εργαζομένων, χωρίς να υποχρεούται να παρέχει οποιαδήποτε αμοιβή, σε περίπτωση που δεν ειδοποιήσει τελικά τον εργαζόμενο να παρέχει εργασία.

Ευέλικτη προσέλευση κατά 120 λεπτά (2 ώρες) με χρήση της ψηφιακής κάρτας εργασίας – χρόνος προετοιμασίας (άρθρο 20 ΣχΝ)

i) Στις επιχειρήσεις που έχουν ενταχθεί στο μηχανισμό της ψηφιακής κάρτας εργασίας μπορεί να «συμφωνείται» εγγράφως μεταξύ εργοδότη – εργαζομένου  ευέλικτη προσέλευση μέχρι χρονικό διάστημα εκατό είκοσι (120) λεπτών ημερησίως. Είναι εμφανής ο κίνδυνος καταχρηστικών πρακτικών υπό το πρόσχημα της «συμφωνίας» εργοδότη – εργαζόμενου για ελαστικότητα στην προσέλευση – αποχώρηση από την εργασία, καθώς η «ευελιξία» αυτή δίνει τη δυνατότητα στον εργοδότη να μεταβάλλει άτυπα το ωράριο εργασίας και να αφήνει απλήρωτες υπερωρίες.

ii) Αφαιρείται από το χρόνο εργασίας ο χρόνος προετοιμασίας . Ο χρόνος αυτός για τον κλάδο της βιομηχανίας μπορεί να ανέρχεται μέχρι 30 λεπτά πριν από την έναρξη της εργασίας και τριάντα (30) λεπτά μετά από τη λήξη της εργασίας. Στις επιχειρήσεις – εργοδότες των υπόλοιπων κλάδων ο χρόνος προετοιμασίας ανέρχεται μέχρι  δέκα (10) λεπτά πριν από την έναρξη της εργασίας και  δέκα (10) λεπτά μετά από τη λήξη της. Ο χρόνος αυτός, σύμφωνα με το ΣχΝ δεν θεωρείται χρόνος εργασίας, με όλες τις συνέπειες για τον εναπομένοντα χρόνο ημερήσιας ανάπαυσης, αφού το 11ωρο γίνεται πλέον διάτρητο.

Κατάργηση ασφαλιστικών εισφορών σε προσαυξήσεις λόγω υπερεργασίας, υπερωρίας και εργασίας κατά τη νύχτα, Κυριακή και αργίες (άρθρο 68 ΣχΝ)

Οι εργοδότες αποκτούν ένα ακόμη κίνητρο να απασχολήσουν επιπλέον τους ήδη εργαζόμενους στην επιχείρηση, αντί να προχωρήσουν σε προσλήψεις νέων εργαζομένων,  αφού με το ΣχΝ οι υπερωρίες, η εργασία τις Κυριακές, αργίες , νύκτα κ.λπ. γίνονται  φθηνότερες, ενώ συγχρόνως βλάπτονται οι εργαζόμενοι, αφού μειώνονται τα έσοδα του ΕΦΚΑ από ασφαλιστικές εισφορές. Οι ασφαλιστικές εισφορές αποτελούν «εν ευρεία εννοία μισθό»,  καθώς συνιστούν  στοιχείο του ανταλλάγματος λόγω της παροχής εργασίας, το οποίο (αντάλλαγμα) δεν εξαντλείται στις τακτικές αποδοχές.

Β. Ψηφιακή οργάνωση της εργασίας.

Κατάργηση της υποχρέωσης τήρησης σειράς εγγράφων στο χώρο εργασίας (άρθρο 15 ΣχΝ) και κατάργηση στοιχείων που υποβάλλονται στο ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ (άρθρο 16 ΣχΝ)

Με το άρθρο 15 του ΣχΝ καταργείται η υποχρέωση των εργοδοτών να αναρτούν στο χώρο εργασίας πίνακα προσωπικού και πρόγραμμα  εργασίας . Καταργείται ακόμη η υποχρέωση των εργοδοτών να τηρούν στο χώρο εργασίας και να επιδεικνύουν ανά πάσα στιγμή κατά τους ελέγχους των Επιθεωρητών Εργασίας το βιβλίο αδειών, το έντυπο των ατομικών συμβάσεων εργασίας καθώς και τα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών προσωπικού για το τελευταίο τουλάχιστον τρίμηνο.

Με το άρθρο 16 του ΣχΝ καταργείται η υποχρέωση των εργοδοτών να υποβάλλουν στο ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ , τη σύμβαση εργασίας και τις τροποποιήσεις της

Με το ΣχΝ επιχειρείται η υποκατάσταση της ατομικής σύμβασης εργασίας από  την  «Ψηφιακή Αναγγελία Έναρξης της Εργασίας» (άρθρο 18 ΣχΝ), την οποία αποδέχεται ο εργαζόμενος πριν την έναρξη της εργασίας του με τα νέα ψηφιακά μέσα, τα οποία δεν είναι βέβαιο ότι χειρίζεται απρόσκοπτα, ούτε, σε περίπτωση που είναι αλλοδαπός, αντιλαμβάνεται άμεσα ή/και πλήρως τους όρους τους οποίους αποδέχεται (ψηφιακά)

Η ατομική σύμβαση εργασίας περιέχει συνήθως και όρους που δεν αποτυπώνονται στο ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ, όπως πχ ειδικότερες συμφωνίες περί συμψηφισμού υπερωριών ή άλλων παροχών στις τυχόν υπέρτερες αποδοχές, περιγραφή και όρους χορήγησης επιδομάτων και λοιπών παροχών (μισθολογικών και μη), από όπου συνάγεται και ο νομικός χαρακτηρισμός τους, τυχόν περιορισμούς ή όρους άσκησης του δικαιώματος καταγγελίας του εργοδότη κλπ. Κατά συνέπεια, για τη διαπίστωση της τήρησης των ατομικών συμβάσεων εργασίας, ιδίως όταν διερευνώνται καταγγελίες για μονομερείς από τον εργοδότη βλαπτικές μεταβολές, είναι απαραίτητη η τήρηση των εντύπων συμβάσεων εργασίας και η επίδειξή τους στα όργανα ελέγχου της Επιθεώρησης Εργασίας. Εξάλλου, όπως είναι γνωστό,  ο  έγγραφος τύπος είναι απαραίτητος σε μια σειρά (κυρίως μη τυπικών) μορφών απασχόλησης, όπως πχ στη μερική και την εκ περιτροπής απασχόληση (άρθρο 38 ν. 1892/1990, άρθρο 113 ΚΕΔ),  στην κατάρτιση και την ανανέωση  συμβάσεων ορισμένου χρόνου (άρθρο 5 παρ.2 ΠΔ 81/2003, άρθρο 98 ΚΕΔ), στις συμβάσεις προσωρινής απασχόλησης (άρθρο 124 ν. 4052/2012, άρθρο 125 ΚΕΔ κλπ. Είναι φανερό ότι η τήρηση και η επίδειξη των έντυπων αυτών συμβάσεων  εργασίας είναι απαραίτητη, μεταξύ άλλων, και  για τον έλεγχο του κύρους των σχετικών συμφωνιών.

Το ίδιο αναγκαία είναι και η τήρηση και επίδειξη  των εκκαθαριστικών σημειωμάτων, τα οποία πρέπει υποχρεωτικά να αποτυπώνουν την περιγραφή και τη σύνθεση των αποδοχών των εργαζομένων, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί η τήρηση των συμβάσεων εργασίας και της εφαρμοστέας σσε. Αν μάλιστα συνεκτιμηθεί και το γεγονός ότι στα εκκαθαριστικά σημειώματα συχνά οι εργοδότες μεταβάλλουν αυθαίρετα το νομικό χαρακτηρισμό των αποδοχών (όπως πχ, ενδεικτικά, με τον μονομερή χαρακτηρισμό παροχών ως «οικειοθελών και ανακλητών» κλπ) γίνεται αντιληπτό ότι με την προκείμενη ρύθμιση του ΣχΝ δεν θα μπορούν να ελέγχονται οι καταγγελίες για μονομερείς βλαπτικές μεταβολές των όρων εργασίας.

Γ. Υγεία και ασφάλεια στην εργασία

Κύρωση Διεθνών Συμβάσεων Εργασίας 155 (1981) και 191 (2023) (άρθρα 42-45,47)

Με την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων συνδέονται κατ’αρχάς όλες οι προωθούμενες με το ΣχΝ ρυθμίσεις για το χρόνο εργασίας και την ετήσια άδεια των εργαζομένων. Κι αυτό γιατί επιδρούν στη συσσώρευση της ψυχικής και σωματικής κόπωσης, που είναι το σύνηθες αίτιο πρόκλησης εργατικών  ατυχημάτων και θανάτων στην εργασία. Παράλληλα υποβαθμίζουν στην πράξη το πραγματικό επίπεδο προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, παραβιάζοντας τις απαιτήσεις συμμόρφωσης τόσο στο ενωσιακό όσο και το διεθνές δίκαιο, όπως τη ΔΣΕ 155, που κυρώνεται με το ίδιο ΣχΝ.

Επί της αρχής η ΓΣΕΕ θεωρεί ότι, εάν και με σημαντική καθυστέρηση, κινείται σε θετική κατεύθυνση η ενίσχυση του εθνικού θεσμικού πλαισίου για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία με την κύρωση της ΔΣΕ 155 (1981), η οποία μάλιστα έχει αναγορευθεί και ενταχθεί στις «θεμελιώδεις» ΔΣΕ. Παρά την τυπική συμμόρφωση σε ικανοποιητικό βαθμό με το ενωσιακό και το διεθνές πλαίσιο,  υπάρχει ένα δυσλειτουργικό και αναποτελεσματικό σύστημα ΥΑΕ που εστιάζει περισσότερο στη συμμόρφωση παρά στην αποτελεσματικότητα, ενώ παράλληλα βαίνει αυξανόμενος ο αριθμός των εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων και συνεχίζει να παραμένει άγνωστος ο αριθμός των επαγγελματικών ασθενειών, λόγω μη καταγραφής τους.

Ενδεικτική επίσης της ενίσχυσης της επισφάλειας  είναι η διαγραφή από τις γενικές αρχές που διέπουν τις υποχρεώσεις των εργοδοτών «της προσαρμογής της εργασίας στον άνθρωπο, προκειμένου να μετριασθεί η μονότονη και ρυθμικά επαναλαμβανόμενη εργασία και να μειωθούν οι επιπτώσεις της στην υγεία», που περιέχεται στο άρθρο 34 ΣχΝ.

Θεωρούμε άστοχη την εξουσιοδοτική διάταξη του άρθρου 47 του ΣχΝ, η οποία, αγνοώντας τη διάταξη των άρθρων 2 και 25 του Κώδικα Νόμων για την Υγεία και Ασφάλεια των Εργαζομένων (ΚΝΥΑΕ) για το πεδίο εφαρμογής του και την επέκτασή του με Προεδρικό Διάταγμα, δίνει την εξουσιοδότηση έκδοσης Υπουργικής Απόφασης για τη διατύπωση εξαιρέσεων από το περιεχόμενο της ΔΣΕ 155 (όχι της εφαρμοστικής νομοθεσίας) κλάδων δραστηριότητας ή κατηγοριών εργαζομένων.

Εξίσου άστοχη είναι και η ένταξη χωρίς καμία θεσμική ενημέρωση και διαβούλευση, στη διοικητική κωδικοποίηση της νομοθεσίας όπως αποτυπώθηκε με το νυν ισχύοντα Κώδικα Εργατικού Δικαίου (ΚΕΔ – ΠΔ62/2025), της μείζονος σημασίας νομοθετικής κωδικοποίησης των νόμων για την υγεία και την ασφάλεια, η οποία ψηφίσθηκε από την Ολομέλεια της Βουλής, σύμφωνα με το Σύνταγμα (άρθρο 76 παρ.6), με ιδιαίτερο νόμο, τον ν. 3850/2010 για τον «Κώδικα Νόμων για την Υγεία και την Ασφάλεια των Εργαζομένων (ΚΝΥΑΕ)». Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να αφαιρεθούν από το περιεχόμενο του Κώδικα Εργατικού Δικαίου (ΠΔ 62/2025) όλες οι διατάξεις για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων, ώστε να ανακτήσει ο Κώδικας Νόμων Υγείας και Ασφάλειας (ν. 3850/2010) την απαιτούμενη κανονιστική του αυτονομία και να τροποποιείται κατάλληλα, τόσο νομοτεχνικά όσο και ουσιαστικά.

Δ.  Ρυθμίσεις για την Επιθεώρηση Εργασίας (άρθρα 50-57 ΣχΝ)

Παραμένουν επίκαιρες οι θέσεις της ΓΣΕΕ, μεταξύ άλλων, για: α) την άμεση επαναλειτουργία του Συμβουλίου Κοινωνικού Ελέγχου της Επιθεώρησης Εργασίας και των Περιφερειακών Τμημάτων του, β) τη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στο Συμβούλιο Διοίκησης της Επιθεώρησης Εργασίας για τη συμβολή στον προγραμματισμό και την αξιολόγηση του προγραμματισμού και των αποτελεσμάτων του ελεγκτικού έργου, γ)  τον απαιτούμενο συντονισμό με το Υπουργείο Εργασίας και άμεση αντιμετώπιση των προβλημάτων από την έκδοση άτυπων εγκυκλίων και ανακοινώσεων με αντιφατικές ερμηνείες για την εφαρμογή της νομοθεσίας, δ) τη διασφάλιση της απρόσκοπτης πρόσβασης των εργαζομένων στην Επιθεώρηση Εργασιακών Σχέσεων και Υγείας και Ασφάλειας στο σύνολο της επικράτειας κλπ.

Σε θετική κατεύθυνση είναι η πρόβλεψη για τη λειτουργία Νομικής Υπηρεσίες της Επιθεώρησης εργασίας καθώς και η μέριμνα για τα οδοιπορικά έξοδα των Επιθεωρητών Εργασίας, που αναγνωρίζει τις δυσκολίες μετακίνησης για το ελεγκτικό τους έργο σε περιοχές που δεν υπάρχει τακτική κάλυψη από μέσα μεταφοράς, όπως είναι τα νησιά. Για λόγους απρόσκοπτης συμμετοχής των εργαζομένων στις διαδικασίες που τους αφορούν, πρέπει να θεσμοθετηθεί  για τους εργαζόμενους η δυνατότητα εξ αποστάσεως συμμετοχής κατά την εξέταση καταγγελιών τους σε περίπτωση που εργάζονται ή κατοικούν σε περιοχές που δεν αποτελούν έδρα Υπηρεσιών Επιθεώρησης Εργασίας.

Ε. Επέκταση της άδειας μητρότητας στην αναδοχή (άρθρο 11 ΣχΝ)

Η  προωθούμενη με το άρθρο 11 ΣχΝ επέκταση στους ανάδοχους γονείς της γονικής άδειας, οφείλει να συνοδευθεί και με τη συμπερίληψη της αναδοχής στον ορισμό της γονικής άδειας του άρθρου 229 του ΚΕΔ (άρθρο 26 ν. 4808/2021, όπως ισχύει). Επιπλέον, τόσο στην προωθούμενη ρύθμιση του ΣχΝ , όσο και σε όλες όσες αφορούν τους αναδόχους γονείς (πχ η άδεια φροντίδας/μειωμένο ωράριο του άρθρου 239 η άδεια πατρότητας, του άρθρου 230 ΚΕΔ) είναι ορθότερο να  οριστεί ως  αφετηρία των αντίστοιχων δικαιωμάτων όχι  η ένταξη του παιδιού στην οικογένεια, αλλά «η  τοποθέτηση του παιδιού στην οικογένεια με οποιονδήποτε τρόπο». Με τον τρόπο αυτό τμήμα της γονικής άδειας θα μπορεί να χορηγείται και στο προ της ολοκλήρωσης των διαδικασιών της αναδοχής διάστημα.

ΣΤ. Δημιουργία ψηφιακού μηχανισμού συλλογής στοιχείων για τη διαδικασία καθορισμού του νομοθετημένου κατώτατου μισθού (άρθρα 85-87 ΣχΝ)

Με το ΣχΝ εισάγεται η δημιουργία και λειτουργία στο Υπουργείο Εργασίας ψηφιακού μηχανισμού συλλογής και ανάλυσης στοιχείων για τον υπολογισμό του νομοθετημένου κατώτατου μισθού από το 2026, σύμφωνα με την τρέχουσα διαδικασία, και από το 2028 και μετά, όπου τίθεται σε εφαρμογή το νέο σύστημα αυτόματης αναπροσαρμογής του με βάση συντελεστή/αλγόριθμο με τις συγκεκριμένες παραμέτρους που αναφέρει η σχετική διάταξη (άρθρο 6 Ν.  5163/2024, άρθρα 141, 141Α ΚΕΔ).

Η δημιουργία του ψηφιακού μηχανισμού που εισάγει το ΣχΝ, ουσιαστικά, παγιώνει τη διαδικασία του καθορισμού του κατώτατου μισθού/ημερομισθίου από το κράτος, ενώ την ίδια στιγμή είναι σε εξέλιξη η διαδικασία κατάρτισης από το Υπουργείο Σχεδίου δράσης για την απαιτούμενη από την Οδηγία ΕΕ 2022/2041 αύξηση του ποσοστού κάλυψης από ΣΣΕ (άρθρο 4, άρθρο 5 Ν. 5163/2024). Επειδή η διαδικασία αυτή, η οποία προβλέπεται και από την οικεία Οδηγία και οφείλει να μην είναι προσχηματική  και δεδομένου ότι είναι γνωστή η πάγια θέση της ΓΣΕΕ αλλά και εργοδοτικών οργανώσεων για την επαναφορά στους κοινωνικούς εταίρους της αποκλειστικής αρμοδιότητας καθορισμού του κατώτατου μισθού/ημερομισθίου με την Εθνική Γενική ΣΣΕ, ζητούμε την απόσυρση των σχετικών με τη λειτουργία του μηχανισμού συλλογής και ανάλυσης στοιχείων για την αυτόματη αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού.

Κυρία Υπουργέ,  οι ρυθμίσεις του ΣχΝ υποβαθμίζουν σοβαρά την ποιότητα ζωής και εργασίας και θέτουν σε κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων, οι οποίοι απειλούνται με εργασιακή εξουθένωση. Εξάλλου, τα ζητήματα του χρόνου εργασίας αποτελούν αντικείμενο ρύθμισης συλλογικών συμβάσεων εργασίας  και όχι του κρατικού νομοθέτη. Με δεδομένο ότι για όλα τα παραπάνω ζητήματα θα έπρεπε να προηγηθεί ουσιαστικός κοινωνικός διάλογος, σας καλούμε έστω και τώρα, πριν τη συζήτηση του ΣχΝ στις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές, να ορίσετε συνάντηση με εκπροσώπους της ΓΣΕΕ και των υπόλοιπων κοινωνικών εταίρων, προκειμένου να σας εκθέσουμε τις απόψεις μας και τους λόγους που επιβάλλουν  την απόσυρση των επικείμενων, καταστροφικών για τους εργαζόμενους, μέτρων.

Ο εργοδότης που προτίθεται να οργανώσει την εργασία του με ένα ορισμένο ρυθμό πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη γενική αρχή της προσαρμογής της εργασίας στον άνθρωπο, ιδίως προκειμένου να περιοριστεί η μονότονη και η ρυθμική εργασία, σε συνάρτηση με το είδος της δραστηριότητας και τις απαιτήσεις της ασφάλειας και υγείας, ιδιαίτερα όσον αφορά τα διαλείμματα του χρόνου εργασίας

Επιστολή της ΓΣΕΕ στην Υπουργό Εργασίας Ν. Κεραμέως για το Εργασιακό Νομοσχέδιο

Την παράσταση στο εργασιακό νομοσχέδιο που βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση έκλεψε η διάταξη για το 13ωρο (άρθρο 6 του νομοσχεδίου για τα χρονικά όρια εργασίας) που αυξάνει επί της ουσίας κατά μία ώρα το ημερήσιο ανώτατο όριο υπερωριών που επιτρέπεται να απασχολείται ένας εργαζόμενος, πέραν του νόμιμου ωραρίου. Το δια ταύτα της ρύθμισης είναι ότι από 3 ώρες που ήταν το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ημερησίως στις υπερωρίες γίνονται 4, αλλά δεν μεταβάλλεται ούτε το ανώτατο όριο του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας που παραμένει στις 48 ώρες, ούτε το ανώτατο όριο της υπερωριακής απασχόλησης, που παραμένει στις 150 ώρες τον χρόνο.

Το νόμιμο ωράριο είναι οι 8 ώρες συν μία ώρα υπερεργασίας, δηλαδή 9 ώρες ημερησίως. Από εκεί και πέρα με το ισχύον καθεστώς ο εργαζόμενος μπορεί να εργαστεί για άλλες 3 ώρες υπερωριακά και να φτάσει μάξιμουμ τις 12 ώρες ημερησίως σε έναν εργοδότη.

Αυτό που αλλάζει με τη νέα διάταξη είναι ότι προστίθεται μία ώρα υπερωριακής απασχόλησης, επιπλέον δηλαδή 4 ώρες αντί 3 που είναι τώρα και έτσι ο ανώτατος ημερήσιος χρόνος απασχόλησης σε έναν εργοδότη θα μπορεί να φτάνει στις 13 ώρες αντί 12. Ο λόγος που έγινε η προσθήκη της μίας επιπλέον ώρας υπερωρίας, είναι αφενός γιατί το 13ωρο ισχύει για απασχόληση σε δύο εργοδότες και αφετέρου για να καλυφθούν εποχικές ανάγκες σε πρόσθετη εργασία από το υφιστάμενο και όχι νέο προσωπικό σε επιχειρήσεις που δεν βρίσκουν το κατάλληλο προσωπικό για να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Αυτή η 1 επιπλέον ώρα δεν θα μεταβάλει τα ανώτατα επιτρεπόμενα όρια του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας που είναι και παραμένει στις 48 ώρες με τις υπερωρίες για πενθήμερη εργασία, όπως επίσης δεν μεταβάλλεται το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο υπερωριακής απασχόλησης σε ετήσια βάση, που είναι οι 150 ώρες. Στην πράξη μπορεί ένας εργαζόμενος να εργαστεί για 13 ώρες μία ή δύο φορές την εβδομάδα, αλλά ο συνολικός χρόνος εργασίας στην εβδομάδα δεν θα ξεπερνά τις 48 ώρες, ενώ η έξτρα ώρα υπερωριακής απασχόλησης δεν θα ανεβάζει το όριο των 150 ωρών υπερωριακής απασχόλησης σε ετήσια βάση. Η δε αμοιβή για την επιπλέον ώρα υπερωρίας έχει προσαύξηση 40%.

Αρμόδιο στέλεχος του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης που μίλησε στο Capital για τη νέα διάταξη ισχυρίστηκε ότι η έλλειψη εργαζομένων σε διάφορους κλάδους δημιούργησε την ανάγκη της πρόσθετης απασχόλησης από τους υφιστάμενους εργαζόμενους και αυτή την ανάγκη ήρθε να καλύψει η προσθήκη της μίας ώρας υπερωριακής απασχόλησης, η οποία δεν μεταβάλλει το ανώτατο όριο του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας, που είναι οι 48 ώρες.
Το 13ωρο πάντως εξυπηρετεί ευάριθμο πλήθος επιχειρήσεων που ζήτησαν την επιπλέον ώρα υπερωριακής, επειδή ήταν δύσκολη η εύρεση προσωπικού που θα ερχόταν να απασχοληθεί περιστασιακά μόνον για 4 ή 5 ώρες μέσα στην εβδομάδα. Σε κάθε περίπτωση το εάν και κατά πόσο καθώς και από πόσες τελικά επιχειρήσεις θα εφαρμοστεί το 13ωρο θα κριθεί στην πράξη σε λίγους μήνες από την αύξηση ή όχι των υπερωριών σε διάφορους κλάδους.

Η διάταξη για το 13ωρο αναφέρει τα εξής: 
“Η πέραν των σαράντα πέντε ωρών την εβδομάδα απασχόληση του εργαζομένου θεωρείται υπερωριακή απασχόληση ως προς όλες τις νόμιμες συνέπειες, διατυπώσεις και διαδικασίες έγκρισης. Για όσους εργαζομένους ισχύει σύστημα εργασίας έξι εργάσιμων ημερών την εβδομάδα, υπερωριακή απασχόληση θεωρείται η εργασία πέραν των σαράντα οκτώ ωρών την εβδομάδα. Σε κάθε περίπτωση, διατηρούνται σε ισχύ οι ρυθμίσεις για το νόμιμο ημερήσιο ωράριο εργασίας. Ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να αρνηθεί την παροχή της υπερωριακής αυτής εργασίας. Η άρνηση του εργαζομένου να παράσχει την επιπλέον εργασία δεν συνιστά λόγο καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του. Εργαζόμενοι απασχολούμενοι υπερωριακά δικαιούνται για κάθε ώρα νόμιμης υπερωρίας έως τέσσερις ώρες ημερησίως (σ.σ.: αντί 3 που είναι με το ισχύον καθεστώς) και μέχρι τη συμπλήρωση εκατόν πενήντα ωρών ετησίως αμοιβή ίση με το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο προσαυξημένο κατά 40%”.

Με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε εβδομαδιαία βάση, δίδεται πλέον η δυνατότητα στους εργαζομένους να απασχολούνται κατά διαστήματα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, και όχι μόνο για 6 μήνες που ισχύει σήμερα, με 4ήμερο, επιλέγοντας για παράδειγμα 10ωρη ημερήσια απασχόληση και έξτρα ρεπό για μία εργάσιμη μέρα της εβδομάδας. Για παράδειγμα ένας γονέας με ανήλικο τέκνο θα μπορεί να εργάζεται εφεξής σε 4ήμερη βάση καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, κατόπιν συνεννόησης με τον εργοδότη.

Προσλήψεις fast track 

Πιο γρήγορα και με πολύ λιγότερη γραφειοκρατία θα γίνονται οι προσλήψεις προσωπικού από τις επιχειρήσεις. Η αναγγελία πρόσληψης θα γίνεται ψηφιακά στην Εργάνη με τους ουσιώδεις όρους εργασίας τους οποίους θα αποδέχεται ο εργαζόμενος ιδιοχείρως ή με εγκεκριμένη ηλεκτρονική υπογραφή ή με ψηφιακή βεβαίωση μέσω gov.gr ή μέσω του “MyErgani”.

Ειδικά για την κάλυψη επειγουσών αναγκών οι προσλήψεις διάρκειας έως 2 ημερών την εβδομάδα θα γίνονται μέσω ειδικής ηλεκτρονικής εφαρμογής “Ταχείας Πρόσληψης” (fast track). O εργοδότης θα δηλώνει στην Εργάνη τους ουσιώδεις όρους εργασίας και ο εργαζόμενος θα λαμβάνει ειδοποίηση για την πρόταση προς σύναψη της σύμβασης μέσω της ηλεκτρονικής εφαρμογής “MyErgani” στο κινητό του ή στον υπολογιστή του, την οποία και πρέπει να αποδεχθεί πριν από την έναρξη της απασχόλησης.

Πηγή: capital.gr

Όλες οι αλλαγές που φέρνει το εργασιακό νομοσχέδιο

Η υπουργός Εργασίας ισχυρίστηκε πως έχει υπάρξει βελτίωση στην αγορά εργασίας τα τελευταία χρόνια, κάνοντας λόγο για μείωση της ανεργίας και την αύξηση των μισθών.

«Η ανεργία ήταν στο 18% πριν έξι χρόνια, τώρα πλέον βρίσκεται κάτω από το 8%. Έχουμε 500.000 νέες θέσεις εργασίας. Έχουμε λοιπόν και πολύ καλύτερα στοιχεία και ποσοτικά και ποιοτικά. Πολλές περισσότερες θέσεις πλήρους απασχόλησης. Ο κατώτατος μισθός έχει ανέβει κατά 35%. Ο μέσος μισθός κατά 28%. Είναι όλα ιδανικά και ρόδινα; Όχι, έχουμε ακόμη πάρα πολύ δρόμο. Αλλά όσοι δεν καταλαβαίνουν ότι όλες αυτές οι αλλαγές είναι προς όφελος των εργαζομένων, λυπάμαι αλλά αγνοούν βασικά στοιχειά της αγοράς εργασίας», υπογράμμισε αρχικά.

Το νέο εργασιακό νομοσχέδιο και το 4ήμερο
Αναφερόμενη στο νέο νομοσχέδιο, η κ. Κεραμέως τόνισε ότι δίνει τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να επιλέγουν 4ήμερη εργασία με 10ωρο ωράριο σε ετήσια βάση: «Το νέο εργασιακό νομοσχέδιο έχει 4ήμερη εργασία. Σήμερα αν ένας γονέας θέλει να δουλεύει Δευτέρα-Πέμπτη και Παρασκευή να είναι με το παιδί του, μπορεί να το κάνει αυτό μόνο για 6 μήνες. Τον υπόλοιπο χρόνο πρέπει να βρει παιδικό σταθμό για την Παρασκευή. Έρχεται λοιπόν το νομοσχέδιο και τι λέει; 4ήμερο για όλο τον χρόνο με 10ωρη εργασία».

Το 13ωρο και την ευρωπαϊκή νομοθεσία
Η υπουργός απάντησε και στην κριτική που δέχεται το νομοσχέδιο για το 13ωρο, διευκρινίζοντας ότι η ρύθμιση αυτή ισχύει ήδη από το 2023. Όπως σημείωσε: «Τώρα το περίφημο πια 13ωρο είναι κάτι καινούργιο; Όχι! Ισχύει από το 2023. Μπορείς να δουλεύεις σε δύο εργοδότες μέχρι 13 ώρα ανά ημέρα.

Αφού λοιπόν ισχύει αυτό, γιατί να μη μπορώ να το κάνω αυτό πια στον ίδιο εργοδότη, για να μη μετακινούμαι και να παίρνω και +40% για κάθε ώρα. Αυτό είναι στο πλαίσιο της ενωσιακής νομοθεσίας. Η Ευρώπη σού λέει πως υπάρχουν κάποια όρια που πρέπει να σεβαστείς. Τουλάχιστον 11 ώρες ανάπαυσης την ημέρα και 48 ώρες την εβδομάδα. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην ΕΕ που εφαρμόζει κάτι τέτοιο, υπάρχουν τουλάχιστον 10 κράτη που το κάνουν

Επίσης απαγορεύεται να δώσεις 13ωρο στον ίδιο εργαζόμενο για πάνω από 37 μέρες τον χρόνο. Αν παρανομήσεις σε αυτό ως εργοδότης και σε πιάσουν, τα πρόστιμα είναι πάρα πολύ μεγάλα. Υπάρχει κλάδος που εμφάνιζε 2 στους 3 ως μερικώς απασχολούμενους εργαζόμενους. Αυτό δεν υπάρχει πια. Αυξάνεται διαρκώς η πλήρης απασχόληση γιατί αυξάνονται οι έλεγχοι. Εμείς εφαρμόζουμε τις αλλαγές αυτές ακούγοντας και τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις.»

Πηγή: ethnos.gr

Κεραμέως : Με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο το 13ωρο μπορεί να αμείβεται 40% πάνω για κάθε ώρα

Η εργασία για 13 ώρες την ημέρα σε έναν εργοδότη, αλλά και η 10ωρη απασχόληση επί 4 ημέρες την εβδομάδα (με ρεπό την 5η εργάσιμη), προβλέπονται στο «βωμό» της ευέλικτης διαχείρισης του χρόνου εργασίας σε ημερήσια, εβδομαδιαία ή και ετήσια βάση. Προϋπόθεση αποτελεί η σύμφωνη γνώμη εργοδότη και εργαζόμενου.

Σήμερα, ένας εργαζόμενος έχει τη δυνατότητα να εργάζεται κατ’ εξαίρεση έως 13 ώρες ημερησίως σε δύο ή περισσότερους εργοδότες. Με το νέο Εργασιακό, η δυνατότητα 13ωρης απασχόλησης επεκτείνεται και σε εργαζόμενους που απασχολούνται σε έναν εργοδότη, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται πιστά τα όρια ανάπαυσης και μέγιστου ορίου εβδομαδιαίων ωρών εργασίας, καθώς και η καταβολή των νόμιμων προσαυξήσεων από υπερωρίες (συν 40%).

Όπως διευκρινίζει το υπουργείο Εργασίας ο ανώτατος χρόνος εργασίας είναι 48 ώρες εβδομαδιαίως σε περίοδο αναφοράς 4 μηνών, και το ανώτατο όριο υπερωριακής απασχόλησης οι 150 ώρες ετησίως. Συνεπώς, ένας εργαζόμενος μπορεί να εργαστεί 13 ώρες ημερησίως έως συνολικά 37,5 ημέρες τον χρόνο.

 Ετήσια άδεια αναψυχής
Μέχρι σήμερα, βάσει νόμου, η άδεια έπρεπε να λαμβάνεται από τον εργαζόμενο αδιαίρετη, σε μία περίοδο, ενώ με αίτημα του εργαζομένου ήταν δυνατή η κατάτμηση του χρόνου αδείας, ωστόσο έπρεπε οι 2 εβδομάδες να λαμβάνονται συνεχόμενα. Με το νέο νομοσχέδιο δίνεται η δυνατότητα στον εργαζόμενο να αιτηθεί επιμερισμό της άδειάς του σε περισσότερα χρονικά διαστήματα, εφόσον το επιθυμεί.

Για παράδειγμα θα μπορεί να λάβει την ετήσια άδειά του τμηματικά σε 4 διαφορετικές περιόδους εντός του ίδιου έτους αν επιθυμεί κάτι τέτοιο. Η χρονική περίοδος λήψης της αδείας επιλέγεται σε συνεννόηση με τον εργοδότη.

Σύμφωνα με τη σχετική διάταξη «ο εργαζόμενος δύναται, κατ΄ εξαίρεση, να λαμβάνει μέρος της αδείας του, σύμφωνα με τις προσωπικές του ανάγκες, κατόπιν έγγραφου αιτήματός του και αποδοχής από τον εργοδότη. Υποχρεωτικά ένα τουλάχιστον μέρος της αδείας περιλαμβάνει περισσότερες των έξι (6) εργασίμων ημερών επί εξαήμερης εβδομαδιαίας εργασίας και των πέντε (5) εργασίμων ημερών επί πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας ή προκειμένου περί ανηλίκων των δώδεκα (12) εργασίμων ημερών».

Η ρύθμιση εξυπηρετεί εργαζομένους που ενδεχομένως, πέρα από τη θερινή άδεια, επιθυμούν να λάβουν μέρος της άδειάς τους και κατά τις εορταστικές περιόδους (π.χ. Χριστούγεννα, Πάσχα) αλλά και μεμονωμένα κατά τη διάρκεια του έτους. Οποιαδήποτε κατάτμηση άλλωστε συνεχίζει να απαιτεί έγγραφο αίτημα του εργαζομένου. Επιπλέον, καταργείται η δυνατότητα του εργοδότη να χορηγεί το τμήμα της άδειας των δύο εβδομάδων οποτεδήποτε εντός του ημερολογιακού έτους.

Εκ περιτροπής εργασία
Με τη νέα ρύθμιση οι εκ περιτροπής απασχολούμενοι θα έχουν δικαίωμα να εργαστούν επιπλέον του οκταώρου τους, λαμβάνοντας την αντίστοιχη προσαύξηση 40% για κάθε ώρα υπερωριακής απασχόλησης, εφόσον το επιθυμούν. Για παράδειγμα, κάποιος που δουλεύει σε εστιατόριο το οποίο λειτουργεί Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, θα μπορεί να συμπληρώνει το εισόδημά του και με υπερωριακή απασχόληση εφόσον το επιθυμεί.

Λύση εργασιακής σχέσης
Ο εργοδότης υποχρεούται να αναγγέλλει, με ηλεκτρονική υποβολή των σχετικών εντύπων στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ, κάθε περίπτωση οικειοθελούς αποχώρησης εργαζομένου ή αυτοδίκαιης λύσης της δοκιμαστικής περιόδου ή συναινετικής λύσης της σύμβασης εργασίας, όπως εθελουσία έξοδος, ή καταγγελίας σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου ή λήξης σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου ή έργου το αργότερο τέσσερις (4) εργάσιμες ημέρες από την ημέρα αποχώρησης του εργαζομένου ή καταγγελίας της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου ή λήξης της σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου ή έργου ή κάθε άλλης περίπτωσης λύσης ή λήξης της σύμβασης εργασίας.

Η αναγγελία οικειοθελούς αποχώρησης του εργαζομένου συνοδεύεται υποχρεωτικά από ηλεκτρονικά σαρωμένο έντυπο υπογεγραμμένο ιδιοχείρως από τον εργοδότη και τον εργαζόμενο ή από έγγραφο που φέρει ηλεκτρονική υπογραφή τους ή έγγραφο ψηφιακά βεβαιωμένο και από τους δύο μέσω της Ενιαίας Ψηφιακής Πύλης της Δημόσιας Διοίκησης (gov.gr).

Η αδικαιολόγητη (αυθαίρετη) αποχή του εργαζομένου από την εργασία για διάστημα μεγαλύτερο των τριών (3) συναπτών εργάσιμων ημερών μπορεί να θεωρηθεί ως καταγγελία της σύμβασης εκ μέρους του, εφόσον προηγουμένως έχει παρέλθει επιπλέον χρονικό διάστημα δύο (2) συναπτών εργάσιμων ημερών από την υποχρεωτική όχλησή του από τον εργοδότη του, η οποία

δηλώνεται υπευθύνως στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ και
αποδεικνύεται με κάθε πρόσφορο γραπτό τρόπο.
Ο εργαζόμενος λαμβάνει αυτόματα ειδοποίηση της δήλωσης του εργοδότη περί όχλησης και μέσω της ηλεκτρονικής εφαρμογής «MyErgani». Στην περίπτωση αυτή, ο εργοδότης υποχρεούται, εντός δύο (2) εργάσιμων ημερών από τη λήξη του διαστήματος του πρώτου εδαφίου, να αναγγείλει την οικειοθελή αποχώρηση του εργαζομένου στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ, χωρίς να απαιτείται η υπογραφή του εργαζομένου.

Η προθεσμία των δέκα (10) εργάσιμων ημερών (δηλαδή τουλάχιστον δύο εβδομάδων) που ισχύει σήμερα, θεωρήθηκε δυσανάλογη, ιδίως σε περιπτώσεις διαλείπουσας απασχόλησης (όπως εκ περιτροπής εργασίας) που το διάστημα μεγαλώνει ακόμη περισσότερο. Επομένως, κρίθηκε σκόπιμο πως έπειτα από τρεις (3) συναπτές εργάσιμες ημέρες αδικαιολόγητης απουσίας του εργαζόμενου, ο εργοδότης να δύναται να προβεί σε όχληση του εργαζομένου.

Κατόπιν της όχλησης, εάν παρέλθουν ακόμη δύο (2) συναπτές εργάσιμες (για τον εργαζόμενο) ημέρες, αδικαιολόγητης απουσίας του
εργαζόμενου, ο εργοδότης μπορεί να αναγγείλει την οικειοθελή αποχώρηση στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ, χωρίς να απαιτείται η υπογραφή του.

Σε περίπτωση οικειοθελούς αποχώρησης, ο εργαζόμενος δύναται να υποβάλει ο ίδιος την αναγγελία της παραίτησής του. Έχει διαπιστωθεί από τις αρμόδιες εποπτικές αρχές, ότι υπάρχουν περιπτώσεις εργοδοτών οι οποίοι είτε αρνούνται, λόγω δυστροπίας, να υποβάλλουν τη σχετική δήλωση, είτε δεν προβαίνουν σε καμία ενέργεια λύσης εργασιακών συμβάσεων με εργαζομένους τους, λόγω δικών τους οικονομικών εκκρεμοτήτων (όπως λόγω προσωπικών χρεών τους).

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να παραμένουν ψηφιακά δέσμιοι, καθώς στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ εμφανίζονται ως εργαζόμενοι μιας επιχείρησης, δίχως να λαμβάνουν αποδοχές από αυτήν και δίχως να μπορούν να δηλωθούν σε άλλη εργασία.

Μείωση αποδοχών – Καθυστέρηση καταβολής τους
Κάθε μονομερής μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας, βλαπτική για τον εργαζόμενο, θεωρείται ως καταγγελία αυτής.

Με το νομοσχέδιο η μείωση των αποδοχών, αμέσως μετά την εφαρμογή της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας, θεωρείται μονομερής βλαπτική μεταβολή και απαγορεύεται.

Αντίστοιχα η μετάθεση του εργαζομένου σε γραφείο το οποίο λειτουργεί στην αλλοδαπή, εφόσον δεν αποδέχεται τη μετάθεση ο μετατιθέμενος εργαζόμενος, θεωρείται μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας.

Το ίδιο ισχύει και για την πέραν των δύο (2) μηνών καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών του εργαζομένου από τον εργοδότη, ανεξαρτήτως της αιτίας της καθυστέρησης.

Πηγή: insider.gr

Εργασιακό νομοσχέδιο: «Λάστιχο» το ωράριο εργασίας, αλλάζει η ετήσια άδεια αναψυχής

Παράλληλα οι προσλήψεις – εξπρές και οι αποχωρήσεις με ένα κλικ είναι τα κεντρικά σημεία της απλοποίησης των διαδικασιών ώστε η «χαρτούρα» να αντικατασταθεί από την ψηφιακή λειτουργία.

Σημαντική είναι η διάταξη για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε εβδομαδιαία, μηνιαία ή και ετήσια βάση η οποία επιτρέπει μεγαλύτερες ελευθερίες για τους εργαζόμενους παραδείγματος χάρη τη δυνατότητα για έναν εργαζόμενο γονέα να εργάζεται 4 ημέρες την εβδομάδα και να είναι με το παιδί του την 5η ημέρα για όλο τον χρόνο, και όχι μόνο για ένα εξάμηνο που ισχύει σήμερα, σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα.

Επιπλέον προβλέπεται: α) η δυνατότητα του εργαζομένου να απασχοληθεί στην εκ περιτροπής εργασία – εφόσον το επιθυμεί – σε υπερωρία με αποδοχές προσαυξημένες κατά 40% (π.χ. σε εργασία 4 ημερών την εβδομάδα),

β) η δυνατότητα να εργαστεί έως 13 ώρες την ημέρα (κατ΄ εξαίρεση) σε έναν εργοδότη με προσαύξηση 40% στην αμοιβή.

Η χρήση του ευέλικτου ωραρίου, όπως κατηγορηματικά επισημαίνει η ηγεσία του υπουργείου εργασίας σε καμία περίπτωση δεν ανατρέπει τα δικαιώματα των εργαζομένων για 8ωρο και 40ωρο την εβδομάδα, τα οποία τουναντίον ενισχύονται μέσω της χρήσης της ψηφιακής κάρτας εργασίας. Προϋπόθεση αποτελεί η συναίνεση του εργαζόμενου και η τήρηση των προβλεπομένων από το νόμο ως προς τον ημερήσιο χρόνο ανάπαυσης (11 ώρες) , τον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας (40 ώρες) καθώς και ως προς την προσαύξηση του μισθού. Σε περίπτωση που συνυπολογιστούν οι τυχόν πραγματοποιηθείσες ώρες υπερεργασίας και νόμιμης υπερωρίας, με προσαύξηση 40% στην αμοιβή ο ανωτέρω μέσος όρος δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τις 48 ώρες εβδομαδιαίως, κατ’ ανώτατο για 4 μήνες.

Η άρνηση της υπερωρίας από την πλευρά του εργαζόμενου, θα θεωρείται μη αποδεκτός λόγος καταγγελίας μιας σύμβασης από τον εργοδότη και θα απορρίπτεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας.

Στόχος είναι, να υπάρξει ένα αντίμετρο, στην επέκταση κατά μίας ώρας των υπερωριών, που υπό προϋποθέσεις, θα μπορούν να αποφέρουν έως και 13 ώρες εργασίας στον ίδιο εργοδότη. Συνδυαστικά, θα ορίζεται ρητά, πως το 13άωρο για να εφαρμοστεί θα πρέπει υποχρεωτικά να υπάρχει διάλειμμα εντός του πρώτου 8αώρου εργασίας.

Έως σήμερα, πέραν του 8αώρου, είναι θεσμοθετημένη η 9η ώρα εργασίας, που θεωρείται υπερεργασία, συν τρεις επιπλέον ώρες, μέχρι τη 12η, που θεωρούνται υπερωρίες. Εφεξής θα είναι τέσσερις οι επιπλέον ώρες που θα μπορούν να προστίθενται στο καθημερινό ωράριο, για να προκύπτει το ανώτερο όριο των 13 ωρών εργασίας. Σε κάθε περίπτωση, στο σχέδιο νόμου θα ορίζεται πως διατηρούνται οι 48 ώρες υπερωρίας στο τετράμηνο και οι 150 ώρες υπερωρίας σε ετήσια βάση, ως ανώτατο επιτρεπτό όριο. Οι προσαυξήσεις, τόσο ως προς την υπερεργασία, όσο και ως προς την υπερωρία, διατηρούνται.

Πιο αναλυτικά:

1. Επιτάχυνση προσλήψεων: Εφεξής η αναγγελία πρόσληψης θα μπορεί να ολοκληρώνεται με χρήση ενός μόνο εγγράφου, αντί τεσσάρων όπως γίνεται έως τώρα. Θα μπορεί να πραγματοποιείται fast track πρόσληψη, μέσω εφαρμογής από κινητό, για επείγουσες ανάγκες της επιχείρησης, για εργασία έως δύο ημερών. Επίσης, δημιουργείται συγκεντρωτικό ψηφιακό αρχείο για τον εργαζόμενο και δυνατότητα ειδοποιήσεων μέσω του myErgani. Για πρώτη φορά, ενεργοποιείται εφαρμογή για κινητά σε εργοδότες, αντίστοιχη με το myErgani για εργαζόμενους, για τη διαχείριση όλων των ζητημάτων εργασιακών σχέσεων.

2. Μείωση γραφειοκρατίας: Καταργούνται έντυπα που περιέχουν πληροφορίες που ήδη έχουν υποβληθεί, ηλεκτρονικά. Σε αυτή την κατηγορία βρίσκονται το βιβλίο αδειών, ο ετήσιος πίνακας αδειών (Ε11) και ο ετήσιος πίνακας προσωπικού (Ε4). Διευθετούνται πρακτικά ζητήματα εφαρμογής της Ψηφιακής Κάρτας. Θα παρέχεται η δυνατότητα ευέλικτης προσέλευσης έως 120 λεπτά, κατόπιν συμφωνίας, κατοχυρώνεται χρόνος προετοιμασίας (30 λεπτά στη βιομηχανία, 10 λεπτά σε άλλους κλάδους) και επιτρέπονται τρεις «μονές» σημάνσεις το μήνα, χωρίς κύρωση. Παράλληλα όταν θα διαπιστώνεται πως, μετά την χρήση Ψηφιακής Κάρτας, προέκυψε μείωση αποδοχών, αυτή θα θεωρείται μονομερής βλαπτική μεταβολή σε βάρος του εργαζόμενου και δεν θα ισχύει. Καταργείται η υποχρέωση που έχει ως τώρα ο εργοδότης να διατηρεί σε έντυπη μορφή, έγγραφα που υπάρχουν ηλεκτρονικά και να επισυνάπτει περιττά αρχεία στο ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ.

3. Εκ περιτροπής εργασία: Θα επιτρέπεται υπερωρία με 40% προσαύξηση στο καταβαλλόμενο ωρομίσθιο και για τέτοιες περιπτώσεις.

4. Τετραήμερη εργασία: Παρέχεται το συγκεκριμένο δικαίωμα για όλο το έτος, με συμφωνία εργοδότη – εργαζόμενου. Επίσης, ο εργαζόμενος θα μπορεί να δηλώνει ο ίδιος την οικειοθελή αποχώρησή του από μια επιχείρηση στο ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ. Με ξεχωριστή διάταξη, θα επιτρέπεται ενιαία αναγνώριση ασφαλιστικού χρόνου για επίδομα κυοφορείας και λοχείας. Έτσι δεν θα απαιτείται ελάχιστος χρόνος ασφάλισης από ένα μόνο ταμείο και θα μπορούν να δικαιούνται το επίδομα και μητέρες που έχουν αλλάξει εργασία.

5. Άδεια αναψυχής: Θα υπάρχει δυνατότητα διαφορετικής κατανομής της ετήσιας άδειας, πάλι σε συνεννόηση των δύο μερών (πχ μία βδομάδα ανά περίοδο). Το επίδομα γονικής άδειας κατοχυρώνεται ως αφορολόγητο, ανεκχώρητο και ακατάσχετο.

6. Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία: Μειώνεται από 50 σε 20 το όριο των εργαζομένων κάτω από το οποίο ο εργοδότης θα μπορεί να ασκεί καθήκοντα τεχνικού ασφαλείας ο ίδιος. Οι υποδείξεις του γιατρού εργασίας και του τεχνικού ασφαλείας θα πρέπει να καταγράφονται αποκλειστικά εγγράφως και το βιβλίο υποδείξεων θα διατηρείται σε ηλεκτρονική μορφή. Καθίσταται υποχρεωτική η παρουσία συντονιστών υγείας και ασφάλειας σε τεχνικά έργα, ανάλογα με το μέγεθός τους, για την πρόληψη εργατικών ατυχημάτων. Θα επικαιροποιηθεί η κατάταξη των επιχειρήσεων σε κατηγορίες επικινδυνότητας, όπως και οι ειδικότητες των τεχνικών ασφαλείας. Θα αναβαθμιστεί η καταγραφή επαγγελματικών ασθενειών με θέσπιση σχετικών κριτηρίων αναγνώρισης. Θα δημιουργηθεί το Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα «Ηριδανός» για τεκμηρίωση και παρακολούθηση θεμάτων υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Στο πλαίσιο αυτό, θα ενσωματωθούν τρεις διεθνείς πράξεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ). Πρόκειται για τη Σύμβαση 155, για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία και το εργασιακό περιβάλλον, τη Σύμβαση 191 που καθιερώνει ότι η υγεία και η ασφάλεια στην εργασία αποτελούν θεμελιώδες δικαίωμα και το πρωτόκολλο του 2014 στη Σύμβαση 29 για την ενίσχυση της προστασίας από αναγκαστική ή υποχρεωτική εργασία.

7. Ασφαλιστικές διατάξεις: Η απαλλαγή των προσαυξήσεων από ασφαλιστικές εισφορές σε υπερεργασία, υπερωρίες, νυχτερινά και αργίες, επεκτείνεται και σε προσαυξήσεις που προβλέπονται από Συλλογικές Συμβάσεις και σε όσες προσφέρονται οικειοθελώς από τον εργοδότη. Ειδικά για εργαζόμενους συνταξιούχους, όταν δικαιούνται προσαύξηση στη σύνταξή τους, η επιπλέον παροχή δεν θα λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό του συντελεστή για την Εισφορά Αλληλεγγύης (ΕΑΣ).

Αναλυτικά οι βασικοί άξονες
Το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης με τίτλο «Δίκαιη Εργασία για Όλους: Απλοποίηση της Νομοθεσίας – Στήριξη στον Εργαζόμενο – Προστασία στην Πράξη» τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση έως την Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου, το νομοσχέδιο αποτελείται από 8 άξονες και στόχος του είναι ο εκσυγχρονισμός του εργασιακού πλαισίου, η απλοποίηση των διαδικασιών, η μείωση της γραφειοκρατίας, η στήριξη των εργαζομένων μέσω της θωράκισης των δικαιωμάτων τους, η ενίσχυση της εργασιακής τους ασφάλειας, η διευκόλυνση των επιχειρήσεων καθώς και η διαμόρφωση ενός διαφανούς και σύγχρονου εργασιακού περιβάλλοντος.

Στη διαμόρφωσή του ελήφθη υπόψη πλήθος βελτιωτικών προτάσεων εργαζομένων, επιχειρήσεων και του συνόλου των εθνικών κοινωνικών εταίρων, με τους οποίους προηγήθηκε μάλιστα ένας γόνιμος γύρος εκτενούς διαλόγου, κατά τη διάρκεια του οποίου κατεγράφησαν σχετικές απόψεις και παρατηρήσεις.

Ειδικότερα:

Πρώτος άξονας – Εύκολες και γρήγορες προσλήψεις:

Ολοκλήρωση αναγγελίας πρόσληψης με ένα έγγραφο, αντί για τέσσερα.
Ψηφιακό αρχείο εργαζομένου και ειδοποιήσεις στο myErgani.
Εφαρμογή τύπου myErgani και για εργοδότες.
Fast track προσλήψεις μέσω κινητού για εργασία έως 2 ημερών.

Δεύτερος άξονας – Μείωση γραφειοκρατίας:

Καταργούνται έντυπα όπως βιβλίο αδειών.
Δεν απαιτείται πλέον η έντυπη μορφή για έγγραφα που τηρούνται ηλεκτρονικά.
Ενοποιούνται πολιτικές πρόληψης βίας, παρενόχλησης και εσωτερικών καταγγελιών.
Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας:
-Ευέλικτη προσέλευση ±120’
-Κατοχυρωμένος χρόνος προετοιμασίας.

Τρίτος άξονας – Εκσυγχρονισμός εργατικών διατάξεων:

Δυνατότητα υπερωρίας και στην εκ περιτροπής εργασία, με τις νόμιμες προσαυξήσεις 40%.
Επέκταση της δυνατότητας εργασίας έως 13 ώρες ημερησίως που ήδη ισχύει για 2 εργοδότες και στον ίδιο εργοδότη, με πιστή τήρηση όλων των ορίων απασχόλησης και ανάπαυσης.

Τέταρτος άξονας – Ενίσχυση εργαζομένων:

Δυνατότητα τετραήμερης εργασίας όλο τον χρόνο, π.χ. για γονείς.
Επέκταση επιδόματος κυοφορίας/λοχείας και σε περιπτώσεις απασχόλησης σε πάνω από έναν εργοδότη.
Το γονικό επίδομα γίνεται ακατάσχετο, αφορολόγητο και ανεκχώρητο.
Μεγαλύτερη ελευθερία στο αίτημα εργαζόμενου για κατανομή της ετήσιας άδειας.
Προστασία από τυχόν μείωση αποδοχών μετά τη Ψηφιακή Κάρτα – θεωρείται βλαπτική μεταβολή.

Πέμπτος άξονας – Ενίσχυση της Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία:

Οι υποδείξεις Ιατρού Εργασίας & Τεχνικού Ασφαλείας καταγράφονται πλέον μόνο γραπτά και ηλεκτρονικά, για μεγαλύτερη προστασία.
Υποχρεωτική παρουσία συντονιστών ασφάλειας σε σημαντικού μεγέθους τεχνικά έργα.
Πρόβλεψη για παροχή σεμιναρίων πρώτων βοηθειών σε εργαζόμενους.
Αναβαθμίζεται η καταγραφή επαγγελματικών ασθενειών.
Δημιουργία Ολοκληρωμένου Συστήματος “ΗΡΙΔΑΝΟΣ”.

Έκτος άξονας – Εναρμόνιση με τις Διεθνείς Συμβάσεις ILO για την Εργασία:

Με το νομοσχέδιο κυρώνονται τρείς σημαντικές διεθνείς πράξεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας ενισχύοντας τη συμμόρφωση της χώρας με τις παγκόσμιες προδιαγραφές.

Έβδομος άξονας – Λειτουργική ενίσχυση της Επιθεώρησης Εργασίας:

Αυστηροποιούνται οι κυρώσεις για πράξεις βίας ή παρεμπόδισης ελέγχων.
Εκσυγχρονίζεται το πλαίσιο εξόδων διανυκτέρευσης για περισσότερους ελέγχους.
Ενισχύονται οι υπηρεσίες και οι δομές.

Όγδοος άξονας – Κοινωνικοασφαλιστικές διατάξεις:

Η απαλλαγή των προσαυξήσεων από ασφαλιστικές εισφορές σε υπερεργασία, υπερωρίες, νυκτερινά και αργίες επεκτείνεται και σε προσαυξήσεις υπερεργασίας, υπερωρίας, νυχτερινών και αργιών που προβλέπονται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας καθώς και σε προσαυξήσεις που χορηγούνται οικειοθελώς από τον εργοδότη.
Όταν ο εργαζόμενος συνταξιούχος δικαιούται προσαύξηση στη σύνταξή του, η επιπλέον παροχή δεν θα οδηγεί σε αύξηση του συντελεστή της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ).
Δίνεται η δυνατότητα επιστολικής ψήφου στις οργανώσεις συνταξιούχων.

Οι σχετικές παρατηρήσεις που θα υποβληθούν, θα ληφθούν υπόψη για την τελική διαμόρφωση του κειμένου του σχεδίου νόμου, το οποίο στη συνέχεια θα εισαχθεί στη Βουλή προς συζήτηση και ψήφιση.

Πηγή: newmoney.gr

Εργασιακό νομοσχέδιο: Τι αλλάζει για ωράριο, προσλήψεις και υπερωρίες

Το νέο πλαίσιο περιλαμβάνει νέες μορφές διευθέτησης του χρόνου εργασίας, όπως τετραήμερη 10ωρη απασχόληση σε ετήσια βάση, εργασία έως 13 ώρες ημερησίως στον ίδιο εργοδότη ή τριήμερη εβδομαδιαία εκ περιτροπής εργασία με την καταβολή υπερωριών. Οι προσλήψεις σε πολλές περιπτώσεις θα γίνονται μέσω κινητού με διαδικασίες fast track, ενώ καθιερώνεται μόνιμη απαλλαγή των εργαζόμενων συνταξιούχων από την αύξηση των κρατήσεων για την ΕΑΣ (υπό προϋποθέσεις).

Αναλυτικά οι 6 αλλαγές που έρχονται από το φθινόπωρο αφορούν:

πιο γρήγορες και ευκολότερες προσλήψεις, που θα γίνονται πλέον μόνο με ένα έγγραφο – αντί 4- ενώ εισάγεται και η ταχεία πρόσληψη (fast track) μέσω κινητού τηλεφώνου, για κάλυψη εκτάκτων αναγκών, διάρκειας έως δύο ημερών,

το ισχύον πλαίσιο που επιτρέπει εργασία έως 13 ώρες ημερησίως σε 2 ή περισσότερους εργοδότες, επεκτείνεται και σε περίπτωση ενός εργοδότη, με τις ίδιες προϋποθέσεις ανάπαυσης καθώς και προσαυξήσεις στις υπερωρίες,

αλλάζει η περίδος αναφοράς στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας (ήταν έως 6 μήνες και επεκτείνεται σε έναν χρόνο),
δίνεται η δυνατότητα στον εργαζόμενο να κάνει ελεύθερα την κατανομή της ετήσιας άδειας αναψυχής (σε συμφωνία με τον εργοδότη),
επιτρέπεται υπερωρία και στην εκ περιτροπής εργασία, με τις νόμιμες προσαυξήσεις (40% προσαύξηση στο καταβαλλόμενο ωρομίσθιο),
εξορθολογίζεται η διευθέτηση του χρόνου εργασίας, ώστε να εξυπηρετεί ουσιαστικά την ισορροπία επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής:

Δυνατότητα τετραήμερης εργασίας για όλο το έτος, π.χ. για εργαζόμενους γονείς,
όταν εργαζόμενος συνταξιούχος δικαιούται προσαύξηση στη σύνταξή του, η επιπλέον παροχή δεν λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό του συντελεστή της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ). Το ίδιο ισχύει και για όσους μεταφέρονται σε υψηλότερη κλίμακα ΕΑΣ (π.χ. από 3% στο 6%) λόγω προσαύξησης της σύνταξης τους.
Τέλος απαλλάσσονται από ασφαλιστικές εισφορές οι προσαυξήσεις για υπερωριακή απασχόληση που προβλέπονται σε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, καθώς και οι προσαυξήσεις που δίνονται οικειοθελώς από τους εργοδότες (εφόσον είναι υψηλότερες από αυτές που προβλέπει η νομοθεσία).

Για παράδειγμα αν μια επιχείρηση δίνει στο προσωπικό της λόγω σύμβασης ή λόγω οικειοθελούς παροχής προσαύξηση ωρομισθίου για εργασία Κυριακής 85% αντί 75% που προβλέπει η νομοθεσία, η απαλλαγή από εισφορές που ισχύει για το 75% της προσαύξησης θα επεκταθεί και για το επιπλέον 10%.

Πηγή:: insider.gr

Εργασιακό νομοσχέδιο: Οι 6+1 αλλαγές που έρχονται σε προσλήψεις, ωράριο, ετήσιες άδειες

Το ευέλικτο ωράριο θα εφαρμοστεί τόσο σε επιχειρήσεις με μόνιμο προσωπικό κατόπιν συμφωνίας εργαζόμενου και εργοδότη, όσο και σε επιχειρήσεις που ζητούν προσωπικό για λίγες μέρες., είτε με εκ περιτροπής εργασία, είτε με συμβάσεις 48 ωρών (π.χ. προσωπικό στην εστίαση για τα Σαββατοκύριακα) που γίνονται πιο εύκολες με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο.

Το νέο διευρυμένο ωράριο σε έναν εργοδότης θα εφαρμοστεί μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου που τοποθετείται για το φθινόπωρο.

Η αυξημένη ημερήσια απασχόληση των 13 ωρών σε έναν εργοδότη θα περιλαμβάνει το 8ωρο συν  5 ώρες από υπερεργασία και υπερωρίες με προσαύξηση 20% για την πρώτη ώρα υπερεργασίας και 40% για τις υπερωρίες, ενώ δεν θα πρέπει να παραβιάζεται η 11ωρη ημερήσια ανάπαυση του εργαζόμενου. Η αυξημένη απασχόληση θα “επιστρέφεται” με ανάλογη μείωση του ωραρίου για τις υπόλοιπες μέρες έτσι ώστε στο σύνολο της εβδομάδας το ωράριο να μην ξεπερνά τις 48 ώρες (40+8 ώρες από υπερεργασία και υπερωρίες).

Με τη νέα ρύθμιση ένας εργαζόμενος θα μπορεί να κάνει 13ωρο και σε έναν εργοδότη, αλλά με προϋπόθεση ότι συνολικός εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας δεν θα υπερβεί τις 48 ώρες με 8ωρο και υπερωρίες.

Το 13ωρο σε έναν εργοδότη έχει έξτρα  προσαύξηση στις  υπερωρίες, σε αντίθεση με τους  δύο εργοδότες που δεν υπάρχει προσαύξηση και έτσι ο εργαζόμενος μπορεί να κερδίσει περισσότερα.

Για παράδειγμα:

1. Εργαζόμενος ο οποίος απασχολείται σε δύο εργοδότες και αμείβεται με 8 ευρώ την ώρα, εάν κάνει έως 13 ώρες, ημερησίως (8ωρο στον έναν και 5ωρο στο δεύτερο εργοδότη) θα έχει αμοιβή 104 ευρώ (8Χ13=104).

2. Εργαζόμενος με την ίδια ωρομίσθια αμοιβή (8 ευρώ) που θα κάνει το 13ωρο  σε έναν εργοδότη, θα κερδίσει  118,4 ευρώ, τα 64 ευρώ  από το κανονικό 8ωρο και τα  υπόλοιπα 54,6 ευρώ από το προσαυξημένο ωρομίσθιο κατά 20% για την πρώτη ώρα υπερεργασίας και κατά 40% λόγω υπερωρίας για τις επόμενες 4 ώρες. Στην πράξη το ωρομίσθιο θα είναι 8 ευρώ για τις πρώτες 8 ώρες και 10,9 ευρώ για τις επόμενες 5 ώρες.

Το 13ωρο θα μπορεί να συνδυαστεί και με μείωση της εβδομαδιαίας απασχόλησης, ως εξής: Εργαζόμενος που για τις ανάγκες της επιχειρήσεις θα θελήσει να εργαστεί δυο 13ωρα μέσα στην εβδομάδα, (26 ώρες ) μπορεί να μειώσει κα το χρόνο εργασίας αλλά και να μετατρέψει το 5θήμερο σε 4ήμερο. Για παράδειγμα αν κάνει δυο 13ωρα και συμπληρώσει 26 ώρες μπορεί να εργαστεί άλλες δυο ημέρες με 8ωρο και 6ωρο για να κλείσει το 40ωρο, και έτσι θα κερδίσει μια επιπλέον μέρα ως ρεπό. Σε κάθε περίπτωση ο μέγιστος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 48 ώρες, με τις υπερωρίες.

4ήμερο χωρίς μείωση μισθού
Αλλαγές έρχονται και στον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας με τη δυνατότητα του εργαζόμενου να απασχολείται για 4 μέρες με 10ωρο ημερησίως για να κερδίσει έτσι ρεπό την 5η μέρα χωρίς να έχει μείωση αποδοχών.

Η διευθέτηση του χρόνου εργασίας για την 4ημερη απασχόληση που ισχύει τώρα για ένα εξάμηνο,  επεκτείνεται καθόλη τη διάρκεια του έτους. Με την 4ήμερη εργασία οι εργαζόμενοι θα μπορούν να  αιτηθούν και να συμφωνήσουν με τον εργοδότη τους να μοιράζουν τον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας σε τέσσερα 10ωρα, για Δευτέρα ως Πέμπτη και να παίρνουν την Παρασκευή ρεπό. Την 4ήμερη εργασία θα μπορεί να την προτείνει και ο εργοδότης σε περιόδους χαμηλής ζήτησης, χωρίς μείωση αποδοχών.

Σημαντική είναι και η κατάργηση εντύπων για τις προσλήψεις καθώς η αναγγελία πρόσληψης, θα γίνεται πλέον μόνο με ένα έγγραφο, αντί 4 που απαιτούνται σήμερα και επιπρόσθετα εισάγεται η ταχεία πρόσληψη (fast track) μέσω κινητού τηλεφώνου, για κάλυψη εκτάκτων αναγκών σε προσωπικό για εργασία διάρκειας έως δύο ημερών.

Οι ρυθμίσεις του  νομοσχεδίου θα δοθούν στις επόμενες μέρες σε δημόσια διαβούλευση  και εντός του καλοκαιριού το νομοσχέδιο θα κατατεθεί στη Βουλή.

Πηγή: capital.gr

Πώς και πότε θα εφαρμοστεί το 13ωρο με έξτρα αποδοχές

Το νομοσχέδιο αναμένεται να δοθεί σε δημόσια διαβούλευση την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου, καθώς δεν έχει ολοκληρωθεί η νομοθετική επεξεργασία σε βασικές διατάξεις όπως η επέκταση της εργασίας 13 ωρών αλλά και η νέου τύπου διευθέτηση του εβδομαδιαίου χρόνου απασχόλησης με αίτημα του εργαζομένου για 4ήμερη εργασία 10 ωρών ημερησίως αντί 5θήμερης με 8ωρο.

Σύμφωνα με τη διάταξη του νομοσχεδίου η αναγγελία πρόσληψης εργαζομένων θα γίνεται πλέον μόνο με ένα έγγραφο, αντί 4 που απαιτούνται σήμερα, ενώ εισάγεται και η ταχεία πρόσληψη (fast track) μέσω κινητού τηλεφώνου, για κάλυψη εκτάκτων αναγκών, διάρκειας έως δύο ημερών.

Οι αλλαγές που έρχονται στις προσλήψεις είναι οι εξής:

1. Μία ενιαία αναγγελία αντί για τέσσερις. Πλέον η διαδικασία πρόσληψης συντομεύεται: αντί των πολλαπλών συμπληρωματικών εντύπων, όπως σήμερα, αρκεί ένα ενιαίο ψηφιακό έντυπο, όπου θα καταγράφονται όλα τα απαραίτητα στοιχεία για την πρόσληψη. Αυτό αποτελεί ουσιαστική απλούστευση σε σύγκριση με την τρέχουσα υποχρέωση υποβολής ξεχωριστών εντύπων Ε3, Ε4 κ.ά.

2. Κεντρική ψηφιακή βάση και ειδοποιήσεις. Κάθε εργαζόμενος θα έχει ένα συγκεντρωτικό ψηφιακό “προφίλ”, το οποίο θα ενημερώνεται αυτόματα και θα επιτρέπει ειδοποιήσεις μέσω εφαρμογής myErgani διευκολύνοντας τόσο τον εργοδότη όσο και τον εργαζόμενο.

3. Συνδεδεμένη εφαρμογή κινητού για εργοδότες. Για πρώτη φορά εισάγεται ένα εργαλείο σε μορφή κινητής εφαρμογής, αντίστοιχο της υπάρχουσας εφαρμογής για εργαζομένους, μέσω του οποίου οι εργοδότες θα διαχειρίζονται άμεσα θέματα προσλήψεων, απολύσεων και διοικητικών υποχρεώσεων.

4. Ταχείες προσλήψεις έκτακτης ανάγκης. Το νέο νομοσχέδιο επιτρέπει την πρόσληψη εργαζομένων για δύο ημέρες, με απλοποιημένη διαδικασία μέσω κινητού, καλύπτοντας επειγόντως ανάγκες επιχειρήσεων με βραχυχρόνια δραστηριότητα.

5. Καταργείται η υποχρέωση τήρησης έντυπων εγγράφων, που πλέον δηλώνονται ηλεκτρονικά – μεταξύ άλλων το βιβλίο αδειών, ο ετήσιος πίνακας αδειών και ο ετήσιος πίνακας προσωπικού.

Η μεγάλη τομή αφορά την κατάργηση πολλαπλών έντυπων που σήμερα χρειάζονται οι εργοδότες. Βιβλίο αδειών, ετήσιος πίνακας αδειών, ετήσιος πίνακας προσωπικού και αντίστοιχα έντυπα που δηλώνονται ήδη στο σύστημα “Εργάνη 2” παύουν να υφίστανται σε έντυπη μορφή. Οι πληροφορίες αυτές πλέον θα διατηρούνται ηλεκτρονικά στο σύστημα, αποδεσμεύοντας τις επιχειρήσεις από την τήρηση φυσικών αρχείων.

Από την ψήφιση του νομοσχεδίου και μετά κάθε πρόσληψη νέου εργαζομένου πραγματοποιείται μέσω ενιαίου ψηφιακού εντύπου.

Αντί για τα μέχρι σήμερα Ε3, Ε4, E3.13.3 και συμπληρωματικούς πίνακες, θα υποβάλλεται ένα μόνο έντυπο που περιέχει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες.

Η υποβολή θα γίνεται ηλεκτρονικά μέσω του “Εργάνη 2”, την ίδια ημέρα της πρόσληψης και πριν από την έναρξη υπηρεσίας. Αν πρόκειται για νέο εργοδότη ή νέα εγγραφή στο ΕΦΚΑ, η προθεσμία παραμένει οι τρεις εργάσιμες ημέρες, αλλά η διαδικασία γίνεται με ηλεκτρονική ταυτοποίηση και αυτοματοποιημένη διασύνδεση των συστημάτων.

Κάθε εργαζόμενος αποκτά ψηφιακή ταυτότητα. Το σύστημα θα έχει τη δυνατότητα να αποστέλλει ειδοποιήσεις σε εργοδότες και εργαζομένους μέσω εφαρμογής “myErgani” καθώς και σε εργοδότες μέσω της νέας mobile app. Με τον τρόπο αυτό η διαδικασία πρόσληψης θα μπορεί να ολοκληρωθεί σε λίγα λεπτά ακόμα και μέσω κινητού τηλεφώνου και ειδικής εφαρμογής (app), μέσω της οποίας ο υποψήφιος εργαζόμενος θα κατεβάζει ένα έντυπο με τους βασικούς όρους της σύμβασης και θα κάνει “αποδοχή” της πρόσληψής του.

Για πρώτη φορά το νομοσχέδιο προβλέπει τη γρήγορη πρόσληψη εργαζομένων για 2 ημέρες με απλοποιημένη διαδικασία μέσω κινητού. Αυτό σημαίνει δυνατότητα άμεσης κάλυψης απαραίτητου προσωπικού σε ειδικές περιπτώσεις, π.χ. σε εκδηλώσεις, εποχικά καταστήματα, logistics κ.ά., αποφυγή καθυστερήσεων και πρόσθετης γραφειοκρατίας, ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων έναντι των αναγκών της αγοράς.

Τα ψιλά γράμματα στο 13ωρο και στο 4ήμερο
Η αυξημένη ημερήσια απασχόληση των 13 ωρών θα περιλαμβάνει το 8ωρο συν 5 ώρες από υπερεργασία και υπερωρίες, με προσαύξηση 20% για την υπερεργασία και 40% για τις υπερωρίες, ενώ δεν θα πρέπει να παραβιάζεται η 11ωρη ημερήσια ανάπαυση του εργαζομένου. Η αυξημένη απασχόληση θα “επιστρέφεται” με ανάλογη μείωση του ωραρίου για τις υπόλοιπες μέρες, έτσι ώστε στο σύνολο της εβδομάδας το ωράριο να μην ξεπερνά τις 48 ώρες (40+8 ώρες από υπερεργασία και υπερωρίες).

Για παράδειγμα εργαζόμενος σε τουριστική επιχείρηση θα πρέπει λόγω φόρτου να εργαστεί δύο ημέρες της εβδομάδας για 13 ώρες ημερησίως. Με το ισχύον καθεστώς δεν επιτρέπεται η εργασία 13 ωρών σε έναν εργοδότη, αλλά μόνον όταν υπάρχει και δεύτερος. Με την προωθούμενη διάταξη ο εργαζόμενος θα μπορεί να απασχοληθεί στον ίδιο εργοδότη έως 13 ώρες το Σάββατο και την Κυριακή, για 8 ώρες Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη και για 6 ώρες την Παρασκευή. Ο συνολικός εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας με τη διευθέτηση του παραδείγματος θα είναι 48 ώρες με 40ωρο από το συμβατικό ωράριο και 8 ώρες από υπερωριακή απασχόληση.

Η διευθέτηση του χρόνου εργασίας για την 4ήμερη απασχόληση που ισχύει τώρα για ένα εξάμηνο επεκτείνεται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Με την 4ήμερη εργασία οι εργαζόμενοι θα μπορούν να αιτηθούν και να συμφωνήσουν με τον εργοδότη τους να μοιράζουν τον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας σε τέσσερα 10ωρα, για Δευτέρα έως Πέμπτη και να παίρνουν την Παρασκευή ρεπό. Την 4ήμερη εργασία θα μπορεί να την προτείνει και ο εργοδότης σε περιόδους χαμηλής ζήτησης, χωρίς μείωση αποδοχών.
Πηγή: capital.gr

Σε διαβούλευση το εργασιακό νομοσχέδιο έως το τέλος του μήνα – Καταργούνται έντυπα για προσλήψεις, πίνακες προσωπικού και αδειών