Διπλή κακουργηματική εμπλοκή συγκλονίζει τη Ρόδο, με έναν 41χρονο άνδρα να βρίσκεται αντιμέτωπος με δύο ξεχωριστές υποθέσεις που προκαλούν αποτροπιασμό και κοινωνική αναταραχή.
Ο ίδιος άνδρας, που έχει ήδη κριθεί προσωρινά κρατούμενος για τη δολοφονία του 75χρονου Γιώργου Καριώτη ως συνεργός του φερόμενου ως αυτουργού και καταδικασμένου σε ισόβια γιού του, παραπέμπεται τώρα και για μία δεύτερη υπόθεση: άγρια επίθεση και απόπειρα στραγγαλισμού άστεγου άνδρα στο κέντρο της Ρόδου.
Η νέα υπόθεση φέρει τον 41χρονο ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου για ληστεία με ιδιαίτερη σκληρότητα, απόπειρα ανθρωποκτονίας και επικίνδυνη σωματική βλάβη.
Η υπόθεση προσδιορίστηκε από την Εισαγγελία Εφετών Δωδεκανήσου για την 5η Οκτωβρίου 2026.
Οι λεπτομέρειες για την επίθεση που σημειώθηκε την 4η Ιουνίου 2025, στην οδό Γεωργίου Λέοντος είναι ανατριχιαστικές.

Βία χωρίς φραγμούς
Ο 41χρονος φέρεται να συναντήθηκε με τον 57χρονο παθόντα, έναν άστεγο άνδρα, υπό το πρόσχημα αγοραπωλησίας ρούχων. Η διαφωνία για το τίμημα οδήγησε τον κατηγορούμενο σε βίαιη κλιμάκωση: κατάφερε αλλεπάλληλες γροθιές στο πρόσωπο και το κεφάλι του θύματος, και στη συνέχεια αφαίρεσε τα κορδόνια των παπουτσιών του, τα οποία μετέτρεψε σε αυτοσχέδια θηλιά, προσπαθώντας να τον στραγγαλίσει.
Ο παθών καλούσε σε βοήθεια και πάλεψε για να επιβιώσει, γεγονός που φαίνεται πως απέτρεψε την ολοκλήρωση της φερόμενης εγκληματικής ενέργειας. Ο δράστης τράπηκε σε φυγή, αφαιρώντας από την τσέπη του θύματος το κινητό του τηλέφωνο, αξίας 100 ευρώ.
Η ιατροδικαστική έκθεση τεκμηριώνει σωματικές βλάβες που συνδέονται με απόπειρα στραγγαλισμού.
Οι εκχυμώσεις στον τράχηλο και το υπόσφαγμα στον δεξιό οφθαλμό στοιχειοθετούν κατά τον ιατροδικαστή την πρόκληση βίας που θέτει σε κίνδυνο τη ζωή.
Η χρήση του αυτοσχέδιου βρόχου και η ψυχραιμία του κατηγορούμενου φέρονται να καταδεικνύουν σαφή πρόθεση για θανάτωση.

Η υπερασπιστική γραμμή και οι αντιφάσεις
Ο 41χρονος, μέσω του δικηγόρου του Γ. Λαμπαδάκη, υποστήριξε ότι επρόκειτο για χρηματική διαφορά και πως δεν είχε σκοπό να σκοτώσει.
Ωστόσο, άλλα στοιχεία της δικογραφίας τον διαψεύδουν: στις καταθέσεις του αναφέρει άλλοτε ότι του χρωστούσε 280 ευρώ και άλλοτε 100, ενώ η ψυχιατρική εξέταση απέκλεισε την ύπαρξη ψυχιατρικής νόσου που θα τον καθιστούσε μη ικανό για καταλογισμό.

Δεύτερη δικογραφία, μεγαλύτερο βάρος
Παράλληλα, ο ίδιος άνδρας τελεί ήδη υπό προσωρινή κράτηση, κατηγορούμενος για συνέργεια στη στυγερή δολοφονία του Γιώργου Καριώτη, το 2022. Η υπόθεση επανήλθε στην επικαιρότητα μετά από μαρτυρία-κλειδί 47χρονης γυναίκας που ισχυρίστηκε ότι ο 41χρονος της αποκάλυψε τον φόνο και τη μέθοδο με την οποία εκτελέστηκε: στραγγαλισμός με βρόχο και αφαίρεση μεγάλου χρηματικού ποσού.
Η γυναίκα κατέθεσε ότι ο 41χρονος όχι μόνο δολοφόνησε τον ηλικιωμένο αλλά και μία συνεργό του, την οποία φέρεται να έριξε στη θάλασσα για να εξαφανίσει τα ίχνη της.
Αν και οι αναφορές αυτές βρίσκονται ακόμη υπό έρευνα, η προσωρινή του κράτηση για αυτή την υπόθεση κρίθηκε αναγκαία, κατόπιν απόφασης του Ανακριτή και του Εισαγγελέα.
Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, έκρινε για την πρώτη υπόθεση ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ενοχής για τις πράξεις:
• Ληστείας με ιδιαίτερη σκληρότητα
• Απόπειρας ανθρωποκτονίας
• Επικίνδυνης σωματικής βλάβης

Ο συνεργός στην δολοφονία Καριώτη στο εδώλιο για επίθεση με πρόθεση ανθρωποκτονίας, ληστεία και βασανισμό άστεγου!

Πίσω από τα κάγκελα οδηγείται ο 55χρονος ημεδαπός που κατηγορείται ότι αφαίρεσε τη ζωή του 63χρονου φίλου και συνοίκου του με μαχαίρι, σε υπόθεση που από την πρώτη στιγμή ξεχώρισε τόσο για τις τραγικές της συνθήκες όσο και για το βεβαρημένο ψυχιατρικό ιστορικό του φερόμενου ως δράστη. Μετά την απολογία του, ο Α’ τακτικός Ανακριτής Ρόδου και η Εισαγγελέας Υπηρεσίας έκριναν ομοφώνως ότι πρέπει να παραμείνει προσωρινά κρατούμενος, απορρίπτοντας το αίτημα να αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Σε βάρος του βαρύνουν διώξεις για ανθρωποκτονία με δόλο, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία.

Η ανατροπή στην απολογία και η επίκληση του δικαιώματος σιωπής
Το πιο κρίσιμο στοιχείο της απολογητικής τοποθέτησης ήταν η αποστασιοποίηση του κατηγορουμένου από όσα είχε καταθέσει στην προανάκριση. Ο 55χρονος δήλωσε ότι δεν επιβεβαιώνει την αρχική του απολογία, υποστηρίζοντας ότι εκείνη δόθηκε χωρίς να έχει λάβει τη φαρμακευτική του αγωγή και υπό καθεστώς σύγχυσης και έντονης απώλειας μνήμης. Επικαλούμενος την ψυχική του πάθηση, έκανε χρήση του δικαιώματος της σιωπής για τις ίδιες τις συνθήκες του θανάτου, με το σκεπτικό ότι δεν είναι σε θέση να ανασυνθέσει τι ακριβώς συνέβη.
Η εκδοχή που προβάλλει πλέον είναι ουσιωδώς διαφορετική. Όπως διατείνεται, θυμάται μόνο ότι λίγο πριν χαθεί ο 63χρονος επιχείρησε να στρέψει το μαχαίρι στην κοιλιακή του χώρα για να αυτοκτονήσει, και ότι το μοιραίο αποτέλεσμα ίσως επήλθε τη στιγμή που το θύμα προσπάθησε να τον αποτρέψει, όπως φέρεται να είχε πράξει και στο παρελθόν. Με τη θέση αυτή η υπεράσπιση επιδιώκει να καταρρίψει τον πυρήνα της κατηγορίας, υποστηρίζοντας ότι αποκλείεται κάθε πρόθεση αφαίρεσης ζωής, καθώς οι δύο άνδρες συνδέονταν με στενή φιλία και ουδέποτε είχαν διαφορές.

Τα αιτήματα που υπέβαλε η υπεράσπιση
Δια του συνηγόρου του, δικηγόρου Ρόδου κ. Εμμανουήλ Βλάχου, ο κατηγορούμενος είχε καταθέσει σειρά αιτημάτων, ζητώντας παράλληλα να μετατεθεί η απολογία του έως την ολοκλήρωσή τους. Με το πρώτο ζητήθηκαν αντίγραφα του συνόλου του υλικού της υπόθεσης. Με το δεύτερο, ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη από δημόσιο νοσηλευτικό ίδρυμα, ώστε να τεκμηριωθεί ότι κατά τον χρόνο της πράξης ήταν ολοκληρωτικά ανίκανος προς καταλογισμό.
Το τρίτο αίτημα αφορούσε στην εξέταση, ως μάρτυρα, της ψυχιάτρου του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου που είχε εξετάσει τον 55χρονο την ίδια ημέρα του αδικήματος και είχε προχωρήσει σε ολιγόωρη εισαγωγή του στην Ψυχιατρική Κλινική. Ζητήθηκε να προσκομιστούν ο ιατρικός του φάκελος, τα στοιχεία εισαγωγής και εξαγωγής του, καθώς και η αγωγή που του χορηγήθηκε, ενώ η ιατρός κλήθηκε να αποφανθεί αν η πάθησή του τον καθιστά επικίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια και υγεία. Με το τέταρτο αίτημα, κατ’ άρθρο 180 και επόμενα του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ζητήθηκε αναπαράσταση των συνθηκών του περιστατικού, με την υπεράσπιση να υποστηρίζει ότι αυτή θα αναδείξει την παντελή απουσία ακόμη και ενδεχόμενου δόλου.
Στο απολογητικό υπόμνημα προστέθηκε και αίτημα για κατ’ αντιπαράσταση εξέταση με τον ένοικο που εμφανίζεται ως αυτόπτης μάρτυρας. Ο κατηγορούμενος αμφισβητεί την παρουσία του στον αύλειο χώρο, επικαλούμενος ότι η ανιψιά του τον τοποθετεί όχι στην αυλή αλλά μέσα στο διαμέρισμά του τη στιγμή που εκείνη αντιλήφθηκε το θύμα πεσμένο στα αίματα. Η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι ο μάρτυρας αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα βάδισης και πρόβλημα εξάρτησης από το αλκοόλ. Επισημαίνεται επιπλέον ότι κατά την εξέταση του 55χρονου εντοπίστηκε τομή στο δεξί του δάχτυλο και εκδορά μήκους 2,5 εκατοστών στο δεξί του χέρι, ενώ αναμένεται και η αξιοποίηση υλικού από κάμερα με οπτικό πεδίο προς την αυλή.
Ο ίδιος είχε εκφράσει την επιθυμία να κρατηθεί στην Ψυχιατρική Κλινική των Φυλακών Κορυδαλλού, ώστε να τύχει ιατρικής παρακολούθησης μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης. Η ικανοποίηση του αιτήματος αυτού θα εξαρτηθεί από την πραγματογνωμοσύνη.

Η μοιραία βραδιά και τα ευρήματα της αυτοψίας
Οπως απεκάλυψε η «δημοκρατική», το φονικό σημειώθηκε γύρω στις 19:30 της Δευτέρας 8 Ιουνίου 2026, στον κοινόχρηστο χώρο πολυκατοικίας. Περίοικος ειδοποίησε το ΕΚΑΒ, του οποίου το πλήρωμα έφτασε στις 19:50 και αντίκρισε τον 63χρονο ξαπλωμένο ανάσκελα στον αύλειο χώρο, κυανό, χωρίς σφυγμό και αισθήσεις, με τραύμα στον λαιμό. Οι διασώστες ενημέρωσαν την Αστυνομία χωρίς να επέμβουν στη σκηνή. Στο σημείο έσπευσαν αστυνομικοί, ενώ ακολούθησε κλιμάκιο για τη διερεύνηση του εγκλήματος και τη συλλογή εγκληματολογικών στοιχείων. Ο φερόμενος ως δράστης βρέθηκε επί τόπου με αίματα στα χέρια, χωρίς να έχει επιχειρήσει να απομακρυνθεί, και σε πρώτες προφορικές ερωτήσεις φέρεται να ανέφερε ότι το έκανε πάνω στον καβγά.
Η αυτοψία, με τη συνδρομή ιατροδικαστή, κατέγραψε μεγάλη ποσότητα αίματος περιμετρικά της σορού και μικρότερες κηλίδες που κατέληγαν στο τοιχίο της σκάλας. Η σορός έφερε τουλάχιστον ένα τραύμα στην αριστερή πλευρά του τραχήλου από νύσσον και τέμνον όργανο, ενώ τα ρούχα του θύματος δεν παρουσίαζαν τομές και έφεραν αίμα μόνο εμπρός. Ίχνη αίματος οδηγούσαν από την αυλή προς τον διάδρομο, όπου πάνω σε πλυντήριο εντοπίστηκε και κατασχέθηκε το φερόμενο ως φονικό όργανο, μαχαίρι οικιακής χρήσης με μαύρη λαβή, συνολικού μήκους 21 εκατοστών και λάμας 11,5 εκατοστών, με καστανέρυθρα ίχνη. Στο δωμάτιο του κατηγορουμένου, που παρουσίαζε εικόνα ακαταστασίας, βρέθηκαν συσκευασίες φαρμάκων, τα περισσότερα σφραγισμένα. Σημειώνεται ότι και οι δύο άνδρες ήταν κάτοχοι δελτίου ταυτότητας συλλόγου ατόμων με αναπηρίες.

Η μαρτυρία του αυτόπτη
Κατά τον τρίτο ένοικο, από τις 16:00 ο ίδιος και το θύμα κάθονταν σε τραπέζι στον κοινόχρηστο διάδρομο, ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν στο δωμάτιό του. Γύρω στις 19:30 ο 55χρονος βγήκε, τους χαιρέτησε και ο 63χρονος του ζήτησε τσιγάρο. Όπως περιγράφει ο μάρτυρας, ο κατηγορούμενος επέστρεψε στην οικία του και λίγο αργότερα επανήλθε κρατώντας μαχαίρι, πήγε πίσω από το θύμα, το έπιασε από τον λαιμό με το αριστερό χέρι και με το δεξί του κατάφερε χτύπημα. Ο 63χρονος βγήκε αιμορραγώντας στην αυλή και, όταν κοντοστάθηκε στο τοιχίο της σκάλας, ο κατηγορούμενος φέρεται να τον τράβηξε, να τον έριξε στο δάπεδο και να του κατάφερε και άλλα χτυπήματα. Τη φασαρία αντιλήφθηκε ανιψιά του κατηγορουμένου, η οποία από μπαλκόνι γειτονικού κτηρίου είδε το θύμα μέσα στα αίματα και κάλεσε σε βοήθεια. Λίγο νωρίτερα, σε τηλεφωνική επικοινωνία με αδελφό του, ο 55χρονος φέρεται να είπε ότι σκότωσε τον φίλο του, ενώ σε άλλον αδελφό που έσπευσε στο σημείο ανέφερε ότι το θύμα του ζήτησε επίμονα τσιγάρο και, επειδή εκνευρίστηκε, τον χτύπησε.

Το βεβαρημένο ψυχιατρικό ιστορικό
Στον πυρήνα της υπεράσπισης βρίσκεται η κατάσταση της υγείας του κατηγορουμένου, ο οποίος υποστηρίζει ότι πάσχει από χρόνια σχιζοφρένεια και διπολική διαταραχή και ότι είναι διαβητικός, λαμβάνοντας ινσουλίνη. Σύμφωνα με τον ίδιο, ακολουθούσε αγωγή με ηρεμιστικό, αντιπαρκινσονικό σκεύασμα και μηνιαία ένεση αντιψυχωσικού, παραδεχόμενος ωστόσο ότι ορισμένες φορές παραμελούσε τη λήψη τους. Έχει νοσηλευτεί επανειλημμένα σε δημόσιες ψυχιατρικές δομές, με την τελευταία εισαγωγή να τοποθετείται στις 29 Μαΐου 2026. Όπως υποστηρίζει, περίπου 10 ημέρες πριν από το συμβάν είχε οδηγηθεί από τα αδέλφια του στην Ψυχιατρική Κλινική επειδή εμφάνιζε τάσεις να αφαιρέσει ο ίδιος τη ζωή του, όμως αντί να κρατηθεί για νοσηλεία πήρε εξιτήριο το ίδιο μεσημέρι, με νέα φαρμακευτική αγωγή. Το πρωί της ημέρας του εγκλήματος είχε επίσης εξεταστεί στην ψυχιατρική κλινική, στοιχείο που η υπεράσπιση θεωρεί καθοριστικό.
Από το περιβάλλον του προκύπτει ότι τα ψυχολογικά του προβλήματα εμφανίστηκαν μετά τον χωρισμό του το 2009, σε συνδυασμό με σοβαρές οικονομικές δυσχέρειες. Περίοικοι ανέφεραν ότι, όταν δεν λάμβανε την αγωγή του, γινόταν επιθετικός και ερχόταν συχνά σε προστριβές με ενοίκους και γείτονες.

Στη φυλακή ο 55χρονος για το φονικό με το μαχαίρι για ένα τσιγάρο

Σε κρίσιμη καμπή εισέρχεται η υπόθεση του φονικού της 8ης Ιουνίου 2026, όταν ένας 63χρονος ημεδαπός έχασε τη ζωή του από μαχαιριά στον λαιμό, στον κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας όπου διέμενε, σε περιοχή της Ρόδου. Ο 55χρονος ημεδαπός που κατηγορείται για την πράξη, προσωρινά κρατούμενος, κατέθεσε χθες δια του συνηγόρου του κ. Μανώλη Βλάχου αίτηση με 4 αιτήματα, ζητώντας παράλληλα τη μετάθεση της απολογίας του έως την ολοκλήρωσή τους. Σε βάρος του έχουν ασκηθεί διώξεις για ανθρωποκτονία με δόλο, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία.
Τα 4 αιτήματα της υπεράσπισης
Με το πρώτο αίτημα ζητούνται αντίγραφα του συνόλου του υλικού της υπόθεσης. Με το δεύτερο, ζητείται ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη του κατηγορουμένου από δημόσιο νοσηλευτικό ίδρυμα, ώστε να αποδειχθεί ότι κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης ήταν ολοκληρωτικά ανίκανος προς καταλογισμό.
Με το τρίτο, ζητείται να εξεταστεί ως μάρτυρας ψυχίατρος του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου, η οποία την ίδια την ημέρα του αδικήματος εξέτασε τον 55χρονο και προχώρησε σε ολιγόωρη εισαγωγή του στην Ψυχιατρική Κλινική. Ζητείται να προσκομιστούν ο ιατρικός του φάκελος, τα στοιχεία εισαγωγής και εξαγωγής του εκείνη την ημέρα και η φαρμακευτική αγωγή που του χορηγήθηκε, καθώς και να απαντήσει η ιατρός αν η ψυχική του πάθηση τον καθιστά επικίνδυνο ή όχι για τη δημόσια ασφάλεια και υγεία.
Με το τέταρτο αίτημα, κατ’ άρθρο 180 και επόμενα του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ζητείται αναπαράσταση των συνθηκών του περιστατικού, με σκοπό τη διακρίβωση της αλήθειας. Όπως υποστηρίζει η υπεράσπιση, η αναπαράσταση θα καταδείξει την παντελή έλλειψη ακόμη και ενδεχόμενου δόλου και την απουσία κάθε θέλησης αφαίρεσης της ζωής του θύματος, με τη θέση ότι επρόκειτο για ατύχημα.

Η μοιραία βραδιά και τα ευρήματα της αυτοψίας
Οπως απεκάλυψε η «δημοκρατική», το φονικό σημειώθηκε γύρω στις 19:30 της Δευτέρας 8 Ιουνίου 2026. Περίοικος κάλεσε το ΕΚΑΒ, του οποίου το πλήρωμα έφτασε στις 19:50 και αντίκρισε στον αύλειο χώρο τον 63χρονο ξαπλωμένο ανάσκελα, κυανό, χωρίς σφυγμό και αισθήσεις, με τραύμα στον λαιμό. Χωρίς να μολύνουν τη σκηνή, οι διασώστες ενημέρωσαν την Αστυνομία. Στο σημείο έσπευσαν αστυνομικοί του τοπικού Τμήματος και της ΟΠΚΕ και ακολούθησαν κλιμάκιο της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων και συνεργείο του Γραφείου Εγκληματολογικών Ερευνών. Ο φερόμενος ως δράστης βρέθηκε στον χώρο με αίματα στα χέρια, χωρίς να έχει επιχειρήσει να απομακρυνθεί, και σε πρώτες προφορικές ερωτήσεις φέρεται να απάντησε ότι «το έκανε πάνω στον καβγά». Παρών ήταν και ένας ακόμη ένοικος, αυτόπτης μάρτυρας.
Η αυτοψία, με τη συνδρομή ιατροδικαστή, κατέγραψε μεγάλη ποσότητα αίματος περιμετρικά της σορού και μικρότερες κηλίδες που κατέληγαν στο τοιχίο της σκάλας. Η σορός έφερε τουλάχιστον ένα τραύμα στην αριστερή πλευρά του τραχήλου από νύσσον και τέμνον όργανο, ενώ τα ρούχα του θύματος δεν είχαν τομές και έφεραν αίμα μόνο μπροστά. Κηλίδες αίματος οδηγούσαν από την αυλή προς τον διάδρομο, όπου πάνω σε πλυντήριο εντοπίστηκε και κατασχέθηκε το φονικό όργανο, μαχαίρι οικιακής χρήσης με μαύρη λαβή, συνολικού μήκους 21 εκατοστών και λάμας 11,5 εκατοστών, με καστανέρυθρα ίχνη. Μεγαλύτερη κηλίδα βρέθηκε κοντά στο τραπέζι όπου κατά τον αυτόπτη ξεκίνησε η επίθεση, ενώ ίχνη αίματος υπήρχαν και έξω και μέσα από το δωμάτιο του κατηγορουμένου. Στο δωμάτιο αυτό, που παρουσίαζε εικόνα μεγάλης ακαταστασίας και ρυπαρότητας, βρέθηκαν 4 κουτιά Akineton, 2 κουτιά Titus και 1 κουτί Aloperidin, τα περισσότερα σφραγισμένα. Σημειώνεται ότι και οι δύο άνδρες ήταν κάτοχοι δελτίου ταυτότητας συλλόγου ατόμων με αναπηρίες.

Η μαρτυρία του αυτόπτη
Σύμφωνα με τον τρίτο ένοικο, από τις 16:00 ο ίδιος και το θύμα κάθονταν σε τραπέζι στον κοινόχρηστο διάδρομο, ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν στο δωμάτιό του, στο τέλος του διαδρόμου. Γύρω στις 19:30 ο 55χρονος βγήκε, τους χαιρέτησε και ο 63χρονος του ζήτησε τσιγάρο. Ο κατηγορούμενος επέστρεψε στην οικία του και λίγο μετά επανήλθε κρατώντας μαχαίρι. Φέρεται να πήγε πίσω από το θύμα, που κινούνταν προς τον αύλειο χώρο, να το έπιασε από τον λαιμό με το αριστερό χέρι και με το δεξί να του κατάφερε χτύπημα. Ο 63χρονος βγήκε αιμορραγώντας στην αυλή και, όταν κοντοστάθηκε στο τοιχίο της σκάλας, ο κατηγορούμενος φέρεται να τον τράβηξε, να τον έριξε στο δάπεδο και να του κατάφερε και άλλα χτυπήματα, φωνάζοντας ότι τον σκότωσε. Ο μάρτυρας αναγνώρισε το κατασχεθέν μαχαίρι ως το όργανο της επίθεσης.
Τη φασαρία αντιλήφθηκε ανιψιά του κατηγορουμένου, που από το μπαλκόνι γειτονικού κτηρίου είδε το θύμα μέσα στα αίματα και κάλεσε το ΕΚΑΒ και τους δικούς της. Στις 19:37, αδελφός του 55χρονου τον κάλεσε τηλεφωνικά και εκείνος του απάντησε ότι σκότωσε τον φίλο του, αναφέροντας ότι τον χτύπησε με μαχαίρι και έτρεχαν αίματα. Σε έτερο αδελφό που έσπευσε στο σημείο φέρεται να είπε ότι το θύμα του ζήτησε επίμονα τσιγάρο και, επειδή εκνευρίστηκε, του «έδωσε μία».

Η εκδοχή του κατηγορουμένου
Στην προανακριτική του κατάθεση, ο 55χρονος έδωσε εκδοχή που σε κρίσιμα σημεία διαφοροποιείται. Ανέφερε ότι διαμένει σε διαμέρισμα ιδιοκτησίας του, σε οικοδομή με 6 συνολικά διαμερίσματα που εκμισθώνει, ότι οι περισσότεροι ένοικοι δεν πλήρωναν ενοίκια, ότι πιεζόταν από τράπεζες για δάνειο και ότι ζητούσε διαρκώς χρήματα και φαγητό από αδελφό του. Το πρωί της μοιραίας ημέρας είχε πάει για καφέ με το θύμα, με το οποίο, όπως τόνισε, ήταν στενοί φίλοι για πολλά χρόνια και βρίσκονταν μαζί καθημερινά. Γύρω στις 17:00 ο αδελφός του τού παρέδωσε φαγητό, ένα πακέτο τσιγάρα και περίπου 20 ευρώ. Στη συνέχεια καθάρισε πατάτες για να τις τηγανίσει, αλλά το λάδι ήταν περίπου 2 ετών, άφριζε, και τις πέταξε.
Κάποια στιγμή, όπως διατείνεται, ο 63χρονος του ζήτησε τσιγάρο για τον τρίτο ένοικο και εκείνος του το έδωσε. Μετά από 2 λεπτά επανήλθε ζητώντας και άλλο. Ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι του απάντησε πως τα τσιγάρα έπρεπε να φτάσουν για 2 ημέρες και τα χρήματα για το φαγητό των επόμενων ημερών, ότι του είπε να φύγει και τον έσπρωξε πιάνοντάς τον από τον λαιμό. Ισχυρίστηκε ότι μετά μπήκε στο διαμέρισμα και πήρε το μαχαίρι όχι για να βλάψει το θύμα, αλλά για να κάνει κακό στον εαυτό του. Βγήκε έξω και, όπως είπε, «δεν ξέρω τι με έπιασε», του κατάφερε 1 ή 2 χτυπήματα, χωρίς να θυμάται ακριβώς, και όταν εκείνος αιμορραγούσε τον έσπρωξε και έπεσε.
Στην ανιψιά του ζήτησε να καλέσει ασθενοφόρο λέγοντας ότι μαχαίρωσε τον φίλο του. Στον αδελφό του, που αρχικά νόμισε ότι αστειευόταν, είπε ότι τον σκότωσε, ενώ προσπαθούσε, όπως ισχυρίστηκε, να τον επαναφέρει. Πήρε ένα παντελόνι αντί για πετσέτα για το τραύμα, αλλά δεν το χρησιμοποίησε γιατί το θύμα είχε ήδη ξεψυχήσει. Για το μαχαίρι απάντησε ότι δεν θυμάται τι το έκανε, καθώς βρισκόταν σε σοκ. «Δεν ξέρω τι με έπιασε και έκανα αυτό που έκανα. Έχω μετανιώσει για αυτό που έγινε, ζητάω συγγνώμη», φέρεται να κατέληξε.
Το βεβαρημένο ψυχιατρικό ιστορικό
Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ότι πάσχει από σχιζοφρένεια και διπολική διαταραχή και ότι είναι διαβητικός, λαμβάνοντας ινσουλίνη. Κατά το περιβάλλον του, ακολουθούσε αγωγή με 2 ημερήσιες δόσεις ηρεμιστικού, 2 ημερήσιες δόσεις αντιπαρκινσονικού σκευάσματος και 1 μηνιαία ένεση αντιψυχωσικού. Παραδέχθηκε ότι ορισμένες φορές παραμελεί την αγωγή του επειδή δεν έχει φαγητό και φοβάται μήπως τον πειράξουν τα φάρμακα, ενώ για το πότε νοσηλεύτηκε τελευταία φορά απάντησε ότι δεν θυμάται.
Χωρισμένος από το 2009, άρχισε έκτοτε, σύμφωνα με τους οικείους του, να εμφανίζει ψυχολογικά προβλήματα, ενώ αντιμετώπιζε και οικονομικές δυσκολίες λόγω κακής διαχείρισης. Έχει εγκλειστεί πολλές φορές στην Ψυχιατρική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου και στο Ψυχιατρικό Τμήμα Κρατικού Θεραπευτηρίου της Λέρου. Περίοικοι κατέθεσαν ότι, όταν δεν λάμβανε την αγωγή του, γινόταν επιθετικός και τσακωνόταν συχνά με ενοίκους και γείτονες.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν 2 προγενέστερα περιστατικά. Περίπου 3 μήνες πριν, φέρεται να έλαβε φαρμακευτική αγωγή του θύματος, ισχυρότερη από τη δική του, και να νοσηλεύτηκε σε σοβαρή κατάσταση με πολύ υψηλή πίεση. Περίπου 7 με 10 ημέρες πριν από το φονικό, φέρεται να εξέφρασε στο ίδιο το θύμα την επιθυμία να αυτοκτονήσει κραδαίνοντας μαχαίρι, με τον 63χρονο να ενημερώνει τότε αδελφό του κατηγορουμένου. Το πρωί της ημέρας του εγκλήματος, μάλιστα, ο 55χρονος είχε εξεταστεί στην ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου, στοιχείο που βρίσκεται στον πυρήνα του αιτήματος για την εξέταση της ψυχιάτρου ως μάρτυρα.

Τα επόμενα βήματα
Θύμα και κατηγορούμενος ζούσαν για χρόνια κάτω από την ίδια στέγη, με συγγενείς του 55χρονου να φροντίζουν συχνά για τη σίτιση και των δύο. Ο Α’ τακτικός Ανακριτής Ρόδου καλείται τώρα να αποφανθεί επί των αιτημάτων της υπεράσπισης, με κεντρικό διακύβευμα τον καταλογισμό, δηλαδή το αν ο κατηγορούμενος είχε κατά τον χρόνο της πράξης τη δυνατότητα να αντιληφθεί τι έκανε, και το αν επρόκειτο για πράξη με δόλο ή, όπως υποστηρίζει η υπεράσπιση, για τραγικό ατύχημα. Η απάντηση θα κριθεί από τον συνδυασμό της πραγματογνωμοσύνης, εφόσον διαταχθεί, των εργαστηριακών εξετάσεων, της νεκροψίας, του βιντεοληπτικού υλικού και των μαρτυρικών καταθέσεων.

Ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη και αναπαράσταση του φονικού ζητά ο 55χρονος που κατηγορείται για τη δολοφονία του 63χρονου φίλου του στη Ρόδο

Ραντεβού με τον Άρειο Πάγο έχει για τις 27 Ιανουαρίου 2027 η υπόθεση δολοφονίας που συγκλόνισε τη Ρόδο το 2019, όταν ένας 43χρονος κάτοικος Κρητηνίας εκτελέστηκε με 4 πυροβολισμούς σε αδιέξοδο χωματόδρομο από έναν άνθρωπο που γνώριζε επί 20 χρόνια.
Το Ζ’ Ποινικό Τμήμα του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου θα εξετάσει την αίτηση αναίρεσης που ο καταδικασθείς 52χρονος ημεδαπός άσκησε αυτοπροσώπως κατά της απόφασης 52/2024 του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου, η οποία του επέβαλε ισόβια κάθειρξη.
Ο καταδικασθείς, ο συνήγορός του και το ιστορικό των δικών
Ο 52χρονος, που εκτίει σήμερα την ισόβια ποινή του στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Κω, άσκησε αυτοπροσώπως την αίτηση αναίρεσης και διόρισε ως ειδικό πληρεξούσιο συνήγορο για την ενώπιον του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου διαδικασία τον κ. Ευτύχιο Αλιγιζάκη, δικηγόρο Πειραιά. Κατά τη δευτεροβάθμια δίκη ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου, τον κατηγορούμενο είχε εκπροσωπήσει και ο κ. Δήμος Μουτάφης, δικηγόρος Ρόδου. Ως συνήγορος για την υποστήριξη της κατηγορίας παρίσταται ο κ. Στέλιος Κιουρτζής.
Πρωτόδικα, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Κω καταδίκασε τον 52χρονο σε ισόβια κάθειρξη. Μετά από έφεση, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου επικύρωσε ουσιαστικά την κρίση αυτή με την απόφαση 52/2024, επιβάλλοντας ισόβια κάθειρξη, συνολική ποινή φυλάκισης 12 μηνών, χρηματική ποινή 900 ευρώ και έξοδα ποινικής διαδικασίας 2.000 ευρώ. Κηρύχθηκε ένοχος χωρίς κανένα ελαφρυντικό για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία κυνηγετικού όπλου, καθώς και παράνομη κατοχή όπλων και πυρομαχικών.

Τι ζητά ο αναιρεσείων και με ποια επιχειρήματα
Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, ο καταδικασθείς αμφισβητεί την επάρκεια της αιτιολογίας ως προς την απόρριψη του ισχυρισμού μειωμένου καταλογισμού βάσει του άρθρου 36 του Ποινικού Κώδικα. Εντοπίζει αντίφαση στο σκεπτικό της εφετειακής απόφασης, καθώς το δικαστήριο αφενός παραδέχεται ότι προκύπτουν ενδείξεις μακροχρόνιας χρήσης ηρωίνης και ψυχολογικής εξάρτησης υψηλής έντασης, αφετέρου καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν πληρούνται τα κριτήρια για την εφαρμογή της διάταξης αυτής.
Με τον δεύτερο λόγο, στρέφεται κατά της απόρριψης της ελαφρυντικής περίστασης που αφορά στη συμπεριφορά του μετά την πράξη, για μεγάλο χρονικό διάστημα και κατά την κράτηση. Στο σύνολό τους, οι λόγοι αναίρεσης αποτυπώνουν μια υπεράσπιση που εστιάζει στα ελλείμματα αιτιολογίας της απόφασης παρά στην ουσιαστική αμφισβήτηση των πραγματικών περιστατικών, τα οποία στην πλειονότητά τους δεν αμφισβητήθηκαν ούτε από τον ίδιο τον καταδικασθέντα.

Το έγκλημα που οδήγησε στην ισόβια
Το απόγευμα της 6ης Νοεμβρίου 2019 ο 46χρονος τότε κατηγορούμενος, κάτοικος Εμπωνα, ανέμενε πεζός σε ερημική δασική περιοχή μεταξύ Σιαννών και Κρητηνίας τον 43χρονο, τον οποίο είχε καλέσει δελεαστικά με πρόσχημα την εξόφληση οφειλόμενων χρημάτων. Ο 43χρονος, έγγαμος κάτοικος Κρητηνίας που ταλαιπωρείτο από πολλαπλή σκλήρυνση κατά πλάκας, αναχώρησε με το Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητό του μετά τις 17:15. Δεν επέστρεψε ποτέ.
Ο κατηγορούμενος επιβιβάστηκε στη θέση του συνοδηγού φορώντας γιλέκο με 36 φυσίγγια και κρατώντας κυνηγετική καραμπίνα μάρκας BERETTA. Υπέδειξε στον 43χρονο να οδηγήσει σε αδιέξοδο αγροτικό χωματόδρομο, στο 3ο χιλιόμετρο της επαρχιακής οδού Εμπωνα-Σιαννών, 200 μέτρα από την κύρια οδό. Εκεί ξέσπασε λογομαχία για την παράδοση ποσότητας ηρωίνης, την οποία ο 43χρονος αρνήθηκε επικαλούμενος τα ανεξόφλητα χρέη. Όταν ο παθών επιχείρησε να εκκινήσει το αυτοκίνητο και να αποχωρήσει, δέχθηκε 2 πυροβολισμούς από την αριστερή πλευρά. Ο δράστης άνοιξε στη συνέχεια τη θύρα του συνοδηγού και τον πυροβόλησε άλλες 2 φορές από πολύ κοντινή απόσταση.
Η ιατροδικαστική έκθεση κατέγραψε 4 τραύματα εξ επαφής, με καταστροφή πνεύμονα, στομάχου, παγκρέατος και καρδιάς, καθώς και πλήρη διατομή τραχείας και σφαγίτιδων φλεβών. Στις 8 Νοεμβρίου 2019 ο κατηγορούμενος ομολόγησε αυτοβούλως και οδήγησε τις αρχές στον τόπο του εγκλήματος και σε όλα τα σημεία απόκρυψης. Χαρακτηριστική υπήρξε η κατάθεση του αστυνομικού που τον ανέκρινε, ο οποίος ανέφερε ότι χωρίς την υπόδειξη του κατηγορουμένου η καραμπίνα δεν θα εντοπιζόταν σε καμία περίπτωση.

Στον Άρειο Πάγο στις 27 Ιανουαρίου 2027 η αναίρεση για τη δολοφονία του 43χρονου στα βουνά της Ρόδου

Η υπόθεση της απόπειρας δολοφονίας μητέρας από την ανήλικη κόρη της στη Σύμη, με τον 15χρονο φίλο της να κατηγορείται ως ηθικός αυτουργός, μπαίνει σε νέα, κρίσιμη φάση.
Η υπόθεση ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν η 13χρονη ημεδαπή γνώρισε τον 15χρονο ημεδαπό και ξεκίνησε μαζί του μια σχέση που, μέσα σε λίγες εβδομάδες, άλλαξε όπως υποστήριξαν οικείοι της δραματικά την εικόνα της.
Ανήσυχοι, οι γονείς της κατέφυγαν σε ειδικό ψυχολόγο, ο οποίος διαπίστωσε ότι η ανήλικη βρισκόταν υπό την έντονη επιρροή του 15χρονου, που φαινόταν να ασκεί τον απόλυτο έλεγχο στη συμπεριφορά της. Όταν η μητέρα έλεγξε τις συνομιλίες της κόρης της στα κοινωνικά δίκτυα, βρέθηκε αντιμέτωπη με μηνύματα που, σύμφωνα με τις καταγγελίες, κανένας γονέας δεν θα ήθελε να αντικρίσει.
Ο 15χρονος φέρεται να παρότρυνε την ανήλικη να βλάψει τη μητέρα της. «Σήμερα το βράδυ πρέπει να τελειώνεις με τη μητέρα σου, γιατί δεν μπορώ άλλο. Θέλω να μείνουμε μαζί», φέρεται να έγραφε. Όταν η 13χρονη αντέτεινε ότι δεν μπορεί να αναλάβει μια τέτοια ευθύνη, η απάντηση που φέρεται να έλαβε ήταν κατηγορηματική: «Δεν έχεις επιλογή. Αν δεν το κάνεις, θα έχουμε πρόβλημα».
Η ανήλικη φέρεται να αποπειράθηκε να δηλητηριάσει τη μητέρα της τοποθετώντας ποντικοφάρμακο σε γλυκό και τσάι που της πρόσφερε. Η μητέρα δεν τα κατανάλωσε. Στο δωμάτιο της κόρης της εντόπισε αργότερα ένα μαχαίρι κουζίνας που δεν αναγνώριζε. Η 13χρονη ομολόγησε στις Αρχές ότι το όπλο αυτό προερχόταν από το σπίτι του 15χρονου.
Στο πλαίσιο της εκκρεμούς προκαταρκτικής εξέτασης, οι εμπλεκόμενοι κλήθηκαν να εμφανιστούν ενώπιον του Αστυνομικού Τμήματος Σύμης και να δώσουν εξηγήσεις για 4 διακριτές κατηγορίες αδικημάτων που ασκήθηκαν αυτεπαγγέλτως. Η πρώτη αφορά απόπειρα ανθρωποκτονίας ή, εναλλακτικά, απόπειρα ενδοοικογενειακής βαριάς σωματικής βλάβης με κίνδυνο ζωής. Η δεύτερη αναφέρεται στην ηθική αυτουργία στις ίδιες πράξεις, κατηγορία που αγγίζει αμιγώς τον ρόλο εκείνου που οργάνωσε και κατεύθυνε. Η τρίτη αφορά παράνομη οπλοκατοχή σε σχέση με το μαχαίρι που εντοπίστηκε στο δωμάτιο της ανήλικης. Η τέταρτη, ίσως η πλέον αποκαλυπτική, αφορά διάθεση ναρκωτικών ουσιών χωρίς κέρδος και χρήση ναρκωτικών, κατηγορία που αποτυπώνει επίσημα πλέον τους ισχυρισμούς του πατέρα της 13χρονης ότι ο ανήλικος φίλος της τής χορηγούσε χάπια με αποτέλεσμα να «βρίσκεται σε άλλη γη».
Η αίτηση της 13χρονης
Η 13χρονη, που κλήθηκε να δώσει σήμερα ανωμοτί εξηγήσεις ως ύποπτη ενώπιον του Αστυνομικού Τμήματος Σύμης, υπέβαλε αίτηση για να φύγει από τη δικογραφία η κατάθεση που έδωσε ως μάρτυρας
Η συνήγορος της 13χρονης κ. Μαρίνα Κρανίτη κατέθεσε ενώπιον της Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Ρόδου αίτηση με αίτημα να αφαιρεθεί άμεσα από τη δικογραφία η από 13 Φεβρουαρίου 2025 Έκθεση Εξέτασης Μάρτυρα Χωρίς Όρκο, που είχε δώσει η ανήλικη στο Αστυνομικό Τμήμα Σύμης.
Σύμφωνα με την αίτηση, η ανήλικη εξετάστηκε ως μάρτυρας τον Φεβρουάριο του 2025, παρότι είχε προηγηθεί καταγγελία της μητέρας της εις βάρος της και, κατά συνέπεια, είχε ήδη αποκτήσει de facto την ιδιότητα της υπόπτου. Κατά την εξέτασή της εκείνη, η ανήλικη δεν ενημερώθηκε για κανένα από τα δικαιώματα που προβλέπει ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας για τον ύποπτο, δεν παρέστη με δικηγόρο, δεν είχε δίπλα της τον κηδεμόνα της και η εξέταση δεν καταγράφηκε σε οπτικοακουστικό μέσο, όπως ορίζεται ρητά για υποθέσεις αυτής της βαρύτητας.
Η κ. Κρανίτη επικαλείται το άρθρο 243 παράγραφος 3 του ΚΠΔ, που απαγορεύει ρητά η προηγούμενη εξέταση υπόπτου χωρίς τη δυνατότητα άσκησης των δικαιωμάτων του να αποτελεί μέρος της δικογραφίας, καθώς και τον νόμο 4689/2020 που ενσωματώνει την ευρωπαϊκή Οδηγία για την προστασία ανηλίκων κατηγορουμένων. Σύμφωνα με την αίτηση, η παραμονή του εγγράφου αυτού στη δικογραφία πλήττει ανεπανόρθωτα το δικαίωμα της 13χρονης σε δίκαιη δίκη και ειδικότερα την αρχή της μη αυτοενοχοποίησης. Η ίδια η ανήλικη, σύμφωνα με την αίτηση, ανέφερε ότι εξετάστηκε μόνη της, σε κλειστή αίθουσα, χωρίς να γνωρίζει τα δικαιώματά της.

Τα γραπτά επιχειρήματα του 15χρονου: καμία πράξη, καμία ευθύνη
Παράλληλα, ο 15χρονος, εκπροσωπούμενος από τον κ. Δημήτρη Γεωργακόπουλο, κατέθεσε εκτενές γραπτό υπόμνημα με αίτημα αρχειοθέτησης της υπόθεσης στο σύνολό της. Ο ανήλικος διατείνεται ότι δεν τελέστηκε κανένα αδίκημα, ούτε τετελεσμένο ούτε σε απόπειρα, και ότι δεν υφίσταται «πράξη» κατά την ποινική έννοια του όρου, δεδομένου ότι δεν επήλθε καμία μεταβολή στον εξωτερικό κόσμο.
Ο 15χρονος επικαλείται το ιστορικό του, παρουσιάζοντας έναν ανήλικο που μεγάλωσε υιοθετημένος σε ένα μικρό νησί, έλαβε διαγνώσεις ΔΕΠΥ, νοητικής υστέρησης και μικτών διαταραχών συμπεριφοράς από ηλικία 10 ετών, και φοίτησε σε σχολεία γενικής εκπαίδευσης παρά τις επανειλημμένες συστάσεις παιδοψυχιάτρων για ειδικό σχολείο, το οποίο δεν υπάρχει στη Σύμη. Αναφέρει ότι υπέστη συστηματικό εκφοβισμό από συμμαθητές, αλλά και από εκπαιδευτικούς, που κατά τους ισχυρισμούς του διέδωσαν φήμες περί της σεξουαλικής του ταυτότητας, με αποτέλεσμα η συμπεριφορά του να γίνει ολοένα και πιο αντιδραστική. Η κατάσταση αυτή, ισχυρίζεται, αποτυπώνεται και στις εκθέσεις που συντάχθηκαν κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας στο πλαίσιο της υπόθεσης.
Στο υπόμνημά του, ο 15χρονος θέτει και ζητήματα ίσης μεταχείρισης των δύο υπόπτων. Ισχυρίζεται ότι, ενώ για τον ίδιο συντάχθηκαν εκτενείς ψυχολογικές γνωματεύσεις και εκθέσεις κοινωνικής έρευνας, η αντίστοιχη διαδικασία για την 13χρονη δεν ολοκληρώθηκε λόγω απουσίας των εμπλεκόμενων, με αποτέλεσμα η εισαγγελική παραγγελία για σύνταξη ξεχωριστών εκθέσεων να παραμένει ουσιαστικά ανεκτέλεστη. Θέτει επίσης ζήτημα άνισης μεταχείρισης σε ό,τι αφορά τη διαταχθείσα ακούσια νοσηλεία που αφορούσε αποκλειστικά τον ίδιο, σημειώνοντας ότι η νοσηλεία διήρκεσε 10 ημέρες, καθώς δεν υπήρχε παιδοψυχίατρος στη Ρόδο και έπρεπε να μεταφερθεί σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης.
Ο κ. Γεωργακόπουλος αμφισβητεί επίσης την αξιοπιστία των καταγγελλόντων γονέων, υποστηρίζοντας ότι εκδηλώνουν προσωπική εμπάθεια εις βάρος του εντολέα του και ότι η επανειλημμένη εμφάνισή τους σε πανελλαδικής εμβέλειας μέσα ενημέρωσης αποτελεί μεθοδευμένη προσπάθεια σπιλωσης. Επισημαίνει ότι ο 15χρονος διαθέτει λευκό ποινικό μητρώο και δεν έχει συλληφθεί ή προσαχθεί ποτέ, κάτι που τεκμηριώνεται με έγγραφο του Αστυνομικού Τμήματος Σύμης. Αναφορικά με τους δημόσιους ισχυρισμούς του πατέρα της 13χρονης ότι ο ανήλικος έχει «δεκάδες κλοπές στο όνομά του», ο συνήγορος τους χαρακτηρίζει ανυπόστατους.

Η 13χρονη που κατηγορείται ότι σχεδίασε τη δολοφονία της μητέρας της ζητά να αφαιρεθεί από τη δικογραφία κατάθεσή της ως παράνομη

Σύμφωνα με πληροφορίες, είχε προηγηθεί συμπλοκή μεταξύ των δύο ατόμων, ενώ οι Αρχές εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα σχετικά με τα αίτια της υπόθεσης.

Κατά πληροφορίες, οι δύο άνδρες φέρεται να είχαν διαπληκτιστεί και πριν από λίγες ημέρες, με τις Αρχές να συγκλίνουν στο ενδεχόμενο η υπόθεση να συνδέεται με διαφορές που σχετίζονται με αγοραπωλησία ναρκωτικών.

Οι Αρχές αντιμετωπίζουν την υπόθεση ως εγκληματική ενέργεια, ενώ τα ακριβή αίτια θανάτου αναμένεται να αποσαφηνιστούν από τη νεκροψία – νεκροτομή.

Η έρευνα του Λιμενικού βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Μιχάλης Τεζάρης – Law and Order

Άγρια δολοφονία στην Κάλυμνο: Νεκρός άνδρας από μαχαίρι στο λιμάνι – Συνελήφθη ο δράστης

Σχεδόν 5 χρόνια μετά τη δολοφονία της Θεοδώρας Ζαχαριά στη Ρόδο, η οικογένειά της επιχείρησε να δώσει θεσμική μορφή στο πένθος και την αδικία που βιώνει από εκείνη την τραγική 22η Σεπτεμβρίου 2021. Ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου κατατέθηκαν οι προτάσεις αμφότερων των πλευρών, με τους δικηγόρους της οικογένειας, την κ. Ανθούλα Ανάσογλου και τον κ. Νίκο Μουτσάκη, να αναπτύσσουν αναλυτικά τη βάση της αγωγής και να αντικρούουν κάθε ένσταση της αντίδικης πλευράς, η οποία με τη σειρά της προχώρησε σε σκληρή νομική αντεπίθεση.

Το αίτημα της οικογένειας Ζαχαριά
Το κεντρικό αίτημα αφορά στην καταβολή 250.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, με βάση το άρθρο 932 του Αστικού Κώδικα, το οποίο επιτρέπει την επιδίκαση αποζημίωσης στην οικογένεια θύματος θανάτωσης με κριτήρια που συνδέονται με τη βαρύτητα της προσβολής, τις συνθήκες, την ένταση του πταίσματος και τις προσωπικές συνθήκες των μερών. Παράλληλα, διεκδικούνται 1.000 ευρώ για έξοδα κηδείας, τάφου και μνημοσύνου 40 ημερών, μεταφορά νεκρού και στολισμό εκκλησίας, ενώ ζητείται η απόφαση να κηρυχθεί προσωρινώς εκτελεστή.
Η αγωγή στρέφεται κατά των ανήλικων ανιψιών του δράστη, δύο τέκνων της αδελφής του, τα οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της οικογένειας Ζαχαριά, κατέστησαν κληρονόμοι κατά ποσοστό 1/2 έκαστο, έπειτα από αποποίηση της κληρονομιάς από τους πρώτους συγγενείς του δράστη. Η επιχειρηματολογία εδράζεται στη θεμελιώδη αρχή ότι η υποχρέωση προς αποζημίωση μεταβιβάζεται αυτοδίκαια στους καθολικούς διαδόχους. Δεν αποδίδεται δηλαδή στα ανήλικα κανενός είδους προσωπικό φταίξιμο. Η αξίωση ακολουθεί την κληρονομιά.
Η ψυχική οδύνη που επιχειρείται να αποτιμηθεί
Στο δικόγραφο η οικογένεια επιχειρεί να φωτίσει το πραγματικό μέγεθος της απώλειας, περιγράφοντας μια καθημερινότητα που άλλαξε ριζικά από εκείνη την ημέρα. Χαρακτηρίζει την ύπαρξή της μετά τη δολοφονία ως μια διαρκή ψυχική πάλη με άγχος, καταθλιπτικά συμπτώματα, αϋπνία και αποκοπή από την κοινωνική ζωή. Παρατίθεται ακόμη η επίδραση της απώλειας στις μεταξύ τους σχέσεις, με αναφορές σε ψυχρότητα που δεν υπήρχε πριν, σε περιορισμό των μετακινήσεων στα απολύτως αναγκαία και σε μια γενικότερη συρρίκνωση της ζωής τους.
Παράλληλα, η αγωγή σκιαγραφεί το προφίλ της Θεοδώρας Ζαχαριά, απόφοιτης φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ και κατόπιν στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, η οποία εργαζόταν ως εκπαιδευτικός και παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα, ενώ ανέμενε τον διορισμό της. Μια ζωή με σαφή κατεύθυνση και προοπτική, που κόπηκε απότομα σε ηλικία 31 ετών.

Η αντεπίθεση του κ. Κυπραίου και το ζήτημα της παθητικής
νομιμοποίησης
Από την αντίπερα όχθη, ο δικηγόρος των εναγομένων κ. Γιώργος Κυπραίος ανέπτυξε στις προτάσεις του μια σειρά νομικών ισχυρισμών που αμφισβητούν την ίδια τη δυνατότητα εκδίκασης της αγωγής. Κεντρικό επιχείρημα αποτελεί η έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης των εναγομένων. Ο κ. Κυπραίος υποστηρίζει ότι τα ανήλικα τέκνα της αδελφής του δράστη δεν μπορούν να σταθούν ως εναγόμενοι στη συγκεκριμένη δίκη, καθώς δεν έχουν φτάσει ακόμη στην ηλικία που τους επιτρέπει να ασκήσουν το δικαίωμα αποποίησης της κληρονομιάς που τους αναγνωρίζει ο νόμος. Το επιχείρημα είναι νομικά λεπτό και αγγίζει το ίδιο το θεμέλιο της αγωγής. Εάν γίνει δεκτό, θέτει εν αμφιβόλω το εάν υπάρχει καν νόμιμος αντίδικος απέναντι στην οικογένεια Ζαχαριά.
Παράλληλα, η πλευρά των εναγομένων προσβάλλει την αγωγή ως απαράδεκτη και αόριστη, αμφισβητώντας την εξειδίκευση των πραγματικών περιστατικών, τη σύνδεσή τους με τη ζητούμενη αποζημίωση και τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται η μεταφορά της αστικής ευθύνης στους ανήλικους κληρονόμους. Αναμένεται επίσης να αναπτυχθούν ζητήματα που αφορούν στη δικονομική θεμελίωση της αγωγής συνολικά, με στόχο να ανακοπεί η εξέλιξή της πριν καν φτάσει στην ουσιαστική κρίση των δικαστών.

Μια αγωγή που λειτουργεί και ως δημόσια καταγραφή
Πέρα από το αιτούμενο ποσό, η αγωγή φέρει και ένα ευρύτερο νόημα. Ο δράστης αυτοκτόνησε λίγη ώρα μετά τη δολοφονία, γεγονός που έκλεισε το ποινικό σκέλος χωρίς την καταδικαστική απόφαση που η οικογένεια δεν θα μπορέσει ποτέ να λάβει. Η αστική διαδικασία γίνεται έτσι ο μόνος χώρος όπου η πράξη μπορεί να αξιολογηθεί θεσμικά, όπου η ιστορία μπορεί να αποτυπωθεί επίσημα και όπου η οικογένεια Ζαχαριά μπορεί να ζητήσει, έστω και συμβολικά, κάποια μορφή αποκατάστασης.

250.000 ευρώ από τους κληρονόμους του δολοφόνου ζητά η οικογένεια της Θεοδώρας Ζαχαριά

Σε μία από τις πιο κρίσιμες καμπές της δικαστικής της διαδρομής εισέρχεται η υπόθεση που σημάδεψε τη Ρόδο και συγκλόνισε ολόκληρη τη χώρα. Η αγωγή που έχει ασκηθεί από την οικογένεια της Θεοδώρας Ζαχαριά, της 31χρονης εκπαιδευτικού που δολοφονήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2021, βρίσκεται πλέον στο τελικό στάδιο πριν περάσει στην ουσιαστική κρίση των δικαστών.
Την προσεχή Τρίτη εκπνέει η προθεσμία των 100 ημερών για την κατάθεση των προτάσεων από αμφότερες τις πλευρές, μια δικονομική στιγμή που έχει βαρύνουσα σημασία, καθώς θα αποτυπώσει τη συνολική επιχειρηματολογία εναγόντων και εναγομένων και θα ανοίξει τον δρόμο για την έκδοση της απόφασης από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου.
Η γραμμή άμυνας των εναγομένων
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», η πλευρά των εναγομένων, που εκπροσωπείται από τον δικηγόρο κ. Γιώργο Κυπραίο, ετοιμάζεται να προσβάλει την αγωγή ως απαράδεκτη και αόριστη, αναπτύσσοντας μια σειρά νομικών ισχυρισμών οι οποίοι αναμένεται να αποτυπωθούν αναλυτικά στο δικόγραφο των προτάσεων.
Κεντρικό σημείο της επιχειρηματολογίας φέρεται να είναι το ζήτημα της παθητικής νομιμοποίησης των εναγομένων. Πρόκειται για τα ανήλικα ανίψια του δράστη και ήδη εκλιπόντος, τα δύο τέκνα της αδελφής του, στα οποία, σύμφωνα με τη λογική της κληρονομικής διαδοχής που αναπτύσσεται στο δικόγραφο της οικογένειας του θύματος, μεταβιβάστηκε η κληρονομιά μετά την αποποίησή της από τους πρώτους συγγενείς. Η πλευρά Κυπραίου, σύμφωνα με πληροφορίες, θα υποστηρίξει ότι τα ανήλικα τέκνα δεν νομιμοποιούνται παθητικώς, καθώς δεν βρίσκονται ακόμη σε ηλικία που τους επιτρέπει να αποποιηθούν την κληρονομία του θείου τους. Πρόκειται για ένα επιχείρημα που αγγίζει την καρδιά της κληρονομικής διαδοχής και θέτει ένα ουσιαστικό ζήτημα, εάν δηλαδή μπορεί να στραφεί αξίωση εναντίον προσώπων τα οποία, λόγω ηλικίας, δεν έχουν ακόμη τη δυνατότητα να ασκήσουν το δικαίωμα αποποίησης που ο νόμος αναγνωρίζει σε κάθε κληρονόμο.
Στο ίδιο πλαίσιο, η ένσταση του απαράδεκτου και της αοριστίας εκτιμάται ότι θα αναπτυχθεί με αναφορές στη συνολική δομή του δικογράφου, στην εξειδίκευση των πραγματικών περιστατικών, στη σύνδεσή τους με τη ζητούμενη αποζημίωση και στον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται η μεταφορά της αστικής ευθύνης στους κληρονόμους. Η πλευρά των εναγομένων φέρεται να εστιάζει στο ό,τι οι ανήλικοι δεν μπορούν να φέρουν, υπό τις παρούσες δικονομικές συνθήκες, το βάρος μιας αξίωσης τέτοιου ύψους και τέτοιας φύσης, ενώ αναμένεται να αναπτυχθούν και ζητήματα που αφορούν στη δικονομική θεμελίωση της αγωγής συνολικά.

Το αίτημα της οικογένειας του θύματος και ο πυρήνας της αγωγής
Από την άλλη πλευρά, οι ενάγοντες, δηλαδή οι γονείς και τα αδέλφια της Θεοδώρας Ζαχαριά, εκπροσωπούμενοι από τους δικηγόρους κ.κ. Ανθούλα Ανάσογλου και Νίκο Μουτσάκη, καλούνται να καταθέσουν τις δικές τους προτάσεις, στις οποίες αναμένεται να αναπτύξουν αναλυτικά τη βάση της αγωγής τους και να απαντήσουν προκαταβολικά σε κάθε ένσταση που θα προβληθεί από την αντίδικη πλευρά.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το αίτημα για καταβολή 250.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, καθώς και 1.000 ευρώ για έξοδα κηδείας, τάφου και μνημοσύνου 40 ημερών, μεταφορά νεκρού και στολισμό εκκλησίας, με επιδίωξη να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινώς εκτελεστή. Η αγωγή θεμελιώνεται στο άρθρο 932 ΑΚ, το οποίο προβλέπει ότι σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου μπορεί να επιδικαστεί χρηματική ικανοποίηση στην οικογένεια λόγω ψυχικής οδύνης, με κριτήρια που συνδέονται με τη βαρύτητα της προσβολής, τις συνθήκες, την ένταση του πταίσματος και τις προσωπικές συνθήκες των μερών.
Η οικογένεια επιχειρεί να αποτυπώσει σε χρηματικό μέγεθος μια απώλεια που, όπως υποστηρίζεται, άλλαξε οριστικά τη ζωή της. Στο δικόγραφο περιγράφεται μια καθημερινότητα διαρκούς ψυχικής οδύνης από την ημέρα της δολοφονίας, με άγχος, στρες, καταθλιπτικά συμπτώματα, αϋπνία και αποκοπή από την κοινωνική ζωή. Οι ενάγοντες κάνουν λόγο για ψυχρότητα ακόμη και στις μεταξύ τους σχέσεις, για περιορισμό μετακινήσεων στα απολύτως αναγκαία και για μια διαρκή προσπάθεια να λειτουργήσουν σε έναν κόσμο που άλλαξε οριστικά στις 22 Σεπτεμβρίου 2021.
Το χρονικό μιας προμελετημένης ανθρωποκτονίας
Πίσω από τη δικαστική αντιπαράθεση βρίσκεται μια υπόθεση που είχε σοκάρει βαθιά την τοπική και πανελλαδική κοινή γνώμη. Η Θεοδώρα Ζαχαριά, δολοφονήθηκε περίπου στις 15:00 της 22ας Σεπτεμβρίου 2021 στην οδό Μόσχας στη Ρόδο. Ο πρώην σύντροφός της την πλησίασε την ώρα που επιβιβαζόταν στο αυτοκίνητό της και την πυροβόλησε σχεδόν εξ επαφής από το παράθυρο, χρησιμοποιώντας κυνηγετική καραμπίνα.
Στη συνέχεια διέφυγε με ενοικιαζόμενο λευκό αυτοκίνητο, το οποίο φέρεται να είχε μισθώσει ειδικά για το σχέδιο της διαφυγής του.
Λίγη ώρα αργότερα, οι αρχές ειδοποιήθηκαν για εγκλωβισμένο άνδρα στην περιοχή Θεοτόκου. Εκεί, σε κατοικία, ο δράστης εντοπίστηκε νεκρός με την ίδια καραμπίνα και σημείωμα, στο οποίο, σύμφωνα με τις πληροφορίες, επιχειρούσε να δώσει ένα προσωπικό, σχεδόν ρομαντικοποιημένο άλλοθι στην πράξη του, με τη φράση ότι δεν είχε νόημα η ζωή του χωρίς τη «μικρή» του.
Η αστυνομία εκτίμησε ότι επρόκειτο για αυτοκτονία και η δικογραφία ακολούθησε την τυπική πορεία αρχειοθέτησης ως προς το σκέλος του δράστη λόγω θανάτου, με την υπόθεση να αποδίδεται στο προανακριτικό υλικό ως ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.

Μια σχέση που, σύμφωνα με πληροφορίες, πέρασε από τον θαυμασμό στον έλεγχο
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται η περιγραφή της τελευταίας σχέσης της 31χρονης εκπαιδευτικού. Η γνωριμία τοποθετείται στον Δεκέμβριο του 2020 και η συγκατοίκηση στον Ιούλιο του 2021, σε σπίτι που, σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», ανήκε στον δράστη στην περιοχή Θεοτόκου.
Η οικογένεια της Θεοδώρας Ζαχαριά υποστηρίζει ότι σταδιακά αποκαλύφθηκε ένας άνθρωπος δεσποτικός, πιεστικός και κτητικός. Περιγράφονται σκηνές απαξίωσης, περιορισμών και παραβίασης ιδιωτικότητας, από έλεγχο τηλεφώνου και λογαριασμών κοινωνικής δικτύωσης μέχρι διαρκή επιτήρηση της καθημερινής της κίνησης. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στο γεγονός ότι η 31χρονη, όταν αποφάσισε να φύγει περίπου 10 ημέρες πριν από τη δολοφονία, επέστρεψε στο πατρικό της σπίτι επειδή δεν ένιωθε ασφαλής.
Στις περιγραφές εντάσσονται μαρτυρικές αναφορές φιλικού προσώπου, με επεισόδια έντασης, υποτίμησης και συμπεριφορών που αποτυπώνουν κτητικότητα, καθώς και ένα περιστατικό παρακολούθησης την παραμονή του εγκλήματος, όταν η Θεοδώρα Ζαχαριά φέρεται να είδε τον πρώην σύντροφό της να περνά με ενοικιαζόμενο λευκό αυτοκίνητο και τρομοκρατημένη ζήτησε να κλειδώσει η πόρτα.
Η μέρα που η οικογένεια έμαθε από μια ανάρτηση ότι έχασε το παιδί της
Σκληρή, με ανθρώπινο βάρος, παραμένει η περιγραφή της στιγμής που η οικογένεια αντιλήφθηκε τι είχε συμβεί. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, αποτυπώνεται μια αλληλουχία μηνυμάτων και τηλεφωνημάτων, ο ήχος ενός πυροβολισμού που αρχικά ερμηνεύθηκε ως κάτι συνηθισμένο, η αναφορά ότι «σκότωσαν μια κοπέλα», η αδυναμία επικοινωνίας με τη Θεοδώρα Ζαχαριά και η τελική, σπαρακτική επιβεβαίωση μέσα από σχόλιο στο διαδίκτυο που ανέφερε «Καλό ταξίδι».
Είναι η στιγμή που, όπως περιγράφεται, κατέρρευσε ο κόσμος της οικογένειας και η απώλεια απέκτησε πρόσωπο και φωνή.
Η ζωή και το προφίλ της 31χρονης εκπαιδευτικού
Η Θεοδώρα Ζαχαριά σκιαγραφείται ως μια νέα εκπαιδευτικός με ισχυρό ακαδημαϊκό προφίλ και προοπτικές. Απόφοιτη φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ και στη συνέχεια μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, εργαζόταν ως εκπαιδευτικός και παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα σε παιδιά διαφορετικών ηλικιών, ενώ, σύμφωνα με τις πληροφορίες, περίμενε τον διορισμό της. Ένα προφίλ ζωής που η αγωγή επιχειρεί να φωτίσει, ώστε η απώλεια να αποκτήσει το πραγματικό της μέγεθος και να σταθμιστεί δικαστικά.

Η ευθύνη των κληρονόμων και η νομική πραγματικότητα της αγωγής
Το πιο ευαίσθητο και ταυτόχρονα πιο καθοριστικό σημείο της αγωγής είναι αυτό που συχνά προκαλεί αμηχανία στον δημόσιο διάλογο. Η αξίωση στρέφεται κατά των κληρονόμων του δράστη, όχι επειδή τους αποδίδεται προσωπικό φταίξιμο για τη δολοφονία, αλλά επειδή το αστικό δίκαιο προβλέπει ότι η υποχρέωση προς αποζημίωση μεταβιβάζεται στους καθολικούς διαδόχους. Στο δικόγραφο αναπτύσσεται η λογική της κληρονομικής διαδοχής, με την επισήμανση ότι οι πρώτοι συγγενείς του δράστη αποποιήθηκαν την κληρονομιά και έτσι κληρονόμοι κατέστησαν τα δύο ανήλικα τέκνα της αδελφής του, κατά ποσοστό 1/2 το καθένα.
Στο συγκεκριμένο σημείο εδράζεται και η νομική σύγκρουση που πρόκειται να αναπτυχθεί στις προτάσεις. Η οικογένεια του θύματος επικαλείται τη μεταβίβαση της αστικής ευθύνης μέσω της κληρονομικής διαδοχής. Η πλευρά των εναγομένων, μέσω του δικηγόρου κ. Γιώργου Κυπραίου, αντιτείνει ότι τα ανήλικα τέκνα δεν μπορούν, λόγω ηλικίας, να ασκήσουν το δικαίωμα αποποίησης που τους αναγνωρίζει ο νόμος, γεγονός που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, αναιρεί την παθητική νομιμοποίησή τους. Πρόκειται για ένα πεδίο όπου η ατομική πράξη ενός ανθρώπου συνεχίζει να παράγει έννομες συνέπειες και μετά τον θάνατό του, με τη δικαιοσύνη να καλείται να σταθμίσει την ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη αποκατάστασης της οικογένειας του θύματος και στη δικονομική θέση των ανήλικων εναγομένων.
Τι σημαίνει το αίτημα των 250.000 ευρώ και το μέτρο του «εύλογου»
Το ποσό των 250.000 ευρώ, όπως διατυπώνεται στο αίτημα της αγωγής, λειτουργεί ως σύμβολο μιας διεκδίκησης που επιχειρεί να δώσει χειροπιαστή μορφή σε κάτι που δεν αποτιμάται πραγματικά, την απώλεια ενός παιδιού και μιας αδελφής. Στο δικόγραφο παρατίθεται η βασική αρχή του άρθρου 932 ΑΚ και η νομολογιακή εξέλιξη γύρω από τα κριτήρια προσδιορισμού της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης.
Πέρα από το νομικό περίγραμμα, αυτό που προκύπτει δημοσιογραφικά είναι η προσπάθεια μιας οικογένειας να ακουστεί θεσμικά σε ένα σύστημα το οποίο, λόγω της αυτοχειρίας του δράστη, δεν μπόρεσε να προσφέρει τη συμβολική «τελική» πράξη μιας ποινικής καταδίκης. Η αγωγή, έτσι, δεν λειτουργεί μόνο ως οικονομική αξίωση αλλά και ως δημόσια καταγραφή της ιστορίας, ως ένα επίσημο κείμενο που δηλώνει ότι το έγκλημα δεν μπορεί να κλείσει μόνο με μια δικογραφία αρχειοθετημένη επειδή ο δράστης πέθανε.

Η υπόθεση ως καθρέφτης της κοινωνίας και η συλλογική μνήμη της Ρόδου
Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν έμεινε ποτέ μόνο σε επίπεδο ιδιωτικού πένθους. Η Ρόδος αναμετρήθηκε και θεσμικά με τη μνήμη της Θεοδώρας Ζαχαριά, με το δημοτικό συμβούλιο να εξετάζει σε μεταγενέστερο χρόνο πράξη υψηλού συμβολισμού, όπως η παραχώρηση δωρεάν τάφου ως δημόσιο μήνυμα κατά της έμφυλης βίας. Πρόκειται για ένδειξη ότι η υπόθεση συνέχισε να προκαλεί πολιτική και κοινωνική συζήτηση για την πρόληψη και την κινητοποίηση της κοινότητας απέναντι σε φαινόμενα ελέγχου, απομόνωσης και κλιμακούμενης βίας.
Όπως περιγράφεται στο δικόγραφο της οικογένειας, οι υποθέσεις έμφυλης βίας δεν είναι στιγμιαίες εκρήξεις, αλλά συχνά διαδρομές κλιμάκωσης. Έλεγχος, απομόνωση, ζήλια, παραβίαση ιδιωτικότητας, χειρισμός μέσω του περιβάλλοντος, ακόμη και παρεμβάσεις οικογενειακών προσώπων του δράστη σε κρίσιμες στιγμές, όταν η Θεοδώρα Ζαχαριά επιχείρησε να φύγει. Το αποτέλεσμα, όπως αποτυπώνεται, ήταν ένα προμελετημένο σχέδιο παρακολούθησης και καρτεριού, με ενοικιαζόμενο όχημα και όπλο, που κατέληξε στη δολοφονία της 22ας Σεπτεμβρίου 2021.

Στην τελική ευθεία η μάχη των δικογράφων για τη δολοφονία της Δώρας Ζαχαριά

Αναβλήθηκε για τις 5 Απριλίου 2027 η εφετειακή δίκη για τη δολοφονία του Τζάνη Τοπάλυ

Στις 4 Μαΐου 2026, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου καλείται να ανοίξει εκ νέου μία από τις πιο πολύκροτες ποινικές υποθέσεις των τελευταίων ετών στη Ρόδο, αυτήν της δολοφονίας του 46χρονου εργολάβου οικοδομών Τζάνη Τοπάλυ του Χαμίτ, πατέρα τριών ανήλικων παιδιών. Η εφετειακή δίκη δεν συνιστά τυπική επικύρωση της πρωτοβάθμιας απόφασης. Η υπόθεση επιστρέφει στο σύνολό της, με νέα εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού, των πραγματογνωμοσυνών και της συνολικής εικόνας της δικογραφίας. Δεν εξετάζεται μόνο η τέλεση της ανθρωποκτονίας, αλλά κυρίως τα ελαφρυντικά που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην πρωτοβάθμια ετυμηγορία και οδήγησαν στην ποινή των 15 ετών.
Η πρωτοβάθμια ετυμηγορία και η έφεση που άνοιξε τον δρόμο των ισοβίων
Πρωτοδίκως, ένας 53χρονος Ροδίτης και ο 20χρονος γιος του είχαν καταδικαστεί από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Κω σε ποινή κάθειρξης 15 ετών έκαστος, για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση κατά συναυτουργία. Η ενοχή τους είχε κριθεί κατά πλειοψηφία 5 προς 2, με δύο ενόρκους να μειοψηφούν θεωρώντας ότι ο γιος ήταν αθώος. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο αναγνώρισε ομόφωνα στους κατηγορούμενους το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου και απέρριψε τα ελαφρυντικά της ανηλικότητας, της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη και της προηγούμενης ανάρμοστης συμπεριφοράς του θύματος, που είχαν προτείνει οι συνήγοροι υπεράσπισης.
Μετά από αίτηση των δικηγόρων της οικογένειας Τοπάλυ, των κ.κ. Μηνά Τσέρκη, Νικόλαου Πατεράκη και της κ. Μαρίνας Κρανίτη, ασκήθηκε έφεση κατά της απόφασης, ανοίγοντας τον δρόμο για την ισόβια κάθειρξη.

Ο πυρήνας της εισαγγελικής προσβολής
Στο επίκεντρο της εφετειακής αναμέτρησης βρίσκεται η θέση ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο εσφαλμένα αναγνώρισε στους κατηγορούμενους το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου, σύμφωνα με το άρθρο 84 παρ. 2 περ. α του Ποινικού Κώδικα. Η εισαγγελική θέση είναι ότι η αναγνώριση αυτή στηρίχθηκε σε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων και σε εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου. Αν η εκτίμηση είχε γίνει ορθά, το ελαφρυντικό δεν θα έπρεπε να αναγνωριστεί και η ποινή που θα επιβαλλόταν θα ήταν αυτή της ισόβιας κάθειρξης.
Η έφεση επισημαίνει ότι από την ακροαματική διαδικασία είχαν προκύψει ενέργειες ασύμβατες με την έννοια του συννόμου βίου. Στο σκεπτικό περιλαμβάνεται η παράδοση στο θύμα τριών πλαστών επιταγών συνολικού ύψους 80.000 ευρώ και η ύπαρξη ανεξόφλητης εργολαβικής οφειλής 100.000 ευρώ, με τα συγκεκριμένα δεδομένα να συνδέονται με έγγραφα και πραγματογνωμοσύνη γραφολόγου. Γίνεται επίσης αναφορά σε φορολογικές παραβάσεις. Η Εισαγγελέας τόνισε εξάλλου ότι η συνολική εικόνα των κατηγορουμένων και ο τρόπος με τον οποίο τέλεσαν το αποδιδόμενο σε αυτούς έγκλημα, καθώς στις 28 Αυγούστου 2022 σκότωσαν τον εργολάβο που μετέβη στην ιδιοκτησία τους για να διεκδικήσει οφειλόμενο σε αυτόν ποσό ύψους 100.000 ευρώ, αναδεικνύουν μία εικόνα ασύμβατη με τη νομοθετική έννοια του σύννομου παρελθόντος.

Πώς εκτυλίχθηκε το έγκλημα κατά τις παραδοχές της απόφασης
Το βράδυ της 28ης Αυγούστου 2022, στο Φαληράκι Ρόδου, το θύμα μετέβη στην επιχείρηση του πρώτου κατηγορούμενου, σε ενοικιαζόμενα δωμάτια, για να διεκδικήσει οφειλή ύψους 100.000 ευρώ. Ακολούθησε φραστικό επεισόδιο και διαπληκτισμός. Σύμφωνα με τις παραδοχές της απόφασης, ο πρώτος κατηγορούμενος και ο γιος του, κατόπιν συναπόφασης και από κοινού ενεργώντας, επέφεραν τον θάνατο του κ. Τοπάλυ με τη χρήση βίας. Πιο συγκεκριμένα, αφού τύλιξαν γύρω από τον λαιμό του ένα σχοινί, κατάφεραν να τον ακινητοποιήσουν και τελικώς να επιφέρουν τον θάνατό του.
Καθοριστικός είναι ο ρόλος των ιατροδικαστικών πορισμάτων. Η έκθεση νεκροψίας νεκροτομής του ιατροδικαστή Ρόδου και η γνωμοδότηση επίκουρου καθηγητή ιατροδικαστικής καταγράφουν δύο πανομοιότυπα εμπιεσματικά κατάγματα στο ινιακό τμήμα της κεφαλής, διαμέτρου 3,5 έως 4 εκατοστών. Στην ιατροδικαστική έκθεση σημειώνεται ότι στο ινιακό οστό και στα όριά του με τα κροταφικά οστά αμφοτεροπλεύρως παρατηρούνται δύο εμπιεσματικά κατάγματα με ουσιαστικά πανομοιότυπους χαρακτήρες, ήτοι κυκλικού σχήματος, χωρίς ακτινωτές επεκτάσεις και με εισχώρηση κατεαγότων τμημάτων του έσω οστικού πετάλου στην κρανιακή κοινότητα, και ότι συνεπεία αυτών των καταγμάτων αναμένονται βαριές εγκεφαλικές κακώσεις. Πρόκειται για ευρήματα που, κατά την επιστημονική αξιολόγηση, δεν συμβιβάζονται με πτώση εξ ιδίου ύψους. Σημαντικό στοιχείο αποτελεί ότι ακόμη και πραγματογνώμονας της υπεράσπισης συντάσσεται με το συμπέρασμα ότι πρόκειται για πλήξη κεφαλής από θλων όργανο. Οι διαπιστώσεις αυτές συνδέονται με τη θέση ότι για την επίτευξη του θανατηφόρου αποτελέσματος απαιτήθηκε σύμπραξη τουλάχιστον δύο ατόμων.
Από εκεί και μετά, το χρονικό δεν σταματά στη βία του συμβάντος. Η σορός μεταφέρθηκε με φορτηγάκι Mitsubishi L200, ιδιοκτησίας του πρώτου κατηγορουμένου, και εγκαταλείφθηκε σε ορεινή περιοχή της Ψίνθου. Παράλληλα, το αυτοκίνητο του θύματος, μάρκας Honda, μετακινήθηκε στις Καλυθιές, κίνηση που αποδίδεται σε προσπάθεια αποπροσανατολισμού. Στη συνέχεια, περιγράφονται ενέργειες αλλοίωσης βιντεοληπτικού υλικού. Την επόμενη ημέρα, στις 29 Αυγούστου 2022, ο 53χρονος επικοινώνησε με τον τεχνικό των καμερών του ξενοδοχείου και του ζήτησε να μεταβεί στο ξενοδοχείο και να πραγματοποιήσει διαμόρφωση στον δίσκο του καταγραφικού συστήματος. Παράλληλα, καταγράφηκαν δημόσιες αναφορές που, κατά την εισαγγελική κρίση, στόχευαν στη δημιουργία αφηγήματος περί εξαφάνισης.

Οι αντιφάσεις στις απολογίες των κατηγορουμένων
Αναφορικά με τον τρόπο επέλευσης του θανάτου του αποβιώσαντος, οι κατηγορούμενοι, σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά πρωτοδίκως, έπεσαν σε πλήθος αντιφάσεων κατά την προανακριτική απολογία τους και στην απολογία τους ενώπιον της Ανακρίτριας Πλημμελειοδικών Ρόδου. Κρίθηκε ότι δεν εναρμονίζεται με τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής η εκδοχή που υποστηρίζει ο πατέρας του 20χρονου, ότι κατόρθωσε μόνος του, χωρίς τη βοήθεια του γιου του, να περάσει το σχοινί από τον λαιμό του αποβιώσαντος, ο οποίος είχε τα χέρια του ελεύθερα, και να τον τραβήξει με αυτό περίπου πέντε μέτρα σε ανηφορικό δρόμο, ενώ ο αποβιώσας προσπαθούσε να ελευθερωθεί από το σχοινί στον λαιμό του, μέχρι που έπεσε στο έδαφος αναίσθητος. Και τούτο λόγω της σωματικής διάπλασης του θανόντος, που είχε ύψος 1,90 μέτρα και βάρος περίπου 150 κιλά.
Ο πατέρας στην απολογία του ενώπιον της Ανακρίτριας Πλημμελειοδικών Ρόδου θεωρούσε ότι μόνο με τύχη θα μπορούσε να καταφέρει να δέσει τον λαιμό του αποβιώσαντος με το σχοινί, γιατί αλλιώς δεν είναι εφικτό. Ανέφερε αυτολεξεί στην απολογία του ότι ήταν τύχη που κατόρθωσε να περάσει το σχοινί από τον λαιμό του αποβιώσαντος. Στην προανακριτική του απολογία ανέφερε ότι σφίγγοντας ένα σχοινί, το οποίο περάστηκε γύρω από τον λαιμό του θανόντος, επήλθε ο θάνατος αυτού. Ενώπιον δε της Ανακρίτριας υποστήριξε ότι, ενώ είχε περαστεί το σχοινί στον λαιμό του θανόντος και όταν σταμάτησε αυτός να προβάλλει αντίσταση, χαλάρωσε το σχοινί και τότε εκείνος σωριάστηκε με δύναμη στο έδαφος, προφανώς λιπόθυμος, ότι είδε ότι είχε χτυπήσει το κεφάλι του και ότι μετά την πτώση του σταμάτησε να αντιδρά.
Ο 20χρονος, από την πλευρά του, υποστήριξε στα προηγούμενα στάδια της διαδικασίας ότι δεν είχε καμία εμπλοκή στον φόνο και ότι ο ρόλος του περιορίστηκε στη συνδρομή που παρείχε στον πατέρα του για να ξεφορτωθεί το αυτοκίνητο του 46χρονου, καθώς και ότι τον συνόδευσε μέχρι την Ψίνθο, χωρίς να μεταβεί ο ίδιος στο σημείο όπου εγκαταλείφθηκε το πτώμα. Διατείνεται ότι από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι ήταν παρών στον φόνο, πόσω μάλλον ότι έπνιξε τον 46χρονο μαζί με τον πατέρα του με σχοινί, και ότι ο θάνατος επήλθε από άλλη αιτία, από κακώσεις κεφαλής.

Η συνολική στάση των κατηγορουμένων κατά την εκτίμηση της Εισαγγελίας
Η Εισαγγελέας στην έφεσή της αποτυπώνει τη συνολική στάση των κατηγορουμένων, η οποία, κατά την κρίση της, αναδεικνύει την ιδιαίτερη σκληρότητα και μεθοδικότητά τους. Ο τρόπος με τον οποίο σκότωσαν τον κ. Τοπάλυ και διαχειρίστηκαν το πτώμα του, οι πολλαπλές ευκαιρίες υπαναχώρησης από το έγκλημα που δεν αξιοποιήθηκαν, η φρικιαστική σκληρότητα και ψυχραιμία με τις οποίες ανέμεναν να εκπνεύσει το θύμα, παρακολουθώντας το κατά τις ομολογίες τους, ο τρόπος που σκύλευσαν το πτώμα του θύματος, που ήταν πατέρας τριών ανήλικων τέκνων τα οποία δεν κατάφεραν να τον αποχαιρετίσουν παρά μόνο σε κλειστό φέρετρο, ο τρόπος αποπροσανατολισμού των αρχών με τη σπίλωση της μνήμης του θύματος, ο τρόπος με τον οποίο συστηματικά και οργανωμένα προσπάθησαν να εξαφανίσουν τα πειστήρια του εγκλήματος, η με ψευδείς ισχυρισμούς προσβολή της μνήμης του κατά την επ’ ακροατηρίω διαδικασία και η ομολογία του εγκλήματος κατόπιν πιέσεων από τις αστυνομικές αρχές, καταδεικνύουν, σύμφωνα με την εισαγγελική κρίση, την αξιοσημείωτη και σπάνια επικινδυνότητά τους, καθώς ο σεβασμός προς το έννομο αγαθό της ζωής βρίσκεται πολύ χαμηλά στο αξιακό τους σύστημα.
Οι παραστάσεις στην εφετειακή δίκη
Στην επικείμενη εφετειακή δίκη, για την υποστήριξη της κατηγορίας θα παραστούν οι δικηγόροι κ.κ. Μηνάς Τσέρκης, Νίκος Πατεράκης και η κ. Μαρίνα Κρανίτη Τσέρκη, ενώ την υπεράσπιση των κατηγορουμένων έχουν αναλάβει οι δικηγόροι κ.κ. Νίκος Αλετράς και Δημήτρης Βερβέρης.

Η υπόθεση της δολοφονίας του Τζάνη Τοπάλυ ξανά στο εδώλιο του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου

Σε κίνηση που επισημοποιεί τη νομική της παρουσία στην υπόθεση που κλόνισε τη Ρόδο, η χήρα του Κωνσταντίνου Τσιαντή κατέθεσε επίσημη δήλωση παράστασης ενώπιον του Β’ Τακτικού Ανακριτή Ρόδου, για την υποστήριξη της κατηγορίας κατά του 49χρονου υπηκόου Ουκρανίας που κρατείται ως κατηγορούμενος για την ανθρωποκτονία.
Η 41χρονη, γεννημένη στο Μινσκ της Λευκορωσίας, υπέβαλε τη δήλωση χθες, επικαλούμενη την ιδιότητά της ως χήρας του αποβιώσαντος, η οποία τεκμηριώνεται μέσω σειράς εγγράφων που συνυπέβαλε. Το ζευγάρι είχε τελέσει νόμιμο πολιτικό γάμο στις 25 Φεβρουαρίου 2011, με τον Κωνσταντίνο Τσιαντή να διαμένει εν ζωή στην Κρεμαστή Ρόδου.
Η κατηγορία και το χρονικό πλαίσιο  που αποτυπώνεται  στη δικογραφία
Στη δήλωσή της, η χήρα αναφέρεται ρητά στη δικογραφία της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ρόδου, βάσει της οποίας έχει ασκηθεί ποινική δίωξη κατά του 49χρονου για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως τελεσθείσας σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Στο κατηγορητήριο αποτυπώνεται ότι η πράξη τοποθετείται εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος, από τις 21:40 έως τις 22:50 της 1ης Μαΐου 2025, και ότι ο θάνατος επήλθε δια στραγγαλισμού, με πίεση στις πλάγιες επιφάνειες του τραχήλου, μέχρι πρόκλησης ασφυκτικού θανάτου.
Η 41χρονη δηλώνει ότι παρίσταται προς υποστήριξη της κατηγορίας ως χήρα του θύματος και ως ανήκουσα στην οικογένειά του, επικαλούμενη ρητά το δικαίωμά της σε χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης κατά τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα. Η ψυχική οδύνη που επικαλείται, όπως αποτυπώνεται στο κείμενο της δήλωσης, συνίσταται στην έντονη στεναχώρια που υπέστη και συνεχίζει να υφίσταται από τον επώδυνο και απροσδόκητο θάνατο του συζύγου της.
Στη δήλωση παράστασης η 41χρονη ορίζει ως πληρεξούσιους δικηγόρους της τους κ.κ. Στυλιανό Κ. Κιουρτζή και Χαρίλαο Κ. Διακοσάββα, δικηγόρους Ρόδου, οι οποίοι ορίζονται παράλληλα και ως κατά νόμο αντίκλητοί της και δεκτικοί πάσης επιδόσεως.

Το ιστορικό  της υπόθεσης που  οδήγησε στη σύλληψη
Το πτώμα του 64χρονου Κωνσταντίνου Τσιαντή εντοπίστηκε στις 20:00 της 7ης Μαΐου 2025, σε γκρεμό παραπλεύρως της επαρχιακής οδού Παστίδας Καλυθιών, στην περιοχή Πασαούτια, από αστυνομικούς με τη συνδρομή εθελοντών του Silver Alert. Δίπλα στο πτώμα βρέθηκε η δίκυκλη μοτοσυκλέτα που είχε μισθώσει, ωστόσο η αρχική εικόνα τροχαίου ατυχήματος δεν άντεξε στον έλεγχο της ανακριτικής έρευνας.
Η ιατροδικαστική εκτίμηση που περιλαμβάνεται στη δικογραφία αποδίδει τον θάνατο σε ασφυξία και όχι σε τροχαίο, ενώ αναφέρεται ότι δεν εντοπίστηκαν κακώσεις που να δικαιολογούνται από πτώση ή κατάγματα χαρακτηριστικά τροχαίου. Αντίθετα, καταγράφηκαν κακώσεις στο κεφάλι και τον αυχένα από θλων όργανο. Στα στοιχεία αναφέρεται επίσης ότι η μοτοσυκλέτα βρέθηκε σβησμένη, τα κλειδιά πεταμένα λίγα μέτρα πιο δίπλα και η μηχανή ήταν πάνω στο πτώμα, με εκτίμηση ότι η πιθανότητα να προκύψει τέτοια εικόνα σε τροχαίο χαρακτηρίζεται μηδενική. Οι αρχές προσδιόρισαν συγκεκριμένο χρονικό παράθυρο τέλεσης της ανθρωποκτονίας, από τις 20:40 της 1ης Μαΐου 2025 έως τις 03:14 της 2ας Μαΐου 2025.
Ο κατηγορούμενος, η σύλληψη και η απολογία
Ο 49χρονος υπήκοος Ουκρανίας συνελήφθη στο Μόναχο στις 22 Ιανουαρίου 2026, με ένταλμα στο πλαίσιο του SIRENE, και μετήχθη στη Ρόδο. Στη δικογραφία αποτυπώνεται ότι ο ίδιος και ο Κωνσταντίνος Τσιαντής φέρονται να γνωρίστηκαν πριν από 4 χρόνια, όταν ο κατηγορούμενος είχε πάει ως πελάτης στο ξενοδοχείο του θύματος, με τη συνεργασία τους να εκτείνεται σε διάστημα περίπου 4 ετών, με εργασίες στην επιχείρηση και στην οικία.
Κατά τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στη δικογραφία, οι αρχές εκτιμούν ότι το κίνητρο ήταν οικονομικό και σχετίζεται με διαφορές για τη διαχείριση ή εκμετάλλευση του ξενοδοχείου. Μετά την απολογία του ενώπιον του Β’ Τακτικού Ανακριτή, ο 49χρονος κρίθηκε προσωρινά κρατούμενος. Αρνήθηκε κάθε εμπλοκή, περιέγραψε άλλοθι για την κρίσιμη χρονική περίοδο και δήλωσε ότι δεν μπορεί να εξηγήσει πώς η δική του SIM κάρτα βρέθηκε σε συσκευή που συνδέεται με το θύμα.
Στο πλευρό της οικογένειας Τσιαντή, για την υποστήριξη της κατηγορίας, παρίστανται οι κ.κ. Μηνάς Τσέρκης, Μαρίνα Κρανίτη Τσέρκη και Στεφανία Κουλουμπρή. Την υπεράσπιση του κατηγορουμένου αναλαμβάνει η δικηγόρος κ. Μαρία Πετρά.

Δολοφονία Τσιαντή: Η χήρα δηλώνει παράσταση και διεκδικεί δικαιοσύνη για τον σύζυγό της