Η Ρόδος, ένα νησί όπου η οικοδομική δραστηριότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, βρίσκεται αυτή τη στιγμή χωρίς το βασικό γνωμοδοτικό όργανο που εγκρίνει τις αρχιτεκτονικές μελέτες στις ευαίσθητες περιοχές της. Το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής της Περιφερειακής Ενότητας Ρόδου δεν έχει συγκροτηθεί για την νέα θητεία του και, όπως προκύπτει από δύο υπηρεσιακά έγγραφα, η αιτία εντοπίζεται σε μια διοικητική εμπλοκή γύρω από το πρόσωπο που θα καλύψει τη θέση της γραμματείας.
Το αποτέλεσμα είναι απτό: φάκελοι μελετών που απαιτούν σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου παραμένουν σε αναμονή, αδειοδοτικές διαδικασίες δεν μπορούν να προχωρήσουν και έργα, δημόσια και ιδιωτικά, μένουν στον αέρα.
Το έγγραφο της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και η διαπίστωση της αδυναμίας
Με το υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου 18677 έγγραφο της 13 Ιουλίου 2026, το οποίο φέρει τη σήμανση «εξαιρετικά επείγον με προθεσμία», το Τμήμα Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού Δωδεκανήσου της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου γνωστοποιεί προς σειρά φορέων ότι διαπιστώνεται αδυναμία συγκρότησης του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής ΠΕ Ρόδου. Το έγγραφο υπογράφει, με εντολή γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου, ο αναπληρωτής προϊστάμενος του Τμήματος κ. Ιωάννης Τζαγκαράκης, διπλωματούχος πολιτικός μηχανικός.
Η υπηρεσία εξηγεί ότι η αρχική πρόταση ορισμού γραμματείας, που είχε υποβληθεί στο πλαίσιο της νέας συγκρότησης των Συμβουλίων Αρχιτεκτονικής της Περιφερειακής Ενότητας Δωδεκανήσου, έπαυσε να ισχύει κατόπιν εγγράφου της γενικής γραμματέως του Δήμου Ρόδου και ότι, δεδομένης της απουσίας αναπλήρωσης, το όργανο δεν μπορεί να συσταθεί. Για τον λόγο αυτό καλούνται η ΥΔΟΜ του Δήμου Ρόδου ως ασκούσα αρμοδιότητες Τοπικού Παρατηρητηρίου, ο Δήμος Ρόδου, η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και οι φορείς του δημόσιου τομέα να προτείνουν άμεσα εκπρόσωπό τους με αναπληρωτή για την κάλυψη της γραμματείας, σύμφωνα με την παράγραφο 7 του άρθρου 464 και το άρθρο 358 του νόμου 5306/2026. Στους αποδέκτες περιλαμβάνονται επίσης η Εφορεία Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου και η Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Δωδεκανήσου του Υπουργείου Πολιτισμού, η Περιφερειακή Υπηρεσία Τουρισμού Δωδεκανήσου του Υπουργείου Τουρισμού και η Γενική Διεύθυνση Προστασίας Περιβάλλοντος και Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, ενώ το έγγραφο κοινοποιείται και στο Περιφερειακό Τμήμα Δωδεκανήσου του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας.
Η υπηρεσία θέτει μάλιστα ασφυκτική προθεσμία, ζητώντας οι απαντήσεις των φορέων να αποσταλούν έως τις 24 Ιουλίου 2026, με πλήρη στοιχεία των προτεινόμενων προσώπων, δηλαδή ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, υπαλληλική ιδιότητα, κατηγορία και κλάδο, βαθμό και αριθμό δελτίου ταυτότητας, καθώς οι αποφάσεις συγκρότησης δημοσιεύονται σε ΦΕΚ. Στο ίδιο έγγραφο επισημαίνεται με έμφαση η αναγκαιότητα σύστασης του Συμβουλίου «τόσο για την υλοποίηση σημαντικών δημόσιων έργων και ιδιωτικών επενδύσεων, όσο και για την προστασία της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς και τη διασφάλιση της ποιότητας του δομημένου περιβάλλοντος». Η διατύπωση αυτή, ασυνήθιστα ξεκάθαρη για υπηρεσιακό έγγραφο, αποτυπώνει το μέγεθος του προβλήματος που έχει δημιουργηθεί.

Η απόσυρση της πρότασης από τον Δήμο Ρόδου
Το δεύτερο έγγραφο, με ημερομηνία 10 Ιουλίου 2026 και αριθμό πρωτοκόλλου 45687, προέρχεται από το Γραφείο Γενικής Γραμματέα του Δήμου Ρόδου και υπογράφεται από τη γενική γραμματέα η κ. Ευαγγελία Νίκα. Με αυτό ο Δήμος γνωστοποιεί στο Τμήμα Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού Δωδεκανήσου ότι η πρόταση ορισμού υπαλλήλου κλάδου ΔΕ Διοικητικού, ως γραμματέα του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής «δεν ισχύει και δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη» στο πλαίσιο της διαδικασίας συγκρότησης του οργάνου. Η αρχική πρόταση είχε υποβληθεί με έγγραφο του Δήμου ήδη από τις 2 Μαρτίου 2026, στο πλαίσιο της συγκρότησης των νέων Συμβουλίων Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων Β και των Συμβουλίων Αρχιτεκτονικής.
Η αιτιολογία που παρατίθεται είναι εκτενής και αμιγώς υπηρεσιακή. Όπως αναφέρεται, ο ρόλος του γραμματέα στο Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής προϋποθέτει διαθεσιμότητα και επιχειρησιακή ένταξη σε υπηρεσιακό περιβάλλον που μπορεί να υποστηρίζει σε συνεχή βάση την προετοιμασία των συνεδριάσεων, την τήρηση πρακτικών, τη διακίνηση και αρχειοθέτηση φακέλων, τη σύνταξη και κοινοποίηση εγγράφων και αποφάσεων, καθώς και τον συνολικό συντονισμό της διοικητικής ροής εργασιών του οργάνου. Κατόπιν επανελέγχου των υπηρεσιακών δεδομένων, διαπιστώθηκε ότι ο ορισμός της συγκεκριμένης υπαλλήλου δεν διασφαλίζει κατά τον απαιτούμενο βαθμό τη σταθερή και απρόσκοπτη γραμματειακή υποστήριξη, λόγω των καθηκόντων που ήδη ασκεί στο Τμήμα Δημοτικού Συμβουλίου της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών, καθήκοντα που χαρακτηρίζονται χρονικά δεσμευτικά και κρίσιμα για τη λειτουργία των οργάνων του Δήμου, ιδιαίτερα μετά την ψήφιση του νόμου 5314/2026 για τον Νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η διατήρηση της πρότασης, σημειώνεται, ενδέχεται να δημιουργήσει πρακτικές δυσχέρειες στη λειτουργία του Συμβουλίου, καθυστερήσεις στη διεκπεραίωση των υποθέσεων και ασάφεια ως προς την παρεχόμενη υπηρεσιακή υποστήριξη.
Η ουσία, ωστόσο, παραμένει αμείλικτη: ο Δήμος απέσυρε την πρόταση χωρίς να ορίσει ταυτόχρονα αντικαταστάτη, με αποτέλεσμα το Συμβούλιο να μείνει χωρίς γραμματεία και η συγκρότησή του να καταστεί αδύνατη.
Γιατί χωρίς Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής δεν κινείται τίποτα στη Ρόδο
Για να γίνει αντιληπτό το βάρος της εκκρεμότητας, αρκεί να ανατρέξει κανείς στο θεσμικό πλαίσιο. Τα Συμβούλια Αρχιτεκτονικής συγκροτούνται σε κάθε περιφερειακή ενότητα και είναι αρμόδια για την παροχή σύμφωνης γνώμης επί των αρχιτεκτονικών μελετών για κάθε οικοδομική εργασία, δηλαδή ανέγερση, επισκευή, προσθήκη ή κατεδάφιση, σε κτίήρια ή γήπεδα που βρίσκονται σε παραδοσιακά τμήματα πόλεων, παραδοσιακούς οικισμούς, ιστορικούς τόπους, αρχαιολογικούς χώρους, περιοχές ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από τη γραμμή παραλίας, με πρόσωπο σε βασικούς κυκλοφοριακούς άξονες, καθώς και για κτήρια για τα οποία απαιτείται έγκριση Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.
Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η γνωμοδότηση αυτή δεν αποτελεί τυπική διατύπωση αλλά προαπαιτούμενο. Σύμφωνα με σχετική εγκύκλιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η έγκριση του οικείου Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής αποτελεί προϋπόθεση για οποιαδήποτε αδειοδοτική διαδικασία, αλλά ακόμη και για την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών για τις οποίες δεν απαιτείται άδεια της οικείας ΥΔΟΜ, εφόσον το ακίνητο εμπίπτει εντός των ορίων κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου ή ιστορικού τόπου. Με απλά λόγια, όσο το όργανο δεν υφίσταται, οι σχετικοί φάκελοι δεν μπορούν να εξεταστούν και οι άδειες δεν μπορούν να εκδοθούν.
Οι συνέπειες στην αγορά και στα έργα
Η ακινησία του οργάνου μεταφράζεται σε συσσώρευση εκκρεμών φακέλων και σε αλυσιδωτές καθυστερήσεις. Μελέτες ιδιωτών για επισκευές, προσθήκες ή νέες κατασκευές σε προστατευόμενες περιοχές δεν μπορούν να προχωρήσουν σε έκδοση άδειας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για ιδιοκτήτες, μηχανικούς, εργολάβους και συνεργεία. Σε ένα νησί όπου η κατασκευαστική δραστηριότητα κινείται με τους ρυθμούς της τουριστικής οικονομίας και οι επενδύσεις σε καταλύματα και αναπλάσεις τρέχουν με αυστηρά χρονοδιαγράμματα, κάθε εβδομάδα καθυστέρησης έχει μετρήσιμο κόστος. Η ίδια η Αποκεντρωμένη Διοίκηση, άλλωστε, συνδέει ευθέως τη σύσταση του Συμβουλίου με την υλοποίηση σημαντικών δημόσιων έργων και ιδιωτικών επενδύσεων, αναγνωρίζοντας εμμέσως ότι η εκκρεμότητα λειτουργεί ανασταλτικά και για τα δύο.
Παράλληλα, το κενό δεν αφορά μόνο την αναπτυξιακή διάσταση. Το Συμβούλιο αποτελεί και θεσμικό ανάχωμα προστασίας, καθώς μέσω αυτού διασφαλίζεται ότι οι επεμβάσεις στο δομημένο περιβάλλον σέβονται τον χαρακτήρα των παραδοσιακών συνόλων και των ιστορικών τόπων. Η παρατεταμένη απουσία του αφήνει επομένως εκτεθειμένο και το σκέλος της ποιοτικής εποπτείας, σε μια περιοχή όπου η πίεση για δόμηση είναι διαρκής.

Χωρίς Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής η Ρόδος, μπλοκάρουν άδειες, επενδύσεις και έργα στο νησί!

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ:

Εδώ και μήνες, δεκάδες μηχανικοί και κατά κύριο λόγο αρχιτέκτονες βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα τεράστιο εμπόδιο που παραλύει την εργασία μας, απειλεί τη βιωσιμότητα των γραφείων μας και επιβαρύνει καθημερινά την επαγγελματική και προσωπική μας ζωή.

Στη Ρόδο, όπου σε μεγάλο μέρος του νησιού η έκδοση άδειας προϋποθέτει την έγκριση του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής, ο αριθμός των εκκρεμών υποθέσεων έχει φτάσει σε επίπεδο που δεν μπορεί πλέον να χαρακτηριστεί διαχειρίσιμος.

Σήμερα εξετάζονται ακόμη υποθέσεις που κατατέθηκαν στα τέλη του Δεκεμβρίου του 2025, ενώ έχουν ήδη συσσωρευτεί όλες οι υποβολές των επόμενων έξι μηνών του 2026. Οι καθυστερήσεις έχουν λάβει απαράδεκτες διαστάσεις.

Η πίεση από τους ιδιοκτήτες είναι καθημερινή και απολύτως δικαιολογημένη. Κάθε οικοδομική άδεια που καθυστερεί σημαίνει καθυστέρηση στην έναρξη των έργων, στην αμοιβή των μηχανικών όλων των ειδικοτήτων, στις επιβλέψεις, κ.ο.κ. Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τους αρχιτέκτονες· αφορά ολόκληρη την παραγωγική διαδικασία της οικοδομής.

Δεν ζητούμε δικαιολογίες. Ζητούμε άμεσες λύσεις.

Απαιτούμε:

την άμεση επίλυση των προβλημάτων που εδώ και μήνες είναι γνωστά στις αρμόδιες υπηρεσίες,
την ενίσχυση των υπηρεσιών με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό, όπου αυτό απαιτείται,
την άμεση ολοκλήρωση κάθε αναγκαίας διοικητικής ή νομοθετικής διαδικασίας που εμποδίζει τη λειτουργία του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής,
τη θέσπιση νομοθετικής ρύθμισης που θα διασφαλίζει ότι οι πολίτες και οι μηχανικοί δεν θα παραμένουν όμηροι αδικαιολόγητων καθυστερήσεων της Διοίκησης, προβλέποντας συγκεκριμένες και δεσμευτικές συνέπειες όταν παρέρχονται οι νόμιμες προθεσμίες.
Η ανοχή μας έχει εξαντληθεί. Η εύρυθμη λειτουργία του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής δεν αποτελεί κάποιο προνόμιο των μηχανικών προς ζήτηση, αλλά στοιχειώδη υποχρέωση της Πολιτείας απέναντι στους πολίτες.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ – ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Δημοκρατική Πανεπιστημονική Κίνηση Μηχανικών Δωδεκανήσου: Η εύρυθμη λειτουργία του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής είναι στοιχειώδης υποχρέωση της πολιτείας

Εδώ και επτά χρόνια συμμετέχει αφιλοκερδώς στο θερινό πρόγραμμα σπουδών του Πανεπιστημίου του Τορόντο «Modern Greek Culture» (POL300), προσφέροντας στους φοιτητές μια μοναδική ευκαιρία να γνωρίσουν τη Ρόδο και τη Σύμη μέσα από το βλέμμα της αρχιτεκτονικής, της ιστορίας και της πολιτιστικής μνήμης.

Το πρόγραμμα φέρνει κάθε χρόνο στην Ελλάδα φοιτητές από τον Καναδά και άλλες χώρες, πολλοί από τους οποίους είναι νέοι της ελληνικής διασποράς τρίτης και τέταρτης γενιάς. Για αρκετούς, το ταξίδι αυτό αποτελεί μια πρώτη ουσιαστική γνωριμία με την Ελλάδα των ανθρώπων, των κοινοτήτων και της καθημερινής ζωής. Σε αυτή τη διαδικασία, η συμβολή της Αναστασίας Παπαϊωάννου υπήρξε καθοριστική.

Στη Ρόδο, οι φοιτητές έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τη διαχρονική ταυτότητα της πόλης μέσα από τα κτήρια της ιταλοκρατίας, τη μεσαιωνική πόλη, τα οθωμανικά μνημεία, τις εκκλησίες και τις διαφορετικές πολιτιστικές επιρροές που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του νησιού. Μέσα από τις ξεναγήσεις της, η αρχιτεκτονική μετατρέπεται σε ζωντανό εργαλείο κατανόησης της ιστορίας.

Ιδιαίτερα ξεχωριστή παραμένει κάθε χρόνο η επίσκεψη στη Σύμη. Εκεί, η Αναστασία Παπαϊωάννου δεν λειτουργεί μόνο ως ξεναγός αλλά και ως αφηγήτρια της συλλογικής μνήμης του τόπου. Τα νεοκλασικά αρχοντικά, οι γειτονιές του Γιαλού και της Χώρας, οι ιστορίες της ναυτοσύνης, της μετανάστευσης και της καθημερινής ζωής αποκτούν νόημα μέσα από τις προσωπικές της γνώσεις και εμπειρίες. Οι φοιτητές δεν γνωρίζουν απλώς ένα όμορφο νησί. Γνωρίζουν έναν ζωντανό τόπο με βαθιές ιστορικές και πολιτιστικές ρίζες.

Η προσφορά της αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς ότι πραγματοποιείται σε εθελοντική βάση και με συνέπεια επί σειρά ετών. Πρόκειται για μια ανιδιοτελή συμβολή που ενισχύει τη διεθνή προβολή της Ρόδου και της Σύμης, καλλιεργεί ουσιαστικές σχέσεις ανάμεσα στην τοπική κοινωνία και τη νέα γενιά της ελληνικής διασποράς και αναδεικνύει την αξία της πολιτιστικής κληρονομιάς ως εργαλείου εκπαίδευσης.

Παράλληλα, η επαγγελματική πορεία της Αναστασίας Παπαϊωάννου έχει συνδεθεί στενά με την προστασία και ανάδειξη της αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας της Σύμης. Μέσα από το έργο της συνέβαλε ουσιαστικά στη διατήρηση της ιδιαίτερης αισθητικής και ιστορικής ταυτότητας ενός από τους σημαντικότερους παραδοσιακούς οικισμούς της Ελλάδας.

Σε μια εποχή όπου οι τοπικές κοινωνίες αναζητούν τρόπους να διαφυλάξουν την ιστορία και την πολιτιστική τους κληρονομιά, η δράση ανθρώπων όπως η Αναστασία Παπαϊωάννου υπενθυμίζει ότι η γνώση αποκτά πραγματική αξία όταν μοιράζεται. Και ότι η αρχιτεκτονική, πέρα από κτήρια και σχέδια, μπορεί να γίνει ένα ισχυρό μέσο εκπαίδευσης, πολιτισμού και σύνδεσης ανθρώπων από διαφορετικές χώρες και διαφορετικές γενιές.

Για τους φοιτητές του Πανεπιστημίου του Τορόντο που επισκέπτονται κάθε χρόνο τα Δωδεκάνησα, η Αναστασία Παπαϊωάννου δεν είναι απλώς μια εξαιρετική αρχιτέκτονας. Είναι ένας από τους ανθρώπους που τους βοηθούν να κατανοήσουν βαθύτερα τι σημαίνει τόπος, μνήμη, πολιτισμός και Ελλάδα.

Όταν η αρχιτεκτονική γίνεται μάθημα πολιτισμού: Η Αναστασία Παπαϊωάννου και η γέφυρα που ενώνει τη Σύμη και τη Ρόδο με το Πανεπιστήμιο του Τορόντο

Το αρχιτεκτονικό γραφείο P4 architecture συμμετέχει στην 12η Μπιενάλε Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων με τρεις διακρίσεις

Η ανάρτηση του αναλυτικά

Καλημέρα, καλή εβδομάδα.
Το Εθνικό Θέατρο Ρόδου, το κτίριο που φιλοξένησε τις αναμνήσεις γενιών και γενιών, αλλάζει όψη.
Με σεβασμό στην ιστορία και την αρχιτεκτονική του ταυτότητα, οι εργασίες αποκατάστασης και αναβάθμισης προχωρούν.
Η συνεργασία τριών οργανισμών, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Δήμου Ρόδου και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και με χρηματοδότηση απο πόρους που το Υπουργείο Πολιτισμού εξασφάλισε μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, δημιούργησε ένα ακόμα μεγάλο, ζωντανό, εργοτάξιο για την υλοποίηση ενός έργου που ενώνει το παρελθόν με το μέλλον.
Η Περιφέρεια μας, ο φορέας υλοποίησης του έργου, με χαρά ανέλαβε την ευθύνη και με ακόμα μεγαλύτερη χαρά δίνει και αυτή την μάχη σε ένα εργοτάξιο που είναι ταυτόχρονα και εργαστήριο.
Καλημέρα

Γιώργος Χατζημάρκος: Το Εθνικό Θέατρο Ρόδου αλλάζει όψη με σεβασμό στην ιστορία και την αρχιτεκτονική του ταυτότητα,

Το αρχιτεκτονικό γραφείο A&M Architects που δραστηριοποιείται τον τελευταίο καιρό ιδιαίτερα και στην Κάρπαθο, είναι μια πολυεπιστημονική εταιρεία Αρχιτεκτονικής, Σχεδιασμού και Διαχείρισης Έργων.

Στο portfolio τους περιλαμβάνεται το Saint George Hotel Karpathos, ενώ στην περιοχή Κατώδιο της Καρπάθου ολοκλήρωσαν ξενοδοχειακή ανάπτυξη με θέα στο Αιγαίο.

Σήμερα θα ασχοληθούμε με μια ολοκληρωμένη ιδιωτική κατοικία που σχεδίασαν (Υπεύθυνος η/οι μελέτης: Μιχάλης Μαυρολέων, Μαρίκα Μαυρολέων, Αναστάσιος Κουκούτσης, Παντελής Τάτσος Ομάδα μελέτης: Έφη Ζωγράφου, Κυριάκος Κυριακόπουλος), που λέγεται, θα χρησιμοποιήσω λατινικούς χαρακτήρες, “Areri residence” και πρόκειται στην ουσία, για ένα έργο ανακαίνισης μιας κατοικίας, σε οικόπεδο 127 τετραγωνικών μέτρων, που αποτελούνταν όμως από δύο ανεξάρτητα κτίσματα: ένα παλιό λιθόκτιστο σπίτι πριν το 1955 και μια προσθήκη από σκυρόδεμα του 1977.

Η είσοδος
Ο στόχος της ομάδας ήταν να τα ενώσει σε μια συνεκτική αρχιτεκτονική σύνθεση, αναβαθμίζοντας αισθητικά και λειτουργικά τον χώρο χωρίς να χαθεί η ταυτότητα του οικισμού.

Το γραφείο αναφέρει στο κείμενο της περιγραφής: “Στο εσωτερικό, η παραδοσιακή “μουσάντρα”, ένα χαρακτηριστικό στοιχείο των καρπαθιακών σπιτιών, αποκτά νέα μορφή μέσα από έναν διακριτικό διάλογο παλιού και νέου.

Η επέκταση καθ’ ύψος, με σύγχρονη σύμμεικτη κατασκευή, εξασφαλίζει ομαλή συνέχεια ανάμεσα στους ορόφους, ενώ η θερμομόνωση και η νέα στέγη με γαλλικού τύπου κεραμίδια ενισχύουν τη βιωσιμότητα της κατοικίας.

Εξωτερικά, κυριαρχεί το λευκό που χαρακτηρίζει την περιοχή, σε ισορροπία με τα γαλάζια ξύλινα κουφώματα και τις διακοσμητικές λεπτομέρειες στα τελειώματα της στέγης. Στην αυλή, χτιστά καθιστικά και παραδοσιακά κολωνάκια ολοκληρώνουν τη σύνθεση, δίνοντας την αίσθηση ότι το σπίτι ανήκε πάντα εκεί”.

To ξύλο κυριαρχεί σαν υλικό κατασκευής
Τι είναι η μουσάντρα;
Στην παραπάνω περιγραφή μου κέντρισε το ενδιαφέρον η λέξη “μουσάντρα”. Η μουσάντρα λοιπόν, είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και πρωτότυπα στοιχεία της παραδοσιακής καρπαθιώτικης κατοικίας.

Πρόκειται για τον κύριο χώρο ύπνου στο καρπαθιώτικο σπίτι, το κρεβάτι στηριζόμενο πάνω από τον καναπέ, σε ύψος ανασηκωμένο από το δάπεδο. Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα εσωτερικό πατάρι ή ημιόροφο κατοικίας -ένα υπερυψωμένο ξύλινο πλατφόρμι που χωρίζει οριζόντια τον εσωτερικό χώρο, δημιουργώντας έναν ιδιωτικό τόπο ξεκούρασης. Πολύ πριν το “privacy” γίνει μόδα γιατί πολύ απλά απειλείται.

Κατασκευαστική τεχνοτροπία
Η μουσάντρα κατασκευαζόταν αποκλειστικά από μασίφ ξύλο, με χοντρές ξύλινες δοκούς να στηρίζουν τη βάση της και λεπτότερα σανίδια να σχηματίζουν τη δαπεδική της επιφάνεια. Το ύψος της τοποθέτησής της ήταν υπολογισμένο ώστε κάτω από αυτήν να χωρά ένα καθιστικό, ένας καναπές ή ο βασικός χώρος διημέρευσης, ενώ πάνω της δημιουργούνταν ο χώρος ύπνου, συνήθως χαμηλοτάβανος αλλά ζεστός και εσώκλειστος. Στρώματα και χαλιά τοποθετούνταν στο πάτωμα της, με αρκετό γύρω χώρο για αποθήκευση.

Η πρόσβαση στη μουσάντρα γινόταν μέσω μιας απλής ξύλινης σκάλας ή ακόμη και με αναρρίχηση μέσω σκαλοπατιών χαραγμένων στον τοίχο, στοιχείο που υπογραμμίζει τον αρχέγονο και λιτό χαρακτήρα της κατασκευής.

Λειτουργία και συμβολισμός
Πέρα από την πρακτική λειτουργία εξοικονόμησης χώρου σε μικρά μονόχωρα σπίτια, η μουσάντρα είχε και βαθύτερη κοινωνική σημασία: ήταν ο ιερός χώρος του ζευγαριού, διακοσμημένος με χειροποίητα υφαντά και κεντητά, συνήθως από την προίκα της νύφης. Η υφαντική, η κεντητική και η ξυλογλυπτική ήταν άρρηκτα συνδεδεμένες με τον λαϊκό πολιτισμό της Ολύμπου Καρπάθου, και η μουσάντρα αποτελούσε το “σκηνικό” όλης αυτής της τέχνης μέσα στο σπίτι.

Σήμερα, η μουσάντρα συνεχίζει να απαντάται σε ανακαινισμένα παραδοσιακά σπίτια της Καρπάθου, ως βιωματικό στοιχείο πολιτιστικής μνήμης που διηγείται με σιωπή την τέχνη του βίου των Καρπαθίων. Οι παλιοί ξέρανε και οι νέοι πρέπει να καινοτομούν εμπνεόμενοι από την παράδοσή τους.

Φωτογραφία: AYLO Studio (https://www.aylostudio.com/)

Πηγή: thetoc.gr

Μια γερή “ένεση” φρεσκάδας σε δύο παραδοσιακά σπίτια στην Κάρπαθο

Από τα πρώτα charter flights που άρχισαν να φέρνουν επισκέπτες από Ευρώπη και Αμερική κατά τις δεκαετίες του ’80 και ’90, το νησί άνοιξε σταδιακά στον κόσμο, διατηρώντας όμως την ανεπιτήδευτη αυθεντικότητά του. Η περιοχή της Αμοπής εξελίχθηκε στον πιο δημοφιλή τουριστικό προορισμό, ενώ σε ολόκληρο το νησί άρχισαν να αναπτύσσονται ξενοδοχεία και τουριστικές κατοικίες που ανταποκρίνονταν σε μια αυξανόμενη ζήτηση.
Τις τελευταίες δεκαετίες, το δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Δωδεκανήσων, γνωρίζει ταχεία τουριστική ανάπτυξη, με την αγορά ακινήτων να ακολουθεί ανοδική πορεία. Παράλληλα, η αυξανόμενη ζήτηση για διαμονή σε λιγότερο δημοφιλή νησιά, όπως είναι η Κάρπαθος, έχει ανοίξει νέες ευκαιρίες για επενδυτές στον τομέα της φιλοξενίας.

Design βίλες με ανεμπόδιστη θέα στο Αιγαίο
Μέσα σε αυτό το κλίμα ωρίμανσης, είναι απολύτως λογικό να εμφανίζονται έργα όπως τα Sheltered Villas των A&M Architects. Τρεις βίλες χτισμένες σε ένα οικόπεδο 12.000 τ.μ. κοντά στο χωριό Μενετές, σχεδιασμένες το 2020, που αντιπροσωπεύουν μια “διακριτική” αρχιτεκτονική άποψη. Η πρόθεση είναι ξεκάθαρη από την πρώτη ματιά: το κτίριο δεν έρχεται να κατακτήσει το τοπίο, αλλά να το υπηρετήσει.

Το οικόπεδο έχει κλίση 23%, μια πρόκληση που οι αρχιτέκτονες αντιμετώπισαν όχι ως εμπόδιο, αλλά ως αφορμή σχεδιασμού. Οι βίλες αναπτύσσονται γραμμικά, παράλληλα προς τη θέα, σε αμφιθεατρική διάταξη που εξασφαλίζει απεριόριστη θέα στο Αιγαίο για κάθε μία από αυτές, χωρίς να στερεί την ιδιωτικότητα. Η λύση είναι κομψά λογική: το τοπογραφικό γίνεται σύμμαχος. Η μερική κατασκευή υπό το έδαφος δεν είναι μόνο αισθητική επιλογή, αλλά και πρακτική, αφού χαρίζει φυσική θερμομόνωση εκμεταλλευόμενη τα πλεονεκτήματα της ημιυπόγειας δόμησης για ψύξη το καλοκαίρι και θέρμανση τον χειμώνα.

Η τοπική “αλφάβητος” των υλικών
Πέτρα, ξύλο και λευκό τσιμέντο δένουν τα κτίρια με την τραχιά υφή του καρπαθιώτικου τοπίου, ενώ οι λευκές, καθαρές λωρίδες που λειτουργούν ως τοίχοι αντιστήριξης αποτελούν το μοναδικό, σκόπιμο αντίθεμα ανάμεσα στο φυσικό και την ανθρώπινη παρέμβαση. Δεν πρόκειται για σύγκρουση, αλλά για διάλογο, το ίδιο διάλογο που διεξάγει η καρπαθιώτικη αρχιτεκτονική παράδοση εδώ και αιώνες, με τα ασβεστωμένα σπίτια να “ανασαίνουν μέσα από τον βράχο.

Το εσωτερικό κάθε βίλας οργανώνεται γραμμικά, έτσι ώστε όλοι οι χώροι να έχουν άμεση πρόσβαση στο ύπαιθρο, ενώ το φυσικό φως εισχωρεί αποκλειστικά σε κάθε δωμάτιο. Τα μεγάλα ανοίγματα δεν είναι απλώς παράθυρα, είναι πλαίσια που οδηγούν το βλέμμα στο Αιγαίο και κάνουν τη θέα το πραγματικό αντικείμενο της εμπειρίας. Η πισίνα, χαρακτηριστικό μοναδικό για κάθε βίλα, δεν τοποθετείται εξωτερικά ως αξεσουάρ πολυτελείας, αλλά «εισβάλλει» στον εσωτερικό χώρο καταργώντας το όριο ανάμεσα σε μέσα και έξω, ανάμεσα στην αρχιτεκτονική και τη φύση.

Αυτό που κάνει τα Sheltered Villas σημαντικά δεν είναι η πολυτέλειά, όπως τη γνωρίζαμε μέχρι τώρα, αλλά η ταπεινοφροσύνη τους. Σε μια εποχή όπου η υψηλή αρχιτεκτονική συχνά χρησιμοποιεί το φυσικό τοπίο ως σκηνικό για να προβάλει τον εαυτό της, το αρχιτεκτονικό γραφείο A&M Architects επιλέγει τον αντίθετο δρόμο: ο ελάχιστος δυνατός χειρισμός του εδάφους, η ανάδειξη αντί της επιβολής. Το αποτέλεσμα είναι κτίρια που, παρατηρώντας τα από μακριά, φαίνονται να έχουν πάντοτε υπάρξει εκεί.

Η Κάρπαθος, από τη μεριά της, φαίνεται να το εκτιμά. Ένα νησί που δείχνει να αναγνωρίζει όσους έρχονται με σεβασμό. Και η καλή αρχιτεκτονική, όταν τοποθετείται με σύνεση στο σωστό τοπίο, δεν μοιάζει με εισβολέα, αλλά με αναβίωση μνήμης. Τα Sheltered Villas δεν είναι απλώς τρεις βίλες στην Κάρπαθο. Είναι μια δήλωση για το τι σημαίνει να χτίζεις με ευθύνη σε έναν τόπο που δεν σου ανήκει, αλλά που σου εμπιστεύεται τη φροντίδα του.

Πηγή: newmoney.gr

Τρεις εντυπωσιακές βίλες στην Κάρπαθο

Το επίδικο κτίριο είχε χαρακτηριστεί ετοιμόρροπο και κατεδαφιστέο. Το ΣτΕ, ωστόσο, ακύρωσε τη σχετική έκθεση της Διοίκησης, κρίνοντας ότι δεν τηρήθηκαν οι ειδικές εγγυήσεις που ο νόμος προβλέπει για τα κτίσματα εντός παραδοσιακών οικισμών.

Καταρχάς, το δικαστήριο με την απόφασή του διαχωρίζει με σαφήνεια δύο έννοιες που συχνά συγχέονται: το «κοινώς ετοιμόρροπο» και το «επικινδύνως ετοιμόρροπο» κτίριο. Στην πρώτη περίπτωση, η Διοίκηση οφείλει να εξετάσει ποια μέτρα επισκευής ή ενίσχυσης μπορούν να ληφθούν ώστε να αρθεί η επικινδυνότητα. Μόνο στη δεύτερη, όταν δηλαδή το κτίριο θεωρείται άμεσα επικίνδυνο, επιτρέπεται η άμεση κατεδάφιση χωρίς εξέταση εναλλακτικών λύσεων.

Ωστόσο, όπως επισημαίνεται στην απόφαση, για τη διαδικασία κατεδαφίσεων στους παραδοσιακούς οικισμούς έχουν θεσπιστεί εγγυήσεις «προκειμένου να αποφευχθεί η γενικότερη βλάβη του προστατευόμενου οικισμού διά της τμηματικής κατεδαφίσεώς του και έτσι καταστεί γράμμα κενό η προστασία του». Σε αυτούς, η κατεδάφιση παλαιών κτισμάτων, ακόμη και όταν αυτά κρίνονται ετοιμόρροπα, έχει συνέπειες στη φυσιογνωμία και την ιστορική συνέχεια των οικισμών, οι οποίοι προστατεύονται ακριβώς για να αποτραπεί η σταδιακή αλλοίωσή τους μέσω αποσπασματικών κατεδαφίσεων.

Για τον λόγο αυτό, το ΣτΕ επισημαίνει ότι απαιτείται προηγούμενη, ειδικώς αιτιολογημένη γνωμοδότηση του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής για κατεδάφιση ετοιμόρροπων σε παραδοσιακούς οικισμούς. Μάλιστα, όπως επισημαίνουν οι δικαστές, το όργανο αυτό δεν μπορεί να περιορίζεται στην απλή υιοθέτηση των πορισμάτων των τεχνικών εκθέσεων των Πολεοδομιών περί επικινδυνότητας, αλλά οφείλει να αξιολογεί το κτίριο αυτοτελώς ως προς την αρχιτεκτονική, μορφολογική, αισθητική και ιστορική του αξία και τη σχέση του με τον προστατευόμενο οικισμό.

Παράλληλα, πρέπει να εξετάζει αν υπάρχουν ηπιότερα μέτρα που θα μπορούσαν να διασώσουν το κτίσμα.

Στην επίμαχη υπόθεση, το ΣτΕ διαπίστωσε ότι η γνωμοδότηση του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής εκδόθηκε εκ των υστέρων και χωρίς την απαιτούμενη αιτιολογία, γεγονός που καθιστούσε τη διαδικασία πλημμελή. «Η γνωμοδότηση του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής της Π.Ε. Αρκαδίας εκδόθηκε μετά την προσβαλλόμενη έκθεση, επιπλέον δε, στερείται της απαιτούμενης ειδικής αιτιολογίας, εφόσον το παραπάνω όργανο αποφαίνεται μόνον ότι η οικοδομή είναι κατεδαφιστέα, στηριζόμενο αποκλειστικά στο περιεχόμενο της έκθεσης της τριμελούς Επιτροπής Επικινδύνως Ετοιμόρροπων Κτιρίων και χωρίς οποιαδήποτε κρίση για τη μορφολογική ή άλλη αξία του κτιρίου αυτοτελώς και εν σχέσει προς τον παραδοσιακό οικισμό εντός του οποίου ευρίσκεται», σημειώνεται στην απόφαση του ΣτΕ (2335/2025). Έτσι, η έκθεση κατεδάφισης κρίθηκε μη νόμιμη.

Πηγή: ot.gr

ΣτΕ: Όχι άλλες κατεδαφίσεις «στα τυφλά» σε παραδοσιακούς οικισμούς

Η Ρόδος ενισχύει το τεχνικό της επιτελείο με την πρόσληψη του αρχιτέκτονα Κωνσταντίνου Καραγιάννη ως ειδικού συμβούλου στο γραφείο Δημάρχου. Η πράξη προβλέπει σχέση ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και τοποθετεί τον σύμβουλο σε ιεραρχική εξάρτηση από τον Δήμαρχο χωρίς αποφασιστικές αρμοδιότητες.

Ο σύμβουλος καλείται να γνωμοδοτεί γραπτώς ή προφορικώς σε ζητήματα αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, ψηφιακού σχεδιασμού, παραμετρικής αρχιτεκτονικής και αστικού σχεδιασμού και πολεοδομίας. Η δαπάνη για το 2025 ανέρχεται σε 6.090 ευρώ.

Η επιλογή στηρίχθηκε σε δημόσια γνωστοποίηση και έλεγχο δικαιολογητικών ενώ για την πρόσληψη θα υπογραφεί ειδική σύμβαση από την οποία απορρέει η εργασιακή σχέση και αρχίζει η παροχή υπηρεσιών.

Η είσοδος εξειδικευμένου συμβούλου μπορεί να επιταχύνει την ωρίμανση μελετών και να βελτιώσει τη διαχείριση χωρικών δεδομένων με στόχο πιο τεκμηριωμένες παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο.

Στον Δήμο Ρόδου ο αρχιτέκτονας Κωνσταντίνος Καραγιάννης ως ειδικός σύμβουλος στον αστικό και ψηφιακό σχεδιασμό

Η γνώριμη εικόνα του αρχιτέκτονα και πρώην υπουργού Αιγαίου Νίκου Σηφουνάκη, με τη μικρή φωτογραφική μηχανή στα χέρια, να απαθανατίζει τα αρχιτεκτονικά διαμάντια των νησιών του Αρχιπελάγους, παραμένει χαραγμένη στη μνήμη όσων τον συνάντησαν στις περιοδείες του.
Με πάθος για την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία και την πολιτιστική συνέχεια του Αιγαίου, ο κ. Σηφουνάκης υπήρξε από τους πολιτικούς που ενεργοποίησαν σειρά διαταγμάτων για την προστασία παραδοσιακών οικισμών και τη διατήρηση της αυθεντικής νησιωτικής κληρονομιάς.
Η θεσμική μέριμνα για το νησιωτικό τοπίο, ωστόσο, έχει βαθιές ρίζες, ακόμη και σε δύσκολες περιόδους πολιτικής εκτροπής. Ήδη από την περίοδο της 7ετίας, το 1971, η Σύμη ανακηρύχθηκε ιστορικός και διατηρητέος οικισμός, ύστερα από πρωτοβουλίες του γνωστού δικηγόρου Γιάννη Χαρίτου, ο οποίος είχε αναπτύξει επαφές με κυβερνητικούς παράγοντες της εποχής. Κύριος αποδέκτης των προσπαθειών του υπήρξε ο τότε αντιπρόεδρος και υπουργός Εσωτερικών Στ.Παττακός, ενώ σώζεται πλούσια αλληλογραφία του κ. Χαρίτου. Η επίσημη απόφαση, δημοσιευμένη στο ΦΕΚ με αριθμό 24908 (23 Οκτωβρίου 1971), φέρει την υπογραφή του υπουργού Πολιτισμού Κωνσταντίνου Παναγιωτάκη και αναφέρει χαρακτηριστικά: «Κηρύσσομεν ως ιστορικόν τόπον και διατηρητέον μνημείον άπαν το αρχιτεκτονικόν σύνολον το περιλαμβανόμενον εντός της κωμοπόλεως Σύμης […] ως εμφανίζον όλως ιδιαίτερον ιστορικόν και καλλιτεχνικόν ενδιαφέρον και αποτελούν χρησιμώτατον στοιχείον δια την ιστορίαν της νεοελληνικής αρχιτεκτονικής».

Νέο σχέδιο Αποθετηρίου Διατηρητέων Κτισμάτων

Περισσότερο από μισό αιώνα αργότερα, το όραμα για την τεκμηριωμένη προστασία και ανάδειξη της νησιωτικής αρχιτεκτονικής αποκτά ψηφιακή διάσταση. Πρόσφατα, υπεγράφη Πρωτόκολλο Συνεργασίας ανάμεσα στον υφυπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Στέφανο Γκίκα, εκ μέρους της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (ΓΓΑΙΝΠ), και τον πρόεδρο του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΕΕ) Γιώργο Στασινό. Η συνεργασία αυτή στοχεύει στη δημιουργία ενός Αποθετηρίου Διατηρητέων Κτισμάτων και Οικιστικών Συνόλων, που θα συγκεντρώνει, τεκμηριώνει και καθιστά δημόσια προσβάσιμα τα στοιχεία για τα διατηρητέα κτήρια των νησιών. Το έργο εντάσσεται στο Ετήσιο Σχέδιο Δράσης της ΓΓΑΙΝΠ, ως μέρος του Ενοποιημένου Σχεδίου Κυβερνητικής Πολιτικής (ΕΣΚΥΠ) 2026. Με τη συστηματοποίηση και ψηφιοποίηση του πολύτιμου αρχείου που τηρείται στη Διεύθυνση Περιβάλλοντος της ΓΓΑΙΝΠ, ιδιοκτήτες, μηχανικοί και δημόσιες υπηρεσίες θα μπορούν να έχουν άμεση, διαφανή και εύχρηστη πρόσβαση στις πληροφορίες. Η πρωτοβουλία δεν περιορίζεται μόνο στη διοικητική διευκόλυνση· επιδιώκει να αναδείξει τον αρχιτεκτονικό πλούτο των νησιών και να θέσει βάσεις για ενιαία πολιτική προστασίας και βιώσιμης ανάπτυξης του νησιωτικού χώρου. «Η καταγραφή, διατήρηση, προστασία και ανάδειξη του πλούτου των διατηρητέων κτισμάτων και των παραδοσιακών οικισμών των νησιών μας συνιστά πολύτιμο εργαλείο για τη διατήρηση της πολιτιστικής και αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς» δήλωσε ο υφυπουργός Στέφανος Γκίκας. Από την πλευρά του, ο γενικός γραμματέας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής Μανώλης Κουτουλάκης σημείωσε: «Η ενίσχυση της νησιωτικής πολιτικής απαιτεί τεκμηρίωση, συνέργειες και συστηματικό σχεδιασμό. Δημιουργούμε μία σταθερή βάση συνεργασίας για την προστασία και ανάδειξη της ταυτότητας των νησιών μας». Ενώ ο πρόεδρος του ΤΕΕ Γιώργος Στασινός υπογράμμισε: «Η αξία των νησιών του Αιγαίου για την Ελλάδα είναι αυτονόητη. Η συνεργασία μας με το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής αποσκοπεί στην προστασία του αρχιτεκτονικού πλούτου της χώρας».

Υπογειοποίηση καλωδίων από τον ΔΕΔΔΗΕ
Στο πνεύμα αυτής της ολιστικής προσέγγισης προστασίας του νησιωτικού τοπίου, σημαντική είναι και η δουλειά που βρίσκεται σε εξέλιξη από τον ΔΕΔΔΗΕ για την υπογειοποίηση των καλωδίων μεσαίας και υψηλής τάσης στα νησιά. Ήδη έχουν ολοκληρωθεί τμήματα όπως στα Νοικιά της Νισύρου, έχει προχωρήσει η πρώτη φάση στους Λειψούς, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη έργα σε περιοχές όπως Αρμεός, Μυρτιές και Μασούρι στην Κάλυμνο, καθώς και σε άλλα νησιά των Δωδεκανήσων. Οι παρεμβάσεις αυτές, πέρα από την ενεργειακή ασφάλεια, συμβάλλουν καθοριστικά στη διατήρηση της αισθητικής και μορφολογικής καθαρότητας των νησιωτικών οικισμών, προστατεύοντας το φυσικό και αρχιτεκτονικό τοπίο από οπτικές αλλοιώσεις. Από τον φακό του Νίκου Σηφουνάκη, που κατέγραφε τη μαγεία των νησιωτικών οικισμών, έως τα σύγχρονα έργα υποδομής και την ψηφιακή τεκμηρίωση των διατηρητέων, η προστασία της νησιωτικής κληρονομιάς αποδεικνύεται μια διαρκής, συλλογική υπόθεση.

Από τον φακό του Σηφουνάκη στην ψηφιακή προστασία της νησιωτικής αρχιτεκτονικής

Το τελευταίο διάστημα στον τόπο μας γίνεται ολοένα και περισσότερος “θόρυβος” γύρω από την οικοδόμηση ψηλών κτιρίων.
Ένας δημόσιος διάλογος που χαρακτηρίζεται από πολυπλοκότητα, ανάγκη για σωστό πολεοδομικό σχεδιασμό και διαχείριση νέων προκλήσεων.

Η Ελλάδα, σε σύγκριση με άλλες χώρες, ακολουθεί διαφορετικές πολιτικές για τα ψηλά κτίρια.
Ωστόσο, οι νέες ανάγκες και οι τεχνολογίες δόμησης οδηγούν σταδιακά στην αποδοχή μιας νέας πραγματικότητας: μεγαλύτερα ύψη, ειδικά στις μεγάλες πόλεις, με αντάλλαγμα την αναγκαία αραιότερη κάλυψη.
Η συζήτηση αυτή προκαλεί ποικίλες αντιδράσεις, συνδεδεμένες με τον πολιτισμό, την κοινωνική δομή και τις πραγματικές ανάγκες της εποχής μας.

Η ομάδα των μηχανικών της Haraxis Dodekanisou, σε συνεργασία με την Rodos Energy, στο πλαίσιο της διαρκούς επιμόρφωσης και ανταλλαγής τεχνογνωσίας, είχε τη χαρά να συναντήσει τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Κόκκινο (Jim Cockinos), ο οποίος βρίσκεται αυτήν την περίοδο στη Ρόδο.

Ο Δημήτρης Κόκκινος υπήρξε επικεφαλής αρχιτέκτονας της εταιρείας Merritt & Harris, Inc., που ανέλαβε την επίβλεψη και πορεία εργασιών για την κατασκευή του νέου συμπλέγματος πύργων στο Μανχάταν, στο σημείο όπου άλλοτε υψώνονταν οι Δίδυμοι Πύργοι. (www.youtube.com/watch?v=NbA89YbWoL8&t=112s)
Γεννημένος στη Ρόδο από Νισύριους γονείς που μετανάστευσαν στην Αμερική, μας μίλησε με ευγένεια και ζωντάνια για τις εμπειρίες του ως αρχιτέκτονας σε έναν διαφορετικό κόσμο.

Μας μετέφερε μια άλλη αρχιτεκτονική οπτική — όπου τα οικονομικά μεγέθη, οι κανόνες, η διάσταση και η κλίμακα γεννούν κίνητρα για δημιουργία και πρωτοπορία.
Όπως χαρακτηριστικά λέει:«Ως μηχανικός εκεί μπορείς να πράξεις όπως ορίζει το διαρκώς εξελισσόμενο επιστημονικό σου πεδίο, δίχως στερεότυπα και κανόνες μιας ξεπερασμένης εποχής. Στην Αμερική, αν είσαι καλός, θα πας καλά.»

Τον ευχαριστούμε θερμά για την πολύτιμη εμπειρία και τον διαφορετικό τρόπο σκέψης και πράξης που μοιράστηκε μαζί μας.

“ΧΑΡΑΞΙΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ”
Μηχανικοί, Σύμβουλοι & Συνεργάτες

Τι συζήτησαν οι μηχανικοί της Haraxis Dodekanisou με τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Κόκκινο που ζει στις ΗΠΑ