Η αντιδήμαρχος Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Ισότητας Σαββίνα Παπαγεωργίου και η προϊσταμένη Διεύθυνσης Κοινωνικής Πολιτικής & Υγείας Χριστίνα Καραγιάννη μιλούν σήμερα στη «δημοκρατική» για την κοινωνική πολιτική της πρώτης γραμμής, τις καινοτομίες που γίνονται στη Ρόδο και τη μάχη για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Σε μια εποχή όπου οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται, η Τοπική Αυτοδιοίκηση καλείται να διαδραματίσει έναν ρόλο βαθιά ανακουφιστικό, αλλά και ουσιαστικά παρεμβατικό. Στον Δήμο Ρόδου, η Διεύθυνση Κοινωνικής Πολιτικής και Υγείας έχει καταφέρει να μετατρέψει την πρόνοια από μια σειρά αποσπασματικών επιδομάτων σε ένα ολιστικό, σύγχρονο δίχτυ προστασίας.
Μέσα από τη συζήτηση, ξεδιπλώνεται το πολυσχιδές έργο μιας υπηρεσίας που δίνει καθημερινές μάχες, από την υποστήριξη κακοποιημένων γυναικών και αστέγων, μέχρι την τρίτη ηλικία, την ένταξη των Ρομά και την πρωτοβάθμια υγεία.
Η αντιδήμαρχος, Σαββίνα Παπαγεωργίου, αναλύει το πολιτικό όραμα της δημοτικής αρχής του Αλέξανδρου Κολιάδη, εξηγώντας πώς η Ρόδος απλώνει «εν πλω» προστασία στα μικρά νησιά της άγονης γραμμής (Σύμη, Τήλο, Χάλκη, Καστελλόριζο). Παράλληλα, αναφέρεται στις πρωτοποριακές παρεμβάσεις στα σχολεία για την έμφυλη βία, το ιστορικό διακρατικό πρωτόκολλο με την Κύπρο, αλλά και την ψηφιακή ασπίδα της Τηλεφροντίδας για τους ηλικιωμένους.
Η προϊσταμένη της Διεύθυνσης Κοινωνικής Πολιτικής & Υγείας, Χριστίνα Καραγιάννη, εισφέρει την πολύτιμη εμπειρία της από την πρώτη γραμμή, αποκαλύπτοντας πώς ο Δήμος Ρόδου σχεδιάζει προγράμματα-πρότυπα για όλη την Ελλάδα (όπως το «Νοιάζομαι & Προσφέρω στο ΠΑΙΔΙ») και έχει καταφέρει να αξιοποιήσει τα ευρωπαϊκά κονδύλια προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες στον συνάνθρωπο.
Μια συζήτηση που αποδεικνύει ότι πίσω από τις δομές, τα προγράμματα ΕΣΠΑ και τους αριθμούς, υπάρχει πάντα ο Άνθρωπος. Και στη Ρόδο, ο στόχος παραμένει ένας, να μη μένει κανείς αόρατος.
• Κυρία Παπαγεωργίου, η Διεύθυνση Κοινωνικής Πολιτικής και Υγείας που εποπτεύεται διαχειρίζεται ένα εξαιρετικά ευρύ και σύνθετο δίκτυο δομών και προγραμμάτων, από την υποστήριξη γυναικών και αστέγων μέχρι την τρίτη ηλικία, τα ΑμεΑ και την πρωτοβάθμια υγεία. Ποιο είναι το κοινό σημείο αναφοράς και η βασική προτεραιότητα που συνδέει όλο αυτό το πολυεπίπεδο έργο;
Σ.Π.: Ένα και μοναδικό είναι το κοινό σημείο αναφοράς: ο άνθρωπος και η αξιοπρέπεια του. Για να φτάσει κανείς στο κατώφλι της πρόνοιας σημαίνει ότι έχει πονέσει, έχει χάσει, έχει δοκιμαστεί, αλλά μέσα του εξακολουθεί να υπάρχει η ελπίδα.
Δική μας προτεραιότητα, δεν είναι απλώς η παροχή πρόσκαιρης ανακούφισης αλλά η ολιστική υποστήριξη. Είτε μιλάμε για μια γυναίκα που βιώνει κακοποίηση, έναν άστεγο συμπολίτη μας, έναν ηλικιωμένο ή ένα παιδί, η βασική μας μέριμνα είναι να διασφαλίσουμε ότι κανείς δεν μένει αόρατος. Και αυτό δεν είναι σχήμα λόγου. Για τη Δημοτική Αρχή και μένα η κοινωνική πολιτική δεν είναι αποσπασματικές δράσεις. Είναι ένα συνεκτικό δίχτυ προστασίας που λειτουργεί με συνέχεια, συνέπεια και ανθρωποκεντρική προσέγγιση. Είναι μια καθημερινή μάχη στο πεδίο.

• Η Ρόδος απλώνει δίχτυ προστασίας και στα γύρω νησιά, τη Σύμη, την Τήλο, τη Χάλκη, το Καστελλόριζο. Πόσο δύσκολο είναι επιχειρησιακά να ασκείται κοινωνική πολιτική εν πλω και τι σημαίνει για έναν κάτοικο της άγονης γραμμής να βλέπει τους λειτουργούς σας να φτάνουν εκεί;
Σ.Π.:Νομίζω ότι η ανάγκη μας οδήγησε εκεί. Από τη μία πλευρά υπάρχει η αύξηση των περιστατικών και από την άλλη η υποστελέχωση, καθώς στα νησιά που αναφέρετε δεν υπάρχουν επαρκείς κοινωνικές υπηρεσίες. Παρότι με τον «Καλλικράτη» μεταφέρθηκαν αρμοδιότητες στους δήμους, δεν υπήρξε ποτέ η αντίστοιχη μέριμνα για την πρόσληψη του απαραίτητου προσωπικού.
Αποτελεί συνειδητή πολιτική απόφαση του δημάρχου μας, κ. Αλέξανδρου Κολιάδη, που υλοποιήθηκε μάλιστα για πρώτη φορά– η υπογραφή διαδημοτικής συνεργασίας για την κάλυψη αυτού του κενού. Ο Δήμος Ρόδου, ως μητροπολιτικός δήμος, άπλωσε ένα ουσιαστικό δίχτυ κοινωνικής προστασίας στα μικρά νησιά, γιατί αυτό ακριβώς σημαίνει τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου βαθμού: να είσαι δίπλα στον άνθρωπο, ακόμη και όταν οι συνθήκες είναι δύσκολες.
Η κοινωνική πολιτική «εν πλω» σημαίνει να αντιμετωπίζεις καιρικές συνθήκες, ελλείψεις προσωπικού, καθυστερήσεις και εξαντλητικά δρομολόγια. Η άσκησή της στα μικρά νησιά αποτελεί μια πραγματική επιχειρησιακή πρόκληση που απαιτεί οργάνωση, ευελιξία και προσωπική δέσμευση από τους κοινωνικούς λειτουργούς και τα στελέχη της Διεύθυνσης Κοινωνικής Πολιτικής και Υγείας. Ωστόσο, εδώ μπαίνει ο πιο ουσιαστικός παράγοντας: η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Για τον κάτοικο της άγονης γραμμής, η παρουσία μας εκεί δεν είναι απλώς μια υπηρεσία. Είναι το μήνυμα ότι δεν είναι μόνος/μόνη, ότι υπάρχει ένα πεδίο ίσης φροντίδας και έμπρακτης στήριξης.
• Το Συμβουλευτικό Κέντρο της Ρόδου ήταν το πρώτο στην Ελλάδα που πήρε άδεια να μπαίνει στα σχολεία για ενημέρωση σχετικά με την έμφυλη βία. Τι έδειξε η εμπειρία από τις σχολικές τάξεις και ποια είναι τα μηνύματα που εισπράττετε από τη νέα γενιά;
Σ.Π.:Η μέχρι σήμερα εμπειρία μας με τα παιδιά και τους εφήβους είναι πραγματικά αποκαλυπτική. Η νέα γενιά είναι πιο ανοιχτή, πιο ενημερωμένη και πιο έτοιμη να αμφισβητήσει στερεότυπα. Οι μαθητές και οι μαθήτριες θέλουν να συζητήσουν, να κατανοήσουν και να καταρρίψουν νοοτροπίες. Να αλλάξουν πράγματα που για εμάς κάποτε θεωρούνταν «κανονικότητα». Αυτό μας δίνει ελπίδα ότι η πρόληψη μπορεί ουσιαστικά να φέρει αλλαγή.
Ταυτόχρονα, όμως, διαπιστώσαμε και κάτι ιδιαίτερα κρίσιμο: πόσο νωρίς αναπαράγονται τα στερεότυπα. Αν δεν παρέμβεις έγκαιρα, τα βρίσκεις μπροστά σου αργότερα, στις σχέσεις, στις οικογένειες, στην κοινωνία συνολικά.
Στο πλαίσιο αυτό, αναδεικνύεται μια έντονη ανάγκη για καθοδήγηση και ουσιαστικές απαντήσεις. Πολλά παιδιά αναγνωρίζουν πλέον «τοξικές» συμπεριφορές στις δικές τους σχέσεις, με μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τη δική μας γενιά: έχουν μια άμεση, σχεδόν αντανακλαστική αντίδραση απέναντι στην αδικία.
Αυτό μας γεμίζει ευθύνη. Γιατί οφείλουμε να τους δώσουμε τα σωστά εργαλεία, ώστε να μπορούν όχι μόνο να αναγνωρίζουν το πρόβλημα, αλλά και να διεκδικούν στην πράξη την ισότητα και τον σεβασμό.
• Τον Σεπτέμβριο 2025 οι δομές υποστήριξης γυναικών του Δήμου Ρόδου ήταν οι πρώτες από το πανελλήνιο δίκτυο των 61 δομών που υπέγραψαν διακρατικό πρωτόκολλο με την Κύπρο. Τι σημαίνει αυτό κυρία Παπαγεωργίου στην καθημερινή πράξη για μια γυναίκα που ζητά βοήθεια στη Ρόδο και πώς διευρύνεται το δίχτυ ασφαλείας της;

Σ.Π.: Κύριος σκοπός του Πρωτοκόλλου είναι να καταργήσουμε, στην πράξη, τα σύνορα στην προστασία των θυμάτων. Να διευρύνουμε και να ενισχύσουμε το δίχτυ ασφαλείας για κάθε γυναίκα που ζητά βοήθεια. Μέσα από τη συνεργασία αυτή προκύπτουν ουσιαστικά οφέλη: ανταλλαγή τεχνογνωσίας, καλύτερος συντονισμός και η δυνατότητα παροχής πιο ολοκληρωμένης υποστήριξης, με περισσότερες επιλογές και διεξόδους για τις γυναίκες. Για μια γυναίκα στη Ρόδο, αυτό σημαίνει ότι δεν περιορίζεται πλέον γεωγραφικά. Σημαίνει ότι πίσω από τη στήριξη που λαμβάνει υπάρχει ένα ευρύτερο, διασυνδεδεμένο πλαίσιο προστασίας. Οι τοπικές δομές μπορούν να παράγουν διεθνείς συνεργασίες και να ανοίγουν νέους δρόμους, αρκεί να υπάρχει όραμα, συνέπεια και η βούληση να ξεπερνάμε τα στενά διοικητικά όρια προς όφελος του ανθρώπου. Και είναι αλήθεια ότι η σημερινή δημοτική αρχή, αξιοποιώντας την εμπειρία και το έργο που έχει ήδη παραχθεί, τολμά να αναλάβει την πολιτική ευθύνη και να προχωρήσει σε νέες, καινοτόμες πρωτοβουλίες.
• Στον πρόσφατο απολογισμό βλέπουμε πολύ συγκεκριμένα βήματα για την κοινότητα Ρομά, με εμβολιασμούς και 18 εγγραφές παιδιών στα σχολεία για την αντιμετώπιση της σχολικής διαρροής. Είναι τελικά η εκπαίδευση το μοναδικό ασφαλές «όχημα» για την ουσιαστική κοινωνική ένταξη;
Σ.Π.: Η εκπαίδευση αποτελεί τη θεμελιώδη προϋπόθεση. Δεν είναι το μόνο εργαλείο, αλλά είναι το πιο καθοριστικό. Όταν ένα παιδί Ρομά μπαίνει στην τάξη, αποκτά ίσες ευκαιρίες, μαθαίνει τους κανόνες της κοινωνικής συνύπαρξης και ανοίγει ορίζοντες πέρα από τη μοίρα που συχνά του επιβάλλει η περιθωριοποίηση. Μέσα από το σχολείο ανοίγουν δρόμοι για ισότητα ευκαιριών, κοινωνική κινητικότητα και ουσιαστική ένταξη. Αν ένα παιδί μείνει εκτός σχολείου, έχεις ήδη χάσει ένα μεγάλο μέρος της μάχης.
Ωστόσο, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς: δεν αρκεί η εγγραφή στο σχολείο. Το πραγματικό στοίχημα είναι η παραμονή. Και αυτό προϋποθέτει στήριξη της οικογένειας, ουσιαστική παρέμβαση στην καθημερινότητα και, πάνω απ’ όλα, χτίσιμο εμπιστοσύνης. Δεν απαιτούνται μόνο επιδόματα, αλλά παιδεία και ισότιμη πρόσβαση στην υγεία. Η ένταξη δεν επιβάλλεται με αποφάσεις· κατακτάται με συνεχή παρουσία. Αυτό που ακριβώς υπηρετεί, εδώ και εννέα χρόνια, το Παράρτημα Ρομά, μέσα από τη συστηματική δουλειά των εξειδικευμένων επιστημονικών στελεχών του.
• Η Διεύθυνση Κοινωνικής Πολιτικής και Υγείας διακρίθηκε για το πρόγραμμα Τηλεφροντίδας με τα «έξυπνα βραχιολάκια» για ηλικιωμένους και άτομα με άνοια. Πόσοι συμπολίτες μας τη χρησιμοποιούν ήδη και πώς αυτή η ψηφιακή ασπίδα αλλάζει την καθημερινότητα των μοναχικών ανθρώπων στο νησί μας;
Σ.Π.:Το πρόγραμμα τηλεφροντίδας με τα «έξυπνα βραχιολάκια» αποτελεί μια από τις πιο ουσιαστικές και καινοτόμες παρεμβάσεις της Διεύθυνσης Κοινωνικής Πολιτικής και Υγείας, γιατί απαντά σε ένα πραγματικό και καθημερινό ζήτημα: την ασφάλεια των ηλικιωμένων και των ατόμων με άνοια που ζουν μόνα τους.
Ήδη εκατό συμπολίτες μας έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα και το αξιοποιούν στην καθη μερινότητά τους, ενώ η ανταπόκριση των οικογενειών είναι ιδιαίτερα θετική, καθώς νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια και σιγουριά.
Στην πράξη, αυτή η «ψηφιακή ασπίδα» δεν είναι απλώς μια τεχνολογική εφαρμογή. Είναι ένα εργαλείο πρόληψης και άμεσης ανταπόκρισης, που δίνει τη δυνατότητα υποστήριξης σε πραγματικό χρόνο, μειώνοντας το αίσθημα μοναξιάς και ανασφάλειας. Για τους μοναχικούς ανθρώπους του νησιού μας, αυτό μεταφράζεται σε κάτι πολύ απλό αλλά καθοριστικό: στο ότι δεν είναι μόνοι. Υπάρχει μια διαρκής διακριτική παρουσία και φροντίδα που λειτουργεί υποστηρικτικά στην καθημερινότητά τους.

• Κυρία Καραγιάννη, το πρόγραμμα «Νοιάζομαι & Προσφέρω στο ΠΑΙΔΙ» με προϋπολογισμό 904.320 ευρώ έγινε πρότυπο για όλη τη χώρα και αντιστοιχεί σε πιστώσεις 31,2 εκατ. ευρώ σε εθνικό επίπεδο. Πώς ένας Δήμος μιας νησιωτικής περιφέρειας καταφέρνει να σχεδιάζει προγράμματα που γίνονται σημείο αναφοράς για το Υπουργείο;

Χ.Κ.:Το καταφέρνουμε με πολλή δουλειά, συνεργασίες και συνέργειες, με τεκμηρίωση και κυρίως με βαθιά γνώση των πραγματικών αναγκών της κοινωνίας. Με τους συνεργάτες μου δεν σχεδιάζουμε «από το γραφείο», αλλά μέσα από την καθημερινή επαφή με τον συνάνθρωπο. Βάσει των πραγματικών χαρτογραφημένων αναγκών των παιδιών και των οικογενειών του τόπου μας, χωρίς γενικότητες. Και η νησιωτικότητα, για εμάς, δεν αποτελεί μειονέκτημα. Αντιθέτως λειτουργεί ως εφαλτήριο για καινοτομία και προσαρμοσμένες λύσεις.
Όταν υπάρχει τεχνογνωσία, μεθοδικότητα, γνώση του πεδίου και ουσιαστικές προτάσεις σε πραγματικά προβλήματα, όταν δηλαδή ο σχεδιασμός βασίζεται στην ίδια τη ζωή, τότε ένα πρόγραμμα μπορεί να αποτελέσει πρότυπο, τόσο για άλλους Δήμους όσο και για την κεντρική διοίκηση. Η ουσία είναι ότι ένας Δήμος, ακόμα και νησιωτικός, μπορεί να παράγει πολιτική και όχι απλώς να την εφαρμόζει.
Σε αυτή την προσπάθεια, οφείλω να επισημάνω την άριστη συνεργασία μας με την Ειδική Διαχειριστική Υπηρεσία του Προγράμματος «Νότιο Αιγαίο 2021-2027» και ειδικότερα με την κυρία Αγάπη Αδαμοπούλου, στέλεχος της Μονάδας Α, που χωρίς τη δική της συμβολή, δεν θα είχαμε καταφέρει να μετατρέψουμε μια αρχική ιδέα σε ένα ολοκληρωμένο και ώριμο σχέδιο, πλήρως εναρμονισμένο με τις κατευθυντήριες γραμμές των συγχρηματοδοτούμενων πράξεων.
• Πάνω από 270 γυναίκες έχουν φιλοξενηθεί στον ξενώνα τα τελευταία 13 χρόνια και πάνω από 850 έχουν απευθυνθεί στο Συμβουλευτικό Κέντρο. Αυτοί οι αριθμοί, πέρα από το μέγεθος του προβλήματος, τι μας δείχνουν για την εμπιστοσύνη που έχουν αποκτήσει οι γυναίκες της Ρόδου ώστε να σπάσουν τη σιωπή τους και να ζητήσουν τη βοήθειά σας;
Χ.Κ.: Μέσα από τη δεκατριάχρονη πορεία μας καταφέραμε να χτίσουμε γέφυρες αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης. Και αυτό οφείλεται πρωτίστως στους συνεργάτες μου στις Δομές Υποστήριξης Γυναικών.
Πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει μια ιστορία. Υπάρχει μια γυναίκα που βίωνε βία μέσα στο σπίτι, σιωπηλή, αόρατη. Και οι δομές αυτές έδωσαν τον χώρο και τη δυνατότητα να σπάσει αυτή η σιωπή. Δημιούργησαν ένα ασφαλές περιβάλλον όπου μια γυναίκα μπορεί να απευθυνθεί χωρίς να κριθεί, χωρίς να αμφισβητηθεί, χωρίς να φοβηθεί. Και αυτό αποτελεί μια βαθιά κοινωνική κατάκτηση.
Σήμερα, μια γυναίκα στη Ρόδο γνωρίζει ότι η προσέγγιση στο Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών ή στον Ξενώνα Φιλοξενίας δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, αλλά το πρώτο και πιο γενναίο βήμα για να ξαναπάρει τη ζωή της στα χέρια της.
Η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται με λόγια. Χτίζεται με συνέπεια, με παρουσία και με σεβασμό. Και αυτή είναι, ίσως, η σημαντικότερη κατάκτηση των Δομών Υποστήριξης Γυναικών του Δήμου Ρόδου.
• Η Διεύθυνσή σας κυρία Καραγιάννη, έχει καταφέρει να πρωταγωνιστεί στην αξιοποίηση ευρωπαϊκών πόρων και προγραμμάτων ΕΣΠΑ. Πόσο απαιτητική είναι για έναν προϊστάμενο η «μάχη» της διεκδίκησης αυτών των κονδυλίων, ώστε το όραμά σας για την πρόνοια στη Ρόδο να έχει πάντα τους απαραίτητους πόρους για να υλοποιηθεί;
Χ.Κ.: Είναι μια συνεχής, εξαιρετικά απαιτητική «μάχη», που απαιτεί γνώση, στρατηγική και επιμονή. Οι πόροι δεν έρχονται από μόνοι τους· πρέπει να τους διεκδικήσεις με σοβαρότητα, τεκμηρίωση και σχέδιο. Τα ευρωπαϊκά προγράμματα έχουν αυστηρούς κανόνες, σφιχτά χρονοδιαγράμματα και απαιτούν υψηλή διαχειριστική επάρκεια.
Σε αυτή τη διαδρομή, οφείλω να αναφερθώ στον αείμνηστο δήμαρχο Φώτη Χατζηδιάκο, ο οποίος είχε το όραμα να αναπτύξει ουσιαστικά τη Διεύθυνση Κοινωνικής Πολιτικής και Υγείας. Ήταν εκείνος που με επέλεξε και μου ανέθεσε μια καθαρή αποστολή: να μην αφήσουμε κανένα πρόγραμμα αναξιοποίητο, ακόμη και το πιο μικρό, αν μπορεί να φέρει ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Αυτή η κατεύθυνση έθεσε, σε μεγάλο βαθμό, τις βάσεις για τη σημερινή πορεία της Διεύθυνσης στον τομέα του ΕΣΠΑ.
Ως προϊσταμένη, η ευθύνη μου είναι να μετατρέπω το όραμα κάθε δημοτικής αρχής που υπηρετώ σε τεχνικά άρτιες και εφαρμόσιμες προτάσεις. Δεν αρκεί να θέλεις να προσφέρεις· πρέπει να γνωρίζεις και τον τρόπο να το διεκδικείς. Η επιτυχία μας στα ευρωπαϊκά προγράμματα και στο ΕΣΠΑ είναι αποτέλεσμα συλλογικής, συστηματικής και επίμονης δουλειάς. Κάθε ευρώ που εξασφαλίζουμε μεταφράζεται σε μια υπηρεσία, ένα γεύμα, μια στέγη, έναν μισθό για έναν κοινωνικό λειτουργό, μια πραγματική ανάσα για τον συνάνθρωπό μας. Γι’ αυτό δεν έχουμε επιλογή. Αν δεν διεκδικήσουμε, δεν θα έχουμε πόρους. Και χωρίς πόρους, η κοινωνική πολιτική μένει πρόθεση και όχι πράξη. Και εμείς επιλέγουμε να μιλάμε με πράξεις.
• Υπάρχει μια περίπτωση, μια στιγμή ή ένα πρόσωπο από όλα αυτά τα χρόνια που σας έχει μείνει αποτυπωμένη και νιώθετε ότι σας όρισε ως επαγγελματία;
Χ.Κ.:Δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη περίπτωση ή ένα μόνο πρόσωπο, αλλά πολλές στιγμές που μένουν χαραγμένες. Είναι το χαμόγελο και η έκφραση ικανοποίησης ενός συνανθρώπου όταν τον βλέπεις να ανοίγει τα «φτερά» του και να βρίσκει τον δρόμο του.
Γιατί στη Διεύθυνση δεν δίνουμε απλώς «ψάρια», προσπαθούμε να βοηθήσουμε τον άνθρωπο να μάθει να ψαρεύει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ομάδα μαθητών από τη συνοικία των Αγίων Αποστόλων, οι οποίοι πριν πολλά χρόνια, μέσα από μαθήματα ρομποτικής με τη στήριξη και χορηγία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, κατέκτησαν την πρώτη θέση στην Ελλάδα και διακρίθηκαν ως έκτη καλύτερη ομάδα στην Ολυμπιάδα Ρομποτικής. Η επιτυχία αυτή τους οδήγησε σε υποτροφίες στην Αγγλία, αλλάζοντας ουσιαστικά την πορεία και τη ζωή τους. Αυτές οι στιγμές είναι που σου θυμίζουν γιατί κάνεις αυτή τη δουλειά και σου δίνουν δύναμη να συνεχίσεις. Δίνουν πραγματικό νόημα στο έργο μας. Η δουλειά μας είναι λειτούργημα, με άμεσο αντίκτυπο στην ανθρώπινη ύπαρξη.
Αν θα έπρεπε να απαντήσω σε προσωπικό επίπεδο, τρεις γυναίκες με έχουν σφραγίσει με το έργο, το όραμα, την εφευρετικότητα και την ευελιξία τους, η καθηγήτρια Ντιάνα Τράκα, η Κική Τσακίρη και η Μπέλα Σιδηρά. Υπήρξαν δίπλα μου στα πρώτα μου βήματα τόσο στο πανεπιστήμιο όσο και στον Δήμο και από αυτές διδάχθηκα τα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα. Τους οφείλω πολλά, καθώς αποτέλεσαν σημαντικό κομμάτι της επαγγελματικής μου διαδρομής και της πορείας μου.
• Η κοινωνική εργασία φέρνει συχνά στο σπίτι το συναισθηματικό βάρος της ημέρας. Πώς διαχειρίζεστε αυτή την καθημερινή έκθεση στον ανθρώπινο πόνο ώστε να διατηρείτε τα αντανακλαστικά και την αποτελεσματικότητά σας;
Χ.Κ.:Δεν είναι καθόλου εύκολο. Υπάρχουν μέρες που παίρνεις μαζί σου το συναισθηματικό βάρος στο σπίτι, σε ακολουθεί. Και τότε το μόνο που θέλω είναι να κάθομαι σε έναν καναπέ, χωρίς να ακούω, χωρίς να μιλάω. Να μην κάνω τίποτα, απλώς να κοιτώ το κενό. Η ισορροπία είναι δύσκολη: να παραμένεις άνθρωπος χωρίς να καταρρέεις. Γιατί αν χαθεί η ευαισθησία και η ενσυναίσθηση, έχει χαθεί και το νόημα αυτής της δουλειάς.
Κι όμως, μέσα σε αυτές τις στιγμές της απόλυτης σιωπής μαθαίνεις να μετατρέπεις τη συγκίνηση σε δράση και αποτελεσματικότητα. Πεισμώνεις. Γιατί κανείς δεν επιλέγει να γεννηθεί σε ευάλωτη ομάδα, κανείς δεν επιθυμεί να βρίσκεται στο περιθώριο ή να βιώνει τον κοινωνικό αποκλεισμό. Οι συνθήκες, οι συγκυρίες, οι ελλείψεις στήριξης ή ακόμη και λάθος επιλογές, μπορούν να οδηγήσουν έναν άνθρωπο εκεί.
Και τότε είναι που οφείλουμε να προχωράμε σε νέες παρεμβάσεις· να στεκόμαστε ουσιαστικά δίπλα στον άνθρωπο, να γινόμαστε το σταθερό σημείο αναφοράς του. Ως κοινωνιολόγος, δεν περιορίζομαι μόνο στην καταγραφή των αναγκών, αλλά προτείνω λύσεις με επίκεντρο τον άνθρωπο. Στην πορεία μου στον Δήμο είχα την τύχη και αυτό δεν είναι αυτονόητο, να στηρίζομαι σε ένα ισχυρό πλαίσιο συνεργασιών: δημάρχους που εμπιστεύτηκαν, αιρετούς που στάθηκαν αρωγοί, και συναδέλφους με τους οποίους συνδιαμορφώσαμε παρεμβάσεις με ουσία και αποτέλεσμα. Γιατί η κοινωνική πολιτική δεν είναι ατομικό έργο. Είναι προϊόν συλλογικής προσπάθειας. Και σε αυτή τη διαδρομή, νιώθω ότι έχω καταφέρει δύο πράγματα: να μπορώ να κοιτώ τον άλλο στα μάτια και να κοιμάμαι ήσυχη τα βράδια, γνωρίζοντας ότι έκανα το χρέος μου.
• Αν μπορούσατε να αλλάξετε μια θεσμική παράμετρο στον τρόπο που η χώρα οργανώνει την κοινωνική της πολιτική, βασισμένη στην πολύτιμη εμπειρία σας, τι θα ήταν αυτό;
Χ.Κ.:Αν μπορούσα να αλλάξω μία θεσμική παράμετρο, θα έβαζα στο κέντρο της κοινωνικής πολιτικής τις ανθρώπινες σχέσεις και όχι μόνο τη δομή. Σήμερα έχουμε υπηρεσίες και προγράμματα, αλλά συχνά λείπει η σταθερή ανθρώπινη παρουσία: ένας επαγγελματίας που θα σε γνωρίζει, θα τον εμπιστεύεσαι και θα σε συνοδεύει σε όλη τη διαδρομή, όχι αποσπασματικά.
Για να γίνει αυτό πράξη, χρειάζεται ουσιαστική ενίσχυση της κοινωνικής πολιτικής με περισσότερους κοινωνικούς επιστήμονες στην πρώτη γραμμή: κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους, κοινωνιολόγους. Όχι απλώς για να διαχειρίζονται αιτήματα, αλλά για να χτίζουν σχέσεις εμπιστοσύνης, να παρακολουθούν διαδρομές ζωής και να παρεμβαίνουν έγκαιρα και ολιστικά.
Και εδώ ακριβώς συνδέεται η μεγάλη πρόκληση της πρόληψης. Η κοινωνική πολιτική δεν πρέπει να ενεργοποιείται μόνο όταν η κρίση έχει ήδη εκδηλωθεί, αλλά να λειτουργεί προληπτικά: μέσα στην κοινότητα, στο σχολείο, στην οικογένεια, πριν η ευαλωτότητα γίνει αδιέξοδο. Η πρόληψη δεν είναι απλώς μια δράση. Είναι μια διαφορετική φιλοσοφία που απαιτεί συνέχεια, παρουσία και γνώση του ανθρώπου πίσω από το πρόβλημα. Η κοινωνική πολιτική δεν είναι μόνο παροχές, είναι σχέσεις εμπιστοσύνης. Και στο τέλος οι ωφελούμενοι δεν θυμούνται τι πήραν, θυμούνται ποιος στάθηκε δίπλα τους.

Ισχυρό δίχτυ ασφαλείας στις δομές της Ρόδου με επίκεντρο τον Ανθρωπο

Οταν η ανευθυνότητα ζευγαρώνει με τον ναρκισσισμό

Ο Γιώργος Νικητιάδης, γιος μεταναστών και γεννημένος στη Νέα Υόρκη, δήλωσε ξεκάθαρα: «Εγώ είμαι μετανάστης, το δηλώνω διαρκώς και θα παραμένω ομογενής» και υπογράμμισε τη διαφορά μεταξύ νόμιμης μετανάστευσης, και της αναγκαστικής μετακίνησης ανθρώπων που εγκαταλείπουν τις χώρες τους λόγω πολέμου και διώξεων.  Ο Βουλευτής Δωδεκανήσου σημείωσε πως η προσέγγισή στο μεταναστευτικό θα πρέπει έχει ανθρωπιστική βάση, τονίζοντας πως οι άνθρωποι που αναζητούν άσυλο δεν πρέπει να αφεθούν αβοήθητοι, αλλά να τους δοθεί η ευκαιρία για μια νέα ζωή με αξιοπρέπεια.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο τ. Υφυπουργός στην κατάσταση στην Κω και συγκεκριμένα στο Πυλί, όπου βρίσκεται μία από τις δομές φιλοξενίας μεταναστών με την κυβέρνηση να μην παρέχει ουσιαστική στήριξη στις τοπικές κοινωνίες. «Στο Πυλί της Κω, όπου λειτουργεί δομή μεταναστών, η τοπική κοινωνία βιώνει καθημερινώς δυσμενείς συνέπειες» δήλωσε χαρακτηριστικά. Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν ο κ. Νικητιάδης απέναντι στον Υπουργό Επικρατείας κ. Μάκη Βορίδη, ο οποίος επισκέφθηκε πρόσφατα την Κω. Όπως τόνισε ο Βουλευτής Δωδεκανήσου, ο κ. Βορίδης δεν πρόσφερε τίποτα ουσιαστικό στους κατοίκους, παρά μόνο ανέξοδες ανακοινώσεις. «Ήρθε στην Κω και ανακοίνωσε ως κάτι νέο αυτό που η κυβέρνηση όφειλε ήδη να έχει υλοποιήσει. Και μάλιστα, δεν έδωσε τίποτα απολύτως στο Πυλί που ζει καθημερινώς τις συνέπειες της δομής μεταναστών» υπογράμμισε.

Ο κ. Νικητιάδης κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αντιμετωπίζει το μεταναστευτικό με όρους επικοινωνιακής διαχείρισης, χωρίς να δίνει λύσεις στα πραγματικά προβλήματα των τοπικών κοινωνιών. «Δεν έχουμε την πολυτέλεια να παίζουμε επικοινωνιακά παιχνίδια με το μεταναστευτικό. Η Κως, η Λέρος και όλα τα Δωδεκάνησα χρειάζονται ουσιαστική στήριξη – όχι ανούσιες επισκέψεις υπουργών που έρχονται, φωτογραφίζονται και φεύγουν» δήλωσε κατηγορηματικά, ενώ επεσήμανε πως «Δεν πρέπει να δούμε ξανά εικόνες με το κέντρο της Ρόδου και άλλα σημεία του νησιού να έχουν κατακλύζονται από μετανάστες και πρόσφυγες» με την Κυβέρνηση να κωλυσιεργεί.

Αναφερόμενος στις πολιτικές διαστάσεις του μεταναστευτικού ζητήματος ο Γιώργος Νικητιάδης τόνισε ότι:  «συντηρητικά κόμματα έχουν αξιοποιήσει αυστηρές πολιτικές για να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη, ενώ ακόμα και άλλες πολιτικές δυνάμεις αναθεωρούν τις απόψεις τους».

Επιπροσθέτως, ο κ. Νικητιάδης επεσήμανε την ανάγκη για μια κοινή βάση συμφωνίας, υπογραμμίζοντας ότι όσοι δεν δικαιούνται άσυλο πρέπει να επιστρέφουν στις χώρες τους, ενώ όσοι πληρούν τα κριτήρια πρέπει να προστατεύονται σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της ανθρωπιστικής προσέγγισης, φέρνοντας ως παράδειγμα τους πρόσφυγες από εμπόλεμες ζώνες, οι οποίοι δεν μπορούν να επιστρέψουν λόγω κινδύνου για τη ζωή τους.

Γ. Νικητιάδης στο ertnews: Δεν έχουμε την πολυτέλεια να παίζουμε επικοινωνιακά παιχνίδια με το μεταναστευτικό. Η Δωδεκάνησος χρειάζεται ουσιαστική στήριξη

Οσοι τη γνωρίζουν, περίμεναν την αντίδραση αυτή στο περιστατικό που έλαβε χώρα στα τέλη της εβδομάδας. Οταν τουρίστρια… ενοχλήθηκε που στο λιμάνι του νησιού έφτασε το σκάφος το οποίο μόλις είχε διασώσει 106 πρόσφυγες και μετανάστες, προτρέποντας μάλιστα τις Αρχές να πετάξουν τους πρόσφυγες στη θάλασσα, η απάντηση της δημάρχου ήταν αποστομωτική: «Κυρία μου, αυτό το νησί δεν είναι για εσάς. Να πάτε σε άλλα μέρη».

Θετικά μηνύματα
Τα μηνύματα που άρχισε να λαμβάνει ήταν ως επί το πλείστον θετικά. Μετά το συμβάν, έλαβε τηλεφώνημα από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, η οποία της επεσήμανε πως, ό,τι και να συμβαίνει, δεν πρέπει να χάνεται ο ανθρωπισμός. Τις τελευταίες ημέρες, όμως, δυστυχώς, υπάρχουν και αρκετά απειλητικά μηνύματα, με ακραία εθνικιστικό περιεχόμενο.

«Τόσο πολλά άτομα σε μια «καραβιά» είχαμε χρόνια να δούμε στο νησί, από τότε που η προσφυγική κρίση ήταν σε έξαρση. Για τη συγκεκριμένη βάρκα με τους τουλάχιστον 100 ανθρώπους γνωρίζαμε μία μέρα νωρίτερα από τον εντοπισμό τους, όταν εξέπεμψε σήμα κινδύνου. Το σημείο όπου βρίσκονταν ήταν δύσβατο και απόκρημνο, σε μια μικρή παραλία ανάμεσα στον Αγιο Παντελεήμονα και την Εριστο. Και παρόλο που δύο σκάφη πήγαν την ίδια στιγμή, δεν κατάφεραν να τους εντοπίσουν», εξηγεί η δήμαρχος του νησιού, η μακροβιότερη εν ενεργεία – και μοναδική στα Δωδεκάνησα – γυναίκα σε αυτή τη θέση. «Επιστρατεύθηκε» τελικά ένα μεγάλο σκάφος του Λιμενικού για να τους περισυλλέξει.

«Είναι τουλάχιστον απάνθρωπο να έχεις μπροστά σου ανθρώπους σε ανάγκη, μικρά παιδιά – το ένα, δε, ήταν ΑμεΑ και όταν οι λιμενικοί το κατέβασαν από το σκάφος, λύγισαν τα ποδαράκια του –, και να μη συγκινείσαι, να μη θες να τρέξεις να βοηθήσεις. Εμείς οι κάτοικοι των ακριτικών νησιών, με τις δυσκολίες που είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε και τα βιώματα που έχουμε, καταλαβαίνουμε πολύ καλά το ρίσκο που παίρνουν οι άνθρωποι αυτοί φεύγοντας από την πατρίδα τους και κάνοντας ένα ταξίδι μηνών για να φτάσουν τελικά στην ασφάλεια. Εχουμε μάθει πια πως τελικά αυτό που έχει σημασία είναι η ζωή και ο άνθρωπος», σπεύδει να προσθέσει.

Μετά τον Δεκαπενταύγουστο
Δεν είναι η πρώτη φορά, πάντως, που η ευαισθησία των κατοίκων της Τήλου και της δημάρχου βγαίνει κι εκτός των ορίων του νησιού. Μόλις δύο ημέρες μετά τον Δεκαπενταύγουστο, κάτοικοι και Λιμενικό διέσωσαν μια οικογένεια με ένα βρέφος 50 ημερών από τα βράχια, στα οποία ήταν αποκλεισμένοι τρία εικοσιτετράωρα.

«Το μωρό ήταν σε λήθαργο. Οταν οι άνδρες το έβαλαν στο σκάφος, τα άκρα του ήταν μελανιασμένα. Αύγουστο μήνα. Ο μικρός Ιωνας – αυτό το όνομα του δώσαμε – όπως και η οικογένειά του έπρεπε να σωθούν».

Στα χρόνια της μεγάλης προσφυγικής κρίσης, η Τήλος δεχόταν καραβιές με πρόσφυγες και μετανάστες. Μετά τη συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας, οι ροές προς το νησί άρχισαν να μειώνονται. Ωστόσο, είχαν φτιάξει ένα Ανοιχτό Κέντρο Φιλοξενίας με 10 κοντέινερ, στο οποίο μπορούσαν να φιλοξενήσουν 10 οικογένειες.

Οπως σημειώνει η δήμαρχος, δεν έκαναν κάτι περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε να κάνει κάθε κοινωνία, να αποδεχτεί, δηλαδή, και να ενσωματώσει – ανάλογα με τον πληθυσμό της – ένα λογικό ποσοστό προσφύγων.

«Τότε ήμασταν περίπου 400 μόνιμοι κάτοικοι, άρα δεν θα μπορούσαμε να φιλοξενήσουμε πάνω από 10 οικογένειες, δηλαδή 60-70 άτομα. Προϋπόθεση ήταν να είναι της ίδιας εθνικότητας για να μην υπάρχουν εντάσεις και προβλήματα. Κι αυτό λειτούργησε, καθώς ήρθαν οικογένειες, τα παιδιά τους πήγαν στο σχολείο, για τους γονείς πριν κριθεί το αίτημά τους είχαμε φροντίσει να έχουν ΑΜΚΑ, ΑΦΜ και νόμιμη άδεια εργασίας και δούλευαν στο νησί. Είχαν ενσωματωθεί. Ξαφνικά άλλαξαν οι πολιτικές αποφάσεις, η λειτουργία του Κέντρου σταμάτησε και οι οικογένειες απομακρύνθηκαν».

Premium Έκδοση Τα Νέα

Πηγή: in.gr

Μαρία Καμμά: Κλείνω τα μάτια μου κι ακόμη βλέπω μπροστά μου τα 47 ανήλικα παιδιά να κατεβαίνουν από το σκάφος φοβισμένα

Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών «η Ελλάδα από την πρώτη στιγμή επεσήμανε με έμφαση την ανάγκη για προστασία των αμάχων και διασφάλιση των ανθρωπιστικών αξιών και εμμένει στη θέση αυτή».

Το Υπουργείο Εξωτερικών εκφράζει τον αποτροπιασμό του για τα γεγονότα που οδήγησαν στη βαθύτατα οδυνηρή απώλεια ανθρώπινων ζωών στο νοσοκομείο της Γάζας. pic.twitter.com/d8BfwgFWzC

— Υπουργείο Εξωτερικών (@GreeceMFA) October 18, 2023

ΥΠΕΞ: Αποτροπιασμός για την απώλεια ανθρώπινων ζωών στο νοσοκομείο της Γάζας

«Οι διευθυντές νοσοκομείων και οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας βρίσκονται τώρα μπροστά σε μια αγωνιώδη επιλογή».

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας καταδίκασε ξανά την εντολή του Ισραήλ να εκκενώσει 22 νοσοκομεία όπου νοσηλεύονται περισσότεροι από 2.000 ασθενείς στη βόρεια Γάζα.

«Ο εξαναγκασμός περισσότερων από 2.000 ασθενών να μεταφερθούν στη νότια Γάζα, όπου οι εγκαταστάσεις υγείας λειτουργούν ήδη με τη μέγιστη χωρητικότητα και δεν είναι σε θέση να απορροφήσουν μια δραματική αύξηση του αριθμού των ασθενών, θα μπορούσε να ισοδυναμεί με θανατική ποινή», ανέφερε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ).

«Οι διευθυντές νοσοκομείων και οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας βρίσκονται τώρα μπροστά σε μια αγωνιώδη επιλογή: να εγκαταλείψουν ασθενείς σε κρίσιμη κατάσταση εν μέσω  βομβαρδισμών και να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή τους παραμένοντας στο χώρο για να περιθάλψουν ασθενείς ή να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή των ασθενών τους προσπαθώντας να τους μεταφέρουν σε εγκαταστάσεις που δεν έχουν την ικανότητα να το κάνουν», δήλωσε ο ΠΟΥ.

Το διεθνές κίνημα του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου συγκλονισμένο από την ανθρώπινη δυστυχία που απλώνεται στο Ισραήλ και την Λωρίδα της Γάζας ανακοίνωσε ότι οι εθελοντές του «αρνούνται να εγκαταλείψουν τους πλέον αδύναμους» παρά τις εντολές για εκκένωση του βόρειου τομέα του παλαιστινιακού θύλακα.

«Τίποτε δεν μπορεί να δικαιολογήσει τις φρικιαστικές επιθέσεις που δέχθηκε το Ισραήλ το περασμένο σαββατοκύριακο (…) αλλά οι επιθέσεις αυτές δεν μπορούν να δικαιολογήσουν επίσης την άνευ ορίων καταστροφή στην Γάζα», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

«Ανησυχούμε πολύ για την εντολή εκκένωσης στην Γάζα. Οι εθελοντές μας αρνούνται να φύγουν και να εγκαταλείψουν εκείνους που έχουν περισσότερο την ανάγκη τους. Πρέπει να προστατευθούν – για να μπορέσουν να προστατεύσουν τους άλλους».

Το Κίνημα του Ερυθρού Σταυρού «δεσμεύεται να συνεχίσει να παρέχει προστασία και ζωτικής σημασίας βοήθεια στους ανθρώπους που υφίστανται τις φρικαλεότητες της σημερινής βίας», αναφέρεται στην ανακοίνωση που υπογράφεται από τους επικεφαλής των δύο βραχιόνων του Κινήματος: τον πρόεδρο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Συλλόγων του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου Ζαγκάν Σαπαγκέν και της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού Ρόμπερτ Μαρντίνι.

Στο διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο «δεν υπάρχει ιεραρχία στα δεινά και τον πόνο και οι κανόνες αυτοί υφίστανται για να βοηθούν στην διαφύλαξη της ανθρωπιάς στις πιο σκοτεινές στιγμές. Και υπάρχει απεγνωσμένα ανάγκη να τηρηθούν σήμερα»

Γιατροί Χωρίς Σύνορα: Εξωφρενικό και ανεύθυνο το τελεσίγραφο για τη Γάζα

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα προειδοποιούν πως το τελεσίγραφο που εξέδωσε το Ισραήλ για εκκένωση της βόρειας Γάζας είναι “εξωφρενικό και ανεύθυνο” και πως η ανασύνταξη ενός τόσο μεγάλου αριθμού ανθρώπων, 1,1 εκατομμυρίου, σε λίγα τετραγωνικά χιλιόμετρα, θα επιδεινώσει κατά πολύ την ήδη υπάρχουσα ανθρωπιστική κρίση.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ζητούν επίσημα τον προσδιορισμό ασφαλών ζωνών και εκφράζουν την ανησυχία τους τόσο για τους αμάχους, όσο και για το προσωπικό τους που προσπαθεί να επιχειρήσει εν μέσω συνεχών βομβαρδισμών. Παράλληλα, και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ζητά από το Ισραήλ “να ανακαλέσει το τελεσίγραφο μετακίνησης“, ενώ από τη δική της μεριά η Χαμάς καλεί τους κατοίκους να αγνοήσουν το τελεσίγραφο ενώ κορυφώνεται το ανθρωπιστικό δράμα. Η Χαμάς ανακοίνωσε μάλιστα πως εκτόξευσε 150 ρουκέτες προς την πόλη Άσκελον στο Ισραήλ “ως απάντηση στο τελεσίγραφο και τη στοχοποίηση αμάχων”.

Σημειώνεται πως το τελεσίγραφο αφορά τους πάντες ανεξαιρέτως, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού του ΟΗΕ και χιλιάδων ανθρώπων που έχουν βρει καταφύγιο σε εγκαταστάσεις του διεθνούς οργανισμού, κυρίως σχολεία, κέντρα υγείας και κλινικές.

Τα Ηνωμένα Έθνη ανακοίνωσαν ότι ενημερώθηκαν από τον ισραηλινό στρατό πως 1,1 εκατ. Παλαιστίνιοι στη Λωρίδα της Γάζας διατάχθηκαν να μετακινηθούν προς τον νότιο τομέα του θύλακα εντός 24 ωρών, κι απηύθυναν έκκληση να “ακυρωθεί” η διαταγή.

Όπως τονίζει ο Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής του Ελληνικού Τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, κ. Αχιλλέας Τζέμος:
“Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα επιβεβαιώνουν ότι οι διεθνείς ομάδες τους, αποτελούμενες από περίπου είκοσι άτομα που βρίσκονται στο βόρειο τμήμα της Γάζας, μετακινήθηκαν προς το νότιο τμήμα της Λωρίδας κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Όσον αφορά το παλαιστινιακό προσωπικό μας, είναι προς το παρόν δύσκολο να επαληθεύσουμε την κατάσταση και των 300 συναδέλφων μας. Γνωρίζουμε ότι κάποιοι από αυτούς προσπαθούν αυτή τη στιγμή να φύγουν για το νότο με τις οικογένειές τους. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα προσπαθούν να τους βοηθήσουν να βρουν καταφύγιο. Άλλοι, κυρίως το ιατρικό προσωπικό, θα παραμείνουν στο βορρά για να προσπαθήσουν να περιθάλψουν τους ασθενείς και τους τραυματίες.

Η εντολή εκκένωσης που έδωσε ο ισραηλινός στρατός στο 1,1 εκατομμύριο ανθρώπους στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας είναι ένα εξωφρενικό και ανεύθυνο τελεσίγραφο.

Επιπλέον, η ανασύνταξη ενός τόσο μεγάλου αριθμού ανθρώπων σε λίγα τετραγωνικά χιλιόμετρα θα επιδεινώσει την προϋπάρχουσα ανθρωπιστική κρίση.

Σε ό,τι αφορά τους πολλούς αμάχους που δεν θα μπορέσουν να εγκαταλείψουν τη βόρεια Λωρίδα της Γάζας, ανησυχούμε εξαιρετικά για την τύχη τους μόλις λήξει το ισραηλινό τελεσίγραφο.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ζητούν επίσημα τον προσδιορισμό ασφαλών ζωνών που δεν επηρεάζονται από τη σύγκρουση για τους ανθρώπους που δεν μπορούν να διαφύγουν, συμπεριλαμβανομένων των νοσοκομείων”.

Γιατροί Χωρίς Σύνορα: Αναλυτική ανακοίνωση για τη Γάζα
“Γιατροί Χωρίς Σύνορα: Η αδιάκριτη βία και η συλλογική τιμωρία της Γάζας πρέπει να σταματήσουν

“Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα είναι τρομοκρατημένοι από τις βάναυσες μαζικές δολοφονίες αμάχων που διαπράττει η Χαμάς και από τις μαζικές επιθέσεις στη Γάζα που συνεχίζονται τώρα από το Ισραήλ. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ζητούν επειγόντως τον άμεσο τερματισμό της αδιάκριτης αιματοχυσίας, τη δημιουργία ασφαλών χώρων και την ασφαλή διέλευση των ανθρώπων προς αυτούς. Στους ανθρώπους πρέπει να παρέχεται ασφαλής πρόσβαση σε βασικές προμήθειες, όπως τρόφιμα και νερό, καθώς και σε υγειονομικές εγκαταστάσεις. Σε ανθρωπιστικές προμήθειες όπως φάρμακα, ιατρικό εξοπλισμό, τρόφιμα, καύσιμα και νερό πρέπει επίσης να επιτραπεί η είσοδος στον θύλακα της Γάζας. Για να συμβεί αυτό, πρέπει να ανοίξει το συνοριακό πέρασμα της Rafah με την Αίγυπτο και να σταματήσουν οι βομβαρδισμοί στο σημείο διέλευσης.

Περίπου 2,2 εκατομμύρια άνθρωποι είναι σήμερα παγιδευμένοι στη λωρίδα της Γάζας, όπου οι αδιάκριτοι βομβαρδισμοί έχουν μετατρέψει μια χρόνια ανθρωπιστική κρίση σε ολική καταστροφή. Περισσότερα από 300 μέλη των ομάδων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα βρίσκονται στη Γάζα, ορισμένοι από τους οποίους έχουν χάσει μέλη της οικογένειάς τους και τα σπίτια τους – είναι σχεδόν αδύνατο να μετακινηθούν.

Εκατομμύρια άνδρες, γυναίκες και παιδιά αντιμετωπίζουν μια συλλογική τιμωρία με τη μορφή της απόλυτης πολιορκίας, των αδιάκριτων βομβαρδισμών και της επικείμενης απειλής μιας χερσαίας μάχης. Πρέπει να δημιουργηθούν ασφαλείς χώροι και να επιτραπεί η είσοδος ανθρωπιστικών προμηθειών στη Γάζα. Οι τραυματίες και οι άρρωστοι πρέπει να λάβουν ιατρική περίθαλψη. Οι ιατρικές εγκαταστάσεις και το προσωπικό πρέπει να προστατεύονται και να γίνονται σεβαστά. Τα νοσοκομεία και τα ασθενοφόρα δεν είναι στόχοι.

Η πολιορκία που επιβάλλει η ισραηλινή κυβέρνηση και η στέρηση τροφίμων, νερού, καυσίμων και ηλεκτρικής ενέργειας, είναι ασυνείδητη. Μετά από 16 χρόνια στρατιωτικού αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας, οι ιατρικές δομές στο εσωτερικό της είχαν ήδη αποδυναμωθεί- αυτή η πολιορκία δεν αφήνει κανένα περιθώριο στους τραυματίες αλλά ούτε και στο ιατρικό προσωπικό. Η τρέχουσα πολιορκία αποκλείει τα είδη που σώζουν ζωές. Η είσοδος προμηθειών και βασικού ιατρικού προσωπικού πρέπει να διευκολυνθεί επειγόντως.

«Στα νοσοκομεία του Υπουργείου Υγείας, το ιατρικό προσωπικό αναφέρει ότι τους τελειώνουν τα αναισθητικά φάρμακα και τα παυσίπονα. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα μεταφέραμε ιατρικές προμήθειες από τα δίμηνα αποθέματα έκτακτης ανάγκης στο νοσοκομείο Al–Awda και τώρα έχουμε χρησιμοποιήσει αποθέματα τριών εβδομάδων μέσα σε τρεις ημέρες», Darwin Diaz, ιατρικός συντονιστής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Γάζα.

Κάθε μετακίνηση, ακόμη και για το ιατρικό προσωπικό των Γιατρών Χωρίς Σύνορα είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Οι άνδρες, οι γυναίκες και τα παιδιά που δεν παίζουν κανένα ρόλο στις εχθροπραξίες, δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές καταφύγιο. Οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα γίνονται μάρτυρες μιας καταστροφής που υπερβαίνει τις προηγούμενες κλιμακώσεις. Δύο από τα νοσοκομεία που υποστηρίζουν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, το Al–Awda και το ινδονησιακό νοσοκομείο, έχουν πληγεί από αεροπορικές επιδρομές, ενώ η ίδια η κλινική των Γιατρών Χωρίς Σύνορα υπέστη κάποιες ζημιές από έκρηξη τη Δευτέρα.

Σήμερα οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα λειτουργούν μια αυτόνομη κλινική και υποστηρίζουν το νοσοκομείο Al–Awda, το νοσοκομείο Nasser και το ινδονησιακό νοσοκομείο. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα επαναλειτούργησαν ένα επιχειρησιακό χειρουργείο στο Al–Shifa στις 10 Οκτωβρίου για να δέχονται ασθενείς με εγκαύματα και τραύματα. Έχουμε επίσης δωρίσει ιατρικές προμήθειες στο νοσοκομείο Al–Shifa και θα συνεχίσουμε να παρέχουμε υποστήριξη στα νοσοκομεία. Οι ομάδες μας στην Jenin, Hebron και Nablus αξιολογούν συνεχώς τις ιατρικές ανάγκες στη Δυτική Όχθη, καθώς η βία κλιμακώνεται. Τουλάχιστον 27 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί σε συγκρούσεις με εποίκους και με τον ισραηλινό στρατό.

Ο άμαχος πληθυσμός, οι υποδομές και οι ιατρικές δομές πρέπει να προστατεύονται ανά πάσα στιγμή. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα καλούν την κυβέρνηση του Ισραήλ να σταματήσει την εκστρατεία συλλογικής τιμωρίας εναντίον ολόκληρης της Γάζας. Το Ισραήλ, οι παλαιστινιακές αρχές και οι ένοπλες ομάδες πρέπει να δημιουργήσουν ασφαλείς χώρους. Η είσοδος ανθρωπιστικής βοήθειας, τροφίμων, νερού, καυσίμων, φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού στη Λωρίδα της Γάζας πρέπει να διευκολυνθεί επειγόντως. Η αποτυχία θα κοστίσει ακόμη περισσότερες ζωές”.

Σημειώνεται εδώ πως το συνοριακό σημείο διέλευσης της Ράφα προς την Αίγυπτο, η μοναδική διέξοδος από τη Λωρίδα της Γάζας που δεν τελεί υπό τον έλεγχο του Ισραήλ έχει κλείσει μετά τα ισραηλινά χτυπήματα, ενώ η Αίγυπτος δεν προτίθεται προς ώρας να ανοίξει το πέρασμα.

Συνολικά η Λωρίδα της Γάζας έχει πληθυσμό 2,3 εκατομμύρια ανθρώπους. Στη Βόρεια Γάζα βρίσκεται ο μεγαλύτερος προσφυγικός καταυλισμός της Λωρίδας, ο καταυλισμός της Τζαμπάλια που έχει έκταση 1,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 114.000 κατοίκους. Είναι ένα από τα πιο πυκνοκατοικημένα μέρη στη Γη. Την Πέμπτη, ο ισραηλινός στρατός βομβάρδισε κτίριο κατοικιών στον πυκνοκατοικημένο προσφυγικό καταυλισμό, σκοτώνοντας τουλάχιστον 45 άτομα και τραυματίζοντας δεκάδες άλλα.

Η δε πόλη της Γάζας, είναι η μεγαλύτερη και πιο πολυπληθής πόλη εντός της Λωρίδας, με περισσότερους από 700.000 κατοίκους. Η Ράφα είναι η πιο νότια περιοχή στη Γάζα με πληθυσμό σχεδόν 250.000 κατοίκων.

Ερυθρός Σταυρός: «Αρνούμαστε να εγκαταλείψουμε τους αδύναμους»

Το διεθνές κίνημα του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου συγκλονισμένο από την ανθρώπινη δυστυχία που απλώνεται στο Ισραήλ και την Λωρίδα της Γάζας ανακοίνωσε ότι οι εθελοντές του «αρνούνται να εγκαταλείψουν τους πλέον αδύναμους» παρά τις εντολές για εκκένωση του βόρειου τομέα του παλαιστινιακού θύλακα.

«Τίποτε δεν μπορεί να δικαιολογήσει τις φρικιαστικές επιθέσεις που δέχθηκε το Ισραήλ το περασμένο σαββατοκύριακο (…) αλλά οι επιθέσεις αυτές δεν μπορούν να δικαιολογήσουν επίσης την άνευ ορίων καταστροφή στην Γάζα», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

«Ανησυχούμε πολύ για την εντολή εκκένωσης στην Γάζα. Οι εθελοντές μας αρνούνται να φύγουν και να εγκαταλείψουν εκείνους που έχουν περισσότερο την ανάγκη τους. Πρέπει να προστατευθούν – για να μπορέσουν να προστατεύσουν τους άλλους».

Το Κίνημα του Ερυθρού Σταυρού «δεσμεύεται να συνεχίσει να παρέχει προστασία και ζωτικής σημασίας βοήθεια στους ανθρώπους που υφίστανται τις φρικαλεότητες της σημερινής βίας», αναφέρεται στην ανακοίνωση που υπογράφεται από τους επικεφαλής των δύο βραχιόνων του Κινήματος: τον πρόεδρο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Συλλόγων του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου Ζαγκάν Σαπαγκέν και της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού Ρόμπερτ Μαρντίνι.

Στο διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο «δεν υπάρχει ιεραρχία στα δεινά και τον πόνο και οι κανόνες αυτοί υφίστανται για να βοηθούν στην διαφύλαξη της ανθρωπιάς στις πιο σκοτεινές στιγμές. Και υπάρχει απεγνωσμένα ανάγκη να τηρηθούν σήμερα».

Πηγή: ΑΠΕ-AFP

ΠΟΥ: Οι εκκενώσεις νοσοκομείων στη Γάζα «ισοδυναμούν με θανατική ποινή» – Για «στοιχειώδη ανθρωπιά» καλούν οι γιατροί

Δεν είναι η πρώτη φορά, προφανώς και δεν θα είναι η τελευταία. Η Τήλος των διακρίσεων εξακολουθεί να λογίζεται, όχι άδικα, ως φωτεινό παράδειγμα ανθρωπισμού και καινοτόμων πολιτικών.

Η υποδειγματική αντιμετώπιση των προσφύγων από τη δημοτική αρχή και τους κατοίκους του πανέμορφου νησιού τα προηγούμενα χρόνια έγινε θέμα στο βιβλίο των Αγγλικών της Α’ Λυκείου όπου η Τήλος περιγράφεται ως “ονειρικός τόπος για τους πρόσφυγες”.

Οι σχετικές σελίδες διανθίζονται με φωτογραφίες από το φυσικό κάλλος του νησιού και στα κείμενα γίνεται μνεία για τον τρόπο με τον οποίο το σύνολο της Τήλου υποδέχθηκε κατατρεγμένους ανθρώπους και πως αυτή η συμπεριφορά μπορεί να αποτελέσει φάρο για όλους.

Η Τήλος, το πρώτο νησί μηδενικών αποβλήτων στην Ελλάδα έχει αποδείξει ότι μπορεί να πρωτοπορεί και να χαράζει νέους δρόμους. Και μέσα στο μαύρο που μας στοιχειώνει τους τελευταίους μήνες χαρίζει ένα πολύτιμο φως το οποίο μπορούμε να κοιτάξουμε κατάματα.

Δείτε τις σχετικές φωτογραφίες

Πηγή news247.gr

Η Τήλος των διακρίσεων κερδίζει θέση ακόμα και στα σχολικά βιβλία

Πόσο φτηνά…

Φωτογραφία Γιάννη Μπεχράκη

Τι ξεχνάμε

Ο Πρόεδρος Βασίλης Νικολής
Ο Γεν. Γραμματέας Βασίλης Ζιώγας

Εορτασμός Παγκόσμιας Ημέρας Ερυθρού Σταυρού & Ερυθράς Ημισελήνου

Γιατί μόνο μπροστά στον πόνο;