• Για έναν κάτοικο της Ρόδου ή ενός μικρότερου νησιού, το κόστος ζωής είναι συχνά υψηλότερο από την ηπειρωτική Ελλάδα. Ποια συγκεκριμένα μέτρα θεωρείτε ότι πρέπει να ληφθούν για τη νησιωτική Ελλάδα;
Η νησιωτικότητα έχει ιδιαίτερες προκλήσεις και αυτό πρέπει να αναγνωρίζεται στην πράξη σε κάθε δημόσια πολιτική. Είναι γεγονός ότι το κόστος ζωής στα νησιά μας είναι αυξημένο.
Οι μετακινήσεις ανθρώπων και αγαθών, η ενέργεια, η στέγαση, αλλά και η ανάγκη συχνών μετακινήσεων για υπηρεσίες που δεν είναι διαθέσιμες σε κάθε νησί, επιβαρύνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Και αυτή η πίεση γίνεται ακόμα πιο αισθητή σε πολλά από τα μικρότερα νησιά μας.
Συνεπώς, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τα ίδια ακριβώς κριτήρια ένας πολίτης που ζει στην ηπειρωτική χώρα και ένας κάτοικος ενός νησιού που χρειάζεται πλοίο ή αεροπλάνο για μια σειρά από βασικές ανάγκες.
Για αυτό θεωρώ πολύ θετικό ότι η Κυβέρνηση προχωρά πλέον στη συγκρότηση μόνιμης Κυβερνητικής Επιτροπής για τη Νησιωτικότητα και στην ουσιαστική εφαρμογή της Ρήτρας Νησιωτικότητας, ώστε οι ιδιαίτερες συνθήκες των νησιών να εξετάζονται πριν από τη λήψη αποφάσεων και όχι εκ των υστέρων. Παράλληλα, δημιουργείται Παρατηρητήριο Κόστους, ώστε να έχουμε πραγματικά δεδομένα για τις επιβαρύνσεις που αντιμετωπίζουν οι νησιώτες.
Έχουν ήδη γίνει συγκεκριμένα βήματα: οι πόροι για τις θαλάσσιες συγκοινωνίες έχουν διπλασιαστεί και ανέρχονται πλέον σε 180 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, εφαρμόζεται το Μεταφορικό Ισοδύναμο, παρά τις καθυστερήσεις που έχουν παρουσιαστεί, και επανήλθαν οι μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ.
Χρειάζεται, όμως, συνέχεια: στις μεταφορές, στην Υγεία, στη στέγαση των δημοσίων λειτουργών, στο νερό και στην ενέργεια. Για εμάς που ζούμε στα νησιά, η νησιωτικότητα δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Είναι η καθημερινότητά μας.
• Κυρία Ιατρίδη αν ένας πολίτης σας πει σήμερα «το εισόδημά μου τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας», τι θα του απαντήσετε;
Πίσω από αυτή τη φράση υπάρχει μια πραγματική καθημερινή δυσκολία για αρκετούς συμπολίτες μας και για αυτό οφείλουμε να εργαζόμαστε και να δίνουμε λύσεις.
Έτσι, η κυβέρνηση έχει επιλέξει να στηρίζει πρωτίστως το εισόδημα με μόνιμες αυξήσεις μισθών και συντάξεων, μειώσεις φόρων και περισσότερες θέσεις εργασίας και όχι μόνο με έκτακτα επιδόματα. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι μετρήσιμα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι φτάνουν σε όλους στον ίδιο βαθμό.
Δική μας ευθύνη είναι η πρόοδος της οικονομίας να φαίνεται όλο και περισσότερο στο πορτοφόλι και στην ποιότητα της ζωής του πολίτη. Έχουν γίνει βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά πρέπει να γίνουν περισσότερα και με μεγαλύτερη ένταση. Και, στο τέλος, εκεί θα κριθούμε.
• Η Τουρκία ανακοίνωσε θαλάσσια πάρκα σε περιοχές που η Αθήνα θεωρεί ότι εμπίπτουν σε ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Είναι αυτή μια εξέλιξη που αλλάζει τα δεδομένα στο Αιγαίο;
Η Ελλάδα κυρία Παμπρή αντιμετωπίζει τέτοιες κινήσεις με ψυχραιμία, αποφασιστικότητα και απόλυτη προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο. Η θέση της χώρας μας είναι ξεκάθαρη: μονομερείς ανακοινώσεις της Τουρκίας δεν μπορούν να παράγουν τετελεσμένα ούτε να επηρεάσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.
Δεν πιστεύω, συνεπώς, ότι πρέπει να εκλαμβάνουμε κάθε τουρκική ανακοίνωση ως ανατροπή των δεδομένων στο Αιγαίο. Οι ελληνικές θέσεις είναι σταθερές και εδράζονται στο Διεθνές Δίκαιο και στο Δίκαιο της Θάλασσας.
Ταυτόχρονα, η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια δεν παρακολουθεί απλώς τις εξελίξεις. Προχώρησε στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, στα δικά της Θαλάσσια Πάρκα, στις συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο, ενώ έχει ενισχύσει σημαντικά τόσο τη διπλωματική όσο και την αποτρεπτική της ισχύ.
Ως Δωδεκανήσια, γνωρίζω πολύ καλά ότι για εμάς τους κατοίκους των ακριτικών νησιών η ασφάλεια δεν είναι μια θεωρητική συζήτηση. Είναι προϋπόθεση για την καθημερινότητα, την κοινωνική συνοχή και την ανάπτυξή μας. Για αυτό χρειάζεται μια Ελλάδα ισχυρή, με αυτοπεποίθηση, που επιδιώκει τον διάλογο και την ειρήνη, αλλά δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι προστατεύει τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Μίκα Ιατρίδη: Στα Δωδεκάνησα ακούμε, διεκδικούμε και επιμένουμε

Αγγελος Φραγκάκης: Από «έξυπνο νησί» η Χάλκη σε πρότυπο βιώσιμης διαβίωσης

Νέα εστία έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δημιουργούν οι μονομερείς κινήσεις της Άγκυρας με τη χωροθέτηση των λεγόμενων «εθνικών θαλάσσιων πάρκων», με την περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελλορίζου να βρίσκεται στο επίκεντρο. Η τουρκική πρωτοβουλία έρχεται να δοκιμάσει εκ νέου το αφήγημα των «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς η Αθήνα θεωρεί ότι πίσω από την περιβαλλοντική ρητορική της Άγκυρας επιχειρείται να προβληθεί μονομερώς τουρκική δικαιοδοσία σε θαλάσσιες περιοχές των οποίων η οριοθέτηση παραμένει σε εκκρεμότητα. Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα λόγω της περιοχής στην οποία εκτείνεται το μεγαλύτερο από τα τουρκικά πάρκα, καθώς αγγίζει τον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Ρόδου και Καστελλορίζου, μια περιοχή με ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
«Το Καστελλόριζο είναι ζωντανό και παρών»
Απέναντι στις τουρκικές κινήσεις, ο δήμαρχος Μεγίστης Νικόλας Ασβέστης στέλνει μήνυμα ψυχραιμίας αλλά και αποφασιστικότητας. «Το Καστελλόριζο είναι ζωντανό και παρών», δηλώνει, υπογραμμίζοντας ότι το σύμπλεγμα της Μεγίστης δεν αποτελεί απλώς μια γεωγραφική αποτύπωση στον χάρτη. Όπως επισημαίνει, το Καστελλόριζο, η Ρω και η Στρογγύλη είναι ελληνικά νησιά με μόνιμη ζωή και δραστηριότητα. «Το σύμπλεγμα του Καστελλορίζου δεν είναι μια γραμμή στον χάρτη. Είναι ένας ζωντανός τόπος, με ανθρώπους, μόνιμους κατοίκους, επιχειρήσεις και καθημερινή παρουσία», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Ο δήμαρχος Μεγίστης απορρίπτει την προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων μέσω των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων, επισημαίνοντας ότι οι μονομερείς ενέργειες της Άγκυρας δεν μπορούν να επηρεάσουν τα δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο. «Οι πρόσφατες μονομερείς ενέργειες της Τουρκίας με τα λεγόμενα «θαλάσσια πάρκα» δεν δημιουργούν τετελεσμένα ούτε μπορούν να επηρεάσουν τα δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο», τονίζει. Ο Νικόλας Ασβέστης υπογραμμίζει ότι η τοπική κοινωνία παραμένει ενωμένη και ψύχραιμη, δηλώνοντας την εμπιστοσύνη της στις Ένοπλες Δυνάμεις, στα Σώματα Ασφαλείας και στο ελληνικό κράτος. «Η Ρω και η Στρογγύλη δεν είναι ακατοίκητες κουκκίδες στον χάρτη. Είναι ζωντανά ελληνικά νησιά. Είμαστε εδώ. Ζούμε εδώ. Δημιουργούμε εδώ. Και θα συνεχίσουμε να κρατάμε ζωντανό το Σύμπλεγμα της Μεγίστης», καταλήγει.
Κυβέλου: «Απάντηση με ΑΟΖ και θαλάσσιο  χωροταξικό σχεδιασμό»
Την ίδια ώρα, η καθηγήτρια του Παντείου Πανεπιστημίου και εμπειρογνώμων στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό Στέλλα Κυβέλου προτείνει μια πιο ενεργητική ελληνική στρατηγική. Στο επίκεντρο της πρότασής της βρίσκεται η μονομερής ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Αιγαίο, με σαφή διάκριση μεταξύ ανακήρυξης και οριοθέτησης. Όπως εξηγεί, η ανακήρυξη ΑΟΖ δεν ταυτίζεται με την οριοθέτηση. Η τελευταία θα πρέπει να προκύψει μέσω συμφωνίας με το άλλο παράκτιο κράτος. Παράλληλα, ζητά την επιτάχυνση του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού πριν από το τέλος του 2026. Κατά την εκτίμησή της, τα δύο αυτά εργαλεία μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά, ενισχύοντας την ελληνική παρουσία και την άσκηση διοικητικής πρακτικής στον θαλάσσιο χώρο. Η ίδια προειδοποιεί για αυτό που χαρακτηρίζει «παγίδα της άδειας»: τον κίνδυνο, δηλαδή, η Άγκυρα να επιχειρήσει να εμφανιστεί ως ο παράγοντας που έχει την αρμοδιότητα να επιτηρεί και να ρυθμίζει δραστηριότητες στο Αιγαίο.
Δεν είναι ίδια η ελληνική και η τουρκική κίνηση
Η Στέλλα Κυβέλου απορρίπτει παράλληλα την άποψη ότι Ελλάδα και Τουρκία προχώρησαν σε αντίστοιχες ενέργειες και ότι η Αθήνα ήταν εκείνη που άνοιξε πρώτη έναν νέο κύκλο αντιπαράθεσης. Όπως υποστηρίζει, υπάρχει ουσιώδης θεσμική και νομική διαφορά. Η Ελλάδα, σημειώνει, θεσπίζει θαλάσσια πάρκα εντός των χωρικών της υδάτων, δηλαδή εντός της υφιστάμενης ζώνης των έξι ναυτικών μιλίων στο Αιγαίο, ασκώντας εθνική κυριαρχία και υλοποιώντας παράλληλα ευρωπαϊκές και διεθνείς περιβαλλοντικές δεσμεύσεις, μεταξύ άλλων τον στόχο για προστασία του 30% των θαλάσσιων οικοσυστημάτων έως το 2030. Αντίθετα, η Τουρκία χαρακτηρίζει τα δικά της πάρκα «εθνικά» και τα επεκτείνει πέραν των χωρικών της υδάτων, σε διεθνή ύδατα και σε θαλάσσιες περιοχές όπου δεν υπάρχει οριοθέτηση και όπου η Ελλάδα προβάλλει δικαιώματα και κυριαρχικά δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Το κρίσιμο ζήτημα, σύμφωνα με την καθηγήτρια, δεν είναι απλώς το εάν ένα θαλάσσιο πάρκο εκτείνεται πέραν των χωρικών υδάτων. Κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει νόμιμα εντός οριοθετημένης ΑΟΖ και στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του αντίστοιχου παράκτιου κράτους. Το πρόβλημα, όπως επισημαίνει, είναι η μονομερής προσπάθεια της Τουρκίας να παρουσιάσει ως χώρο δικής της εθνικής δικαιοδοσίας περιοχές των οποίων η οριοθέτηση παραμένει ανοιχτή και στις οποίες υπάρχουν αντικείμενες ελληνικές αξιώσεις.
Η «Γαλάζια Πατρίδα» επιστρέφει στο προσκήνιο
Οι εξελίξεις αποκτούν πρόσθετη πολιτική σημασία καθώς η Άγκυρα φαίνεται να επαναφέρει με μεγαλύτερη ένταση στο προσκήνιο το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Το επόμενο πεδίο αντιπαράθεσης αναμένεται να είναι και το νομοθετικό επίπεδο, καθώς η συζήτηση γύρω από τη «Γαλάζια Πατρίδα» στην Τουρκία προμηνύει νέο κύκλο πολιτικής και διπλωματικής έντασης. Έτσι, πίσω από τη διαμάχη για τα θαλάσσια πάρκα διαμορφώνεται ένα ευρύτερο ερώτημα: εάν η περιβαλλοντική προστασία θα παραμείνει ένα πεδίο συνεργασίας και διεθνών δεσμεύσεων ή εάν θα μετατραπεί σε ακόμη ένα εργαλείο προβολής και εμπέδωσης διαφορετικών αντιλήψεων για τη δικαιοδοσία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Αθήνα καλείται πλέον να ισορροπήσει ανάμεσα στη διατήρηση των διαύλων επικοινωνίας και στην ανάγκη να αποτρέψει κινήσεις που θεωρεί ότι μπορούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα. Και στο ακριτικό Καστελλόριζο, το μήνυμα παραμένει σταθερό: η ελληνική παρουσία δεν αποτυπώνεται μόνο στους χάρτες. Αποτυπώνεται στους ανθρώπους που ζουν εκεί, στις επιχειρήσεις, στην καθημερινότητα και στη συνεχή παρουσία του ελληνικού κράτους.

Το Καστελλόριζο στο στόχαστρο της Άγκυρας

Στην Κάσο το διεθνές συμπόσιο για το Διεθνές Δίκαιο και την Πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο

«Χιλιάδες πιστοί συρρέουν τις τελευταίες ημέρες για προσκύνημα στη Χάρη του Αγίου. Η φήμη του Αγίου Φανουρίου έχει ξεπεράσει τα στενά όρια της Ρόδου, ακόμα και της Ελλάδας. Σε όλο τον κόσμο, όπου υπάρχουν Ορθόδοξοι Χριστιανοί, εκκλησιές είναι αφιερωμένες στο όνομά του, τουρίστες από όλο τον κόσμο, συρρέουν κάθε χρόνο στην Εκκλησία του για να προσκυνήσουν την θαυματουργική Του Εικόνα. Ιδιαίτερη θα μπορούσα να πω ότι είναι και η προσέλευση των αδελφών μας Κυπρίων οι οποίοι τρέφουν μεγάλη ευλάβεια προς τον λαοφιλή Άγιο της Ρόδου μας Φανούριο. Καθημερινά ο κόσμος έρχεται στον Άγιο για να προσευχηθεί και να εναποθέσει στην Ιερά Εικόνα Του τον πόνο αλλά και τη χαρά, το ευχαριστώ, την ικεσία αλλά και το τάμα του, που πολλές φορές είναι η παραδοσιακή πίτα. Στη συνείδηση του απλού κόσμου ο Άγιος Φανούριος είναι αυτός, στον οποίο αμέσως θα καταφύγουν για να βρουν τη λύση των προβλημάτων τους», όπως δηλώνει στη «δ» ο π. Μιχαήλ Κρητικού, εφημέριος του ιστορικού ναού της Μεσαιωνικής Πόλης, που φέτος συμπληρώνει δεκαετία- καθώς τοποθετήθηκε στην ενορία της ΜΠ το 2016.
«Πολλοί είναι οι άνθρωποι που έρχονται να ζητήσουν από τον Άγιο κάτι είτε αυτό είναι ένα αντικείμενο, ή την υγεία τους ή ακόμη μία υπόθεση που έχει να κάνει με υπηρεσίες, κάποιοι άλλοι ακόμη να βρουν τον σύντροφο της ζωής τους, κάθε αίτημα των πιστών φυσικά ξεχωρίζει από το άλλο. Αυτό όμως που έχει μεγάλη αξία δεν είναι το θαύμα που ζητάνε να γίνει αλλά η πίστη με την οποία το ζητούν. Τα θαύματα επιτελούνται σύμφωνα με το μέτρο της δικής μας πίστεως. Ας ζητούμε λοιπόν από τον Άγιο Θεό και τους Αγίους του όπως επίσης και από τον Άγιο Φανούριο να μας φανερώνει πίστη αλλά και ταπείνωση, δυο αρετές που έχουν μεγάλη σημασία για την πνευματική μας ζωή και την Εκκλησιαστική μας πορεία» επισημαίνει στη «δ» ο π. Μιχαήλ. Και προσθέτει: «Πολλά τα θαύματα του Αγίου, κάθε πίτα και ένα θαύμα, δεν υπάρχει άνθρωπος που να έρθει στον Ναό και να μην μου πει ότι δεν του εκπλήρωσε το αίτημά του. Από το πιο μικρό έως το πιο μεγάλο όλα μα όλα έχουν ένα ξεχωριστό και θαυμαστό χαρακτηριστικό. Περισσότερο συγκινητικό από όλα είναι όταν έρχονται νέα παιδιά και φέρνουν την πίτα τους για να την διαβάσουμε στην Εικόνα του Αγίου κυρίως κατά την περίοδο των εξετάσεων για να τους βοηθήσει ο Άγιος να πάνε καλά και να έχουν ένα καλό αποτέλεσμα με έναν ικανοποιητικό προς αυτά βαθμό για τις σχολές που το κάθε ένα από τα παιδιά έχει επιλέξει. Θα μπορούσα να αναφέρω πολλαπλές ακόμη θαυματουργικές επεμβάσεις του Αγίου στην ζωή των πιστών αλλά σέβομαι τον χρόνο που μου παρέχεται για να πω έστω κάτι από τα θαυμαστά που και εγώ ο ίδιος ζω ως εφημέριος και ταπεινός ιερουργός του Αγίου μας στην ενορία του».

Η βιογραφία του Αγίου
Ο ναός, υφιστάμενος ήδη την εποχή της ιπποτοκρατίας, αποδόθηκε στον Άγιο Φανούριο μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα το 1946, περίοδο κατά την οποία πολλές εκκλησίες παραχωρήθηκαν στην ορθόδοξη κοινότητα, στην οποία αρχικά ανήκαν. Κατά την περίοδο της επικυριαρχίας της Ρόδου από τους Οθωμανούς ο ναός, κατά τα ειωθότα, μετατράπηκε σε μουσουλμανικό τέμενος με την επωνυμία Peial el Din Medjid (Παϊάλ ελ ντιν μετζίτ). Ως Peial el Din Medjid αναφέρεται καθ’ όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας και της ιταλοκρατίας.
Καθώς το όνομα του αγίου, στη μνήμη του οποίου ήταν αφιερωμένος ο σημερινός ναός, δεν ήταν γνωστό και σύμφωνα με τις αρχειακές πηγές, ο ναός του που με σαφήνεια τοποθετείται εκτός τειχισμένης πόλης, ήταν ήδη κατεστραμμένος όταν οι ιππότες ξεκίνησαν τις εργασίες για την επέκταση του βυζαντινού τείχους (ή κατ’ άλλους αποδομήθηκε το 1481 με σκοπό να αποτραπεί η χρήση του ως έρεισμα από τους Οθωμανούς), θεωρήθηκε σκόπιμο η συγκεκριμένη εκκλησία να αφιερωθεί στον τοπικό μάρτυρα του νησιού, η λατρεία του οποίου είχε ήδη διαδοθεί στην Κρήτη. Από το 1946 και εξής ο Άγιος Φανούριος τιμάται σταθερά στο ναό επί της ομώνυμης οδού και μάλιστα θεωρείται ως σημείο αναφοράς της διάδοσης της λατρείας του.
Ενδεικτικό της τιμής που τρέφουν στο πρόσωπό του οι πιστοί είναι το λαϊκό παραδοσιακό έθιμο της πίτας του Αγίου Φανουρίου, γνωστότερης ως φανουρόπιτα.
Αυτός ο τόσο αγαπητός άγιος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί χωρίς αμφιβολία ως δώρο Θεού, διότι ήταν και παρέμενε άγνωστος για πολλούς αιώνες. Έγινε γνωστός από την τυχαία εύρεση της εικόνας του τον 14ο αιώνα μ.Χ. στη Ρόδο, όταν έσκαβαν παλιά σπίτια στο νότιο μέρος του παλιού τείχους.
Εκεί βρέθηκε αρχαίος ναός με πολλές κατεστραμμένες εικόνες και μεταξύ αυτών και η καλά διατηρημένη εικόνα επί της οποίας ο τότε μητροπολίτης Ρόδου Νείλος ο Β’ ο Διασωρινός (1355 – 1369 μ.Χ.) διάβασε το όνομα του Αγίου «ὁ ἅγιος Φανῶ».
Στην εικόνα, ο Άγιος παριστανόταν σαν νεαρός στρατιώτης, κρατώντας στο δεξιό του χέρι σταυρό, πάνω στον οποίο υπήρχε λαμπάδα αναμμένη, γύρω δε από την εικόνα τα 12 μαρτύριά του.
Τον αρχαίο ναό που βρέθηκε η εικόνα, ανοικοδόμησε, ύστερα από πολλές προσπάθειες, ο Νείλος και τον αφιέρωσε στο όνομα του Αγίου Φανουρίου, που όπως φαίνεται συνέταξε και την Ακολουθία του.

Χιλιάδες πιστοί προσκύνησαν τον Αγιο Φανούριο

Τριάντα ολόκληρα χρόνια έζησε με τη θάλασσα, κυριολεκτικά «τρώγοντάς την με το κουτάλι». Από το 1969 έως το 1999, ο 77χρονος σήμερα Γιάννης Μπουλαφέντης έζησε τη δύσκολη και επικίνδυνη ζωή του δύτη, κατεβαίνοντας ακόμη και σε βάθη 70 μέτρων, έχοντας ως καθημερινό σύντροφο τη θάλασσα και γνωρίζοντας από κοντά τις χαρές, αλλά και τους κινδύνους του επαγγέλματος.
Σήμερα, μπορεί να έχει αποσυρθεί από τις καταδύσεις, όμως δεν έχει απομακρυνθεί από τη θάλασσα. Όποιος επισκέπτεται τους Λειψούς μπορεί να τον συναντήσει στο λιμάνι, μπροστά στην παραλιακή ζώνη του νησιού, πίσω από τον μικρό του πάγκο.
Εκεί, έχοντας στήσει τη δική του μικρή υπαίθρια επιχείρηση, διαθέτει σφουγγάρια και αναμνηστικά της θάλασσας, κοχύλια, όστρακα και άλλα μικρά αντικείμενα, προσπαθώντας καθημερινά να εξασφαλίσει το μεροκάματο.
Πίσω όμως από τον πάγκο και τα θαλασσινά αναμνηστικά κρύβεται μια ολόκληρη ζωή. Μια ζωή δεμένη με τη θάλασσα, γεμάτη ταξίδια, καταδύσεις, κινδύνους, απώλειες και δύσκολες στιγμές.
Ο ίδιος συναντά τον κόσμο πάντα με χαμόγελο, παρά τις δυσκολίες που έζησε και απολαμβάνει την κάθε ημέρα, έχοντας πλέον όλο τον «πλούτο» στη στεριά, τα παιδιά, τα εγγόνια και τη δισέγγονή του…
«Πήγαινα 70 μέτρα κάτω στον βυθό»
Μιλώντας στη «δ», ο Γιάννης Μπουλαφέντης θυμάται τα χρόνια που περνούσε κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας σε Ελλάδα, Ιταλία και Λιβύη, ξέροντας τις δυσκολίες του επαγγέλματος. «Εγώ είχα δικό μου καΐκι καταδυτικό. Πήγαινα 70 μέτρα κάτω στον βυθό της θάλασσας ως δύτης. Έχω δουλέψει σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, στην Ιταλία και στη Λιβύη. Τώρα είμαι απόμαχος», λέει, ανατρέχοντας στα χρόνια της ενεργού δράσης του. Ήταν ένας άνθρωπος που γνώριζε τη θάλασσα όσο λίγοι και δεν δίσταζε να αντιμετωπίσει τις δύσκολες συνθήκες και τα μεγάλα βάθη.
Όμως το επάγγελμα του δύτη είχε και το πιο σκληρό του πρόσωπο. Για την οικογένεια του Γιάννη Μπουλαφέντη, η θάλασσα δεν ήταν μόνο βιοπορισμός. Ήταν και αιτία ανείπωτου πόνου. «Ήμουν δεινός δύτης. Δυστυχώς έχασα δύο αδέλφια, 23 και 49 ετών, από αυτό το επάγγελμα, ενώ ο πατέρας μου έμεινε ανάπηρος από τη νόσο των δυτών. Ήταν 25 ετών παλικάρι και στα 62 του χρόνια πέθανε», περιγράφει με συγκίνηση και δάκρυα στα μάτια.
Τα λόγια του κουβαλούν όλο το βάρος μιας ζωής που σημαδεύτηκε από την απώλεια ανθρώπων της οικογένειάς του εξαιτίας ενός επαγγέλματος που απαιτούσε δύναμη, αντοχή και μεγάλο τίμημα. Και παρά τις δύσκολες αναμνήσεις, ο ίδιος αισθάνεται ευγνωμοσύνη που κατάφερε να βγει ζωντανός από αυτή τη σκληρή διαδρομή. «Και πάλι καλά λέω, δόξα τω Θεώ, που είμαι ζωντανός και βλέπω τα παιδιά και τα εγγόνια μου», αναφέρει.
Από τα βάθη της θάλασσας, στον αγώνα για το μεροκάματο
Σήμερα, η ζωή του είναι διαφορετική. Ο Γιάννης Μπουλαφέντης δεν κατεβαίνει πλέον στα βάθη της θάλασσας. Η καθημερινότητά του, όμως, εξακολουθεί να είναι συνδεδεμένη με αυτήν. Στους Λειψούς, στο λιμάνι του νησιού, συνεχίζει να εργάζεται με τον δικό του τρόπο, έχοντας στον πάγκο του μικρά κομμάτια της θάλασσας, που θυμίζουν στους επισκέπτες τον πλούτο και την ομορφιά του Αιγαίου.
Παρά την ηλικία του, παραμένει καθημερινά στη θέση του, προσπαθώντας να συμπληρώσει το εισόδημά του και να ανταποκριθεί στις ανάγκες της ζωής.
Ωστόσο, όπως λέει, η φετινή τουριστική περίοδος δεν έχει την κίνηση που περίμενε. «Σήμερα ο κόσμος δεν ξοδεύει και η αγοραστική κίνηση δεν είναι καλή. Η κίνηση είναι πολύ μειωμένη σε σχέση με πέρυσι. Κατά 50% είναι η πτώση από την προηγούμενη τουριστική σεζόν, γιατί ο κόσμος δεν έχει λεφτά να ξοδέψει», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Έπειτα από τριάντα χρόνια κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, ο Γιάννης Μπουλαφέντης εξακολουθεί να βρίσκεται δίπλα της. Μόνο που σήμερα δεν την αντικρίζει μέσα από τη μάσκα του δύτη και στα δεκάδες μέτρα βάθος, αλλά από το λιμάνι των Λειψών σε απόσταση αναπνοής, εκεί όπου συνεχίζει να δίνει τη δική του καθημερινή μάχη για το μεροκάματο.
Μια ζωή ολόκληρη με τη θάλασσα, από τα βάθη της μέχρι την ακτή. Μια ιστορία ενός ανθρώπου που γνώρισε τη θάλασσα στις πιο δύσκολες και επικίνδυνες στιγμές της και σήμερα, στα 77 του χρόνια, εξακολουθεί να αντλεί από αυτήν δύναμη για να συνεχίσει.

Από τον βυθό του Αιγαίου 30 χρόνια δύτης, στον πάγκο των Λειψών

Ενεργειακή αναβάθμιση των κτηρίων του Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου σε Ρόδο, Κω και Κάλυμνο

Ν. Τσαμπαλάκης: «Οι Τούρκοι έδωσαν αυτό το κάτι παραπάνω για να σωθεί η σεζόν»
Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η εικόνα στην Πάτμο, όπου η τουρκική αγορά καταγράφει σημαντική δυναμική. Όπως δήλωσε στη «δ» ο δήμαρχος Πάτμου Νικήτας Τσαμπαλάκης, η τουριστική κίνηση τον Αύγουστο κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα, ενώ αντίστοιχα θετική ήταν η εικόνα και τον Ιούλιο.
«Η Πάτμος εξακολουθεί να προσελκύει ένα διεθνές κοινό, με την τουρκική αγορά να διατηρεί σημαντική θέση. Η φετινή σεζόν κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα τον Αύγουστο, όπως προηγήθηκε στα ίδια επίπεδα και ο Ιούλιος. Το νησί βουλιάζει κυριολεκτικά από τουρισμό και βέβαια με ένα τεράστιο ρεύμα από τα τουρκικά παράλια. Κατακλύζεται η Πάτμος από Τούρκους επισκέπτες», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο δήμαρχος αποδίδει μεγάλο μέρος της φετινής επιτυχίας στις πρωτοβουλίες που αναπτύχθηκαν από τον Δήμο Πάτμου προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της τουριστικής σύνδεσης με τα απέναντι τουρκικά παράλια. Όπως εξηγεί, πέρυσι πραγματοποιήθηκαν επαφές στο Μπόντρουμ και με την Περιφέρεια Μούγλων, με στόχο την ένταξη της Πάτμου στο καθεστώς της Express Visa, αλλά και την ενίσχυση των ακτοπλοϊκών συνδέσεων με καταμαράν. «Πραγματικά, η κίνηση που έγινε από τη δημοτική αρχή πέρυσι, πηγαίνοντας στο Μπόντρουμ, συναντώντας τον περιφερειάρχη στα Μούγλα, με τη συμφωνία να βάλουμε την Πάτμο εμείς στην Express Visa και από πλευράς τους να δρομολογήσουν καταμαράν καθημερινά για την Πάτμο, έγινε και από τις δύο πλευρές», σημείωσε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι συμφωνίες υλοποιήθηκαν και τα αποτελέσματα είναι πλέον ορατά στην τουριστική κίνηση του νησιού. «Οι συμφωνίες τηρήθηκαν κατά γράμμα και βλέπουμε το αποτέλεσμα να είναι αυτό. Τουριστικοί πράκτορες από την Τουρκία, με το καταμαράν, είναι στην Πάτμο καθημερινά και έρχονται φίλοι Τούρκοι να απολαύσουν το νησί μας», ανέφερε.
Ο κ. Τσαμπαλάκης υπογράμμισε, μάλιστα, ότι η τουρκική αγορά έδωσε σημαντική ώθηση στην Πάτμο σε μια περίοδο κατά την οποία η παρουσία Ευρωπαίων επισκεπτών δεν είναι στα επίπεδα προηγούμενων ετών.
«Σε μία περίοδο που έχουμε έλλειψη από Ευρωπαίους τουρίστες στο νησί, δεν είναι όπως τα παλιά, οι Τούρκοι έδωσαν αυτό το κάτι παραπάνω για να σωθεί η σεζόν», τόνισε χαρακτηριστικά.

Σταθερή δύναμη και η κρουαζιέρα
Παράλληλα, αυξημένη εμφανίζεται και η κρουαζιέρα στην Πάτμο, η οποία αποτελεί διαχρονικά έναν από τους βασικούς πυλώνες του τουρισμού του νησιού. Ο δήμαρχος χαρακτηρίζει την κρουαζιέρα «δυνατό όπλο» για την Πάτμο και υπογραμμίζει ότι ο Δήμος θα συνεχίσει να στηρίζει την περαιτέρω ανάπτυξή της.
«Επίσης πολύ αυξημένη είναι η κρουαζιέρα. Άλλωστε η κρουαζιέρα πάντα ήταν το δυνατό όπλο του νησιού μας και θα το στηρίξουμε όσο μπορούμε και εμείς. Και όπως βλέπετε, πάει πάρα πολύ καλά και φέτος», σημείωσε.
Η διεθνής προβολή της Πάτμου από τη Madonna
Την ίδια στιγμή, η Πάτμος βρέθηκε τις τελευταίες ημέρες στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, καθώς το νησί επισκέφθηκε η διεθνής σταρ της pop Madonna, στο πλαίσιο των καλοκαιρινών της διακοπών στην Ελλάδα. Η παρουσία της διάσημης καλλιτέχνιδας στο νησί της Αποκάλυψης και κυρίως η προβολή της Πάτμου μέσα από τα προσωπικά της social media προσέδωσαν μια διαφορετική διάσταση στην τουριστική προβολή του προορισμού.
Οι εικόνες που δημοσίευσε η Madonna στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ταξίδεψαν μέσα σε ελάχιστο χρόνο σε ολόκληρο τον κόσμο, προσφέροντας στην Πάτμο μια τεράστια διεθνή προβολή χωρίς το κόστος μιας οργανωμένης διαφημιστικής καμπάνιας.
Ο δήμαρχος Πάτμου χαρακτηρίζει την επίσκεψη ιδιαίτερα σημαντική για το νησί, υπογραμμίζοντας ότι η διεθνής προβολή μέσα από έναν τόσο αναγνωρίσιμο άνθρωπο μπορεί να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά για την εικόνα του προορισμού. «Η προβολή αυτή ξεπερνά τα όρια μιας απλής επίσκεψης, καθώς η Πάτμος ταξιδεύει μέσα από τις εικόνες και τις εμπειρίες αυτών των ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο», ανέφερε ο κ. Τσαμπαλάκης.
«Θεωρώ ότι δεν θα μπορούσε να διαλέξει κάποιο άλλο νησί η Madonna εκτός από την Πάτμο στην Ελλάδα. Πραγματικά ήταν μια πολύ σημαντική διαφήμιση για την Πάτμο, μια πολύ σημαντική προσωπικότητα να έρθει στο νησί μας και να λέει αυτά τα λόγια για την Πάτμο και να αφήνει τις εικόνες να κάνουν τον γύρο του κόσμου», πρόσθεσε.
Κλείνοντας, ο δήμαρχος εξέφρασε την ευχή η διάσημη σταρ να επιστρέψει στο νησί, σημειώνοντας τη σημασία που έχει για την Πάτμο κάθε διεθνής προσωπικότητα που επιλέγει να την επισκεφθεί και να μοιραστεί την εμπειρία της με εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο. «Πραγματικά την ευχαριστώ πάρα πολύ και εύχομαι να την ξαναδούμε σύντομα στο νησί μας», κατέληξε.

«Βουλιάζουν» τα νησιά του βορείου συγκροτήματος Δωδεκανήσου από Τούρκους επισκέπτες

Στην Πάτμο πιθανότατα ο Κ. Μητσοτάκης στα μέσα Σεπτεμβρίου

Αναλυτικά η συνέντευξη:
• Ποια είναι η πραγματική εικόνα του Νοσοκομείου Λέρου αυτή τη στιγμή; Πώς απαντάτε σε όσους λένε ότι δεν αρκούν τα εγκαίνια και οι εξαγγελίες, όταν υπάρχουν ακόμη σοβαρά λειτουργικά κενά;
Το Κρατικό Θεραπευτήριο – Γενικό Νοσοκομείο – Κέντρο Υγείας Λέρου αποτελεί έναν κρίσιμο υγειονομικό πυλώνα για τη Βόρεια Δωδεκάνησο, καλύπτοντας τις ανάγκες όχι μόνο των περίπου 8.000 μόνιμων κατοίκων της Λέρου, αλλά και των επισκεπτών, των κατοίκων των γειτονικών νησιών, καθώς και των αυξημένων αναγκών που προκύπτουν από τις μεταναστευτικές ροές.
Η πραγματική εικόνα του Φορέα πρέπει να αποτυπώνεται με αντικειμενικότητα και χωρίς υπερβολές. Υπάρχουν πράγματι ανάγκες στελέχωσης, ιδιαίτερα σε συγκεκριμένες ιατρικές ειδικότητες, αλλά και σε νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό. Την ίδια στιγμή, όμως, ο Φορέας λειτουργεί καθημερινά, παρέχει υπηρεσίες υγείας και ανταποκρίνεται στις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και της ευρύτερης νησιωτικής περιοχής.
Η αξιολόγηση, επομένως, δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στις ελλείψεις. Πρέπει να λαμβάνει υπόψη το σύνολο της λειτουργίας του φορέα: το ανθρώπινο δυναμικό, τις παρεχόμενες υπηρεσίες, τις υποδομές, τον εξοπλισμό, τα έργα που έχουν ολοκληρωθεί και εκείνα που βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά και τον σχεδιασμό για την περαιτέρω ενίσχυση του Φορέα.
Συγκεκριμένα, βρίσκονται σε εξέλιξη σημαντικές διαδικασίες ενίσχυσης του ανθρώπινου δυναμικού. Από την τελευταία προκήρυξη 13 θέσεων μόνιμων ιατρών, οι 8 βρίσκονται σε διαδικασία εξέλιξης.
Επιπλέον, βρίσκεται στην τελική φάση η διαδικασία πρόσληψης επικουρικού ιατρού ειδικότητας Οδοντιατρικής. Ανάλογη προσπάθεια καταβάλλεται και για το νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό. Έχουν προκηρυχθεί από το 2022 έως σήμερα 24 θέσεις νοσηλευτικού και 23 θέσεις λοιπού προσωπικού, ενώ παράλληλα ολοκληρώνεται η διαδικασία κατάρτισης του νέου Μητρώου Επικουρικού Προσωπικού ώστε να προχωρήσουμε στις απαιτούμενες διαδικασίες για την κάλυψη αναγκών, κυρίως στο Ακτινοδιαγνωστικό Εργαστήριο, στα Μαγειρεία και στο Τμήμα Επιστασίας και εξελίσσονται οι διαδικασίες μέσω ΑΣΕΠ για την πλήρωση τακτικών θέσεων. Ταυτόχρονα έχει ήδη υποβληθεί αίτημα προς την Δ.Υ.Πα. για ένταξη του Φορέα μας στο πρόγραμμα απασχόλησης ανέργων 55 ετών +.
Παράλληλα, η Διοίκηση έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην αναβάθμιση των υποδομών και του εξοπλισμού. Στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας ολοκληρώθηκε η ανακατασκευή του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών και των Νοσηλευτικών Μονάδων. Μέσω του ΕΣΠΑ 2021–2027 υλοποιείται ένα σημαντικό επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 7,15 εκατ. ευρώ, το οποίο περιλαμβάνει την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιριακών εγκαταστάσεων, προϋπολογισμού 6,03 εκατ. ευρώ, καθώς και την αναβάθμιση των συστημάτων πυροπροστασίας, προϋπολογισμού 728.000€. Σημαντικές είναι επίσης οι παρεμβάσεις που συνδέονται με την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση και τη διαχείριση των αναγκών του μεταναστευτικού πληθυσμού, με την υλοποίηση προγράμματος Διαπολιτισμικής Μεσολάβησης ύψους 419.000€ μέσω του ΕΚΤ.
Επομένως, δεν θα έλεγα ότι πρέπει να μιλάμε απλώς για «εγκαίνια και εξαγγελίες». Μιλάμε για μια συνεχιζόμενη διαδικασία ουσιαστικής αναβάθμισης του Φορέα, στην οποία η στελέχωση αποτελεί βασική και διαρκή προτεραιότητα.

• Ποιες είναι οι ειδικότητες στις οποίες υπάρχει το μεγαλύτερο πρόβλημα κι αν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την κάλυψη των κενών;
Οι μεγαλύτερες ανάγκες σε επίπεδο ιατρικών ειδικοτήτων εντοπίζονται σήμερα στην Καρδιολογία και τη Νευρολογία, αλλά και Δερματολογία, Οφθαλμολογία, ΤΕΠ Χειρουργικής, ΩΡΛ, όπου δεν υπηρετεί ιατρός. Παράλληλα, ανάγκες υπάρχουν και σε ειδικότητες που καλύπτονται από έναν μόνο ιατρό, όπως η Ακτινοδιαγνωστική, η Ιατρική Βιοπαθολογία, η Νεφρολογία, η Οδοντιατρική και η Παιδιατρική.
Για τις συγκεκριμένες ανάγκες έχουν δρομολογηθεί οι προβλεπόμενες διαδικασίες στελέχωσης. Η τελευταία προκήρυξη μόνιμων ιατρών αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της σταθερής ενίσχυσης του Φορέα.
Ωστόσο, θεωρώ σημαντικό να είμαστε απολύτως ειλικρινείς ως προς τα χρονοδιαγράμματα. Η Διοίκηση μπορεί να παρακολουθεί, να υποστηρίζει και να επιταχύνει, στο μέτρο των αρμοδιοτήτων της, τις σχετικές διαδικασίες, η ολοκλήρωση των οποίων όμως εξαρτάται από το προβλεπόμενο θεσμικό και υπηρεσιακό πλαίσιο.
Για τον λόγο αυτό δεν θα ήταν υπεύθυνο να δοθεί μια αυθαίρετη ημερομηνία. Αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι οι διαδικασίες έχουν ξεκινήσει, βρίσκονται σε εξέλιξη και η κάλυψη των κρίσιμων ειδικοτήτων αποτελεί βασική προτεραιότητα της Διοίκησης.
• Τα σημερινά οικονομικά και άλλα κίνητρα είναι αρκετά για να προσελκύσουν γιατρούς σε ένα απομακρυσμένο νησί όπως η Λέρος ή χρειάζεται η θέσπιση πλέον ειδικών ουσιαστικών κινήτρωνγια τους γιατρούς που επιλέγουν να υπηρετήσουν στη Λέρο;
Η εμπειρία των τελευταίων ετών αποδεικνύει ότι η προσέλκυση και, κυρίως, η παραμονή εξειδικευμένου υγειονομικού προσωπικού στις νησιωτικές περιοχές αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση.
Τα στοιχεία των προκηρύξεων είναι χαρακτηριστικά. Κατά την περίοδο από τον Ιούνιο του 2023 έως τον Ιούνιο του 2026, από τις 15 θέσεις ιατρών που προκηρύχθηκαν για τον φορέα μας, οι 11 απέβησαν άγονες.Το γεγονός αυτό δείχνει ότι, παρά τα υφιστάμενα κίνητρα, απαιτείται μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση στο ζήτημα της νησιωτικότητας ως ιδιαίτερης παραμέτρου άσκησης του ιατρικού και γενικότερα του υγειονομικού επαγγέλματος.
Η απόσταση από τα μεγάλα αστικά κέντρα, οι αυξημένες ανάγκες εφημεριών, το κόστος και οι δυσκολίες μετακίνησης, η στέγαση, αλλά και οι οικογενειακές υποχρεώσεις επηρεάζουν καθοριστικά την απόφαση ενός επαγγελματία υγείας να επιλέξει μια απομακρυσμένη νησιωτική περιοχή.
Κατά την άποψή μου, επομένως, απαιτείται ένα σταθερό και μακροπρόθεσμο πλαίσιο κινήτρων για τις απομακρυσμένες νησιωτικές περιοχές. Τα κίνητρα αυτά δεν θα πρέπει να περιορίζονται μόνο στην οικονομική ενίσχυση. Θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την περαιτέρω αναπροσαρμογή των κινήτρων για τις άγονες και προβληματικές περιοχές, όπως είναι οι φορολογικές ελαφρύνσεις, την εξασφάλιση αξιοπρεπούς και οικονομικά προσιτής στέγασης, διευκολύνσεις στις μετακινήσεις, μέτρα οικογενειακής υποστήριξης και δυνατότητες επαγγελματικής και επιστημονικής εξέλιξης.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η ήδη αγαστή και εποικοδομητική συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους υπόλοιπους Συλλογικούς Φορείς και θεσμικούς παράγοντες του νησιού για την εξασφάλιση στέγης στο ιατρικό προσωπικό. Χρειάζεται όμως να θεσπιστούν και κίνητρα που να συνδέονται με τη μελλοντική επαγγελματική εξέλιξη του προσωπικού.
• Πόσες αεροδιακομιδές πραγματοποιούνται κατά μέσο όρο και για ποιες κατηγορίες περιστατικών και πόσο συχνά;
Η διακομιδή ασθενών αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της λειτουργίας του συστήματος υγείας στα νησιά. Είναι σημαντικό, ωστόσο, να διευκρινιστεί ότι η αεροδιακομιδή δεν αποτελεί κατ’ ανάγκη ένδειξη αδυναμίας του τοπικού Φορέα. Υπάρχουν περιστατικά τα οποία, ανεξάρτητα από το επίπεδο στελέχωσης μιας νησιωτικής μονάδας, απαιτούν εξειδικευμένη αντιμετώπιση σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο ή σε μονάδα που διαθέτει συγκεκριμένη τεχνογνωσία, υποδομή και εξοπλισμό. Η ανάγκη διακομιδής αξιολογείται από τους θεράποντες ιατρούς με βάση την κλινική κατάσταση του ασθενούς και τις δυνατότητες ασφαλούς αντιμετώπισης του περιστατικού σε τοπικό επίπεδο.
Ως προς τον ακριβή μέσο ετήσιο αριθμό αεροδιακομιδών, δεν θα ήταν υπεύθυνο να αναφερθεί συγκεκριμένος αριθμός χωρίς προηγούμενη άντληση και διασταύρωση των επίσημων στοιχείων. Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι ότι για τη νησιωτική Ελλάδα η ύπαρξη ενός άμεσου, αξιόπιστου και αποτελεσματικού μηχανισμού διακομιδών αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ασφάλεια των ασθενών.
Παράλληλα, στόχος μας είναι να ενισχύουμε διαρκώς τις δυνατότητες του Φορέα, ώστε κάθε περιστατικό που μπορεί να αντιμετωπιστεί με ασφάλεια σε τοπικό επίπεδο να αντιμετωπίζεται στη Λέρο. Όταν, όμως, απαιτείται ανώτερο επίπεδο φροντίδας, η διακομιδή πρέπει να ενεργοποιείται άμεσα και χωρίς καθυστερήσεις.
Η ανάγκη διακομιδών παρουσιάζει, όπως είναι φυσικό, εποχική διακύμανση και αυξάνεται κατά τους θερινούς μήνες, όταν ο πληθυσμός της περιοχής πολλαπλασιάζεται.

• Υπάρχουν σήμερα κενές εφημερίες ή εφημερίες που καλύπτονται με μετακινήσεις γιατρών από άλλες περιοχές;
Το πρόγραμμα εφημεριών αποτελεί αντικείμενο συνεχούς επιχειρησιακού σχεδιασμού, με βάση το διαθέσιμο ιατρικό δυναμικό, τις ανάγκες των Τμημάτων και το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Όταν η διαθέσιμη στελέχωση δεν επαρκεί για την πλήρη κάλυψη συγκεκριμένων αναγκών, αξιοποιούνται, όπου είναι δυνατόν, οι προβλεπόμενες δυνατότητες μετακίνησης ιατρών ή άλλες θεσμικά προβλεπόμενες λύσεις.
Ωστόσο, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η εξεύρεση διαθέσιμου προσωπικού από άλλους φορείς δεν είναι πάντα εύκολη. Υπάρχουν διοικητικές και υπηρεσιακές διαδικασίες που πρέπει να ολοκληρωθούν για την έγκριση των μετακινήσεων από τους φορείς προέλευσης
Με τον συντονισμό της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας και χάρη στην προσπάθεια του υπηρετούντος προσωπικού, καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε το πρόγραμμα εφημεριών να καλύπτεται με ασφάλεια και χωρίς να διαταράσσεται η λειτουργία των Τμημάτων.
Όμως, η στρατηγική επιλογή της Διοίκησης δεν μπορεί να είναι η διαρκής εξάρτηση από προσωρινές λύσεις. Η προτεραιότητα είναι η μόνιμη ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού και η δημιουργία σταθερών συνθηκών λειτουργίας.
Καθοριστική είναι, σαφώς η συμβολή των ιατρών όλων των Τομέων – Παθολογικού, Χειρουργικού, Εργαστηριακού, Ψυχιατρικού, του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών και των Τακτικών Εξωτερικών Ιατρείων του Κέντρου Υγείας οι οποίοι στηρίζουν καθημερινά τη λειτουργία του Φορέα και τη συνέχεια της παρεχόμενης φροντίδας.
• Πότε θα μπορούμε να πούμε ότι το Νοσοκομείο Λέρου έχει πραγματικά στελεχωθεί και μπορεί να παρέχει στους κατοίκους τις υπηρεσίες που δικαιούνται, χωρίς να εξαρτάται από συνεχείς μετακινήσεις προσωπικού και αεροδιακομιδές;
Η πλήρης και σταθερή κάλυψη των αναγκών σε ανθρώπινο δυναμικό αποτελεί διαρκή επιχειρησιακό και διοικητικό στόχο. Δεν θεωρώ ότι μπορεί να προσδιοριστεί υπεύθυνα μια συγκεκριμένη ημερομηνία ως «ημέρα πλήρους στελέχωσης».
Η επάρκεια ενός Φορέα δεν κρίνεται μόνο από τον αριθμό των θέσεων που έχουν προκηρυχθεί ή καλυφθεί, αλλά από τη δυνατότητα να λειτουργούν σταθερά και με ασφάλεια όλα τα κρίσιμα Τμήματα και οι υπηρεσίες του. Για τον λόγο αυτό, η προσπάθειά μας κινείται σε τρεις βασικούς άξονες:
1.) την πλήρωση των οργανικών θέσεων στις κρίσιμες ιατρικές ειδικότητες και τις αντίστοιχες του λοιπού προσωπικού, ώστε να περιοριστεί στο ελάχιστο η ανάγκη έκτακτων μετακινήσεων.
2.) την ολοκλήρωση των κτιριακών και τεχνολογικών αναβαθμίσεων, με ιδιαίτερη έμφαση στα έργα ενεργειακής αναβάθμισης και πυροπροστασίας που υλοποιούνται μέσω του ΕΣΠΑ.
3.) τη θεσμική και λειτουργική αναπροσαρμογή των υπηρεσιών που προκύπτουν από την εφαρμογή της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης και του νέου θεσμικού πλαισίου.
Ο στόχος δεν είναι απλώς να καλυφθούν κάποιες κενές θέσεις. Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα σταθερό, σύγχρονο και ανθεκτικό σύστημα υγειονομικής φροντίδας, προσαρμοσμένο στις πραγματικές ανάγκες της νησιωτικότητας.
• Αν σας ζητούσαν να καταθέσετε τρεις προτάσεις για την καλύτερη λειτουργία των νοσοκομείων -κέντρων υγείας των νησιών ποια θα προσθέτατε;
Εάν μου ζητούσαν να συνοψίσω σε τρεις βασικές προτεραιότητες τις παρεμβάσεις που χρειάζονται τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας των νησιών, θα ανέφερα τις εξής:
1. Ειδικό θεσμικό πλαίσιο για τη νησιωτικότητα. Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο που θα λαμβάνει υπόψη τις ιδιαίτερες γεωγραφικές και κοινωνικές συνθήκες των νησιωτικών περιοχών και δεν θα αντιμετωπίζει όλες τις υγειονομικές μονάδες με οριζόντιο τρόπο. Το πλαίσιο αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει οικονομικά, στεγαστικά, μεταφορικά και κοινωνικά κίνητρα, με στόχο όχι μόνο την προσέλκυση αλλά και την παραμονή του ανθρώπινου δυναμικού. Παράλληλα, θα μπορούσε να εξεταστεί η ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών παροχής υπηρεσιών υγείας, όπως οι πλωτές κινητές μονάδες, όπου αυτό είναι επιχειρησιακά και επιστημονικά εφικτό.
2. Σταθερός μηχανισμός στελέχωσης και εφημεριακής κάλυψης. Απαιτείται έγκαιρος και σταθερός σχεδιασμός για τη στελέχωση των νησιωτικών μονάδων, σε συνεργασία με τις Υγειονομικές Περιφέρειες και τους λοιπούς αρμόδιους φορείς. Παράλληλα, θα πρέπει να εξεταστεί η επιτάχυνση των διαδικασιών προσλήψεων στις άγονες και απομακρυσμένες περιοχές, καθώς και η δυνατότητα άμεσης επικουρικής στελέχωσης όταν προκύπτουν έκτακτες ανάγκες.
3. Αξιοποίηση δικτύων τηλεϊατρικής και επιστημονικής διασύνδεσης. Η ψηφιακή τεχνολογία μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο για την ενίσχυση της νησιωτικής υγείας. Η συστηματική διασύνδεση των νησιωτικών μονάδων με Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία και μεγάλες νοσοκομειακές δομές μπορεί να συμβάλει στην παροχή τηλεϊατρικών υπηρεσιών, στη λήψη εξειδικευμένων ιατρικών γνωματεύσεων, στη διαχείριση σύνθετων περιστατικών και στη συνεχή επιστημονική εκπαίδευση του προσωπικού.
Ως Διοίκηση, οφείλουμε να αναγνωρίζουμε με ειλικρίνεια τις αδυναμίες, να αξιοποιούμε κάθε διαθέσιμο θεσμικό εργαλείο και, παράλληλα, να διεκδικούμε από την Πολιτεία τις παρεμβάσεις που απαιτούνται για τη βιώσιμη λειτουργία των νησιωτικών μονάδων υγείας.
Το ζητούμενο δεν είναι να παρουσιάσουμε ένα Νοσοκομείο χωρίς προβλήματα. Το ζητούμενο είναι να διασφαλίσουμε ότι κάθε πρόβλημα καταγράφεται, αντιμετωπίζεται με σχέδιο και αξιολογείται με μοναδικό γνώμονα την ασφάλεια των ασθενών και την ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας.
Η προσπάθεια αυτή δεν είναι υπόθεση μόνο της Διοίκησης. Προϋποθέτει τη συνεργασία του Υπουργείου Υγείας, της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας, των εργαζομένων, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και όλων των φορέων που μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση της υγειονομικής θωράκισης της περιοχής.

Σταμάτης Καρδάσης: «Το μεγάλο στοίχημα είναι να κρατήσουμε τους γιατρούς στο νησί»

Με μακρά εμπειρία στη δημόσια διοίκηση και βαθιά γνώση των αναπτυξιακών ζητημάτων της Δωδεκανήσου, ο Ιάκωβος Κολαΐνης καταθέτει στη συνέντευξή του μια σαφή άποψη για τη Ρόδο του αύριο. Ως συντονιστής του Τομέα Ανάπτυξης & Οικονομίας της «Ανοιχτής Ατζέντας», θέτει στο επίκεντρο όχι την άκριτη αύξηση των αριθμών, αλλά την ποιότητα της ανάπτυξης και την πραγματική αξία που αυτή δημιουργεί για τον τόπο και τους ανθρώπους του. Από την τουριστική ανάπτυξη και τη σύνδεσή της με την πρωτογενή παραγωγή έως το ζήτημα του ανθρώπινου δυναμικού, ο κ. Κολαΐνης περιγράφει μια οικονομία που θα πρέπει να γίνει περισσότερο παραγωγική, εξωστρεφής και ανθεκτική.
Παράλληλα, αναδεικνύει τις πιέσεις που δέχεται το νησί από την υπερφόρτωση των υποδομών, την κλιματική κρίση και την περιβαλλοντική υποβάθμιση, υπογραμμίζοντας ότι η πρόληψη και ο σχεδιασμός δεν μπορούν πλέον να αποτελούν ζητούμενα της επόμενης ημέρας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην εφαρμογή του νέου χωροταξικού σχεδιασμού, στη φέρουσα ικανότητα των επιμέρους περιοχών και στην ανάγκη οι επενδύσεις να συμβαδίζουν με τις δυνατότητες των υποδομών. Νερό, αποχέτευση, απορρίμματα, οδικό δίκτυο, κυκλοφοριακό και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, όπως επισημαίνει, δεν είναι απλώς ζητήματα καθημερινότητας, αλλά παράγοντες που καθορίζουν το ίδιο το μέλλον του τουριστικού προορισμού.
Με την εμπειρία 36 ετών στη δημόσια διοίκηση, ο Ιάκωβος Κολαΐνης μιλά ακόμη για την ανάγκη ενός διαφορετικού μοντέλου λειτουργίας του Δήμου, ενώ τέλος, δεν αποφεύγει να αναφερθεί και στην πολιτική κουλτούρα που απαιτείται για να αντιμετωπιστούν τα μεγάλα προβλήματα της Ρόδου. Χωρίς προσωπικές αξιολογήσεις και κομματικές αντιπαραθέσεις, επισημαίνει ότι οι μόνιμες συγκρούσεις μεταξύ θεσμών και φορέων έχουν κόστος για τον τόπο και υποστηρίζει πως τα μεγάλα ζητήματα απαιτούν διάλογο, συνεργασία, αντικειμενικότητα και προτεραιότητα στο δημόσιο συμφέρον.
Αναλυτικά η συνέντευξη:
• Στην Ανοιχτή Ατζέντα αναλάβατε ρόλο συντονιστή στον Τομέα Ανάπτυξης & Οικονομίας, άρα δεν μπορώ να αποφύγω την κλισέ προσέγγιση για το πώς βρεθήκατε επίλεκτο μέλος της ομάδας και ποιες είναι οι προτεραιότητες του τομέα σας;
Με τον Κώστα Χρυσοχοϊδη με συνδέει οικογενειακή φιλία και κατά καιρούς ανταλλάσαμε απόψεις για τα προβλήματα της Ρόδου, όπου κάθε φορά διαπίστωνα ότι είχαμε κοινές απόψεις πάνω σε πολλά θέματα. Επίσης, στις συζητήσεις μας διέκρινα την αγάπη και τη θέλησή του για προσφορά για το καλό της Ρόδου και της Ροδιακής κοινωνίας, έτσι όταν με κάλεσε να μου περιγράψει το όραμα του για την Ανοιχτή Ατζέντα, ήταν σαν να ήμουν έτοιμος από καιρό και χωρίς δεύτερη σκέψη ανταποκρίθηκα στο κάλεσμά του.
Στην Ανοιχτή Ατζέντα το κοινό καλό και η ανιδιοτέλεια είναι η πυξίδα βάσει της οποίας πορευόμαστε και ενεργούμε.
Ασφαλώς για εμένα είναι ιδιαίτερα τιμητικό που έχω αναλάβει επικεφαλής στην ομάδα ανάπτυξης και οικονομίας. Προτεραιότητα μας αρχικά είναι να απαντήσουμε τι οικονομία θέλουμε να έχει η Ρόδος την επόμενη δεκαετία; Γιατί η Ρόδος δεν χρειάζεται υποχρεωτικά περισσότερη ανάπτυξη. Χρειάζεται καλύτερη, ποιοτικότερη ανάπτυξη. Αν ο επισκέπτης μένει δύο ώρες στο μποτιλιάρισμα ή κάνει 40 λεπτά να περάσει τα φανάρια στα Κολύμπια ερχόμενος από Λίνδο, αν δεν υπάρχει επάρκεια νερού και αν η εικόνα του δημόσιου χώρου υποβαθμίζεται, τότε τελικά υπονομεύουμε το ίδιο το τουριστικό μας προϊόν και εν τέλει συνολικά τον τόπο μας.
Για εμάς, ανάπτυξη δεν σημαίνει απλώς περισσότερες επενδύσεις ή περισσότερες ξενοδοχειακές κλίνες. Σημαίνει μια οικονομία που δημιουργεί περισσότερη αξία για τη Ρόδο και τους ανθρώπους της. Το μεγάλο στοίχημα είναι να περάσουμε σταδιακά από την αύξηση των αριθμών στην αύξηση της αξίας και της ποιότητας. Το να λέμε ότι αυξήθηκαν οι αφίξεις και οι διανυκτερεύσεις δεν σημαίνει υποχρεωτικά και μεγαλύτερα έσοδα και εισοδήματα για τους εργαζόμενους και τους επιχειρηματίες, ούτε βέβαια και καλύτερη ποιότητα ζωής για τους Ροδίτες και τις Ροδίτισσες.
Ιδιαίτερη σημασία έχει για εμάς και η καλύτερη σύνδεση του τουρισμού με την πρωτογενή παραγωγή. Η Ρόδος παράγει προϊόντα που μπορούν να αποκτήσουν μεγαλύτερη αξία, ισχυρότερη ταυτότητα και καλύτερη πρόσβαση στην τουριστική αγορά. Το ξενοδοχείο, το εστιατόριο, ο παραγωγός και η τοπική επιχείρηση δεν πρέπει να λειτουργούν ως διαφορετικοί κόσμοι, αλλά ως κρίκοι της ίδιας οικονομικής αλυσίδας.
Υπάρχει επίσης ένα ζήτημα που θεωρούμε κρίσιμο για τα επόμενα χρόνια: το ανθρώπινο δυναμικό. Μια οικονομία δεν μπορεί να αναπτύσσεται πραγματικά όταν οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να βρουν εργαζόμενους και οι νέοι άνθρωποι δυσκολεύονται να βρουν τις επαγγελματικές ευκαιρίες που θα τους κρατήσουν στον τόπο τους. Χρειάζεται καλύτερη σύνδεση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης με τις πραγματικές ανάγκες της τοπικής οικονομίας.
Αυτό είναι για εμάς το πραγματικό περιεχόμενο της ανάπτυξης. Η Ρόδος μας να γίνεται πιο παραγωγική, πιο εξωστρεφής, πιο ανθεκτική και να μοιράζει περισσότερες ευκαιρίες στους ανθρώπους που ζουν και εργάζονται εδώ.
• Διάβασα ένα άρθρο σας προ ημερών στον τύπο που αναφέρεται στην υποβάθμιση και υπερεκμετάλλευση του περιβάλλοντος στον πλανήτη μας και στις συνέπειες που προκαλούν την κλιματική αλλαγή. Μπορείτε να μου το μεταφέρετε σε τοπικό επίπεδο;
Γνωρίζετε καλά, κυρία Παμπρή, την ευαισθησία που έχω στο θέμα του περιβάλλοντος και για αυτό αναφέρομαι συχνά σε αυτό. Η κλιματική κρίση δεν είναι κάτι μακρινό από εμάς. Τις συνέπειές της τις βλέπουμε πλέον και στη χώρα μας, με ολοένα συχνότερα ακραία φαινόμενα και καταστροφικές πυρκαγιές. Η Ρόδος, μάλιστα, έχει τη δική της πολύ πρόσφατη και οδυνηρή εμπειρία.
Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. Πρέπει να επενδύσουμε πολύ περισσότερα στην πρόληψη και στη φύλαξη της υπαίθρου.
Στη φύλαξη της υπαίθρου πρέπει να συμπεριληφθούν και οι καλλιεργούμενες εκτάσεις. Η προστασία του κόπου και του μόχθου των ανθρώπων που ασχολούνται με την αγροτική παραγωγή έχει αφεθεί στο έλεος του θεού. Η κατάσταση αυτή θα πρέπει να λάβει τέλος. Άλλωστε είναι αποδεδειγμένο ότι οι οργωμένοι και καλλιεργημένοι αγροί αποτελούν συγχρόνως αντιπυρικές ζώνες για τα κοντινά δάση. Ο Δήμος για όλα τα παραπάνω θα πρέπει να έχει ενεργό και πρωτεύοντα ρόλο , έτσι ώστε να μην έχουμε ξανά πυρκαγιές, όπως αυτές του 2023.
Σε ένα νησί όπως η Ρόδος, που γνωρίζει πλέον από πρώτο χέρι τι σημαίνει μια μεγάλη φυσική καταστροφή, δεν έχουμε την πολυτέλεια να συζητάμε για την πρόληψη αφού έχει συμβεί το κακό. Χρειάζεται σχέδιο, συνεχής φροντίδα της υπαίθρου και ουσιαστικός συντονισμός όλων των εμπλεκόμενων φορέων
• Η υπογραφή του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου σηματοδοτεί το τέλος μιας μακράς περιόδου κανονιστικής ασάφειας, λένε οι αισιόδοξοι καθώς για πρώτη φορά η χώρα αποκτά ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο που καθορίζει πού, με ποιους όρους και σε ποια κλίμακα μπορεί να αναπτύσσεται η τουριστική δραστηριότητα. Συμφωνείτε σε αυτή την εκτίμηση;
Σε ό,τι αφορά στο ειδικό χωροταξικό, θα έλεγα ότι πάντα υπήρχε και θα συνεχίσει να υπάρχει η λεγόμενη δημιουργική ασάφεια.
Είναι γνωστό ότι από τη δεκαετία του 1980, ίσχυε κανονιστική υπουργική απόφαση με την οποία η πόλη της Ρόδου χαρακτηριζόταν τουριστικά κορεσμένη περιοχή. Όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο στη δημιουργία νέων ξενοδοχειακών μονάδων μέσα στην πόλη. Είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς τι έγινε και τι γίνεται από τότε μέχρι και σήμερα προκειμένου να εξάγει τα ανάλογα συμπεράσματα.
Σίγουρα, κατά την άποψή μου, με τον νέο χωροταξικό σχεδιασμό, τα οικόπεδα που βρίσκονται σε αναπτυγμένες ή αναπτυσσόμενες τουριστικά περιοχές και των οποίων το εμβαδόν είναι μικρότερο από αυτό που προβλέπεται στο νέο χωροταξικό, απαξιώνονται και χάνουν τρόπο τινά την επενδυτική τους αξία.
Το νέο χωροταξικό είναι γεγονός, από εδώ και πέρα το θέμα είναι η εφαρμογή του. Όπως σωστά είπε και η Τσαμπίκα Διαμαντή, επικεφαλής της ομάδα Πολεοδομικού Σχεδιασμού της Ανοιχτής Ατζέντας, ο Δήμος πρέπει να επιμείνει στη συνεργασία με την Πολιτεία ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες και να διασφαλιστεί ότι οι ιδιαιτερότητες της Ρόδου θα ληφθούν ουσιαστικά υπόψη. Δεν μπορούμε να εφαρμόζουμε οριζόντιες πολιτικές σε ένα νησί με τόσο έντονη τουριστική ανάπτυξη, σημαντικό φυσικό πλούτο και διαφορετικές ανάγκες από άλλες περιοχές της χώρας.
Το ουσιαστικό ζήτημα σήμερα δεν είναι μόνο πόσες νέες κλίνες μπορεί να δημιουργήσει η Ρόδος, αλλά ποια είναι η φέρουσα ικανότητα κάθε περιοχής και κατά πόσο οι υποδομές μπορούν να υποστηρίξουν πρόσθετη τουριστική ανάπτυξη χωρίς να επιβαρύνονται υπέρμετρα το περιβάλλον και η ποιότητα ζωής των κατοίκων.
Ο χωροταξικός σχεδιασμός πρέπει επομένως να συνδέεται με πραγματικά δεδομένα: επάρκεια νερού, αποχέτευση, διαχείριση απορριμμάτων, οδικό δίκτυο, ενεργειακές υποδομές, κυκλοφοριακό φόρτο και περιβαλλοντικές αντοχές. Διαφορετικά, υπάρχει κίνδυνος η ανάπτυξη να αποβεί σε βάρος της τοπικής κοινωνίας.
Σε κάθε περίπτωση, το πραγματικό αποτέλεσμα ενός χωροταξικού σχεδιασμού δεν κρίνεται από το κείμενό του αλλά από την εφαρμογή του. Και αυτό θα το δείξει ο χρόνος.
• Έχετε υπηρετήσει την δημόσια διοίκηση, προφανώς ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι η γραφειοκρατία ταλαιπωρεί τους πολίτες. Σε σχέση με την διαχείριση του δήμου τι θα αλλάζατε;
Έχω υπηρετήσει 36 χρόνια στη δημόσια διοίκηση και συγκεκριμένα στην Υπηρεσία Περιφερειακής Ανάπτυξης Δωδεκανήσου. Είχα λοιπόν την ευκαιρία να δω από πολύ κοντά τόσο τις δυνατότητες όσο και τις αδυναμίες του δημόσιου τομέα.
Πιστεύω, όμως, ότι σήμερα το ζήτημα δεν είναι μόνο η κλασική γραφειοκρατία που γνωρίζαμε στο παρελθόν. Η ψηφιοποίηση έχει ασφαλώς περιορίσει την ανάγκη φυσικής παρουσίας του πολίτη στις δημόσιες υπηρεσίες, αλλά δεν σημαίνει ότι εξαφάνισε και τη γραφειοκρατία. Θα μπορούσα να πω, κάπως παραστατικά, ότι η γραφειοκρατία «άλλαξε στέκι». Ένα σημαντικό μέρος της μεταφέρθηκε από τα γκισέ των δημόσιων υπηρεσιών στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες, στα σπίτια των πολιτών και, σε πολύ μεγάλο βαθμό, στα λογιστικά και άλλα επαγγελματικά γραφεία. Η ψηφιοποίηση, επομένως, δεν πρέπει να συγχέεται αυτομάτως με την απλούστευση.
Για έναν σύγχρονο Δήμο, επομένως, το πραγματικό στοίχημα πρέπει να είναι η απλούστευση. Ο πολίτης δεν ενδιαφέρεται ποια υπηρεσία είναι αρμόδια, ποια διεύθυνση πρέπει να εγκρίνει ένα αίτημα ή πόσες υπογραφές απαιτούνται. Θέλει να γνωρίζει τι πρέπει να κάνει, σε πόσο χρόνο θα πάρει απάντηση και ποιος έχει την ευθύνη να του την δώσει.
Αν λοιπόν κάτι θα ήθελα να αλλάξει, είναι αυτή η φιλοσοφία λειτουργίας: λιγότερη ταλαιπωρία, σαφέστερες διαδικασίες, συγκεκριμένοι χρόνοι απόκρισης και μεγαλύτερη λογοδοσία για το αποτέλεσμα. Η τεχνολογία είναι ένα πολύτιμο εργαλείο, αλλά δεν αρκεί να ψηφιοποιήσουμε μια δύσκολη διαδικασία. Πρέπει πρώτα να την κάνουμε απλούστερη.
Από τη δική μου εμπειρία έχω μάθει ότι μια δημόσια υπηρεσία μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά όταν οι διαδικασίες είναι ξεκάθαρες και οι αρμόδιοι υπάλληλοι γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν. Αυτό είναι ένα μοντέλο διοίκησης που αξίζει να επιδιώκουμε και σε τοπικό επίπεδο.
• Είναι η Ρόδος μια «γηρασμένη αρχόντισσα» σε ό,τι έχει να κάνει με τις υποδομές και πως μεταβάλλεται αυτή η εικόνα;
Δεν νομίζω ότι η Ρόδος μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια «γηρασμένη αρχόντισσα». Απεναντίας, θα έλεγα ότι παραμένει μια λαμπερή «κόρη» του Αιγαίου, της οποίας το κάλλος, η ιστορία και οι φυσικές ομορφιές εξακολουθούν να έλκουν και να σαγηνεύουν κάθε χρόνο εκατομμύρια επισκέπτες από την Ελλάδα και ολόκληρο τον κόσμο. Πολλοί από αυτούς φεύγουν με τις καλύτερες εντυπώσεις και αναμνήσεις και γι’ αυτό επιστρέφουν ξανά και ξανά.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μπορούμε να επαναπαυόμαστε. Ένας επιτυχημένος τουριστικός προορισμός χρειάζεται διαρκή βελτίωση στις υποδομές του. Και εδώ πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι σε αρκετούς τομείς οι υποδομές της Ρόδου χρειάζονται εκσυγχρονισμό και προσαρμογή στις σημερινές ανάγκες, οι οποίες είναι πολύ διαφορετικές από εκείνες για τις οποίες σχεδιάστηκαν πριν από δεκαετίες.
Το οδικό δίκτυο, η διαχείριση του νερού και των λυμάτων, η καθαριότητα, η διαχείριση των απορριμμάτων, οι χώροι στάθμευσης, οι δημόσιες συγκοινωνίες και η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αποτελούν πλέον όχι απλώς ζητήματα καθημερινότητας αλλά κρίσιμους παράγοντες ανταγωνιστικότητας του ίδιου του τουριστικού προορισμού.
Σε ό,τι αφορά τα μεσαιωνικά και τα ιταλικά κτίσματα, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ιστορίας και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, χρήζουν του σεβασμού μας και, σε πολλές περιπτώσεις, πολύ μεγαλύτερης φροντίδας, συντήρησης και ανάδειξης.
Εκεί όπου παρατηρείται ερήμωση και εγκατάλειψη, απαιτείται συλλογική αφύπνιση. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τα κτήρια αυτά δεν αποτελούν απλώς κατάλοιπα του παρελθόντος. Αποτελούν μέρος της ιστορικής διαδρομής του τόπου μας και συγχρόνως ένα σημαντικό αναπτυξιακό κεφάλαιο για το μέλλον.
Χρειάζεται, λοιπόν, μια πιο σύγχρονη προσέγγιση στον τρόπο με τον οποίο προστατεύουμε, αναδεικνύουμε και επαναχρησιμοποιούμε την ιστορική και πολιτιστική μας κληρονομιά. Σεβασμός στο παρελθόν δεν σημαίνει ακινησία. Σημαίνει να παραδίδουμε στις επόμενες γενιές την κληρονομιά που παραλάβαμε, προστατευμένη αλλά και ζωντανή.

• Χωρίς αυτό να αποτελεί μια δεσμευτική προσέγγιση για την Ανοιχτή Ατζέντα, αλλά προσωπική άποψη. Τι σας ενοχλεί στον τόπο μας -και πώς αξιολογείτε το υφιστάμενο πολιτικό δυναμικό;
Δεν θα ήταν πρέπον ούτε πολιτικά ορθό να προβώ σε προσωπική αξιολόγηση προσώπων του πολιτικού δυναμικού της περιοχής μας. Υπάρχουν άνθρωποι που προσφέρουν από διαφορετικές θέσεις και παρατάξεις και ο καθένας πρέπει να κρίνεται από τους πολίτες για το έργο, τη συνέπεια και τα αποτελέσματά του.
Ως πολίτης, όμως, δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι με προβληματίζουν οι συχνές προστριβές, οι δημόσιες αντιπαραθέσεις και, ακόμη περισσότερο, οι δικαστικές διενέξεις μεταξύ εκπροσώπων διαφορετικών βαθμών και φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για σημαντικά ζητήματα που αφορούν τις υποδομές και το μέλλον της Ρόδου.
Η θεσμική διαφωνία είναι θεμιτή και αποτελεί στοιχείο της δημοκρατίας. Όταν όμως η διαφωνία μετατρέπεται σε μόνιμη σύγκρουση, το κόστος τελικά το επωμίζεται ο τόπος.
Πρέπει να γίνει αντιληπτό από όλους ότι ζητήματα όπως το νερό, το κυκλοφοριακό, η διαχείριση των απορριμμάτων, η πολιτική προστασία, οι υποδομές και η αναπτυξιακή στρατηγική του νησιού δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με όρους προσωπικής ή παραταξιακής αντιπαράθεσης. Είναι διαπιστωμένο ότι με τις διενέξεις βλάπτεται το κοινό συμφέρον της Ρόδου και των Ροδιτών. Απτό παράδειγμα αντιπαράθεσης που ζημιώνει τη Ρόδο αποτελεί η περίπτωση της ερήμωσης του ΗΧΟΣ ΚΑΙ ΦΩΣ και η άρνηση σύνδεσης του αποχετευτικού Αρχαγγέλου και Αφάντου με τον αποδέκτη επεξεργασίας λυμάτων, ως είχε αρχικά σχεδιαστεί, μολονότι έχουν δαπανηθεί εδώ και δεκαετίες εκατομμύρια για τα αποχετευτικά δίκτυα των προαναφερθέντων δύο οικισμών.
Όσο πιο γρήγορα λοιπόν γίνει κοινή συνείδηση ότι τα μεγάλα προβλήματα λύνονται μέσα από διάλογο, συνεργασία και τεκμηριωμένες αποφάσεις, τόσο το καλύτερο για τη Ρόδο και τους κατοίκους της.
Τέλος, φρονώ ότι κατά την άσκηση δημόσιας εξουσίας δεν χωρούν εγωισμοί, συμπάθειες ή εμπάθειες. Χρειάζεται αντικειμενικότητα, αμεροληψία, διαφάνεια, λογοδοσία και, πάνω απ’ όλα, προτεραιότητα στο δημόσιο συμφέρον. Αυτές είναι αξίες και αρχές που πρεσβεύει και επιδιώκει να προωθήσει η Ανοιχτή Ατζέντα.

Ιάκωβος Κολαΐνης: Η Ρόδος δεν χρειάζεται απλώς περισσότερη ανάπτυξη, αλλά καλύτερη και ποιοτικότερη ανάπτυξη