Οικογενειακά κειμήλια, κοσμήματα, βέρες, αυτοκίνητα, έπιπλα, συλλεκτικά αντικείμενα, κινητά, ρολόγια ακόμα και έπιπλα αναγκάζονται να πουλήσουν άνεργοι στη Ρόδο προκειμένου να καταφέρουν να επιβιώσουν.
Νοικοκυριά έχουν βγει κυριολεκτικά στο σφυρί από συμπολίτες μας που αδυνατούν να εξασφαλίσουν τα προς το ζειν, καταφεύγοντας στη λύση να ξεπουλήσουν προσωπικά αντικείμενα ακόμα και για λίγα ευρώ, προκειμένου να μπορέσουν να εξασφαλίσουν φαγητό.
Θλιβερές εικόνες και καταστάσεις του μεσοπολέμου, που ο κόσμος συγκλονίστηκε από μεγάλες αλλαγές σε όλα τα επίπεδα της ζωής των ανθρώπων, όπως στο οικονομικό, στο ιδεολογικό στο κοινωνικό, αναβιώνουν στον κοινωνικό ιστό της Ρόδου με αφετηρία τον «υγειονομικό πόλεμο» που προκάλεσε η πανδημία, σπρώχνοντας στην ανέχεια πολλές οικογένειες που μέχρι πρότινος ζούσαν μια φυσιολογική ζωή με εισοδήματα που εξασφάλιζαν από την εργασία τους.
Είτε στην μαύρη αγορά είτε σε γνωστούς και φίλους με το πρόσχημα να μην καταλήξουν σε ξένα χέρια, είτε σε τοκογλύφους είτε σε ανταλλακτήρια χρυσού, περιουσίες αλλάζουν χέρια για να καλυφθούν καθημερινές ανάγκες και να πληρωθούν λογαριασμοί μέχρι… κανείς δεν ξέρει για πόσο. Τα επιδόματα, οι πετσοκομμένοι μισθοί και σε πολλές περιπτώσεις τα μηδενικά εισοδήματα έχουν δημιουργήσει ασφυκτικές καταστάσεις και στη Ρόδο η οποία βρίσκεται ένα βήμα πριν την κοινωνική έκρηξη, αφού η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού κλονίστηκε συθέμελα από την πανδημία, με τεράστιες επιπτώσεις.

Τις τραγικές καταστάσεις με τις περιουσίες να αλλάζουν χέρια, τα χρυσά που δίνονται για ενέχυρα ή τα προσωπικά αντικείμενα που πουλιούνται στο διαδίκτυο για μερικά ευρώ, επιβεβαίωσε στη «δημοκρατική» ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου κ. Παναγιώτης Εγγλέζος ο οποίος παρακολουθεί το φαινόμενο αυτό να διευρύνεται, ιδίως από τον Νοέμβριο και μετά και όπως εκτιμά θα συνεχιστεί στη διάρκεια του χειμώνα.
Το πλέον δυσάρεστο είναι ότι πολλοί επιτήδειοι βρήκαν την ευκαιρία να εκμεταλλευτούν την ανάγκη και τον πόνο συμπολιτών μας, αγοράζοντας πολύτιμα αντικείμενα για ένα κομμάτι ψωμί, και τους έχοντες ανάγκη να υποκύπτουν αφού δεν φαίνεται φως στον ορίζοντα εν μέσω του χειμώνα για την εύρεση θέσης εργασίας.
Στα ενεχυροδανειστήρια, νόμιμα και… μη νόμιμα, γράφονται -σχεδόν καθημερινά- ανθρώπινα δράματα. Άνθρωποι με δάκρυα στα μάτια πολλές φορές αποχωρίζονται προσωπικά τους αντικείμενα, με μεγάλη συναισθηματική, κυρίως, αξία. Για κάποιους είναι σαν να ξεπουλούν ένα κομμάτι της ζωής τους. Συμπολίτες μας που τίποτα δεν προμήνυε ότι θα φτάσουν σε αυτό το σημείο, κάνουν ανταλλαγές στα «κλεφτά» για να μην υποψιαστεί κανείς τι συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες των σπιτιών τους.
Το κλίμα γίνεται ακόμα πιο βαρύ στην εορταστική περίοδο. Πολλά είναι τα παιδιά που δεν θα δεχθούν φέτος το δώρο του Αη Βασίλη κι ας έστειλαν εγκαίρως το γράμμα τους… Δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό του. Και οι γονείς με χαμηλωμένο βλέμμα θα κληθούν να εξηγήσουν γιατί ο συμπαθέστατος Αγιος, φέτος δεν θα έρθει ούτε από την καμινάδα ούτε από το παράθυρο…
Το τραπέζι πολλών οικογενειών θα είναι φτωχικό γιατί τα χρήματα που εξασφάλισαν πουλώντας ακόμα και επάργυρα σερβίτσια που φυλούσαν προσεκτικά στα κουτιά τους ως πολύτιμα δώρα από το γάμο τους, είναι τα τελευταία που θα κρατήσουν στα χέρια τους μέχρι να βρουν κάτι άλλο να ξεπουλήσουν περιμένοντας την… κανονικότητα.
Η αβεβαιότητα για τους χιλιάδες άνεργους της Ρόδου, τους περιστασιακά εργαζόμενους αλλά και για τους ιδιοκτήτες καταστημάτων και επιχειρήσεων που είτε έβαλαν λουκέτο είτε βρίσκονται ένα βήμα πριν, δεν επιτρέπει φέτος εορτασμούς και ευχές.
Το καλύτερο δώρο θα είναι η επιστροφή στην κανονικότητα. Αλλά κι αυτή αργεί ακόμα. Του χρόνου ίσως…

Σχολιασμός άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ