Αδιανόητη φρίκη στη Ρόδο: Βιασμός, αιμομιξία και παιδί από τον πατέρα της!

Συ­γκλο­νι­στι­κή υπό­θε­ση στη Ρόδο διε­ρευ­νά­ται από την Ει­σαγ­γε­λία • Η δι­καιο­σύ­νη ερευ­νά υπό­θε­ση διαρ­κούς κα­κο­ποί­η­σης ανή­λι­κης από τον πα­τέ­ρα της • Τεστ DNA σε παιδί της δεί­χνει συ­ντρι­πτι­κή πι­θα­νό­τη­τα πα­τρό­τη­τας από τον ίδιο

Μία υπό­θε­ση που συ­γκλο­νί­ζει την το­πι­κή κοι­νω­νία της Ρόδου και όχι μόνο εξε­λίσ­σε­ται τις τε­λευ­ταί­ες εβδο­μά­δες στο προ­σκή­νιο των δι­κα­στι­κών και αστυ­νο­μι­κών αρχών. Ένα σιω­πη­λό δράμα, κα­λυμ­μέ­νο για χρό­νια από φόβο, εξα­να­γκα­σμό και οι­κο­γε­νεια­κή επι­βο­λή, απο­κα­λύ­φθη­κε ύστε­ρα από την ανα­φο­ρά κοι­νω­νι­κής υπη­ρε­σί­ας, η οποία αντι­λή­φθη­κε εν­δεί­ξεις σο­βα­ρής κα­κο­ποί­η­σης και κι­νή­θη­κε άμεσα, πα­ρα­πέ­μπο­ντας την υπό­θε­ση στην Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Η Ει­σαγ­γε­λία, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τη βα­ρύ­τη­τα των κα­ταγ­γελ­λό­με­νων, πα­ρε­νέ­βη χωρίς χρο­νο­τρι­βή και πα­ρήγ­γει­λε τη διε­νέρ­γεια προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης που ανέ­λα­βε αξιω­μα­τι­κός της Υπο­διεύ­θυν­σης Δί­ω­ξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου για αδι­κή­μα­τα που κό­βουν την ανάσα: βια­σμός κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, αι­μο­μι­ξία, κα­τά­χρη­ση ανη­λί­κου από οι­κείο και εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κή βία.

Δρά­στης ο πα­τέ­ρας – Θύμα η ίδια του η κόρη

Η πα­θού­σα, σή­με­ρα 31 ετών, κα­τέ­θε­σε πως ο πα­τέ­ρας της άρ­χι­σε να τη βιά­ζει από την ηλι­κία των 16 ετών. Όπως δή­λω­σε στην κα­τά­θε­σή της πα­ρου­σία ψυ­χο­λό­γου και πραγ­μα­το­γνώ­μο­να, οι κα­κο­ποι­ή­σεις ήταν συ­νε­χείς και συ­στη­μα­τι­κές, πραγ­μα­το­ποιού­νταν στο σπίτι της οι­κο­γέ­νειας και στα­μά­τη­σαν μόλις πριν τέσ­σε­ρα χρό­νια, όταν έμει­νε έγκυος στο δεύ­τε­ρο της παιδί.

Η απο­κά­λυ­ψη ότι το ένα από τα παι­διά της εν­δέ­χε­ται να είναι καρ­πός αυτής της αι­μο­μι­κτι­κής σχέ­σης, φέρ­νει την υπό­θε­ση στα όρια του ασύλ­λη­πτου. Οι πρά­ξεις πε­ρι­γρά­φο­νται με φρι­κια­στι­κή λε­πτο­μέ­ρεια, χωρίς πε­ρι­θώ­ρια αμ­φι­βο­λί­ας για τον τρόμο και τη συ­νε­χή ψυ­χο­λο­γι­κή υπο­δού­λω­ση στην οποία βρι­σκό­ταν το θύμα επί χρό­νια.

Συ­ντρι­πτι­κά τα στοι­χεία του DNA

Σύμ­φω­να με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες μετά από πα­ραγ­γε­λία της Ει­σαγ­γε­λί­ας για διε­ρεύ­νη­ση του αδι­κή­μα­τος της αι­μο­μι­ξί­ας κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε γε­νε­τι­κός έλεγ­χος DNA με­τα­ξύ του φε­ρό­με­νου ως δρά­στη και της ανή­λι­κης εγ­γο­νής του, ηλι­κί­ας σή­με­ρα μόλις 3 ετών.

Το απο­τέ­λε­σμα της εξέ­τα­σης ήταν ανα­τρι­χια­στι­κό: προ­έ­κυ­ψε κλη­ρο­νο­μι­κή συμ­βα­τό­τη­τα σε πο­σο­στό που ενι­σχύ­ει ισχυ­ρά την πι­θα­νό­τη­τα να είναι βιο­λο­γι­κός πα­τέ­ρας του παι­διού. Δη­λα­δή, πα­τέ­ρας και παπ­πούς ταυ­τό­χρο­να.

Η επι­στη­μο­νι­κή γνω­μά­τευ­ση, σε συν­δυα­σμό με τις λε­πτο­με­ρείς κα­τα­θέ­σεις και την αδιά­κο­πη κα­κο­ποί­η­ση που πε­ρι­γρά­φε­ται, συν­θέ­τουν ένα αδιαμ­φι­σβή­τη­το πλέγ­μα ευ­θυ­νών και εγκλη­μα­τι­κής δρά­σης.

Η εξο­μο­λό­γη­ση: «Με βίαζε για χρό­νια, ένιω­θα ότι δεν  μπο­ρού­σα να ξε­φύ­γω»

Κατά την εξέ­τα­σή της, η γυ­ναί­κα μί­λη­σε για πρώτη φορά με πλήρη λε­πτο­μέ­ρεια. Πε­ριέ­γρα­ψε τον τρόμο που ένιω­θε, το πώς ανα­γκά­στη­κε να υπο­μέ­νει «γιατί δεν υπήρ­χε δια­φυ­γή», πώς της είχε επι­βλη­θεί ψυ­χι­κά και σω­μα­τι­κά ο ίδιος της ο πα­τέ­ρας.

Η διάρ­κεια των βια­σμών, η απου­σία οποιου­δή­πο­τε συ­στή­μα­τος προ­στα­σί­ας και το πε­ρι­βάλ­λον πλή­ρους απο­μό­νω­σης δη­μιουρ­γούν ένα τοπίο από­λυ­του ελέγ­χου και εξου­σί­ας του θύτη πάνω στο θύμα του.

Η απο­λο­γία του  φε­ρό­με­νου δρά­στη:  Εξορ­γι­στι­κά λόγια

Ο 55χρο­νος, όταν κλή­θη­κε να δώσει εξη­γή­σεις, αρ­νή­θη­κε τις κα­τη­γο­ρί­ες περί βια­σμού, πα­ρα­δε­χό­με­νος ωστό­σο πως υπήρ­ξε σε­ξουα­λι­κή σχέση με την κόρη του για πε­ρί­που έναν μήνα. Ο ίδιος χα­ρα­κτή­ρι­σε τις πρά­ξεις αυτές ως «συ­ναι­νε­τι­κές», προ­σθέ­το­ντας πως «στα­μά­τη­σαν όταν κα­τά­λα­βαν ότι δεν είναι σωστό»!!!.

Πρό­κει­ται για μια δή­λω­ση που κα­τα­δει­κνύ­ει του­λά­χι­στον επι­κίν­δυ­νη άγνοια ή από­λυ­το κυ­νι­σμό: δεν υπήρ­ξε ισο­τι­μία, δεν υπήρ­ξε ελευ­θε­ρία επι­λο­γής, μόνο φόβος, εξάρ­τη­ση και κα­τα­να­γκα­σμός.

Η απά­ντη­ση της Δι­καιο­σύ­νης

Κα­τό­πιν της απο­κα­λυ­πτι­κής απο­λο­γί­ας του θύ­μα­τος και των ερ­γα­στη­ρια­κών ευ­ρη­μά­των, σχη­μα­τί­στη­κε δι­κο­γρα­φία. Οι αρ­μό­διες αρχές συ­νε­χί­ζουν τις ανα­κρι­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες, ενώ η πα­θού­σα έχει ενη­με­ρω­θεί για τα δια­θέ­σι­μα μέσα υπο­στή­ρι­ξης θυ­μά­των εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας.

Η υπό­θε­ση αυτή απο­κα­λύ­πτει με τον πιο τρα­γι­κό τρόπο την ακραία εκ­με­τάλ­λευ­ση και κα­κο­ποί­η­ση που μπο­ρεί να συ­ντε­λεί­ται μέσα στην ίδια την οι­κο­γέ­νεια, το υπο­τι­θέ­με­νο κα­τα­φύ­γιο για κάθε παιδί. Η απο­μό­νω­ση, η σιωπή, ο φόβος και η έλ­λει­ψη άμε­σης κοι­νω­νι­κής πα­ρέμ­βα­σης, επι­τρέ­πουν συχνά τέ­τοια εγκλή­μα­τα να συ­νε­χί­ζο­νται για χρό­νια, χωρίς κα­νείς να μιλά.

Η ανα­φο­ρά της κοι­νω­νι­κής υπη­ρε­σί­ας υπήρ­ξε κα­τα­λύ­της και δεί­χνει πόσο κρί­σι­μη είναι η επα­γρύ­πνη­ση των επαγ­γελ­μα­τιών και των κοι­νω­νι­κών δομών για την έγκαι­ρη διά­σω­ση και προ­στα­σία των ευά­λω­των.

Ένα παιδί στη σκιά της φρί­κης

Το πιο τρα­γι­κό στοι­χείο της υπό­θε­σης πα­ρα­μέ­νει η ύπαρ­ξη ενός παι­διού που εν­δέ­χε­ται να γεν­νή­θη­κε από βια­σμό. Ένα αθώο πλά­σμα που κου­βα­λά, δίχως να το έχει επι­λέ­ξει, το τραύ­μα μιας εγκλη­μα­τι­κής πρά­ξης.