Η πολιτική σκέψη των Ελλήνων, παραμένει ακόμα σε εμβρυικό στάδιο. Ο Ελληνας ψηφοφόρος, κατά κύριο λόγο, αναζητεί παντού και πάντα εύκολες λύσεις. Δεν εμβαθύνει, δεν ενημερώνεται, δεν ενδιαφέρεται.
Παλιότερα, το δίλημμα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ή ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, διευκόλυνε πολύ τα πράγματα για τον Ελληνα ψηφοφόρο. Ακολουθούσε ένα από τα δύο στρατόπεδα, υπήρχε πάντα ένας «εκλεκτός» υποψήφιος βουλευτής, συνήθως αποτελούσε οικογενειακή παράδοση η επιλογή, έριχνε την ψήφο στην κάλπη και εκεί τέλειωνε η υπόθεση. Μέχρι τις επόμενες εκλογές. Οι πολιτικές συζητήσεις εξαντλούνταν στα πράσινα και μπλε καφενεία, η ερμηνεία των προβλημάτων ήταν πιο απλοϊκή και δεν πολυσκοτίζονταν…
Σήμερα, το πολιτικό τοπίο έχει αλλάξει άρδην. Νέα κόμματα, μεγάλη αποχή, μετακινήσεις ψηφοφόρων και κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών, δημιουργούν νέα δεδομένα για τον ψηφοφόρο. Σε συνδυασμό με την τραγική θέση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα, αυτομάτως ο Ελληνας ψηφοφόρος καλείται να λύσει ένα πολύ δυνατό σταυρόλεξο πριν πάει στην κάλπη.
Η διαδικασία, κάθε άλλο παρά εύκολη είναι. Γι αυτό και πολλοί, ρίχνουν την ψήφο τους στην κάλπη απερίσκεπτα, αβίαστα και ενίοτε με στόχο να «κοροϊδέψει» το πολιτικό σύστημα, τους πολιτικούς και την πολιτική. Η αλόγιστη, η απερίσκεπτη ψήφος γυρνάει μπούμερανγκ. Αλλά ούτε κι αυτό το αντιλαμβάνεται πολλές φορές.
Ο Ελληνας, είναι εξοικειωμένος να του χαϊδεύουν τα αυτιά. Προτιμά το ωραιοποιημένο ψέμα από την ωμή αλήθεια, τον διευκολύνει. Δεν μπορεί να πολυσκοτίζεται.
Κάπως έτσι βρίσκουν τρόπο να εισχωρούν στο προσκήνιο οι πολιτικάντηδες, οι δημαγωγοί, οι κενού περιεχομένου ταγοί αναλαμβάνοντας τις τύχες ενός ολόκληρου λαού.
Η μειοψηφία των ψηφοφόρων που έχει πλήρη επίγνωση του τι συμβαίνει γύρω της, είναι έρμαιο του κάθε ψηφοφόρου που βαριέται, αδιαφορεί, αγνοεί, κάνει την πλάκα του και  τα έχει γραμμένα όλα στα παλιά του τα παπούτσια. Η ψήφος όμως και των μεν και των δε, έχει την ίδια βαρύτητα στην κάλπη.
Οι εποχές έχουν αλλάξει, κι αν ο ψηφοφόρος δεν ωριμάσει, πολύ δύσκολα θα επιτευχθεί η απαιτούμενη αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό. Αλληλένδετη συνάρτηση. Οξύμωρο δε, να γκρινιάζουμε μονίμως για τους πολιτικούς μας. Για τους πολιτικούς τους οποίους εκλέγουμε με την ψήφο μας. Αυτή την ψήφο, που ενώ θα μπορούσε να αποτελέσει το μεγαλύτερο όπλο μας απέναντί τους, προτιμούμε να το στρέφουμε στον εαυτό μας.
Οι καιροί απαιτούν αλλαγές. Ριζικές. Και για να μπορέσουμε να «αλλάξουμε τον κόσμο», θα πρέπει να ξεκινήσουμε πρώτα από τον εαυτό μας.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ